HIJA YA KUAGA
Katika mwaka wa kumi wa Hijra, Bwana wetu Mtume alijiandaa kwa hija, akawaamuru Waislamu wa Madina nao wajiandae kwa hija. Aliwapelekea habari pia wale waliokuwa nje ya Madina. Hapo maelfu ya Waislamu walikusanyika Madina. Bwana wetu Rasulullah alinunua ngamia mia moja kwa ajili ya kafara. Kabla ya kuanza safari alioga josho la ghusl. Alizichana nywele Zake zilizobarikiwa, akajipaka manukato mazuri, akavaa izar na ridaa Yake. Maandalizi yalipokamilika, Mtume wetu mpendwa, siku ya 25 ya mwezi wa Dhul-qaada, baada ya sala ya adhuhuri, aliondoka Madina pamoja na msafara wa watu zaidi ya elfu thelathini. Kwa njia ya Shajara walifika Dhul-Hulayfa. Hapa idadi ya Masahaba ilizidi elfu arobaini. Walilala usiku huko. Mtume wetu mpendwa aliamuru aletewe mmoja wa ngamia mia moja aliokuwa amewachukua pamoja Naye. Alichanja upande wa kulia wa nundu yake hadi damu ikatoka, ili iwe alama ya kuwa ni mnyama wa kafara, akamtundikia shingoni viatu viwili vya mbao, na akawaamuru Masahaba Wake wafanye vivyo hivyo. Alisali rakaa mbili za sala ya ihram. Baada ya kumhimidi na kumsifu Allahu taala, Bwana wetu Sarwar-i kainat aliomba dua akisema: “Ewe Allah! Ijaalie hija hii iwe mabrur na makbul, isiyokuwa na riya, kujionyesha wala kutafuta umaarufu.” Aliingia katika ihram, na kwa kujulishwa na Jibril alaihis-salaam, alianza kusema talbiya kwa sauti kubwa. Masahaba watukufu walipojiunga Naye, ardhi na mbingu zilianza kuvuma kwa sauti za talbiya: “Labbayk! Allahumma labbayk! Labbayk! La sharika laka labbayk! Innal-hamda wan-nimata laka wal-mulk, la sharika lak!”
Wakifuata njia ya Bayda, walielekea Malal. Masahaba walimfuata nyuma kama mafuriko. Njiani watu waliendelea kujiunga. Walifika bonde la Rawha, ambako karibu Mitume sabini, akiwemo Musa alaihis-salaam, walikuwa wamesali. Hapo Bwana wetu Rasulullah alisema: “Bonde hili ni mojawapo ya mabonde ya Peponi.” Hapa walisali. Kutoka hapo walielekea Munsaraf, wakasali sala ya alfajiri huko Asasa. Walipofika Lahy Jamal, alijisikia vibaya akaumikwa (hijama), wakapiga kambi Suqya. Alipofika Abwa, ambako mama Yake mtukufu Hadhrat Amina alifariki, alilizuru kaburi lake akalia. Waliokuwa pamoja Naye nao walilia. Kisha walifika Talaat al-Yaman, Juhfa, Ghadir Khumm, Qudayd na bonde la Usfan. Hapa Bwana wetu Mtume alimwambia Hadhrat Abu Bakr: “Hud na Salih alaihimas-salaam walipita hapa wakisema talbiya ya hija, wakiwa wamejifunga viunoni joho la sufu, wamevaa nguo ya rangi mchanganyiko, na wamepanda ngamia vijana wekundu ambao hatamu zao zilisukwa kwa nyuzi za mtende.”1 Waliendelea kupitia Ghanim, Marr az-Zahran na Sharif, wakafika Dhi Tuwa. Baada ya kulala usiku huko na kusali sala ya alfajiri, walipita Hajun, wakaingia Makka kupitia mteremko wa Kada. Baada ya safari iliyochukua siku kumi, walifika Makka siku ya 4 ya Dhul-hijja. Wale waliokuja kuhiji kutoka Yemen na nchi nyingine walipojiunga nao, idadi ya Waislamu ilizidi elfu tisini. (Kwa riwaya moja walikuwa laki moja na elfu kumi na nne, na kwa riwaya nyingine karibu laki moja na elfu ishirini.)
“Ewe Allah! Ijaalie hija hii iwe mabrur na makbul, isiyokuwa na riya, kujionyesha wala kutafuta umaarufu” Hadithi sharif
Bwana wetu Rasulullah alipoiona Baytullah, aliomba dua:
“Ewe Allah! Uiongezee Nyumba hii heshima, utukufu, haiba na hadhi. Na uwaongezee heshima, haiba, taadhima na wema wale wanaoitukuza kwa hija na umra.”
Kisha akaanza manasik. Wakati wote wa hija alikaa katika hema lililosimikwa Abtah, kati ya Makka na Mina. Mtume wetu mpendwa, siku ya 8 ya Dhul-hijja (siku ya Tarwiya) alikwenda Mina, na siku ya 9 (siku ya Arafa) alikwenda Arafat. Alifika bonde la Urana katikati ya bonde la Arafat akasimama hapo. Baada ya adhuhuri, akiwa juu ya ngamia Wake aitwaye Qaswa, alitoa Hotuba Yake ya Kuaga, akaagana na Masahaba watukufu, radhiyallahu anhum.2
NIMEKUJA KWAKO!
Ewe kimbilio la wenye dhambi, nimekuja kukukimbilia Wewe!
Nimefanya makosa mengi, nimekuja kukuomba kwa unyenyekevu!
Nilipotea katika mahali penye giza, nikazama katika matope;
nimekuja kwenye chemchemi ya nuru inayoangaza njia iliyonyooka.
Nimebakiwa na roho moja tu, ewe roho ya roho zote!
Je, inafaa kusema: “Nimekuja kuitoa roho yangu fidia”?
Wewe ni tabibu wa wenye maumivu, nami ni mgonjwa wa moyo.
Nimekuja kubisha mlango Wako ili nipate dawa ya jeraha la moyo wangu.
Ni kosa kupeleka kitu chochote kwenye mlango wa wakarimu;
nimekuja kuubusu udongo uliouheshimu kwa kuukanyaga.
Dhambi zangu ni nyingi kama mlima, uso wangu ni mweusi kama lami!
Nimekuja ili niokoke kabisa na mzigo huu na weusi huu.
Tone moja kutoka katika bahari ya ihsani Yako hakika huyasafisha yote,
ingawa nimekuja na daftari la amali jeusi kama uso wangu.
Laiti ningeweza kuupaka uso wangu mlangoni Pako, ewe kipenzi aliye bora kuliko roho yangu!
Mambo yasiyowezekana kwa maji, hupatikana kwa udongo ule!
