GHAZÂ TI TABUK
“Iwọ ‘Umar! Iyatọ laarin yin (ati Abû Bakr) dabi iyatọ laarin awọn ọrọ rẹ.”
Hadîth
ash-sharîf
Tabuk jẹ aaye ti a mọ daradara ni agbedemeji laarin Medîna al-Munawwarah ati Damasku. Diẹ ninu awọn sọ pe orukọ orisun omi ni. Irin-ajo yii ni a pe ni Ghazwa ti Tabuk nitori pe o jẹ irin-ajo ikẹhin ti Ọga wa, Anabi. O tun npe ni Fâdiha. Nitori pe a dojuti awon munâfiqs ninu ogun yii. O tun npe ni Jaysh al-ushrat. Awọn Musulumi jiya pupọ lakoko irin-ajo yii. Ni afikun, ijinna naa jinna ati pe oju ojo gbona pupọ. Àwọn ọmọ ogun ọ̀tá pọ̀, wọ́n sì lágbára. Ìyàn kan wà. Eniyan mẹwa gun ibakasiẹ kan. Pupọ julọ awọn ọmọ-ogun ko jẹ nkankan bikoṣe dabinu fun oṣu kan. Nígbà míì, wọ́n máa ń jẹ ọkà bálì yíyan. Nigba miiran wọn ko le rii iyẹn paapaa. Wọn lọ fun irin-ajo Tabuk ni Ojobo ni oṣu Rajab ni ọdun kẹsan ti Hegira.
Ní ọdún kẹsàn-án yìí, nígbà tí Islâm tàn kálẹ̀ ní ilẹ̀ Arébíà ní kíákíá, àwọn Lárúbáwá Kristẹni kọ lẹ́tà kan sí Heraclius, Olú Ọba Byzantine, ẹni tó ń jowú “Ìpínlẹ̀ Islâm,” tó sì fẹ́ dènà rẹ̀ láti tàn kálẹ̀. Wọ́n ní, “Ẹni tí ó jáde pẹ̀lú ìpè pé òun jẹ́ wòlíì ti kú. Awọn Musulumi wa ninu iyan ati osi ni bayi. Ti o ba fẹ yi wọn pada si ẹsin rẹ, bayi ni akoko.” Lori lẹta yii, Heraclius ran ọmọ ogun ti o jẹ ẹgbẹrun ogoji eniyan labẹ aṣẹ Kubâd lati ja awọn Musulumi.
Nígbà tí Ó gbọ́ èyí, Ọ̀gá wa Fakhr al-kâinât kó Ashâb Rẹ̀ jọ, ó sì pàṣẹ fún wọn láti múra sílẹ̀ fún ogun. Nitori ogbele ni ọdun yẹn, awọn sahâbî wa ninu iṣoro inawo nla. Awọn oniṣowo nikan ni ipo inawo ti o dara ni afiwe. Ọpọlọpọ awọn ọmọ ogun Islâm lo wa. Ounjẹ ati ohun elo ogun ṣọwọn. Inira yoo wa. Ọga wa, Anabi fẹ fun Ashâb Rẹ lati pese iranlowo owo fun ohun elo awọn ọmọ-ogun ti yoo darapọ mọ ogun naa. Ifẹ Ọga wa yii (sallAllahu ‘alaihi wa sallam) mu awọn sahâbîs ṣiṣẹ. Gbogbo eniyan n mu ohun ti wọn ni ati gbiyanju lati mura silẹ fun jihâd pẹlu awọn ẹru ati igbesi aye wọn.
Hadrat Abû Bakr, ẹlẹgbẹ Anabi wa ninu iho apata, ti mu gbogbo ẹru rẹ wá. Nigba ti Ọ̀gá wa Rasûl al-akram beere lọwọ rẹ pe, “Kini o fi silẹ fun ile rẹ, Iwọ Abâ Bakr?” o dahun pe, “Mo fi Allahu ta’âlâ ati Rasûl Rẹ silẹ fun wọn.” Hadrat ‘Umar ti mu idaji awọn ẹru rẹ wá. Ọ̀gá wa, Anabi beere lọwọ rẹ pe, “Iwọ ‘Umar! Kini o fi silẹ fun idile rẹ?” o dahun pe, “Mo fi iye ti mo mu wa silẹ fun wọn.” Ọ̀gá wa, Anabi sọ pe, “Iyatọ laarin ẹyin mejeeji dabi iyatọ laarin awọn ọrọ yin.” Lori eyi, Hadrat ‘Umar ṣe afihan iyalẹnu rẹ nipa sisọ pe, “Ki a fi awọn obi mi rubọ fun ọ, Iwọ Abâ Bakr! O kọja mi ni gbogbo ere-ije lori ọna oore. Mo ti loye bayi pe Emi ko le kọja rẹ ni ohunkohun.”1
Awọn Ashâb al-kirâm n gbiyanju lati ṣe iranlọwọ bi wọn ti le ṣe. Ṣugbọn awọn munâfiqs n fi wọn ṣe ẹlẹyà, wọn sọ pe, “Ẹ n fun ni awọn wọnyi lati fi ṣe afihan ara yin.” Ọ̀gá wa, Anabi sọ pe, “Ẹnikẹni ti o ba fun sadaqa loni, sadaqa rẹ yoo jẹri ni ojurere rẹ niwaju Allahu taala ni ọjọ qiyâmat.” Lori awọn ọrọ ibukun wọnyi ti Ọga wa, Anabi, awọn onigbagbọ bẹrẹ si ṣe iranlọwọ paapaa diẹ sii. Hadrat ‘Uthmân ibn Affân pese ohun elo fun idaji awọn ọmọ ogun.2 ‘Uthmân az-Zinnûrayn radiy-Allahu anh ti fún àwọn ọmọ ogun yìí ní ẹgbẹ̀rún kan ó dín àádọ́ta (950) ràkúnmí àti àádọ́ta ẹṣin pẹ̀lú ohun èlò wọn, àti ní àfikún sí sísanwó fún ohun èlò àwọn ẹlẹ́ṣin wọn, ó tún fi ẹgbẹ̀rún mẹ́wàá dinâr mìíràn tàbí ẹ̀ẹ́dẹ́gbẹ̀rin (700) rukya wúrà ránṣẹ́.3 Bayi, o di eniyan ti o ṣe iranlọwọ julọ laarin awọn Musulumi. Hadrat ‘Uthmân pàdé àwọn àìní ẹgbẹ́ ọmọ ogun lọ́nà tí kò tilẹ̀ gbàgbé láti fi àwọn abẹ́rẹ́ tí wọn yóò lò láti fi tún awọ omi ṣe kún un. Lori iranlọwọ rẹ yii, Ọga wa Rasûl al-akram (sall-Allahu alaihi wa sallam) sọ pe, “Lati isisiyi lọ, ko si ẹṣẹ ti yoo gba silẹ fun Uthmân.”4Ọkan ninu awọn sahâbîs talaka julọ ti fa omi lati inu kanga kan ninu ọgba dabinu kan ni gbogbo oru titi di owurọ lati de thawâb ti iranlọwọ jihâd. O mu awọn dabinu ti o gba wa fun Ọga wa, Anabi o si wipe, “Iwọ Rasûlallah! Mo ti mu ohun ti mo ni wa lati ri iyọnu Rabb mi. Jọwọ gba wọn.”
Lakoko ti awọn ọkunrin Musulumi ṣiṣẹ lati ṣe iranlọwọ bi wọn ti le ṣe, awọn obinrin tun n ṣe ipa wọn ni ọran yii.
Nigbati wọn mura silẹ fun irin-ajo naa, awọn Musulumi wa ni akoko ti o nira pupọ. Ìyàn náà le débi pé ọ̀pọ̀lọpọ̀ láti Ashâb al-kirâm tí kò ní ohunkóhun tí ó kù yóò wá sí iwájú Ọ̀gá wa Rasûlullah tí wọ́n sì sọ pé, “Ìwọ Rasûlallah! A ko ni ẹranko gigun! A ko ni nkankan lati jẹ boya! A fẹ lati duro pẹlu rẹ lakoko ghazâ yii ki a si de thawâb ti jihâd.” Wòlíì olùfẹ́ wa yóò fi ìbànújẹ́ sọ fún wọn pé Kò ní ẹranko kankan tí ó ṣẹ́ kù fún wọn láti gùn. Ni ẹẹkan, Sâlim ibn Umayr, Abdullah ibn Mugaffal, Abû Laila Mâzînî, Ulba ibn Zayd, Amr ibn Humâm, Haramî ibn Abdullah ati Irbâd ibn Sâriya wa siwaju Anabi olufẹ wa ti wọn si beere ohun kan naa. Nígbà tí Ọ̀gá wa sọ fún wọn nínú ìbànújẹ́ ńláǹlà, “Mi ò rí ohunkóhun fún ẹ láti gùn,” wọ́n bẹ̀rẹ̀ sí í sunkún nítorí ìbànújẹ́ tí wọ́n yà sọ́tọ̀ kúrò lọ́dọ̀ Ọ̀gá wa, Wòlíì, wọn kò sì lè dara pọ̀ mọ́ jihâd. Lori eyi, Allahu taâlâ sọkalẹ ni âyat al-karîma, ni maal, “(Iwọ Rasûl Mi!) Nigbati wọn wa si ọdọ rẹ (lati darapọ mọ jihâd), o sọ fun wọn pe, ‘Emi ko le fun yin ni ẹranko gigun.’ Wọn yi pada pẹlu omije ni oju wọn, ibanujẹ nitori wọn ko ni nkankan lati lo fun idi yii (ati pe wọn ko le darapọ mọ ogun naa). Ko si ojuse (ẹṣẹ) fun awọn wọnyi.”5Ni ipari, Hadrat Abbâs ati Hadrat Uthmân pese wọn fun ghazâ.
Nigbati awọn igbaradi ti pari, Ọga wa, Anabi ko awọn ọmọ-ogun jọ ni Òkè Wadâ. O fẹrẹ jẹ pe ko si ẹnikan ti ko darapọ mọ ghazâ. Nigba ti Ọ̀gá wa Rasûl al-akram ko awọn ọmọ-ogun jọ ti o si pinnu lati gbe, O fi Muhammad ibn Maslama silẹ gẹgẹbi igbakeji Rẹ ni Medîna.6 Nigbati O fẹrẹ bẹrẹ irin-ajo naa, O sọ pe, “Mu bata apoju pẹlu rẹ. Niwọn igba ti o ba ni bata apoju, iwọ kii yoo ni wahala.”
“Ẹnikẹni ti o ba fun sadaqa loni, sadaqa rẹ yoo jẹri ni ojurere rẹ niwaju Allahu ta'âlâ ni ọjọ qiyâmat.”
Hadîth
ash-sharîf
Nigbati awọn ọmọ-ogun rin, Abdullah ibn Ubayy, olori awọn munâfiqs, sọ awọn ohun asan lati dẹruba awọn Musulumi. Paapaa o sọ pe, “Mo bura pe o dabi ẹnipe mo n ri Oun ati Ashâb Rẹ ti a fi okun so mọ ara wọn ni meji-meji…” Ashâb al-kirâm ko fiyesi awọn ọrọ wọnyi rara, ati itara wọn fun ikopa ninu jihâd n pọ si. Awọn munâfiq ti wọn rii eyi di ibanujẹ.
Nigba ti Olukọni Rasûlullah wa ti nlọ lati Òkè Wadâ si Tabuk, O mu ki wọn tu awọn asia ati awọn ọpagun awọn ọmọ-ogun. O fi asia ti o tobi julọ fun Hadrat Abû Bakr ati asia miiran fun Hadrat Zubayr ibn Awwâm. O fun asia ẹya Aws si Usayd ibn Hudayr ati asia ti ẹya Khazraj si Abû Dujâna.7 Nọmba Ashâb al-kirâm labẹ aṣẹ Ọga wa, Anabi jẹ ẹgbẹrun ọgbọn; ẹgbẹrun mẹwa ninu wọn jẹ ẹlẹṣin. Hadrat Talha ibn Ubaydullah ni a yàn ni olori ẹgbẹ ọtun, Hadrat Abdurrahmân ibn Awf si jẹ olori ẹgbẹ osi.8 Labẹ aṣẹ Anabi wọn, awọn sahâbî ologo gbe siwaju ni oju ojo gbona pupọ. Niwọn igba ti wọn ba ni Habîb ti Allahu ta’âlâ ti n dari wọn, aito ounjẹ ati omi ko le
Ghazâ ti Tabuk
da wọn duro lati ọna wọn, bẹẹ ni ijinna si opin irin ajo tabi iye awọn ọmọ ogun ọta ko le dẹruba wọn. Wọn yoo lọ si ibikibi ni ipo yii.
Ni isinmi fun igba diẹ ni iduro kọọkan, Anabi olufẹ wa ati awọn sahâbî akọni tẹsiwaju ni ọna wọn. Iduro kẹjọ wọn wa ni Hijr nibiti awọn eniyan Sâlih ‘alaihis-salâm ti parun. Allahu taâlâ ti pa wọ́n run pẹ̀lú ìró oníwà ipá nítorí pé wọn kò fetí sí àṣẹ wòlíì wọn. Sultân ti agbaye sọ fun Ashâb Rẹ, “Lalẹ, iji lile yoo fẹ lati ọna idakeji. Ko si ẹnikan ti yoo dide ayafi ti o ba ni ọrẹ pẹlu rẹ. Gbogbo eniyan ni yoo so eékún ibakasiẹ rẹ̀. Eyi jẹ ibi ti ijiya ti sọkalẹ. Ko si ẹnikan ti yoo mu ninu omi yii tabi ṣe abdast pẹlu rẹ!” Gbogbo eniyan gbọràn si aṣẹ yii. Ìjì líle kan bẹ́ sílẹ̀ lálẹ́, ó sì bẹ̀rẹ̀ sí í pa run níbi gbogbo. Láàárín àkókò yìí, ẹnì kan tó gbàgbé láti so ràkúnmí rẹ̀ dìde láti wá a. Ìjì náà gbá a lọ, wọ́n sì jù ú sí ìsàlẹ̀ Òkè Tayy. Ẹlòmíràn ní láti lọ gbọ̀nsẹ̀. Níbi tí ó ti lọ gbọ̀nsẹ̀, o ni arun kan ti a npe ni Hunnâk (pertussis, Ikọaláìdúró). Ara rẹ tun pada lẹhin Ọga wa, Anabi gbadura fun u.
Ní òwúrọ̀ ọjọ́ yẹn, kò sí omi tó ṣẹ́ kù nínú awọ omi. Gbogbo eniyan ti fẹrẹ ku fun ongbẹ. Awọn munâfiqs ri eyi gẹgẹbi anfani ati igbiyanju lati fa ija nipa sisọ pe, “Ti Muhammad ba jẹ woli gaan, Oun yoo gbadura ati ki o fa ki ojo rọ.”
“Inshâ-Allah, iwọ yoo de orisun omi Tabuk ni ọla ni aarin owurọ. Titi emi o fi de, maṣe fi ọwọ kan omi yẹn.”
Hadîth
ash-sharîf
Nígbà tí wọ́n gbé ipò náà fún Ọ̀gá Àgbáyé, Ó gbé ọwọ́ ìbùkún Rẹ̀ sókè, ó sì bẹ Allahu taâlâ fún òjò. Ni ọrun gbigbona ati ti ko ni awọsanma, awọn awọsanma ojo han lojiji. Ojo nla bere. Gbogbo eniyan kun awọ omi wọn, ṣe abdast ati fun omi fun awọn ẹranko. Nígbà tí òjò dáwọ́ dúró tí ìkùukùu sì tú ká, wọ́n rí i pé òjò ti rọ̀ sórí àwọn ọmọ ogun nìkan. Woli olufẹ wa ati awọn sahâbîs sọ takbîrs. Wọn yìn Allahu taâlâ. Wọn sọ fun awọn munâfiqs pe, “Ẹ ko ni awawi mọ. Ẹ gbagbọ ninu Allahu taâlâ ati Rasûl Rẹ ki ẹ si di Musulumi olooto!” Ṣugbọn awọn munâfiq ẹlẹgan dahun pe, “Nitorina kini? Òjò rọ̀ ó sì parí nígbà tí ìkùukùu ń kọjá lọ!”
Ebi ti de aaye ipari rẹ. Tobẹẹ ti eniyan meji ni lati pin dabinu kan. Wọn ti sunmọ Tabuk laibikita ooru gbigbona, ebi ati ongbẹ. Ọga wa Habîb al-akram (sallallahu ‘alaihi wa sallam) sọ pe, “Inshâ-Allah(Ti Allahu taâlâ ba fẹ), iwọ yoo de orisun omi Tabuk ni ọla ni aarin owurọ. Titi emi o fi de, maṣe fi ọwọ kan omi yẹn.” Lọ́jọ́ kejì, wọ́n dé ibẹ̀. Orisun omi ni omi kekere pupọ. Wòlíì olùfẹ́ wa mú kí wọ́n bu omi díẹ̀ láti orísun omi sínú ohun èlò kan, Ó sì fi ọwọ́ ìbùkún Rẹ̀ sínú rẹ̀, ó sì gbàdúrà. Lẹ́yìn náà, Ó da omi náà sínú ìsun. Omi naa pọ si, o si ru soke lojiji. Bí ó tilẹ̀ jẹ́ pé gbogbo àwọn ọmọ ogun Islâm tí ó jẹ́ ẹgbẹ̀rún lọ́nà ọgbọ̀n ènìyàn ń mu, omi náà kò dín kù rárá. Lẹ́yìn náà, níbi gbogbo ní ẹkùn náà ni a fi omi bomi rin, èyí tí ó jẹ́ iṣẹ́ ìyanu Ọ̀gá wa Fakhr al-kâinât. Ẹkùn yẹn di pẹ̀tẹ́lẹ̀ tí ó tutù yọ̀yọ̀, ó sì kún fún ọ̀pọ̀lọpọ̀.
Nígbà tí Ọ̀gá wa Rasûl al-akram wá sí Tabuk pẹ̀lú Ashâb ológo Rẹ̀, wọn kò rí àwọn ọmọ ogun Róòmù tí ó ní àwọn Byzantine àti àwọn ẹ̀yà Lárúbáwá tí a sọ di Kristẹni bí Âmila, Lahm àti Juzam. Ní Mûta, ọmọ ogun Róòmù tí ó jẹ́ ọgọ́rùn-ún ẹgbẹ̀rún ti ṣẹ́gun lọ́wọ́ ẹgbẹ̀rún mẹ́ta àwọn mujâhids. Bayi, awọn mujâhids ẹgbẹrun ọgbọn lo wa si wọn, ati pe olori wọn ni Ọga ti agbaye. Nígbà tí àwọn ará Róòmù gbọ́ pé Wòlíì olùfẹ́ wa ti kó Ashâb akọni Rẹ̀ jọ, tí Ó sì ń bọ̀, gbogbo wọn wá ibi tí wọ́n lè sá lọ.
Lehin ti o ti gba imọran pẹlu Ashâb Rẹ, Ọ̀gá wa Rasûlullah ko lọ siwaju ju Tabuk lọ. Nibayi, diẹ ninu awọn ẹya ati awọn ipinlẹ ni agbegbe yẹn ti gbọ pe ogun Islâm n bọ. Nítorí ìbẹ̀rù, wọ́n fi àwọn aṣojú ránṣẹ́ sí Ọ̀gá wa, Wòlíì, wọ́n sì béèrè fún ààbò nípa sísan jizya. Ọ̀gá wa, Wòlíì ṣàánú wọn ó sì tẹ́wọ́ gba àwọn ìpèsè wọn. Pẹ̀lú ọ̀kọ̀ọ̀kan wọn, wọ́n kọ àwọn àpilẹ̀kọ ọ̀tọ̀ọ̀tọ̀ ti àdéhùn, wọ́n sì sọ fún wọn pé wọ́n wà láìséwu.
Ọga wa Sarwar al-kâinat (‘alaihi afdalus-salawât) duro de awọn ọta fun o fẹrẹ to ogun ọjọ. O ni ọpọlọpọ awọn ibaraẹnisọrọ pẹlu Ashâb al-kirâm Rẹ ni Tabuk o si fi okun imọlẹ wẹ ọkan wọn. Ó da fayz (ìmọ̀ nípa ẹ̀mí) àti àwọn ìbùkún tí ń jáde láti inú ọkàn ìbùkún Rẹ̀ sínú ọkàn wọn. Ninu ọkan ninu awọn ọrọ alailẹgbẹ Rẹ, O beere pe, “Ṣe Emi yoo sọ fun ọ ti o dara julọ ati ọlọla julọ ti eniyan?” Ashâb al-kirâm dahun pe, “Bẹẹni, Iwọ Rasûlallah!” Lori eyi, O sọ pe, “Awọn eniyan ti o dara julọ ni ẹniti o ṣiṣẹ ni ọna Allahu taâlâ titi di ẹmi ikẹhin rẹ, ni ẹhin ẹṣin tabi ibakasiẹ tabi ẹsẹ rẹ meji. Ẹni ti o buru julọ ninu eniyan ni ẹni ti o kọja aala ti o n ka iwe Allahu ta’âlâ ṣugbọn ti ko le jere ninu rẹ rara.”
Fun eni ti o beere nipa ajeriku, O ni, “Mo bura fun Allahu ti o di aye mi mu ni ọwọ Rẹ, pe ni ọjọ qiyâmat, awọn ajẹriku yoo wa wọ idà wọn ti a fi si ẹhin wọn. Wọn yoo joko lori awọn itẹ nûr (ina).”9
Ọpọlọpọ awọn iṣẹ iyanu ti Ọga wa, Anabi ni a ri ninu irin-ajo yii. Ni iṣe, ni akoko kan ti a ti ṣe igbaradi lati pada lati Tabuk si Medîna, awọn sahâbîs, ti ebi wọn de ipele ti ko le farada, fi ọrọ naa ranṣẹ si Ọga wa, Anabi. Ọ̀gá wa Rasûlullah mú kí wọ́n kó oúnjẹ tó ṣẹ́ kù jọ sórí aṣọ aláwọ̀. Awọn wọnyi fẹrẹ ma kun ikoko kekere kan. Ọga wa Sarwar al-âlam (sall-Allahu ‘alaihi wa sallam) tunse abdast Rẹ o si ṣe namâz ti awọn rakats meji. Ó na ọwọ́ alábùkún Rẹ̀, ó sì gbàdúrà pé kí oúnjẹ náà pọ̀. Lẹhinna O paṣẹ fun Ashâb Rẹ lati mu awọn apoti wọn wá. Gbogbo wọn kún débi pé kò sí àpótí kan nínú ẹgbẹ́ ọmọ ogun ńlá náà tí ó ṣófo. Pẹlupẹlu, a rii pe ounjẹ ti o wa lori aṣọ naa ko dinku, botilẹjẹpe gbogbo awọn mujâhids jẹun titi ti wọn fi kun.
Irin-ajo Khâlid ibn Walîd lọ si Dûmatu’l-Jandal
Nigba ti Hadrat Habîb al-akram (sall-Allahu alaihi wa sallam) wa ni Tabuk, O ran Khâlid ibn Walîd (radiy-Allahu anh) si Dûmatul-Jandal. Olori nibẹ, Akîdir ibn Abdulmalik, jẹ Kristiani. Àwọn ọmọ ogun Islâm sún mọ́ ilé olódi náà, wọ́n sì dùbúlẹ̀. Nígbà tí ìròyìn dé ọ̀dọ̀ Akîdir pé màlúù òkè kan ti dé iwájú odi agbára náà, ó fò sórí ẹṣin rẹ̀, ó sì lọ ṣọdẹ rẹ̀. Lakoko ti Akîdir, arakunrin rẹ Hassân ati awọn ẹlẹgbẹ rẹ n ṣe ode, awọn mujâhids yi wọn ka. Nigbati Hassân gbiyanju lati fa idà rẹ, a pa a. Wọ́n kó Akîdir nígbèkùn. Àwọn mìíràn sá lọ, wọ́n sì sá lọ sí ilé olódi náà. Hadrat Khâlid sọ fun Akîdir, “Emi yoo tọju rẹ lailewu ati mu ọ lọ si iwaju Rasûlullah. Ṣugbọn pẹlu ipo yii: Iwọ yoo lọ si odi naa ki o si mu ẹgbẹrun meji rakunmi, ẹgbẹrin ẹṣin, ẹgbẹrin apata ati irinwo ọkọ wa. Iwọ yoo tun jẹ alakoso.” Akîdir gba. Wọ́n lọ sí ilé olódi, wọ́n kó ìkógun náà, wọ́n sì wá sí Medîna. Akîdir ati arakunrin rẹ Hasâr ni a gba si iwaju giga wọn si di Musulumi.
Ibùba
Awọn mujâhids ti kuro ni Tabuk wọn si lọ si Medîna. Awọn munâfiq gba laarin ara wọn lati dena de Anabi olufẹ wa ki wọn si pa A. Ni alẹ ọjọ kan, wọn ba dè ni ọna dín lori ọna ti awọn ọmọ-ogun Musulumi. Ammâr ibn Yâsar n fa ijanu ibakasiẹ Ọga wa, Anabi, Hadrat Huzayfa ibn Yamân si n bọ leyin Re. Jabrâîl ‘alaihis-salâm sọ pé àwọn munâfiq dìtẹ̀ mọ́ wọn, wọ́n sì gbìmọ̀ ìpànìyàn. Nigbati Ọ̀gá wa, Anabi sunmọ ọna naa, O sọ fun awọn ọmọ-ogun pe, “Ẹ lọ sinu afonifoji, o rọrun ati gbooro.” Nígbà tí Ó ṣí lọ sí ọ̀nà tóóró náà, àwọn ọmọ ogun náà rìn lọ sí àfonífojì náà. Nigbati Rasûl al-akram (sall-Allahu ‘alaihi wa sallam) wa nitosi ọna naa, ẹgbẹ munâfiq yii bo oju wọn ti wọn si kọlu. Hadrat Huzayfa kigbe soke, “Ẹyin ọta Allahu ta’âlâ!” o si bẹrẹ si lu awọn munâfiqs ati awọn ẹranko wọn pẹlu ọpá ni ọwọ rẹ. Ibẹru nipasẹ awọn igbe wọnyi, awọn munâfiq mejila naa rì lẹsẹkẹsẹ sinu awọn ipo ti awọn ọmọ-ogun. Ọga wa Rasûlullah sọ fun Hadrat Huzayfa orukọ wọn o si kilọ fun u pe ko sọ fun awọn miiran.
“Mo bura fun Allahu taâlâ, ẹniti o di aye mi mu ni ọwọ Rẹ, pe ni ọjọ qiyâmat, awọn ajẹriku yoo wa wọ idà wọn ti a di si ẹhin wọn. Wọn yoo joko lori itẹ nûr.” Hadîth
ash-sharîf
Lehin ti o ti gbọ iṣẹlẹ naa, Hadrat Usayd ibn Hudayr wa siwaju o si bẹbẹ, o sọ pe, “Ki a fi ẹmi mi rubọ fun ọ, iwọ Rasûlallah! Sọ fun mi ẹni ti wọn jẹ ki n le mu ori wọn wa fun ọ!” Sibẹsibẹ, Rasûlullah (sall-Allahu ‘alaihi wa sallam) ko gba laaye.10
Masjid al-Dirâr
Lehin ti o ti dẹruba awọn ara Byzantine ti wọn si ba atako wọn jẹ, Anabi olufẹ wa ati Ashâb akọni Rẹ ti sunmọ Medîna ti o ni imọlẹ nikẹhin. Sultân ti agbaye paṣẹ fun Ashâb Rẹ lati dó si ibi ti a npe ni Zî-awân, eyiti o sunmọ Medîna pupọ. Lakoko ti awọn sahâbîs n sinmi, awọn munâfiq diẹ wa ti wọn beere fun Anabi olufẹ wa lati bu ọla fun Masjid al-Dirâr.
Masjid al-Dirâr wa ni Qubâ. Awọn munâfiq ti kọ ọ ni idakeji mọṣalaṣi akọkọ, eyiti Ọga wa Rasûlullah ti kọ ni Qubâ lakoko ijira Rẹ si Medîna. Nigba ti Anabi olufẹ wa n lọ si Tabuk pẹlu Ashâb Rẹ, awọn munâfiqs ti wa si iwaju Rẹ ti wọn si pe e nipa sisọ pe, “Iwọ Rasûlallah! A ti kọ masjid tuntun kan. Ṣe iwọ yoo bu ọla fun ibẹ ki o dari wa ni namâz?” Ṣugbọn Ọga ti awọn agbaye, ti o wa lori irin-ajo, dahun pe ti o ba ṣee ṣe, O le ṣabẹwo si ipadabọ Rẹ lati Tabuk.
Ero ti awọn munâfiq ni lati pin awujọ Musulumi, lati lo wọn fun awọn idi tiwọn, lati fa ija ati yi wọn pada si ara wọn. Wọn paapaa yoo pe awọn ọmọ ogun Byzantine si Medîna ati ṣe iranlọwọ fun wọn pẹlu awọn ohun ija ti a fipamọ sinu masjid yii. Nipa ṣiṣe idaniloju pe Ọga wa, Anabi ṣe namâz nibẹ, imọran pe Masjid al-Dirâr jẹ ibi mimọ yoo ṣẹda. Nitorinaa, awọn Musulumi yoo dije pẹlu ara wọn lati ṣe namâz ni aaye yẹn ati -gẹgẹ bi ero wọn- ṣubu sinu pakute ti awọn munâfiqs!
Ọ̀gá wa, Sarwar al-âlam (sall-Allahu ‘alaihi wa sallam) ti gba ifiwepe ti awọn munâfiqs o si pinnu lati lọ. Allahu ta’âlâ sọ âyat 107 ati 108 ti Sûrah at-Tawba kalẹ o si sọ otitọ ọrọ naa. Lori eyi, Ọga agbaye sọ fun Mâlik ibn Duhshum ati Âsim ibn Adiy, “Ẹ lọ si masjid yẹn ti awọn eniyan rẹ jẹ ika! Ẹ wo o lulẹ ki ẹ si sun un!” Láàárín namâz ìrọ̀lẹ́ àti ti alẹ́, wọ́n lọ dáná sun ilé náà. Lẹ́yìn náà, wọ́n wó lulẹ̀, wọ́n sì fọ́ ọ lulẹ̀. Awọn munâfiq ko sọ ohunkohun.11
Nigbati o gbọ pe Ọga wa, Anabi ati Ashâb ologo Rẹ n bọ, lẹsẹkẹsẹ awọn eniyan Medîna pejọ wọn si jade lọ lati pade wọn pẹlu idunnu nla...
Iku Abdullah ibn Ubayy
Oṣu meji lẹhin ipadabọ Anabi olufẹ wa lati irin-ajo Tabuk, ni oṣu Shawwâl, Abdullah ibn Ubayy, olori awọn munâfiqs, ku. Lẹhin iyẹn, isokan ti awọn munâfiq fọ, wọn si tuka.12
Nípa bẹ́ẹ̀, kì í ṣe àwọn munâfiq nìkan ṣùgbọ́n àwọn alaigbagbọ àti àwọn Júù ní Arébíà pẹ̀lú ni a ti tẹ̀ lórí ba, àwọn ìgbòkègbodò àtakò àti ìdènà wọn lòdì sí Islâm sì ti parẹ́.
Awọn iṣẹlẹ miiran ti o ṣẹlẹ ni ọdun kẹsan ti Hegira
Nigbati Rasûlullah wa si Tabuk, akọkọ olori Ayla, lẹhinna olori Jarbâ wa o si san owo-ori. Rasûlullah mu ki wọn kọ ọ silẹ o si fi iwe naa fun wọn. Ninu irin-ajo yii, O fi lẹta ranṣẹ si Heraclius o si tun pe e si Islâm lẹẹkansi. Ṣugbọn ko ni oriire lati ri itọsọna.
Ni ọdun yii, Umm Gulthum, ọmọbinrin Rasûlullah, ku. Ọ̀gá wa, Wòlíì náà ṣamọ̀nà Janâza namâz, nígbà tí wọ́n sì ń sin ín, omijé já láti ojú rẹ̀ tí ó bùkún sí ibojì rẹ̀.
Sanat al-wufûd (Ọdun awọn aṣoju)
Lẹhin Ọga wa, Sarwar al-âlam (sall-Allahu ‘alaihi wa sallam) pada lati irin-ajo Tabuk, O ran awọn aṣoju si awọn ipinlẹ oriṣiriṣi o si pe wọn si Islâm. Awọn eniyan Oman ati Bahrain ni a bu ọla fun nipasẹ di Musulumi.
Bayi, Islâm n tan kaakiri ni kiakia. Wọ́n rán àwọn olùkọ́ lọ sí àwọn ẹ̀yà àti ìpínlẹ̀ tó yí wọn ká láti kọ́ wọn ní ìlànà Islâm, wọ́n sì rán àwọn gómìnà láti máa ṣàkóso wọn.
Ni ọdun kẹsan ti Hegira, ọpọlọpọ awọn aṣoju ti o ti yipada si Islâm rọ si Medîna. Àwọn aṣojú láti oríṣiríṣi ẹ̀yà wá, wọ́n sì kéde ìgbọràn wọn sí Ọ̀gá ti ayé, tí wọ́n sì tipa bẹ́ẹ̀ ní ayọ̀. Nitori titobi nọmba awọn aṣoju, ọdun yii ni a npe ni Sanat al-wufûd (Ọdun awọn aṣoju).
Nigbakugba ti aṣoju kan ba de, Rasûlullah yoo wọ awọn aṣọ iyebiye. Oun yoo tun jẹ ki Ashâb wọ aṣọ lẹwa. Oun yoo gba wọn ni ibi mimọ ati ẹlẹwa. Ó máa ń ṣe àsè, á sì rán wọn lọ pẹ̀lú ọ̀pọ̀ ẹ̀bùn. Ati pe wọn yoo lọ ni idunnu ati pẹlu ọpẹ ati iyin.
Ọkan ninu awọn ẹya ti o ran awọn aṣoju ni ẹya Banî Murra. Wọ́n rán èèyàn mẹ́tàlá gẹ́gẹ́ bí aṣojú. Wọ́n ní ẹ̀yà wọn ti di Mùsùlùmí. Wọ́n ṣàlàyé pé kò sí òjò nílùú wọn, kò sí koríko tó ń hù, ìyàn sì ń jẹ wọ́n. Wọn beere lọwọ Rasûlullah (sall-Allahu ‘alaihi wa sallam) lati gbadura fun ijiya wọn lati pari. Ó gbàdúrà pé, “Ìwọ Rabb mi, fi òjò tẹ́ wọn lọ́rùn.” Nígbà tí àwọn aṣojú Banî Murra padà sí ẹ̀yà wọn, wọ́n rí i pé ara àwọn èèyàn wọn balẹ̀ pátápátá. Nitoripe, ni ọjọ ti Rasûlullah gbadura fun wọn, ojo ti rọ. O ṣe deede pẹlu akoko adura naa.
Eniyan mẹwa lati ẹya Banî Asad wa ati nireti ọpẹ fun di Musulumi. Wọ́n ní, “A ti wá láti ọ̀nà jíjìn ní ọdún ìyàn. A ti di Musulumi nipasẹ ara wa laisi pe awọn ọmọ-ogun wa ba wa.” Âyat kẹtadinlogun ti Sûrah al-Hujurât sokale nipa wọn.
“Iwọ Rabb mi, fi ojo tẹ wọn (ẹya Banî Murra) lọrun.”
Hadîth
ash-sharîf
Muâwiya ibn Savr ibn Ubâda ibn Bikâr, olori awọn aṣoju Banî Bikâr, jẹ ọmọ ọgọrun ọdun. Ọmọ rẹ Bushayr, Majma ibn Abdullah ati Abd al-Amr ibn Asam wà pẹlu rẹ. O beere lọwọ Rasûlullah lati fi ọwọ ibukun Rẹ kan awọn ẹya ara ọmọ rẹ. Ó ní, “Ó fi ọ̀wọ̀ bá mi lò, ó sì dára gan-an fún mi.” Rasûlullah fi ọwọ kan oju Bushayr pẹlu ọwọ ibukun Rẹ o si fun wọn ni ewurẹ pupọ. O tun yi orukọ Abd al-Amr pada si Abdurrahmân.
Awọn aṣoju Banî Najîb ni eniyan mẹwa. Wọn ti mu awọn zakâts ti awọn ẹru ati ẹranko wọn pẹlu wọn. Inú Rasûlullah dùn gan-an pé àwọn ti wá. Ó pàṣẹ pé kí wọ́n tẹ̀dó sí ibi tó dára. Aṣoju Najib beere ọpọlọpọ awọn ibeere nipa fard ati sunnah pe ifẹ Rasûlullah fun u dagba paapaa diẹ sii. Ó mú ọ̀wọ̀ àti aájò àlejò rẹ̀ pọ̀ sí i. Ó ṣe é yàtọ̀ sí àwọn aṣojú mìíràn. Ó pe ọ̀dọ́kùnrin tó ń gbé pẹ̀lú àwọn nǹkan ìní náà, ó sì gbàdúrà fún ìbùkún sí i nígbà tó kíyè sí i pé ó ti yí ẹ̀yìn padà sí ohun gbogbo tó yàtọ̀ sí Allahu ta’âlâ. Ó fún un ní ẹ̀bùn bíi ti àwọn yòókù. Ẹgbẹ yẹn pada si ẹya wọn pẹlu ayọ, bi wọn ṣe fẹ.
Ẹgbẹ kan lati Banî Kanâna wa o si di Musulumi. Olori wọn ni Vâsila ibn Aska’. Nigbati o de, Rasûlullah n murasilẹ fun irin-ajo Tabuk. Lẹhin ti o ṣe bîat, o pada si ẹya rẹ. Baba rẹ ko di Musulumi, ṣugbọn arabinrin rẹ ṣe. O lọ si Medîna o si tẹle irin-ajo Tabuk. O le Rasûlullah ba. A ran an lọ si ija laarin Hadrat Khâlid ati Akîdar. Ọpọlọpọ awọn ibakasiẹ ṣubu sinu ipin rẹ.
Lati Banî Sâide, Damam ibn Sa’laba wa. O wa si iwaju o beere lọwọ Rasûlullah ọpọlọpọ awọn ibeere nipa namâz, ãwẹ, hajji ati zakât. Nigbati awọn ibeere rẹ pari, o sọ pe, “Mo gbagbọ, mo gbagbọ ohun gbogbo ti o mu wa lati ọdọ Allah.” Ó lọ sọ́dọ̀ àwọn èèyàn rẹ̀, ó sì gbé Islâm lọ. Gbogbo ẹ̀yà yẹn di Mùsùlùmí.
Eyin Rasûlallah! Ti eniyan ko ba fẹnuko,
Erupẹ ti o kan ẹsẹ ẹrú ẹnu-ọna rẹ,
Ati pe ti ko ba fi ẹmi rẹ rubọ fun idunnu yii,
Ko nifẹ rẹ; Emi ko gbagbọ ọrọ rẹ.
Emi yoo sọ erupẹ ti o tẹ lori di ade ori mi,
Emi yoo fi ẹnu ko ẹnu ati ki o pa a lori oju mi, ṣe e ni oogun fun ọkan mi,
Emi yoo sọ ọ di abẹla ti o fihan ọna otitọ,
Emi o si tọ ọna rẹ, pẹlu iyin ati ifẹ fun ọ.
Mo gbọrun gbogbo afẹfẹ ti nbọ lati ọna rẹ,
Wa itọpa ti oorun ẹlẹwà rẹ,
Ki iyawo mi ati awon omo mi rubọ fun ọ,
Iya mi, baba, awọn ibatan ati ẹgbẹẹgbẹrun awọn igbesi aye.
Mawlânâ Khâlid sọ, olufẹ gidi rẹ,
Eyin sultân ti Agbaye, Iwọ olufẹ aiye!
Mo ni aye kan lati ọdọ rẹ, o jẹ ẹbun rẹ fun mi,
Emi ko le paapaa sọ pe Mo ti mu igbesi aye wa lati rubọ.
Mawlânâ Khâlid al-Baghdâdî
Kâ’ba al-Mu’azzama ní alẹ́
