የክቡር ነብያችን ሸፋዐ

ረሱሉል አክረም በቂያማ ቀን ለኡማቸው ሸፋዐ ያደርጋሉ፤ ከችግርና ከሐዘንም ያድኗቸዋል። በአንድ ሐዲስ ሸሪፍ እንዲህ አሉ፦ «የኡማዬ ግማሽ ጀነት በመግባቱና በሸፋዐ መካከል ምርጫ ተሰጠኝ። እኔ ሸፋዐን መረጥኩ፤ ምክንያቱም እርሱ ይበልጥ አጠቃላይ ነው። ተቅዋን ላገኙት ብቻ ነው ብላችሁ አታስቡ፤ ስሕተት ውስጥ ለወደቁ ወንጀለኞችም ነው…»1

ሰይዲና አቡ ሁረይራ በዘገቡት ሐዲስ ሸሪፍ ክቡር ነብያችን እንዲህ አሉ፦ «ሸፋዐዬ ልቡ ምላሱን በሚያረጋግጥበት መልኩ በኢኽላስ ‹ላ ኢላሀ ኢለላህ› ብሎ የሸሃዳ ቃል ለሚያወጣ ሰው ነው።»2

በአንዳንድ ሐዲሶች ሸሪፍ ደግሞ እንዲህ አሉ፦

«ከኡማዬ አህለል በይቴን ለሚወዱት ሸፋዐ አደርጋለሁ።» «ከኡማዬ ታላላቅ ወንጀሎችን ለሚሠሩት ሸፋዐ አደርጋለሁ።» «ሶሓቦቼን ከሚያንቋሽሹት በስተቀር ለሁሉም ሸፋዐ ማድረግ እችላለሁ።» «ከኡማዬ ነፍሳቸውን ለሚበድሉትና በነፍሲያቸው ለሚታለሉት ሸፋዐ አደርጋለሁ።» «በቂያማ ቀን መጀመሪያ ሸፋዐ የማደርገው እኔ ነኝ።»3

«በሸፋዐዬ የማያምን አያገኘውም።»4

በቂያማ ቀን በሱር መነፋት ድንጋጤ ጸጉሮች ይቆማሉ፣ ዓይኖች የት እንደሚመለከቱ ግራ ይገባቸዋል፤ ምእመናንና ከሓዲዎችም ወደ መሕሸር ስፍራ ይነዳሉ። ይህ የቂያማን ቀን ብርታት የሚያባብስ ቅጣት ነው። በዚያ ጊዜ ዐርሽን ስምንት መላእክት ተሸክመው ይወስዱታል። ከእነርሱ አንዱ መልአክ በአንድ እርምጃው የሃያ ሺህ ዓመት የዱንያ መንገድ ይጓዛል። መላእክትና ደመናዎች ዐርሹል አዕላ እስኪረጋጋ ድረስ አእምሮ ሊረዳቸው በማይችሉ ተስቢሖች ያወድሳሉ። በዚህ መልኩ ዐርሹል አዕላ አላሁ ተዓላ ለእርሱ በፈጠረው ነጭ ምድር ላይ ይረጋጋል። በዚያ ጊዜ ምንም ነገር ሊቋቋመው ከማይችለው ከአላሁ ተዓላ ቅጣት ፍርሃት የተነሣ ራሶች ወደ ታች ያቀረቅራሉ። ፍጡራን ሁሉ በችግራቸው ውስጥ ታስረውና ግራ ተጋብተው ርኅራኄን ይፈልጋሉ። በመሕሸር የሰዎች ሁኔታ እጅግ ይባባሳል። ድካማቸውና ስቃያቸው ይጨምራል። ከሰዎች እያንዳንዱ በዱንያ አጥብቆ የያዘውን ገንዘብ በአንገቱ ላይ አድርጓል። የግመል ዘካ ያልሰጡ ሰዎች በአንገታቸው ላይ ግመል ይጫንባቸዋል። ያም ግመል እጅግ ከመጮኹና ከመክበዱ የተነሣ እንደ ታላቅ ተራራ ይሆናል። የከብትንና የበግን ዘካ ያልሰጡትም እንዲሁ ይሆናሉ። ጩኸታቸው እንደ ነጎድጓድ ድምፅ ነው።5 የእህልን ዘካ ማለትም ዑሽሩን ያልሰጡ ሰዎች በአንገታቸው ላይ የእህል ጭነቶች ይጫንባቸዋል። በዱንያ የየትኛውን ዓይነት እህል ዘካ ካልሰጡ ከዚያው ዓይነት ጭነቶች ይጫኑባቸዋል፤ ስንዴ ከሆነ ስንዴ፣ ገብስ ከሆነ ገብስ ይጫንባቸዋል። ከክብደቱ የተነሣ ከሥሩ ሆኖ፦ «ዋ ወይላ፣ ዋ ሱቡራ!» ብሎ ይጮኻል። («ወይል» የቅጣት ቃል ነው። ሰው ቅጣትን መቋቋም ባቃተው ጊዜ እንዲህ ብሎ ይጮኻል። «ሱቡር» የሚለው ቃል ደግሞ በጥፋት ጊዜ ይነገራል።) የወርቅ፣ የብር፣ የ(ወረቀት) ገንዘብና የሌሎች የንግድ ዕቃዎችን ዘካ ያልሰጡ ሰዎች ላይ ደግሞ አስፈሪ እባብ ይለቀቅባቸዋል። ጮኸው፦ «ይህ ምንድን ነው?» ባሉ ጊዜ መላእክት፦ «እነዚህ በዱንያ ዘካቸውን ያልሰጣችሁባቸው ገንዘቦቻችሁ ናቸው» ብለው ይመልሱላቸዋል። ይህ አስፈሪ ሁኔታ በሱረቱ ኣሊ ዒምራን መቶ ሰማንያኛው ክቡር አንቀጽ እንዲህ በሚል ትርጓሜ ተገልጿል፦ «በዱንያ የሰሰቱበት ነገር በቂያማ ቀን በአንገታቸው ላይ ይጠመጠማል።»

«በሸፋዐዬ የማያምን አያገኘውም» ሐዲስ ሸሪፍ

የሌላ ቡድን ደግሞ ከሐፍረተ ገላቸው መግልና ቆሻሻ ፈሳሽ ይፈሳል። በዙሪያቸው ያሉ ሰዎች ከመጥፎ ሽታቸው የተነሣ እጅግ ይቸገራሉ። እነዚህ ዝሙት የፈጸሙና ሐራም የሠሩ ሰዎች ናቸው። ሌላ ቡድን ደግሞ በዛፍ ቅርንጫፎች ላይ ይንጠለጠላሉ። እነዚህ በዱንያ ሰዶማዊነት የፈጸሙ ናቸው።

የሌላ ቡድን ደግሞ ምላሶቻቸው ከአፋቸው ወጥተው በደረታቸው ላይ ተንጠልጥለዋል፤ እጅግ አስቀያሚ በሆነ ሁኔታ ላይ ናቸው። ሰዎች እነርሱን ማየት አይፈልጉም። እነዚህ ውሸትና ሐሰተኛ ስም ማጥፋት የተናገሩ ናቸው።

የአንድ ቡድን ሆዶች ደግሞ እንደ ረጃጅም ተራሮች ገዝፈው ይገኛሉ። እነዚህ በዱንያ ያለ ችግርና ሙዓመላ ሳያደርጉ በወለድ ገንዘብና ንብረት የተቀበሉና የሰጡ ናቸው። እንዲህ ያሉ ሐራሞችን የሚሠሩ ሰዎች ወንጀሎች እጅግ አሳፋሪ በሆነ መልኩ ይገለጣሉ። ነብያትንና ዓሊሞችን ፍርሃት ይይዛቸዋል። አውሊያና ሸሂዶች ለመቋቋም አስቸጋሪ ከሆነው ከአላሁ ተዓላ ቅጣት የተነሣ ይጮኻሉ። በዚህ ሁኔታ ላይ ሳሉ ከፀሐይ ብርሃን እጅግ የበረታ ኑር ይሸፍናቸዋል። የፀሐይን ሙቀት እንኳ መቋቋም ያልቻሉት ሰዎች ይህን ባዩ ጊዜ ፈጽሞ ይደበላለቃሉ። ለአንድ ሺህ ዓመትም በዚህ ሁኔታ ላይ ይቆያሉ። ከአላሁ ተዓላ በኩል ምንም አይነገራቸውም። በዚህ ጊዜ ሰዎች ወደ መጀመሪያው ነብይ ወደ አደም ዐለይሂ ሰላም ሄደው እንዲህ ብለው ይማጸናሉ፦ «አደም ዐለይሂ ሰላም ሆይ! እርስዎ ውድና የተከበሩ ነብይ ነዎት። አላሁ ተዓላ ፈጠረዎት፤ መላእክትንም ለእርስዎ ሱጁድ እንዲያደርጉ አደረገ፤ ከመንፈሱም በእርስዎ ውስጥ ነፋ። አላሁ ተዓላ የፈለገውን እንዲፈርድብንና ሁሉም ወደታዘዘበት እንዲሄድ ሒሳቡ እንዲጀመር ሸፋዐ ያድርጉልን። የሁሉ ነገር ፈራጅና ባለቤት የሆነው አላሁ ተዓላ በፍጡራኑ ላይ የፈለገውን ያድርግ።»

አደም ዐለይሂ ሰላም እንዲህ ይላሉ፦ «አላሁ ተዓላ ከከለከለው ዛፍ ፍሬ በላሁ። ስለዚህ በዚህ ጊዜ አላሁ ተዓላን አፍራለሁ። ነገር ግን እናንተ ወደ ኑሕ ሂዱ።» በዚህ ጊዜ ለአንድ ሺህ ዓመት እርስ በርሳቸው እየተመካከሩ ይቆያሉ። ከዚያም ወደ ኑሕ ዐለይሂ ሰላም ሄደው፦ «ፈጽሞ ልንቋቋመው በማንችለው ሁኔታ ላይ ነን። ፍርዳችን በፍጥነት እንዲፈጸም ሸፋዐ ያድርጉልን። ከዚህ የመሕሸር ቅጣት እንዳን!» ብለው ይማጸናሉ። ኑሕ ዐለይሂ ሰላም መልስ ሲሰጧቸው እንዲህ ይላሉ፦ «እኔ ወደ አላሁ ተዓላ ዱዓ አደረግሁ፤ በምድር ላይ የነበሩ ሰዎች ሁሉ በዚያ ዱዓ ምክንያት ሰጠሙ። ስለዚህ አላሁ ተዓላን አፍራለሁ። ነገር ግን እናንተ ኸሊሉላህ ወደሆኑት ወደ ኢብራሂም ዐለይሂ ሰላም ሂዱ። አላሁ ተዓላ በሱረቱ አል-ሐጅ የመጨረሻው አንቀጽ በትርጓሜ እንዲህ አለ፦ ‹የአባታችሁን የኢብራሂም (ዐለይሂ ሰላም) ሃይማኖት ተከተሉ። ነብዩ በእናንተ ላይ ምስክር እንዲሆን፣ እናንተም በሰዎች ላይ ምስክሮች እንድትሆኑ አላሁ ተዓላ ከዚህ በፊት በነበሩት መጻሕፍትም በቁርኣን ከሪምም ሙስሊሞች ብሎ ሰየማችሁ።› ምናልባት እርሳቸው ሸፋዐ ያደርጉላችሁ ይሆናል።»

እንደ ቀድሞው እንደገና ለአንድ ሺህ ዓመት እርስ በርሳቸው ይነጋገራሉ። ከዚያም ወደ ኢብራሂም ዐለይሂ ሰላም መጥተው፦ «የሙስሊሞች አባት ሆይ! እርስዎ አላሁ ተዓላ ለራሱ ኸሊል ያደረገዎት ነዎት። ሸፋዐ ያድርጉልን! አላሁ ተዓላ በፍጡራን መካከል ፍርዱን ይስጥ» ይላሉ። ኢብራሂም ዐለይሂ ሰላም እንዲህ ይሏቸዋል፦ «እኔ በዱንያ ሦስት ጊዜ ኪናያ ተናገርሁ። እነርሱን በመናገር በሃይማኖት መንገድ ታገልኩ። አሁን በዚህ ስፍራ ከአላሁ ተዓላ የሸፋዐ ፈቃድ ለመጠየቅ አፍራለሁ። እናንተ ወደ ሙሳ ዐለይሂ ሰላም ሂዱ፤ ምክንያቱም አላሁ ተዓላ አናገራቸው፤ መንፈሳዊ ቅርበትንም አሳያቸው። እርሳቸው ሸፋዐ ያደርጉላችኋል።» በዚህ ጊዜ እንደገና ለአንድ ሺህ ዓመት ቆመው እርስ በርሳቸው ይመካከራሉ። ነገር ግን በዚህ ጊዜ ሁኔታቸው እጅግ ይከብዳል። የመሕሸር ስፍራ እጅግ ይጠብባል። ከዚያም ወደ ሙሳ ዐለይሂ ሰላም መጥተው እንዲህ ይላሉ፦ «የዒምራን ልጅ ሆይ! እርስዎ አላሁ ተዓላ ያናገረዎትና ተውራትን ያወረደልዎት ነብይ ነዎት። ሒሳቡ እንዲጀመር ሸፋዐ ያድርጉልን! ምክንያቱም እዚህ መቆየታችን እጅግ ረዘመ። ከመጨናነቁ የተነሣ እግሮች እርስ በርሳቸው ተደራረቡ።» ሙሳ ዐለይሂ ሰላም እንዲህ ይሏቸዋል፦ «እኔ የፊርዐውን ሰዎች ለዓመታት በማይወዷቸው ነገሮች እንዲቀጡ ወደ አላሁ ተዓላ ዱዓ አደረግሁ። ከዚያም ከእነርሱ በኋላ ለሚመጡት መማሪያ እንዲሆኑ ለመንኩ። አሁን ሸፋዐ ለማድረግ አፍራለሁ። ነገር ግን ክብሩ የላቀው አላህ የእዝነትና የምሕረት ባለቤት ነው። እናንተ ወደ ዒሳ ዐለይሂ ሰላም ሂዱ፤ ምክንያቱም በየቂን ረገድ ከመልዕክተኞች ሁሉ ይበልጥ ጽኑ፣ በመዕሪፋና በዙህድ ረገድ ከሁሉ በላጭ፣ በሒክማ ረገድም ከሁሉ የላቁት እርሳቸው ናቸው። እርሳቸው ሸፋዐ ያደርጉላችኋል።» ከመሕሸር ችግር ለመዳን ከዚያ በኋላ ወደ ዒሳ ዐለይሂ ሰላም መጥተው እንዲህ ይሏቸዋል፦ «እርስዎ የአላሁ ተዓላ መንፈስና ቃል ነዎት። አላሁ ተዓላ ስለ እርስዎ በሱረቱ ኣሊ ዒምራን አርባ አምስተኛው አንቀጽ በትርጓሜ እንዲህ አለ፦ ‹በዱንያም በአኺራም ወጂህ ማለትም እጅግ ውድ (የተከበረና ተቀባይነት ያለው)።› ከጌታዎ ዘንድ ሸፋዐ ያድርጉልን!»

ዒሳ ዐለይሂ ሰላም እንዲህ ይላሉ፦ «ሕዝቤ እኔንና እናቴን ከአላህ ሌላ አማልክት አድርገው ያዙን። በዚህ ሁኔታ እንዴት ሸፋዐ አደርጋለሁ? እኔንም አመለኩኝ፤ እኔን ልጅ፣ አላሁ ተዓላን ደግሞ አባት አሉ። ነገር ግን ከእናንተ አንዱ ውስጡ ስንቅ የሌለበትና አፉ ያልታተመ ከረጢት እንዳለው አይታችኋልን? ያንን ማኅተም ሳይሰብሩ ወደዚያ ስንቅ መድረስ ይቻላልን? ከነብያት ሁሉ የላቁትና የመጨረሻው ወደሆኑት ወደ ሙሐመድ (የአላህ ሰላትና ሰላም በእርሳቸው ላይ ይስፈን) ሂዱ። ምክንያቱም እርሳቸው ዱዓቸውንና ሸፋዐቸውን ለኡማቸው አስቀምጠዋል። ሕዝባቸው ብዙ ጊዜ አሠቃያቸው። የተባረከ ግንባራቸውን አቆሰሉ። የተባረከ ጥርሳቸውን ሰበሩ። እብደትን አላከኩባቸው። ይሁን እንጂ ያ የላቁ ነብይ ከእነርሱ መካከል በኩራት ረገድ ከሁሉ የተሻሉና በክብር ረገድ ከሁሉ ከፍ ያሉ ነበሩ። ሊቋቋሙት ለማይችሉት ስቃያቸውና በደላቸው በምላሹ ዩሱፍ ዐለይሂ ሰላም ለወንድሞቻቸው የተናገሩትን የሚገልጸውን፦ ‹ዛሬ በሠራችሁት ነገር ተጠያቂ አላደርጋችሁም (ስሕተቶቻችሁን ፊት ለፊት አልነግራችሁም)። አርሐሙ ራሒሚን የሆነው ክብሩ የላቀው አላህ ይምራችኋል›6 የሚል ትርጓሜ ባለው ክቡር አንቀጽ ይመልሱ ነበር።» ዒሳ ዐለይሂ ሰላም የነብያችንን (የአላህ ሰላትና ሰላም በእርሳቸው ላይ ይስፈን) ትሩፋቶች በተረኩ ጊዜ ሁሉም በተቻለ ፍጥነት እርሳቸውን ለመድረስ ይፈልጋሉ። ወዲያውኑ ወደ ሙሐመድ ዐለይሂ ሰላም ሚንበር መጥተው እንዲህ ይላሉ፦ «እርስዎ ሐቢቡላህ ነዎት! ሐቢብ ደግሞ ከአማላጆች ሁሉ ይበልጥ ጠቃሚ ነው። ሸፋዐ ያድርጉልን! ምክንያቱም ወደ መጀመሪያው ነብይ ወደ አደም ዐለይሂ ሰላም ሄድን። ወደ ኑሕ ዐለይሂ ሰላም ላኩን። ወደ ኑሕ ዐለይሂ ሰላም ሄድን። ወደ ኢብራሂም ዐለይሂ ሰላም ላኩን። ወደ ኢብራሂም ዐለይሂ ሰላም ሄድን፤ ወደ ሙሳ ዐለይሂ ሰላም ላኩን። ወደ ሙሳ ዐለይሂ ሰላም ሄድን፤ ወደ ዒሳ ዐለይሂ ሰላም ላኩን። ወደ ዒሳ ዐለይሂ ሰላም ሄድን፤ እርሳቸውም ወደ እርስዎ ላኩን። የአላህ መልዕክተኛ ሆይ (የአላህ ሰላትና ሰላም በእርሳቸው ላይ ይስፈን)! ከእርስዎ በኋላ የምንሄድበት ስፍራ የለም።»

«በዱንያ የሰሰቱበት ነገር በቂያማ ቀን በአንገታቸው ላይ ይጠመጠማል» ኣሊ ዒምራን: 180

ክቡር ረሱሉላህ (የአላህ ሰላትና ሰላም በእርሳቸው ላይ ይስፈን) እንዲህ ይላሉ፦ «አላሁ ተዓላ ፈቃድ ከሰጠና ከወደደ ሸፋዐ አደርጋለሁ።»

ሱራዲቃቱል ጀላል ወደሚባለው ስፍራ ማለትም ወደ ጀላል መጋረጃ ይሄዳሉ። ከአላሁ ተዓላ ለሸፋዐ ፈቃድ ይጠይቃሉ። ፈቃድ ይሰጣቸዋል። መጋረጃዎቹ ይነሣሉ። ወደ ዐርሹል አዕላ ይገባሉ። በሱጁድ ይደፋሉ። ለአንድ ሺህ ዓመት በሱጁድ ላይ ይቆያሉ። ከዚህ በኋላ ዓለም ከተፈጠረ ጀምሮ ማንም አላሁ ተዓላን ባላወደሰበት ምስጋና ክብሩ የላቀውን አላህ ያመሰግናሉ። አንዳንድ ዓሪፎች፦ «አላሁ ተዓላ ዓለማትን በፈጠረ ጊዜ ራሱን በእንዲህ ያሉ ምስጋናዎች አወደሰ» ብለዋል። አላሁ ተዓላ በትርጓሜ እንዲህ ይላል፦ «ሙሐመድ ሆይ! ራስህን ከሱጁድ አንሣ! ተናገር፤ ይደመጣል። (የምትናገረው ሁሉ ይደመጣል። የምትለምነው ሁሉ ይሰጥሃል።) ሸፋዐ አድርግ፤ ተቀባይነት ያገኛል።» በዚህ ጊዜ ክቡር ነብያችን (የአላህ ሰላትና ሰላም በእርሳቸው ላይ ይስፈን) እንዲህ ይላሉ፦ «ጌታዬ ሆይ! ከባሮችህ መካከል መልካሞቹንና መጥፎዎቹን ለይ፤ ምክንያቱም መጠበቃቸው እጅግ ረዘመ። እያንዳንዳቸው በወንጀሎቻቸው በዐረሳት ሜዳ ላይ ተዋርደዋል፣ ተሸማቀዋልም።»

ክብሩ የላቀው አላህ ጀነት እንድትመጣ ያዝዛል። ጀነት በሁሉም ዓይነት ጌጥ ተውባ ወደ ዐረሳት ሜዳ ትመጣለች። መልካም መዓዛዋ ከአምስት መቶ ዓመት መንገድ ርቀት ይሰማል። በዚህም ልቦች ይደሰታሉ፤ ነፍሶችም ሕያው ይሆናሉ። (ነገር ግን ከሓዲዎች፣ ሙርተዶች፣ በሙስሊሞች የሚያላግጡ፣ ወጣቶችን አታለው ኢማናቸውን የሚሰርቁ እና) ሥራቸው ርኩስና መጥፎ የሆኑ ሰዎች የጀነትን መዓዛ አያሸቱም።

መላእክት ጀሀነምን በሰንሰለት አስረው ወደ መሕሸር ሜዳ ያመጧታል። ጀሀነም ታገሣለች፣ ትጮኻለች፣ እሳት ትረጫለች፤ ሰማዩን ሁሉ ጥቁር የሚያደርግ ኃይለኛ ጭስም ታስወጣለች። ጩኸቷ፣ ድምፀ ኃይሏና ሙቀቷ ሊቋቋሙት የማይቻል ነው። የሁሉም ጉልበት ይዝላል፤ ባሉበት ቦታም ይወድቃሉ። ነብያትና መልዕክተኞች እንኳ ራሳቸውን መቆጣጠር አይችሉም። ኢብራሂም፣ ሙሳና ዒሳ (ዐለይሂሙ ሰላም) ዐርሹል አዕላን ይይዛሉ። ኢብራሂም ዐለይሂ ሰላም ሊሠዉት የፈለጉትን ኢስማዒልን ዐለይሂ ሰላም ይረሳሉ፤ ሙሳ ዐለይሂ ሰላም ወንድማቸውን ሃሩንን ዐለይሂ ሰላም፣ ዒሳ ዐለይሂ ሰላም ደግሞ እናታቸውን ሰይደቲና መርየምን ይረሳሉ። እያንዳንዳቸው፦ «ጌታዬ ሆይ! ዛሬ ከነፍሴ በስተቀር ሌላ ነገር አልለምንህም» ይላሉ።

ሙሐመድ ዐለይሂ ሰላም ግን፦ «ጌታዬ ሆይ! ለኡማዬ ደኅንነትንና መዳንን ስጥ!» ይላሉ። በዚያ ይህን ሊቋቋም የሚችል ማንም የለም። ምክንያቱም አላሁ ተዓላ ይህን አሳውቆ በሱረቱ አል-ጃሲያ ሃያ ስምንተኛው አንቀጽ በትርጓሜ እንዲህ አለ፦ «ኡማን ሁሉ ክብሩ የላቀውን አላህ ከመፍራት የተነሣ በጉልበታቸው ተንበርክከው ታያቸዋለህ። እያንዳንዳቸው በዱንያ ወደሠሩት የሥራ መዝገብ ይጠራሉ።»

አላሁ ተዓላ በሱረቱ አል-ሙልክ ስምንተኛው አንቀጽ በትርጓሜ እንዲህ ይላል፦ «ከቁጣዋና ከብርታቷ ብዛት የተነሣ እሳቲቱ ለሁለት ልትሰነጠቅ ትቃረባለች።»

በዚህ ጊዜ ነብያችን (የአላህ ሰላትና ሰላም በእርሳቸው ላይ ይስፈን) ወደ ፊት ወጥተው ጀሀነምን ያቆሟታል። እንዲህም ይላሉ፦ «የተናቅሽና የተዋረድሽ ሆነሽ ተመለሺ! ሰዎችሽ ጭፍራ በጭፍራ ወደ አንቺ እስኪመጡ ድረስ።» ጀሀነምም፦ «ሙሐመድ ሆይ! ይፍቀዱልኝ! ምክንያቱም እርስዎ ለእኔ ሐራም ነዎት» ትላለች። ከዐርሽ፦ «ጀሀነም ሆይ! የሙሐመድ ዐለይሂ ሰላምን ቃል ስሚ፤ ታዘዢላቸውም!» የሚል ጥሪ ይመጣል። ከዚያም ክቡር ረሱሉላህ ጀሀነምን ጎትተው ከዐርሹል አዕላ በስተግራ ባለ ስፍራ ያስቀምጧታል። በመሕሸር ያሉ ሰዎች የክቡር ነብያችንን ይህን የእዝነት አያያዝና ሸፋዐ እርስ በርሳቸው ይበሳሰራሉ። ፍርሃታቸውም በመጠኑ ይቀንሳል። በዚህም የሱረቱ አል-አንቢያ መቶ ሰባተኛው ክቡር አንቀጽ፦ «ለዓለማት እዝነት አድርገን ላክንህ»7 የሚለው ትርጓሜ ይገለጣል።

ባጭሩ ክቡር ረሱሉላህ በአምስት ስፍራዎች ሸፋዐ ያደርጋሉ።8

የመጀመሪያው፦ መቃሙል መሕሙድ በሚባለው ሸፋዐቸው ሰዎችን ሁሉ በመሕሸር ከመጠበቅ ቅጣት ያድኗቸዋል።9

ሁለተኛው፦ በሸፋዐቸው እጅግ ብዙ ሰዎችን ያለ ሒሳብ ጀነት ያስገባሉ። ሦስተኛው፦ ወንጀላቸው የበዛ ምእመናንን ከጀሀነም ያወጣሉ። አራተኛው፦ ምንዳቸውና ወንጀላቸው እኩል ሆኖ «አዕራፍ» በሚባለው ስፍራ የሚጠብቁት ጀነት እንዲገቡ ሸፋዐ ያደርጋሉ። አምስተኛው፦ በጀነት ያሉት ሰዎች ደረጃዎች ከፍ እንዲሉ ሸፋዐ ያደርጋሉ።

በሸፋዐቸው ከሒሳብ ካዳኗቸው ሰባ ሺህ ሰዎች በእያንዳንዳቸው ሸፋዐ ደግሞ ሰባ ሰባ ሺህ ሰዎች ያለ ሒሳብ ጀነት ይገባሉ።

ሸፋዐ ያድርጉ፣ የአላህ መልዕክተኛ ሆይ!
እጅግ ተቸግሬ ወደ እርስዎ መጣሁ፤
ሸፋዐ ያድርጉ፣ የአላህ መልዕክተኛ ሆይ!
ጥፋቴ ምን እንደሆነ አወቅሁ፤
ሸፋዐ ያድርጉ፣ የአላህ መልዕክተኛ ሆይ!
ወንጀለኛ ነኝ፣ ፊቴ ጥቁር ነው፤
ምናልባት ወደ እሳት እጣል ይሆናል፤
መፍትሔ ከእርስዎ ብቻ ይገኛል፤
ሸፋዐ ያድርጉ፣ የአላህ መልዕክተኛ ሆይ!
የእርስዎ ፍቅር ከሁሉም ነገር ይቀድማል፤
ዕውቀትዎ ከሁሉም የላቀ ነው፤
የሚያወድስዎ መውላ ራሱ ነው፤
ሸፋዐ ያድርጉ፣ የአላህ መልዕክተኛ ሆይ!
ሰው እንዴት ሊያወድስዎ ይችላል?
ቸርነት ከእርስዎ ብቻ ይገኛል፤
ይድረሱልን፣ እንማጸንዎታለን!
ሸፋዐ ያድርጉ፣ የአላህ መልዕክተኛ ሆይ!
ያለ እርስዎ ዓለም ለእኔ እስር ቤት ናት፤
ሥራዬ ተበላሽቷል፣ ሁኔታዬ ከባድ ነው፤
መድኃኒት ከእርስዎ ብቻ ይገኛል፤
ሸፋዐ ያድርጉ፣ የአላህ መልዕክተኛ ሆይ!
ለዚህች ዓለም ብርሃን ፈነጠቁ፤
ሶላትና ሰላም በእርስዎ ላይ ይሁን፤
ለሙታንም ለሕያዋንም ሙስሊሞች
ሸፋዐ ያድርጉ፣ የአላህ መልዕክተኛ ሆይ!
በእርግጥ አመፄ ብዙ ነው፤
ደካማም ጉድለተኛም ነኝ፤
ነገር ግን ኢማኔ ቅን ነው፤
ሸፋዐ ያድርጉ፣ የአላህ መልዕክተኛ ሆይ!
ጀሀነም ፈልቶ ሲገነፍል፣
በራሳችን ላይ የሚደርሰው ሳይታወቅ፣
ጂሃድ ላደረገው ጓደኛ
ሸፋዐ ያድርጉ፣ የአላህ መልዕክተኛ ሆይ!
ከዓይኖቼ መጋረጃው ይነሣ፤
ለሕመም ሁሉ መድኃኒት እርስዎ ነዎት፤
ምእመን ለሆነ ለእያንዳንዱ ሰው
ሸፋዐ ያድርጉ፣ የአላህ መልዕክተኛ ሆይ!
ለክብርዎ «ለውላከ» ተባለ፤
ደግሞም «አዕጠይናከ» ተባለ፤
የ«አርሰልናከ» መሪ እርስዎ ነዎት፤
ሸፋዐ ያድርጉ፣ የአላህ መልዕክተኛ ሆይ!
ሃይማኖታችንን ለሚያስፋፉ፣
ሱናዎን ለሚከተሉ፣
በመንገድዎ ሕይወታቸውን ለሚሰጡ
ሸፋዐ ያድርጉ፣ የአላህ መልዕክተኛ ሆይ!
ለኡማዎ ደካማ፣
ለአመስጋኙና ዚክር ለሚያደርገው፣
ለሀብታሙም ለድሃውም
ሸፋዐ ያድርጉ፣ የአላህ መልዕክተኛ ሆይ!
Muhammed Hâdimî (ረሕመቱላሂ ዐለይሂ)

«ኡማን ሁሉ ክብሩ የላቀውን አላህ ከመፍራት የተነሣ በጉልበታቸው ተንበርክከው ታያቸዋለህ። እያንዳንዳቸው በዱንያ ወደሠሩት የሥራ መዝገብ ይጠራሉ» ጃሲያ: 28