HABARI NJEMA

Zama za ujinga (Jahiliyya)

Kabla ya kuzaliwa kwa Bwana wetu Fakhr-i kainat (Fahari ya ulimwengu) (sallallahu alayhi wasallam), ulimwengu wote ulikuwa umezama, kiroho, katika giza (zulma) la kutisha. Watu walikuwa wamepotoka kupita kiasi na mipaka. Dini alizozileta Allahu taala zilikuwa zimesahauliwa; mahali pa hukumu za kiungu palichukuliwa na fikra na mawazo yaliyotoka vichwani mwa watu. Viumbe vyote vilikuwa vimeelemewa na ukatili na dhuluma za wanadamu.

Katika mataifa yote yaliyokuwa duniani Allahu taala alikuwa amesahauliwa; imani ya Tawhidi (upweke wa Allah), iliyo chanzo cha utulivu, furaha na bashasha, ilikuwa imetoweka. Dhoruba ya ukafiri (kufr) ilikuwa imeing’oa imani nyoyoni; mahali pa kumwamini Allahu taala, wazo la kuabudu masanamu lilikuwa limeota mizizi katika nyoyo.

Dini aliyoileta Musa alaihis-salaam ilikuwa imesahauliwa, na Taurati ilikuwa imeharibiwa. Wana wa Israili walikuwa wamegombana wao kwa wao. Dini ya Isa (Nasraniyya), iliyoletwa na Isa alaihis-salaam, nayo ilikuwa imeharibika kabisa na haikubaki na uhusiano wowote na dini. Utatu, yaani fikra ya miungu watatu, ulikuwa umekubaliwa. Injili ya asili ilikuwa imepotea; mapadri waliibadilisha kama walivyotaka. Vitabu vyote viwili vilikuwa vimeacha kuwa maneno (kalam) ya Allah. Huko Misri kulitawala hukumu ya Taurati iliyoharibiwa, na huko Bizanti dini ya Isa iliyobadilishwa, yaani Ukristo. Huko Uajemi moto uliabudiwa; moto wa waabudu moto ulikuwa haujazimwa kwa miaka elfu moja kamili. Huko China na India zilitawala dini za kubuni kama Ukonfusio na Ubudha.

Watu wa Arabia walikuwa wamechanganyikiwa na kupotoka zaidi. Ndani ya Kaaba al-Muazzama, ambayo Allahu taala anaithamini sana, walikuwa wameweka masanamu mia tatu na sitini (360). Na Kaaba al-Muazzama ilikuwa mfano wa ukubwa ule ule wa “Bayt al-Mamur” ulio katika Arshi, ambao malaika huuzuru. Yeyote aliyeivunjia heshima Kaaba, Allah Mtukufu alimwangamiza katika muda mfupi kabisa.

Kabila la Jurhum nalo lilikuwa limezidi katika zinaa na uasherati. Mtawala wao, alipoona tabia zao zisizo na heshima na za kudhalilisha mno, aliwanasihi akisema: “Enyi Wajurhum! Zindukeni, muiheshimu Haram ash-Sharif ya Allahu taala na usalama wa Haram! Mnajua yaliyozipata umma za Hud, Salih na Shuayb (alaihimus-salaam), zilizokuja kabla yenu, na jinsi zilivyoangamizwa. Amrishaneni mema na mkatazane maovu. Msidanganyike kwa kutegemea nguvu zenu za muda. Jiepusheni na kuipa Haki mgongo na kudhulumu hapa Makka, kwa sababu dhuluma husababisha kuangamia kwa watu. Naapa kwa Allahu taala kwamba haijawahi kutokea kaumu yoyote iliyokaa katika eneo hili, ikadhulumu na kuipa Haki mgongo, kisha Allahu taala asiukate uzao wao, asiwang’oe na asilete kaumu nyingine mahali pao. Kwa watu wa Makka wanaoendelea na upotovu wao na kuipa Haki mgongo, hakuna kukaa hapa daima. Mnayajua yaliyowapata watu wa Tasm, Jadis na Amaliqa waliokaa eneo hili kabla yenu, walioishi umri mrefu kuliko nyinyi, waliokuwa na nguvu zaidi kuliko nyinyi, wengi zaidi na matajiri zaidi kuliko nyinyi. Kuidharau kwao Haram ash-Sharif, kuipa Haki mgongo na kuzama katika dhuluma, ndiko kulikosababisha wafukuzwe kutoka mahali hapa palipobarikiwa. Bila shaka mmeona na mmesikia jinsi Allahu taala alivyowatoa baadhi yao kwa kuwaletea sisimizi wadogo, wengine kwa njaa, na wengine kwa upanga!”

Lakini hawakusikiliza. Mwishowe Allahu taala aliwaangamiza nao pia kwa sababu ya upotovu wao … Katika zama kama hizo, ndani ya Makka iliyobarikiwa, kitovu cha dunia, ukafiri ulikuwa ukitiririka kama mafuriko, na ndani ya Baytullah walijaza mamia ya masanamu kama Lat, Uzza na Manat. Dhuluma ilifikia kikomo chake cha mwisho, na ukosefu wa maadili ukakubaliwa kama sababu ya kujivunia. Kidini, kiroho, kijamii na kisiasa, Arabia ilikuwa katika giza lililoenea kila mahali, ujinga kamili, utovu wa mipaka, uasi na upotovu. Katika zama hizi, zinazoitwa zama za ujinga (Jahiliyya), kwa kawaida watu waliishi maisha ya kuhamahama na walikuwa wamegawanyika katika makabila. Zama za Jahiliyya zilikuwa zama zilizojaa giza (zulma). Makabila ya Waarabu, yaliyokuwa daima katika ugomvi, yaliona uvamizi na uporaji kuwa njia ya kujipatia riziki. Katika Arabia, iliyoundwa na makabila ambamo dhuluma na uporaji vilikuwa vimeenea, hapakuwa pia na mfumo wowote wa kisiasa wala utaratibu wa kijamii. Zaidi ya hayo, ulevi, kamari, zinaa, wizi, dhuluma, uongo na kila kinachoitwa ukosefu wa maadili vilikuwa vimeenea bila kizuizi. Dhuluma ilitumiwa kama chombo kikatili zaidi na cha kutisha zaidi ambacho wenye nguvu walikitumia dhidi ya wanyonge. Mwanamke alinunuliwa na kuuzwa kama bidhaa ya kawaida. Baadhi yao waliona kuzaliwa kwa mtoto wa kike kuwa msiba na aibu. Mtazamo huu wa kutisha ulifikia kiasi kwamba waliwalaza wasichana wadogo wakiwa hai katika mashimo waliyoyachimba mchangani, wakawafunika kwa udongo na kuwaacha wafe, bila kujali kwamba walikuwa wakiwakumbatia shingoni na kulia kwa uchungu: “Baba yangu! Baba yangu!” Kwa matendo haya dhamiri zao hazikuwauma hata kidogo – kinyume chake, waliyaona kuwa ushujaa. Kwa ufupi, ilikuwa kana kwamba sifa nzuri kama huruma, rehema, wema na uadilifu zilikuwa zimetoweka miongoni mwa watu wa zama zile.

“Mimi ni mwenye kuwapa habari njema kwamba baada yangu atakuja Mtume ambaye jina Lake ni Ahmad” Isa alaihis-salaam

Hata hivyo, katika zama hizi kulikuwa na jambo moja miongoni mwa Waarabu linalostahili kuzingatiwa: fasihi, ufasaha na usahihi wa lugha vilikuwa vimepata thamani kubwa na kufikia kilele chake. Waliwapa washairi na mashairi umuhimu mkubwa na waliyaona kuwa chanzo kikubwa cha fahari. Mshairi hodari alijipatia heshima yeye mwenyewe na kulipatia kabila lake pia. Katika nyakati maalumu yalifanyika maonyesho, na mashindano ya mashairi na hotuba. Mashairi au hotuba za walioshinda zilitundikwa kwenye ukuta wa Kaaba. Mashairi saba maarufu zaidi yaliyotundikwa kwenye ukuta wa Kaaba katika zama za Jahiliyya yaliitwa “Muallaqat as-Saba”, yaani “Mashairi Saba Yaliyotundikwa”.

Wakati huo, kwa upande wa imani pia, watu wa Arabia walikuwa wamegawanyika vipande vipande. Baadhi yao hawakuwa na imani kabisa na hawakukubali chochote isipokuwa maisha ya dunia. Wengine walimwamini Allahu taala na siku ya akhera (Siku ya Hukumu), lakini hawakukubali kwamba Mtume angeweza kutoka miongoni mwa wanadamu. Wengine walimwamini Allahu taala lakini hawakuiamini akhera (ulimwengu wa milele). Na sehemu nyingine kubwa yao walimshirikisha Allahu taala na kuabudu masanamu. Kila mmoja wa washirikina alikuwa na sanamu nyumbani mwake.

Ulimwengu ulikuwa umegubikwa na giza kiasi kwamba watu walikuwa wameacha kumwamini na kumwabudu Allahu taala, Muumba wa kila kitu. Kwa kuchanganyikiwa kwao waliabudu kama “miungu” matukio yaliyotokea ulimwenguni na vitu alivyoviumba Allah Mtukufu, na hasa masanamu waliyoyachonga kwa mikono yao wenyewe kutoka kwa mawe na mbao.

Mbali na hao wote, kulikuwa pia na waumini wenye imani sahihi, waliokuwa juu ya dini aliyoieleza Hadhrat Ibrahim, ambao waliitwa “Hanif”. Hawa walimwamini Allahu taala na walikaa mbali na masanamu. Baba wa Bwana wetu Mtume, Abdullah, babu Yake Abdulmuttalib, mama Yake na watu wengine kadhaa walikuwa juu ya dini ya Ibrahim alaihis-salaam.

Isipokuwa waumini walio hanif, makundi mengine yote yalikuwa katika njia ya batili, ndani ya giza na kiza kikubwa.

Zulumat na Ab-i hayat (maji ya uhai)

Abu Mujahid Enver bin Nazif rahmatullahi alaih alisema: “Ab-i hayat hupatikana katika zulumat.” Ab-i hayat ni maji ya uhai ambayo anayeyanywa hafi, na zulumat maana yake ni giza. Inadhaniwa kwamba maji haya yanapatikana katika misitu isiyowahi kuguswa na shoka, katikati ya wanyama wa porini, katika giza totoro, ndani kabisa ya misitu.

Kuyafikia maji haya ni kugumu mno, karibu hakuwezekani. Inasimuliwa kwamba anayeshinda vizuizi hivi vigumu na kuyafikia maji hayo hatakufa. Itikadi ya Ahli Sunna nayo ni kama maji ya uhai yaliyo katika pembe ya mbali kabisa ya misitu isiyowahi kuguswa, nyuma ya mlima Qaf. Wanaokunywa tone moja la maji haya yanayotiririka kuelekea milele, watapata neema zisizo na mwisho.

“Maji ya uhai hupatikana mahali penye giza!”

Hadhrat Hüseyin Hilmi bin Said quddisa sirruhu alisema: “Anayekunywa tone lake, kwake hakuna tena kifo; kwake kuna uhai usio na mwisho Peponi. Ab-i hayat hupatikana mahali palipo na watu waovu na waliopotoka, bidaa (ibada na matendo ambayo hayakuwepo katika Uislamu wakati wa Mtume wetu na Makhalifa Wake wanne, bali yalibuniwa baadaye) na ukafiri.”

Sultani wa Ulimwengu anakuja

Ulimwengu ulikuwa na huzuni, viumbe vilikuwa na huzuni, nyoyo zilikuwa na huzuni, na nyuso zilikuwa zimesahau kutabasamu. Wanadamu, ambao Allahu taala aliwaumba wakiwa bora kuliko viumbe wengine, walihitaji shujaa ambaye angekuwa sababu ya kuokoka kwao kutokana na Jahannam. Na kweli, kulikuwa kumebaki muda mfupi sana kabla ya kuzaliwa Kwake. Ulimwengu ulikuwa ukijiandaa kumpokea mwenyewe wa nuru iliyokuja tangu Adam alaihis-salaam hadi siku hiyo, ikipita kutoka katika vipaji safi hadi vipaji safi. Mtu Asiye na Mfano, atakayewaonyesha wanadamu na majini furaha ya milele, alikuwa anakuja! Chemchemi ya huruma na rehema, Mtu Mtukufu aliyejipamba kwa tabia za Mola Wake, alikuwa anakuja!

Mwenye Maqam al-Mahmud, taji la vichwa vya waombezi, alikuwa anakuja! Mwalimu wa ulimwengu, kiini cha viumbe vyote, bwana wa wanadamu, alikuwa anakuja! Msaidizi wa Siku ya Mahshar, Sultani wa Mitume, alikuwa anakuja! Habibu wa Allahu taala, kipenzi Chake, ambaye kwa ajili Yake tumeumbwa, Mtume wetu mpendwa aliye rehema kwa walimwengu, alikuwa anakuja! Bwana wetu Mtume, Hadhrat Muhammad Mustafa (sallallahu alayhi wasallam), alikuwa anakuja …

Walisema: hakuna mwana kama mwanao
Aliyewahi kuja tangu ulimwengu uumbwe.
Thamani nzuri kama ya mwanao huyu
Yule Mtukufu hajampa mama yeyote.
Umepata neema kubwa, ewe Amina,
Kwako atazaliwa Mwenye tabia njema.
Huyu anayekuja ni Sultani wa elimu ya ladunni,
Huyu anayekuja ni chimbuko la tawhidi na maarifa.
Jina Lake moja ni Mahmud, jingine ni Ahmad,
Kuwepo Kwake ni rehema kwa ulimwengu wote.
Kwa mapenzi ya huyu anayekuja falaki inazunguka,
Wanadamu na malaika wanatamani kuuona uso Wake.

“Siku ya Kiama mimi ni sayyid wa waliotangulia na wa waliokuja baadaye. Nawaambia ukweli, sijisifu” Hadithi sharif

Eneo la Makka al-Mukarrama

Ndege mweupe akaja akiruka kwa bawa lake,
Akanipapasa mgongo wangu kwa nguvu.
Saa ile akazaliwa Sultani wa Dini,
Mbingu na ardhi zikazama katika nuru.
Anayetaka kuokoka na moto,
Kwa mapenzi na shauku amsomee as-salat!
Assalatu wassalamu alaika ya Rasulallah!
Assalatu wassalamu alaika ya Habiballah!
Assalatu wassalamu alaika ya Sayyidal-awwalina wal-akhirin.