Du’aa bokkaa

Bara jahaffaa Hijraa keessa gogiinsi sodaachisaan ture; samii irraa bishaan xiqqaan illee hin kufne. Kanaaf lafa irratti marga hin biqilne, namoonni fi beeladoonni rakkina beelaa keessa seenan. Guyyaa Jimaataa ji’a eebbifamaa Ramadaan keessaa tokko Nabiyyii keenya jaalatamaaf fedhii isaanii beeksisan: “Yaa Ergamaa Rabbii! Utuu du’aa gootanii Allaahu ta’aalaan bokkaa nuuf kennee!…” Nabiyyiin keenya kabajamaan Sahaabota isaa wajjin lafa banaatti ba’ee, azaana malee fi iqaamaa malee rak’aa lama salaate. Nabiyyiin keenya kabajamaan ridaa (uffata gubbaa) isaa eebbifamaa keessa isaa ala godhee garagalchee takbiira jedhe. Achiis harka isaa eebbifamaa, hanga jalli harka isaa eebbifamaa harka uffata isaa gidduudhaan mul’atutti, ol qabee du’aa eegale: “Yaa Rabbii! Bokkaa nuuf kenni!…” Sahaabonni: “Aamiin! Aamiin!” jedhan. Yeroo sanatti samiin guutummaatti ifaa ture; duumessi tokkollee hin turre. Rasuula Kabajamaan du’aa godhaa utuu jiruu bubbeen bubbuu jalqabe, duumessi samii haguuguu mul’ate. Sana booda bokkaan xiqqoon roobuu jalqabe. Yeroo kana Sayyidni Aalamootaa du’aa kana godhe: “Yaa Rabbii! Bokkaa kana gurguddaa roobsi, nuufis barakaa godhi!” Battalumaan bokkaan gurguddaa samii irraa roobuu jalqabe. Uffata Nabiyyii keenya kabajamaa fi Sahaabota irratti iddoon gogaa tokkollee hin hafne. Utuu mana hin ga’in bishaan naannoo hunda haroo godhe. Hundi bishaan keessa deemaa ture. Bokkaan itti fufe. Guyyaa sana, guyyaa itti aanu… guyyaa isa itti aanu… Guyyaa Jimaataa itti aanu, yeroo salaata Jimaataa, Sahaabonni: “Yaa Ergamaa Rabbii! Manni keenya bishaan bokkaatiin diigamuu jalqabe, beeladoonni keenyas bishaan keessatti du’uu jalqaban. Utuu Allaahu ta’aalaa kadhattanii bokkaan dhaabbatee!…” jedhan. Nabiyyiin keenya jaalatamaan seeqatee, harka isaa eebbifamaa ol qabee du’aa kana godhe:

“Yaa Rabbii koo! Bokkaa kana lafa qonnaatti, bakka muka biqilutti fi sululaatti ergi!” Battalumaan bokkaan torbaan tokkoof roobaa ture dhaabbate, bakka du’aan itti godhameettis roobuu jalqabe.

Aalamni nuura keessa lixe
Halkan Muhammad itti dhalate;
Mu’minaa fi munaafiqni addaan ba’e
Halkan Muhammad itti dhalate.
Samii irraa lafatti nuurri bu’e,
Awliyaan Torbaa fi Afurtamaa walitti makaman,
Arrabni lubaa ni qabame
Halkan Muhammad itti dhalate.

“Har’a fardeessota keenya keessaa isa caalaa gaarii Abuu Qataadaa dha, miila deemtootaa keenya keessaa isa caalaa gaarii immoo Salamaa bin Akwa’ dha” Hadiisa shariifa