ПЕРАВАГІ НАШАГА ЎЛАДАРА ПРАРОКА

Ёсць сотні кніг, якія паведамляюць пра фадылаты Мухаммада алейхіс-салям. Фадылат азначае «перавага». Некаторыя з яго пераваг пералічаны ніжэй: 1. Сярод усіх створаных першымі былі створаны святло (нур) і дух Мухаммада алейхіс-салям. 2. Усявышні Аллах напісаў яго імя на Аршы, на Раях і на сямі нябёсах. 3. На пялёстках ружы, якая расце ў Індыі, напісана: «Ля іляха ілляллах Мухаммадун Расулуллах». 4. У рыбы, злоўленай у рацэ каля горада Басра, з правага боку было відаць напісанае «Аллах», а з левага – «Мухаммад». Падобных выпадкаў шмат. На дзвюхсотай старонцы кнігі A History of Fishes, выдадзенай у Лондане ў 1975 годзе, ёсць фотаздымак рыбы, на хвасце якой літарамі Святога Карана напісана «Шануллах». У прыведзеных звестках паведамляецца, што на другім баку хваста напісана «Ля іляха ілляллах». Такіх прыкладаў вельмі шмат. 5. Ёсць анёлы, у якіх няма іншага абавязку, акрамя як вымаўляць імя Мухаммада алейхіс-салям. 6. Анёлам было загадана зрабіць саджду перад хазрат Адамам таму, што на яго ілбе было святло Мухаммада алейхіс-салям. 7. Усявышні Аллах паведаміў усім прарокам, што прыйдзе Мухаммад алейхіс-салям, а таксама загадаў ім наказаць сваім уммам, каб тыя, калі дажывуць да яго часу, паверылі ў яго. 8. Калі ён павінен быў прыйсці ў свет, былі бачныя вельмі вялікія знакі. Яны запісаны ў гістарычных кнігах і кнігах маўліду. 9. Калі ён нарадзіўся, убачылі, што яго пупавіна ўжо адрэзана і што ён ужо абрэзаны. 10. Калі ён нарадзіўся, шайтаны (д’яблы) больш не маглі ўзнімацца на неба і выкрадаць навіны ў анёлаў. 11. Калі ён нарадзіўся, усе ідалы на зямлі і статуі, якім пакланяліся, паваліліся ніцма. 12. Яго калыску гушкалі анёлы. 13. У калысцы ён размаўляў з месяцам на небе. Месяц схіляўся туды, куды ён паказваў сваім дабраславёным пальцам. 14. Ён пачаў гаварыць яшчэ ў калысцы. 15. Калі ў дзяцінстве ён хадзіў па адкрытай мясцовасці, над яго галавой разам з ім рухалася воблака і давала яму цень. Так было, пакуль не пачалося яго прароцтва. 16. У кожнага прарока пячатка прароцтва была на правай руцэ. А ў Мухаммада алейхіс-салям яна была пасярэдзіне яго дабраславёнай спіны, каля левай лапаткі, насупраць сэрца. Калі Джыбрыль алейхіс-салям абмыў яго сэрца і закрыў яму грудзі, ён запячатаў яго спіну пячаткай, якую прынёс з Раю.

17. Ён бачыў тое, што ззаду, гэтак жа, як тое, што спераду.

18. У цемры ён бачыў гэтак жа, як і пры святле. 19. Яго сліна рабіла горкую ваду салодкай, вылечвала хворых і, як малако, жывіла немаўлят. 20. Калі яго вочы спалі, сэрца не спала. (Такімі былі і ўсе прарокі.) 21. За ўсё жыццё ён ні разу не пазяхнуў. 22. Яго дабраславёны пот пах прыгожа, як ружа. Адзін бедны чалавек, выдаючы замуж дачку, папрасіў у яго дапамогі. У той момант у яго не было чаго даць. Ён наліў крыху свайго поту ў маленькую бутэлечку і даў яму. Калі тая дзяўчына націрала ім твар і галаву, яе дом пах мускусам. Яе дом праславіўся пад назвай «дом з прыемным пахам». 23. Хоць ён быў сярэдняга росту, побач з высокімі людзьмі ён выглядаў вышэйшым за іх. 24. Калі ён ішоў пры святле сонца ці месяца, яго цень не падаў на зямлю. 25. На яго цела і вопратку не садзіліся мухі, камары і іншыя казуркі. 26. Колькі б ён ні насіў сваю бялізну, яна ніколі не пэцкалася. 27. Кожны раз, калі ён ішоў, следам за ім ішлі анёлы. Таму ён пускаў сваіх асхабаў наперад і казаў: «Пакіньце месца за мной анёлам».1 28. Калі ён наступаў на камень, на камені заставаўся след яго нагі. А па пяску ён ішоў, не пакідаючы ніякага следу. Калі ён спраўляў патрэбу, зямля расступалася, і ўсё гэта хавалася ў зямлі. (Такімі былі і ўсе прарокі.) 29. Сярод людзей і анёлаў найбольш ведаў было дадзена яму. Хоць ён быў уммі, гэта значыць ні ў кога нічому не вучыўся, Усявышні Аллах паведаміў яму ўсё. Як Адаму алейхіс-салям былі паведамлены імёны ўсіх рэчаў, так і яму былі паведамлены імёны ўсіх рэчаў і веды пра іх. 30. Яму былі паведамлены імёны і аблічча ўсіх людзей яго ўммы і ўсё, што адбудзецца паміж імі. 31. Яго розум большы за розум усіх людзей. 32. Яму былі дадзены ўсе добрыя рысы, якія толькі могуць быць у людзей. Калі вялікага паэта Умара ібн аль-Фарыда запыталіся: «Чаму ты не ўславіў Пасланніка Аллаха?», ён сказаў: «Я зразумеў, што мне не хопіць сілы ўславіць яго. Я не знайшоў слоў, каб яго ўславіць».

«Я не буду задаволены, нават калі хоць адзін з маёй уммы застанецца ў Пекле» Святы хадзіс

33. У слове шахады (калімат аш-шахада), у азане, у ікамаце, у ташаххудзе намазу, у многіх малітвах, у некаторых пакланеннях і хутбах, у настаўленні, у цяжкія часы, у магіле, на месцы збору (махшар), у Раі і на мове кожнага створанага Усявышні Аллах паставіў яго імя побач са сваім імем. 34. Найвышэйшая з яго пераваг – тое, што ён Хабібуллах. Усявышні Аллах зрабіў яго сваім умілаваным і сябрам. Ён любіць яго больш за ўсіх людзей і за ўсіх анёлаў. Ён сказаў: «Калі Я зрабіў Ібрахіма Халілам (сябрам), то цябе Я зрабіў сваім Хабібам».

35. Святы аят, сэнс якога: «Я буду даваць табе ўсё, чаго ты пажадаеш, пакуль ты не будзеш задаволены (пакуль не скажаш: „Хопіць“)»,2 абяцае, што Усявышні Аллах дасць свайму Прароку ўсе веды, усе перавагі, законы ісламу, дапамогу супраць ворагаў і перамогу над імі, яго ўмме – заваяванні і перамогі, а ў Дзень уваскрасення – усялякае заступніцтва і праявы (таджаллі). Калі быў ніспасланы гэты святы аят, Прарок паглядзеў на Джыбрыля алейхіс-салям і сказаў: «Я не буду задаволены, нават калі хоць адзін з маёй уммы застанецца ў Пекле». 36. У Святым Каране Усявышні Аллах звяртаецца да кожнага прарока па яго імені, а да Мухаммада алейхіс-салям – словамі «О Мой Пасланнік! О Мой Прарок!». 37. Ён вельмі ясна і зразумела гаварыў на кожным дыялекце арабскай мовы. Тым, хто прыходзіў з розных мясцін і пытаўся ў яго, ён адказваў на іх уласнай гаворцы. Тыя, хто яго чуў, захапляліся. Ён казаў: «Усявышні Аллах выдатна мяне выхаваў».3

38. Нямногімі словамі ён выказваў шмат. Больш за сто тысяч яго святых хадзісаў паказваюць, што ён быў «Джавамі аль-калім».

Некаторыя вучоныя сказалі: «Мухаммад алейхіс-салям паведаміў чатыры асновы рэлігіі іслам чатырма хадзісамі:

- „Учынкі ацэньваюцца паводле намеру“.4

- „Дазволенае (халяль) – відавочнае, і забароненае (харам) – відавочнае“.5

- „Пазоўнік павінен прывесці сведак, а адказчык – даць клятву“.6 і

- „Ніхто не мае поўнай веры, пакуль не будзе жадаць свайму брату па веры таго, чаго жадае сабе“.7 Першы з гэтых чатырох хадзісаў – аснова ведаў пра пакланенне (ібадат), другі – пра ўзаемаадносіны паміж людзьмі (муамалат), трэці – пра судовыя справы (хусумат), гэта значыць пра справядлівасць і кіраванне, а чацвёрты – пра этыкет (адаб) і нораў (ахлак)».8

39. Мухаммад алейхіс-салям быў ахаваны (масун) і беззаганны (масум). Ні свядома, ні несвядома, ні вялікага, ні малога граху ён не здзейсніў – ні да сарака гадоў, ні пасля. Ніколі не бачылі, каб ён зрабіў нешта брыдкае. 40. Мусульманам загадана, седзячы ў намазе, вітаць Мухаммада алейхіс-салям, чытаючы: «Ассаляму алейка айюхан-набіййу ва рахматуллахі». У намазе не дазволена вітаць іншага прарока ці анёлаў. 41. У хадзісе кудсі сказана: «Калі б не ты, Я не стварыў бы нічога!»9

42. Іншыя прарокі самі адказвалі на паклёп няверуючых. А на паклёп, які ўзводзілі на Мухаммада алейхіс-салям, адказваў сам Усявышні Аллах і бараніў яго. 43. Колькасць уммы Мухаммада алейхіс-салям большая, чым колькасць умм усіх іншых прарокаў разам. Яны вышэйшыя і шаноўнейшыя за іх. У святых хадзісах паведамляецца, што дзве траціны тых, хто ўвойдзе ў Рай, будуць з гэтай уммы. 44. Узнагароды (саваб), якія будуць дадзены Пасланніку Аллаха, у шмат разоў большыя за ўзнагароды, якія будуць дадзены іншым прарокам.

Таму, хто здзейсніў прынятае пакланенне ці добрую справу, будзе дадзена ўзнагарода, і столькі ж будзе дадзена яго настаўніку. Настаўніку яго настаўніка – у чатыры разы больш, яго настаўніку – у восем разоў, а яго настаўніку – у шаснаццаць разоў; так кожны настаўнік, аж да Пасланніка Аллаха, атрымае ўдвая больш узнагароды, чым яго вучань. Напрыклад, дваццатаму настаўніку будзе дадзена 524 288 узнагарод. Мухаммаду алейхіс-салям будзе дадзена ўзнагарода за кожную справу кожнага чалавека з яго ўммы.

Калі паводле гэтага разліку падумаць пра ўзнагароды, якія будуць дадзены Мухаммаду алейхіс-салям за кожную асобную справу, то агульнай іх колькасці не ведае ніхто, акрамя Усявышняга Аллаха. Паведамляецца, што праведныя папярэднікі (салаф ас-саліхін) лепшыя і вышэйшыя за тых, хто прыйшоў пасля іх. З пункту гледжання колькасці ўзнагарод гэтая перавага відавочная. 45. Было забаронена (харам) клікаць яго па імені, гучна гаварыць пры ім, гукаць яго здалёк і ісці на дарозе наперадзе яго. Уммы іншых прарокаў клікалі іх па імені. 46. Джыбрыля алейхіс-салям ён двойчы бачыў у анёльскім абліччы. Ніякі іншы прарок не бачыў яго ў сапраўдным абліччы. 47. Джыбрыль алейхіс-салям прыходзіў да яго дваццаць чатыры тысячы разоў. З іншых прарокаў ён часцей за ўсё прыходзіў да Мусы алейхіс-салям – чатырыста разоў.

«Хто варагуе з маім Ахль аль-Байт, той – мунафік (крывадушнік)» Святы хадзіс

48. Ісрафіл алейхіс-салям таксама шмат разоў прыходзіў да Мухаммада алейхіс-салям. Да іншых прарокаў (алейхімус-салавату ват-таслімат) прыходзіў толькі Джыбрыль алейхіс-салям. 49. Дазволена прасіць Усявышняга Аллаха, заклінаючы Яго Мухаммадам алейхіс-салям; іншымі прарокамі і анёламі – не дазволена. 50. Пасля Мухаммада алейхіс-салям іншым было забаронена (харам) брацца шлюбам з яго жонкамі, і ў гэтым сэнсе паведамлена, што яны – маці вернікаў.

Жонкі іншых прарокаў (алейхімус-салавату ват-таслімат) альбо шкодзілі ім, альбо не прыносілі ім карысці. А дабраславёныя жонкі Мухаммада алейхіс-салям (радыяллаху таала анхунна) дапамагалі яму ў справах гэтага і вечнага свету, цярпліва зносілі беднасць, дзякавалі і шмат паслужылі распаўсюджванню ісламу. 51. Сваяцтва па крыві ці па шлюбе (ніках) у Дзень уваскрасення карысці не прынясе. Сваякі Пасланніка Аллаха – выключэнне. 52. Насіць імя Пасланніка Аллаха карысна і на гэтым, і на тым свеце. Сапраўдныя вернікі, якія носяць яго імя, не ўвойдуць у Пекла. 53. Кожнае яго слова і кожная справа – правільныя. Кожнае яго рашэнне (іджтыхад) Усявышні Аллах пацвярджае як правільнае. 54. Любіць яго – абавязак (фард) для кожнага. Ён сказаў: «Хто любіць Усявышняга Аллаха, той любіць мяне». Знак любові да яго – ісці за яго рэлігіяй, яго шляхам, яго сунной і яго норавам. У Святым Каране яму было загадана сказаць: «Калі вы пойдзеце за мной, Усявышні Аллах будзе любіць вас».

55. Любіць яго сям’ю (Ахль аль-Байт) – ваджыб. Ён сказаў: «Хто варагуе з маім Ахль аль-Байт, той – мунафік (крывадушнік)». Ахль аль-Байт – гэта тыя яго сваякі, якім забаронена браць закят. Гэта яго жонкі і вернікі з роду яго продка Хашыма, гэта значыць нашчадкі Алі, Укайла, Джафара Таййара і Аббаса.

56. Любіць усіх яго асхабаў – ваджыб. Ён сказаў: «Не варагуйце з маімі асхабамі пасля мяне! Любіць іх – значыць любіць мяне. Варагаваць з імі – значыць варагаваць са мной. Хто крыўдзіць іх, той пакрыўдзіў мяне. А хто крыўдзіць мяне, той крыўдзіць Усявышняга Аллаха. Усявышні Аллах пакарае таго, хто крыўдзіць Яго».

57. Усявышні Аллах стварыў для Мухаммада алейхіс-салям чатырох памочнікаў – двух на небе і двух на зямлі. Гэта Джыбрыль, Мікаіл, Абу Бакр і Умар (радыяллаху таала анхум аджмаін).10 58. Кожнага, хто памёр у дарослым узросце, мужчыну ці жанчыну, у магіле будуць пытацца пра Мухаммада алейхіс-салям. Як спытаюць: «Хто твой Госпад?», так спытаюць і: «Хто твой Прарок?» 59. Чытаць святыя хадзісы Мухаммада алейхіс-салям – пакланенне (ібадат). Таму, хто іх чытае, даецца ўзнагарода.

Калі збіраюцца чытаць святыя хадзісы, мустахаб – зрабіць абдэст, апрануць чыстае адзенне, надушыцца пахошчамі, пакласці кнігу святых хадзісаў на высокае месца, таму, хто чытае, не ўставаць перад тымі, хто ўваходзіць, а тым, хто слухае, – не размаўляць паміж сабой. Твары тых, хто ўвесь час чытае святыя хадзісы, становяцца светлымі, ззяючымі і прыгожымі. Гэтых правілаў прыстойнасці (адаб) трэба прытрымлівацца і пры чытанні Святога Карана. 60. Каб узяць яго дабраславёны дух, Азраіл алейхіс-салям прыйшоў у абліччы чалавека і папрасіў дазволу ўвайсці. 61. У сваёй магіле ён жывы жыццём, якога мы не ведаем. У магіле ён чытае Святы Каран і здзяйсняе намаз. (Такія і ўсе прарокі.) 62. Анёлы, якія чуюць, як мусульмане ва ўсіх куточках свету чытаюць салаваты Пасланніку Аллаха (саллаллаху алейхі ва саллям), прыходзяць да яго магілы і паведамляюць яму пра гэта. Кожны дзень яго магілу наведваюць тысячы анёлаў. 63. Зямля ўнутры яго магілы вышэйшая за любое месца, за Каабу і за Раі. 64. Кожную раніцу і кожны вечар яму паказваюць справы і пакланенні яго ўммы. Ён бачыць і тых, хто іх робіць, і просіць Аллаха дараваць тым, хто грашыць. 65. Наведваць яго магілу – мустахаб і для жанчын. А іншыя магілы ім дазволена наведваць толькі тады, калі там нікога няма, і ў адзенні, годным мусульманкі. 66. Як пры жыцці, так і пасля смерці Усявышні Аллах прымае малітвы тых, хто ў любым месцы свету і ў любы час звяртаецца да Яго праз Прарока (тавасуль), гэта значыць просіць дзеля яго і дзеля пашаны да яго.

Адзін вясковец прыйшоў да яго магілы і сказаў: «О мой Госпадзе! Ты загадаў вызваляць рабоў. Гэта – Твой Прарок, а я – адзін з Тваіх рабоў. Дзеля Твайго Прарока вызвалі мяне ад агню Пекла!» Тады пачуўся голас: «О Мой раб! Чаму ты папрасіў вызваліць толькі сябе? Чаму ты не папрасіў вызваліць усіх Маіх рабоў? Ідзі! Я вызваліў цябе ад Пекла».

Хатым Асам, адзін з найвядомейшых аўлія, стаў каля магілы Пасланніка Аллаха і сказаў: «О мой Госпадзе! Я наведаў магілу Твайго Прарока. Не адпускай мяне з пустымі рукамі!» Тады пачуўся голас: «О Мой раб! Я прыняў тое, што ты наведаў магілу Майго Хабіба. Я дараваў табе і тым, хто наведаў яе разам з табой».

Імам Ахмад Касталані (рахматуллахі алейх) расказвае: «Некалькі гадоў я пакутаваў ад адной хваробы. Лекары не маглі знайсці ад яе лекаў. Адной ночы ў Мецы я горача ўмольваў Пасланніка Аллаха. Той ноччу я ўбачыў у сне чалавека, у руцэ якога была папера. На паперы я прачытаў: „Тут з дазволу Пасланніка Аллаха напісаны лек ад хваробы Ахмада Касталані“. Калі я прачнуўся, хваробы ўжо не было». Касталані таксама расказвае: «Адна бедная дзяўчынка захварэла на падучку. Я горача ўмольваў Пасланніка Аллаха, каб яна паправілася. У сне адзін чалавек прывёў да мяне джына, які наслаў на дзяўчынку хваробу, і сказаў: „Яго паслаў да цябе Пасланнік Аллаха“. Я раззлаваўся на джына і накрычаў на яго. Ён пакляўся мне, што больш не будзе крыўдзіць дзяўчынку, і я прачнуўся. Неўзабаве я пачуў, што дзяўчынка вылечылася ад падучкі».

67. У Дзень уваскрасення Пасланнік Аллаха (саллаллаху алейхі ва саллям) першым устане з магілы. На ім будзе райскае адзенне. На Бураку ён паедзе на месца збору (махшар), і ў руцэ ў яго будзе сцяг «Ліва аль-хамд». Прарокі і ўсе людзі будуць стаяць пад гэтым сцягам. Усе вельмі змучацца, чакаючы там тысячу гадоў. Людзі па чарзе пойдуць да прарокаў Адама, Нуха, Ібрахіма, Мусы і Ісы (алейхімус-салям) і будуць прасіць іх заступіцца, каб пачаўся разлік. Кожны з іх будзе прасіць прабачэння, скажа, што яму сорамна перад Усявышнім Аллахам і што ён баіцца Яго, і не адважыцца заступацца. Нарэшце яны прыйдуць да Пасланніка Аллаха і будуць умольваць яго. Ён зробіць саджду і памоліцца, і яго заступніцтва будзе прынята. Спачатку будзе разлік яго ўммы, яны першымі пройдуць па Сыраце і першымі ўвойдуць у Рай. Куды б яны ні пайшлі, усё напоўняць святлом.

Калі хазрат Фатыма (радыяллаху анха) будзе ісці па Сыраце, пачуецца голас: «Хай усе заплюшчаць вочы! Ідзе дачка Мухаммада алейхіс-салям».

68. Ступень, якую Пасланнік Аллаха (саллаллаху алейхі ва саллям) будзе займаць у Раі, называецца Васіла. Гэта найвышэйшая ступень Раю. Там корань дрэва Сідрат аль-мунтаха, а гэтае дрэва працягвае галіну да кожнага, хто ў Раі. Дары да жыхароў Раю будуць прыходзіць па гэтых галінах.

69. У азане, які абвяшчалі для намазу ў часы Адама алейхіс-салям, вымаўлялася і імя Мухаммада алейхіс-салям.

70. У Таўраце, Інджылі і Забуры Мухаммад алейхіс-салям, яго чатыры халіфы, асхабы і некаторыя з яго ўммы былі апісаны з добрымі якасцямі і ўслаўлены. Усявышні Аллах вывеў са свайго імені Махмуд слова «Мухаммад» і даў яго як імя свайму Хабібу. Усявышні Аллах даў свайму Хабібу і свае імёны Рауф і Рахім. 71. Калі яму было тры гады, калі ў сорак гадоў яму было абвешчана прароцтва і калі ў пяцьдзесят два гады яго ўзносілі ў Мірадж, анёлы рассякалі яму грудзі. Яны абмывалі яго сэрца райскай вадой у пасудзіне, якую прынеслі з Раю. 72. Ён сваімі вачамі бачыў сем зорак у зорным скопішчы Сурайя, што каля сузор’я Саўр (Цялец), і назваў іх колькасць. Гэтае скопішча называюць таксама Парвін і Юлькер. 73. Некаторыя людзі пілі ягоную кроў пасля хіджамы (кровапускання). Калі адзін з іх выпіў яе, Прарок сказаў: «Агонь Пекла яго не апячэ». 74. Адзін з яго вялікіх цудаў – тое, што ён быў узнесены ў Мірадж. На райскай жывёле, якую называюць Бурак, яго перанеслі з Меккі ў Ерусалім, а адтуль – на нябёсы і да Арша. Яму паказалі дзіўныя рэчы. Ён бачыў Усявышняга Аллаха вачамі, але так, што гэтага нельга спасцігнуць. (Але гэтае бачанне адбылося па-за светам матэрыі, гэта значыць у свеце ахірата.) У адно імгненне яго вярнулі дадому. Цуд Мірадж не быў дадзены ніводнаму іншаму прароку.

75. Яго ўмме было вызначана як абавязак (фард) хоць раз у жыцці прачытаць яму салят і салям. Усявышні Аллах і анёлы таксама шлюць яму салят і салям.

«Я хачу быць прарокам-рабом» Святы хадзіс

76. Уначы, і калі ён не спаў, і калі спаў, і калі быў адзін, і калі быў сярод многіх, у падарожжы і дома, на вайне, калі смяяўся і калі плакаў, яго дабраславёнае сэрца заўсёды было з Усявышнім Аллахам. А часам яно было толькі з Усявышнім Аллахам.

Каб выконваць свае абавязкі ў гэтым свеце і павярнуць сваё дабраславёнае сэрца да свету людзей, ён прыходзіў да сваёй жонкі Аішы (радыяллаху анха) і казаў: «О Аіша! Пагавары крыху са мной (каб я апамятаўся)». Пасля гэтага ён ішоў да сваіх асхабаў, каб даваць ім настаўленні і весці іх правільным шляхам. Здзейсніўшы дома сунну ранішняга намазу і крыху пагаварыўшы з Аішай (радыяллаху анха), ён ішоў у мячэць, каб быць імамам асхабаў у фардзе. Гэты стан – адна з асаблівасцей, уласцівых толькі Прароку (хасаіс). Калі б ён выйшаў, не пагаварыўшы з Аішай (радыяллаху анха), то праз боскія праявы (таджаллі) і святло ніхто не змог бы глядзець яму ў твар. 77. Ён не хацеў ні рангу, ні ўлады, а жадаў прароцтва і беднасці. Аднойчы раніцай, размаўляючы з Джыбрылем алейхіс-салям, ён сказаў, што гэтай ноччу ў іх доме не было ні кавалачка ежы. У той жа міг прыйшоў Ісрафіл алейхіс-салям і сказаў: «Усявышні Аллах пачуў, што ты сказаў, і паслаў мяне. Калі хочаш, кожны камень, да якога ты дакранешся рукой, стане золатам, срэбрам ці смарагдам. Калі хочаш, будзь прарокам-царом». Пасланнік Аллаха тры разы сказаў: «Я хачу быць прарокам-рабом».

78. Іншыя прарокі (алейхімус-салавату ват-таслімат) былі прарокамі ў пэўны час і ў пэўнай краіне. А Мухаммад алейхіс-салям пасланы прарокам да ўсіх людзей і джынаў на зямлі аж да Дня ўваскрасення. Ёсць і вучоныя, якія кажуць, што ён – прарок і для анёлаў, і для жывёл, і для раслін, і для нежывых рэчаў, карацей, для ўсіх створаных.

79. Яго міласэрнасць і карысць распаўсюдзіліся на ўсё існае. Яго карысць для вернікаў відавочная. Няверуючых, якія жылі ў часы іншых прарокаў (алейхімус-салавату ват-таслімат), каралі яшчэ на гэтым свеце і знішчалі. А тых, хто не ўвераваў у яго, на гэтым свеце не каралі. Аднойчы ён сказаў Джыбрылю алейхіс-салям: «Усявышні Аллах абвясціў, што я – міласэрнасць для сусветаў. Ці дасталася і табе доля з маёй міласэрнасці?» Джыбрыль адказаў: «Перад веліччу і грознасцю Аллаха я заўсёды жыў у страху, якім будзе мой канец. Калі я прынёс аяты, якія абвяшчаюць, што я надзейны (дваццаты і дваццаць першы аяты суры ат-Таквір), гэтая хвала вызваліла мяне ад страшнага страху, і я адчуў сябе ў бяспецы. Ці можа быць міласэрнасць большая за гэтую?» 80. Усявышні Аллах пажадаў, каб Мухаммад алейхіс-салям быў задаволены. (Як мы паведамілі ў трыццаць пятай перавазе, Усявышні Аллах будзе даваць яму тое, што ён пажадае, пакуль ён не будзе задаволены. Пра гэта сказана ў суры ад-Духа.)

81. У кнізе «аль-Мавахіб аль-ладуннія» сказана, што вядомы святы хадзіс: «Я прасіў свайго Госпада, каб мая ўмма ўся разам не сышлася на заблуджэнні (далалят). Ён прыняў маю просьбу».

У іншым святым хадзісе ён сказаў: «Усявышні Аллах ахаваў вас ад трох рэчаў. Па-першае, Ён ахаваў вас ад таго, каб вы ўсе разам сышліся на заблуджэнні. Па-другое, той, хто памрэ ад заразнай хваробы, атрымае ўзнагароду шахіда. Па-трэцяе, калі два праведныя (саліх) мусульмане засведчаць пра мусульманіна, што ён добры, той мусульманін увойдзе ў Рай».

У адным святым хадзісе ён сказаў: «Рознагалоссе маіх асхабаў – міласэрнасць для вас» і «Рознагалоссе маёй уммы (тое, што ў пытаннях практыкі яна падзяляецца на мазхабы) – міласэрнасць». Калі яго ўмма імкнецца знайсці праўду і ісціну, у ёй узнікаюць рознагалоссі. А гэтыя намаганні становяцца прычынай міласэрнасці. Гэты святы хадзіс адмаўлялі два чалавекі: адзін – маджын, другі – мулхід. Маджын – гэта ашуканец, які робіць рэлігію прыладай для зямной выгады. А мулхід – заблудны, які стаў няверуючым, тлумачачы святыя аяты паводле сваіх зямных інтарэсаў. Яхья ібн Саід кажа, што ісламскія вучоныя палягчаюць людзям справы. Пра адну і тую ж справу адзін сказаў «халяль», а другі – «харам». Тое, што яны называлі халялем для праведных людзей, у часы разбэшчанасці (фасад) яны называлі харамам. Як паказваюць прыведзеныя вышэй святыя хадзісы, іджма аль-умма, гэта значыць адзінадушнасць вучоных, якіх называюць муджтахідамі, – адзін з адыльла аш-шарыя (шарыяцкіх доказаў). Інакш кажучы, гэта адна з чатырох крыніц рэлігійных ведаў, і чатыры мазхабы – праўдзівыя. Мазхабы – міласэрнасць Усявышняга Аллаха для мусульман. 82. Дабраславёныя дочкі і жонкі Пасланніка Аллаха (радыяллаху таала анхунна) – найвышэйшыя з жанчын свету. А ўсе яго асхабы – найвышэйшыя з усіх людзей пасля прарокаў. Яго гарады – Мекка аль-Мукаррама, а потым Медына аль-Мунаввара – найкаштоўнейшыя месцы на зямлі. За адзін ракат намазу, здзейснены ў яго дабраславёнай мячэці, запісваецца ўзнагарода за тысячу ракатаў. Тое ж датычыцца і іншых пакланенняў.

Месца паміж яго магілай і мінбарам – райскі сад. Ён сказаў:

«Хто наведае мяне пасля маёй смерці, той нібы наведаў мяне пры жыцці. Вернік, які памрэ ў адным з Харамайн, у Дзень уваскрасення будзе ўваскрэшаны ў бяспецы». Гарады Мекку і Медыну называюць Харамайн. 83. Род кожнага чалавека працягваецца праз сына. А род Мухаммада алейхіс-салям працягваецца праз яго дачку Фатыму. Пра гэта паведамлена і ў святым хадзісе. 84. У кожнага чалавека ёсць таварыш з джынаў. Гэты шайтан – няверуючы. Ён наводзіць на чалавека спакусы (васваса) і стараецца адабраць у яго веру і прымусіць грашыць. Пасланнік алейхіс-салям прывёў да веры свайго таварыша-джына.

85. Калі набліжалася смерць Пасланніка Аллаха (саллаллаху таала алейхі ва саллям), прыйшоў Джыбрыль алейхіс-салям, перадаў яму салям ад Усявышняга Аллаха і сказаў, што Ён пытаецца, як ён сябе адчувае. Джыбрыль паведаміў яму, што набліжаецца яго смерць, і перадаў шмат радасных вестак для яго самога і для яго ўммы.

Не вазьму ўвесь свет за пыл з тваіх ног, о Пасланнік Аллаха!
Не памяняю сем нябёсаў на адзін твой волас, о Пасланнік Аллаха!
Жаданне Сіддыка – адна толькі твая памылка, о Пасланнік Аллаха!
Мара Ірфана – быць пылам пад тваімі нагамі, о Пасланнік Аллаха!