УМОВЫ ІСЛАМУ

Для тых, хто ўвайшоў у рэлігію іслам, гэта значыць для мусульман, ёсць пяць абавязкаў (фард), якія абавязкова трэба выконваць. Яны такія:

1. Першая з умоў ісламу – вымаўляць калімат аш-шахада. Вымаўляць калімат аш-шахада – значыць казаць: «Ашхаду ан ля іляха ілляллах ва ашхаду анна Мухаммадан абдуху ва расулуху». Гэта значыць, што чалавек, які мае розум, дасягнуў палавой сталасці і можа гаварыць, кажа: «На зямлі і на нябёсах, акрамя Аллаха, няма нічога і нікога, хто меў бы права, каб яму пакланяліся, і быў бы годны пакланення. Ісцінны той, каму пакланяюцца (мабуд), – толькі Усявышні Аллах». Ён – Ваджыб аль-вуджуд. Кожная вышэйшасць – у Ім. У Ім няма ніякай заганы. Яго імя – «Аллах», – і цвёрда верыць у гэта сэрцам. А таксама: той, чый твар быў колеру ружы, бела-румяны, ззяючы і мілы, з чорнымі брывамі і чорнымі вачыма, з адкрытым дабраславёным ілбом, з добрым норавам, чый цень не падаў на зямлю, з салодкай гаворкай, каго называюць арабам, бо ён нарадзіўся ў Аравіі, у Мецы, нашчадак роду Хашыма, – «Мухаммад алейхіс-салям, сын Абдуллаха, – раб Усявышняга Аллаха і Яго расул, гэта значыць прарок». Ён – сын хазрат Аміны, дачкі Вахба. Альхамдулілях, ён – і наш любімы Прарок (саллаллаху алейхі ва саллям).

2. Другая з пяці ўмоў ісламу – здзяйсняць намаз (рытуальная малітва) кожны дзень пяць разоў, калі надыходзіць яго час, выконваючы яго ўмовы і фарды. Ад часоў Адама алейхіс-салям у кожнай рэлігіі быў адзін намаз на дзень. Тое, што здзяйснялі ўсе яны, было сабрана разам і зроблена фардам для нас. Хоць здзяйсненне намазу не ўваходзіць ва ўмовы веры, вера ў тое, што намаз – фард, належыць да ўмоў веры. Для кожнага мусульманіна-мукаллафа [гэта значыць мае розум і дасягнуў палавой сталасці], здзяйсняць кожны дзень пяць намазаў – фард аль-айн. Пяць штодзённых намазаў былі загаданы ў ноч Міраджу. Да Міраджу былі толькі ранішні і пасляпаўдзённы намазы.

3. Трэцяя з пяці ўмоў ісламу – даваць закят са сваёй маёмасці. Слоўнікавае значэнне слова «закят» – чысціня, ухваленне і станаўленне добрым і прыгожым. У ісламе закят азначае, што чалавек, які мае звыш сваіх патрэб маёмасць для закяту ў памеры пэўнай мяжы, якая называецца нісаб, аддзяляе пэўную частку сваёй маёмасці і аддае яе мусульманам, названым у Святым Каране, не папракаючы іх. Ва ўсіх чатырох мазхабах ёсць чатыры віды маёмасці для закяту: закят з золата і срэбра, закят з тавараў для гандлю, закят з чатырохногай жывёлы на мяса, якая больш за палову года пасецца на пашы, і закят з ураджаю зямлі. Гэты чацвёрты закят называецца ўшр. Ушр даецца адразу, як толькі сабраны ўраджай. Астатнія тры закяты даюцца праз год пасля таго, як маёмасць дасягне памеру нісабу.

4. Чацвёртая з пяці ўмоў ісламу – кожны дзень шаноўнага месяца рамадан трымаць пост. Пост называецца саўм. Саўм у слоўнікавым значэнні – ахоўваць адну рэч ад другой. У ісламе ён азначае, што чалавек, выконваючы яго ўмовы, у месяц рамадан кожны дзень устрымліваецца ад трох рэчаў, бо так загадаў Усявышні Аллах. Гэтыя тры рэчы – есці, піць і мець палавую блізкасць.

5. Пятая з пяці ўмоў ісламу – каб той, у каго хапае сіл, адзін раз у жыцці здзейсніў хадж. Калі шлях бяспечны і цела здаровае, то для таго, хто, акрамя маёмасці, дастатковай, каб утрымліваць сям’ю і дзяцей, якіх ён пакідае, пакуль не вернецца, мае грошы, каб з’ездзіць у горад Мекку аль-Мукаррама і вярнуцца, фард адзін раз у жыцці, знаходзячыся ў іхраме, здзейсніць таваф вакол Каабы аль-Муаззама і стаянне (вакфа) ў даліне Арафат.

«У Святым Каране абвешчана ўсё, што патрэбна рабам; тых, хто не верыць, папярэджана пакараннем, а вернікам, якія выконваюць умовы ісламу, дадзена радасная вестка пра Рай» Імам Раббані (рахматуллахі алейх)

Хадзем, здзейснім намаз, ачысцім сэрца ад іржы,
Да Аллаха не наблізішся, пакуль намаз не здзейсніш!
Дзе здзяйсняюць намаз, там усе грахі ападаюць,
Чалавек дасканалым не стане, пакуль намаз не здзейсніць!
У Святым Каране Усявышні вельмі ўславіў намаз,
Сказаў: «Не люблю чалавека, пакуль ён намаз не здзейсніць!»
У адным святым хадзісе сказана: прыкмета веры
У чалавеку не праявіцца, пакуль ён намаз не здзейсніць!
Не здзейсніць адзін намаз – найвялікшы з вялікіх грахоў,
Не даруецца пакаяннем, пакуль намаз не адновіш (када)!
Хто намаз лічыць дробязю, той адразу выходзіць з веры,
Мусульманінам ён не будзе, пакуль намаз не здзейсніць!
Намаз ачышчае сэрца і ўтрымлівае ад зла,
Не станеш ты прасветленым, пакуль намаз не здзейсніш!