Addu’ar ruwan sama

A shekara ta shida bayan Hijira, wani mummunan ƙarancin abinci ya faru; ko ɗigo ɗaya bai sauko daga sama ba. Saboda haka ciyawa ba ta tsira a ƙasa ba, mutane da dabbobi suka faɗa cikin ƙuncin yunwa. A wata ranar Juma’a ta watan Ramadan mai daraja, suka bayyana wa ƙaunataccen Annabinmu buƙatarsu suna cewa: “Ya Manzon Allah! Da za ka yi addu’a, Allahu Ta’ala Ya ba mu ruwan sama!…” Shugabanmu Annabi ya fita zuwa fili tare da Sahabbansa, suka yi salla raka’a biyu ba tare da an yi kiran salla (azan) ko iƙama ba. Shugabanmu Annabi ya juya mayafinsa mai albarka, ya yi kabbara. Sannan ya ɗaga hannuwansa masu albarka har sai da hamatunsa masu albarka suka bayyana ta tsakanin hannayen rigarsa, ya fara addu’a yana cewa: “Ya Allah! Ka ba mu ruwan sama!…” Sahabbai masu girma kuma suna cewa: “Amin! Amin!” A lokacin nan sama tana sheƙi ƙwarai, babu girgije. Yayin da Manzo Mafi Daraja yake addu’a, wata iska ta fara kaɗawa, aka ga gizagizai sun rufe sama. Sannan ruwan sama ya fara zuba sannu-sannu. A wannan karo Shugaban Talikai ya yi addu’a yana cewa: “Ya Allah! Ka sa wannan ruwan sama ya zuba kamar an kife tulu, Ka kuma sanya shi alheri a gare mu!” A lokacin nan ruwan sama ya fara zuba kamar an kife tulu. A tufafin Shugabanmu Annabi da na Sahabbai masu girma ba wurin da ya rage bai jiƙa ba. Har sai da suka isa gida, ruwa ya mai da ko’ina tafki. Kowa yana tafiya cikin ruwa. Ruwan sama yana ci gaba. Wannan rana, washegari… Washegari… A lokacin Juma’a ta gaba, Sahabbai masu girma suka ce: “Ya Manzon Allah! Gidajenmu sun fara rushewa saboda ruwan sama, dabbobinmu kuma sun fara nutsewa. Da za ka yi addu’a ga Allahu Ta’ala, ruwan sama ya ɗauke!…” Ƙaunataccen Annabinmu ya yi murmushi, ya ɗaga hannuwansa masu albarka ya ce:

“Ya Ubangijina! Ka aika da wannan ruwan sama zuwa gonaki, wuraren da itatuwa suke tsirowa da kwaruruka!” A lokacin nan ruwan saman da ya yi mako guda ya tsaya, wuraren da aka yi addu’a a kansu kuma suka fara jiƙa.

Talikai sun nutse cikin nuri
A daren da aka haifi Muhammadu;
Mumini da munafuki suka rabu
A daren da aka haifi Muhammadu.
Daga sama aka jefo nuri ƙasa,
Bakwai da Arba’in suka haɗu,
Harshen fadan coci ya kulle
A daren da aka haifi Muhammadu.

“A yau mafi alherin mahayan dawakanmu Abu Ƙatada ne, mafi alherin sojojinmu na ƙafa kuma Salama ɗan Akwa’ ne” Hadisi mai daraja