ДАБРАСЛАВЁНЫЯ ІМЁНЫ НАШАГА ЎЛАДАРА ПРАРОКА

Сярод імёнаў нашага любімага Прарока (саллаллаху алейхі ва саллям) найчасцей вымаўляюць імя «Мухаммад». Яно азначае «той, каго вельмі ўсхвалялі і кім вельмі захапляліся». Гэтае імя ў Святым Каране сустракаецца чатыры разы: Алі Імран, 3:144; аль-Ахзаб, 33:40; аль-Фатх, 48:29 і Мухаммад, 47:2. Іса алейхіс-салям таксама паведаміў сваёй умме, як сказана ў шостым святым аяце суры ас-Саф, паводле сэнсу: «О сыны Ізраіля! Я – прарок Аллаха, пасланы да вас. Я прыйшоў, каб пацвердзіць Таўрат (Тору) і прынесці радасную вестку пра прарока, які прыйдзе пасля мяне; імя таго прарока – Ахмад». Ахмад азначае «найбольш усхвалены і любімы».

Акрамя імёнаў «Мухаммад» і «Ахмад», наш любімы Прарок (саллаллаху алейхі ва саллям) у Святым Каране названы Махмуд, Расул, Набі, Шахід, Башыр, Назір, Мубашшыр, Мунзір, Даі ілаллах, Сірадж аль-мунір, Рауф, Рахім, Мусаддык, Музаккір, Муддассір, Абдуллах, Карым, Хакк, Мунір, Нур, Хатам ан-набіййін, Рахмат, Німат, Хады, Таха, Ясін… Іншыя яго дабраславёныя імёны згадваюцца часткова ў Святым Каране, часткова ў святых хадзісах, а часткова ў святых кнігах, якія былі пасланы ранейшым прарокам. У некаторых святых хадзісах імёны нашага Прарока згадваюцца як Махі, Акіб, Мукаффі, Набіййур-Рахма, Набіййут-Таўба, Набіййуль-Мулахім, Каттал, Мутаваккіль, Фатых, Хатам, Мустафа, Уммі, Кусам (той, хто сабраў у сабе ўсё добрае). У адным святым хадзісе наш любімы Прарок сказаў: «Ёсць пяць імёнаў, якія належаць толькі мне: я – Мухаммад, я – Ахмад, я – Махі: праз мяне Усявышні Аллах знішчае нявер’е (куфр). Я – Хашыр: у Дзень уваскрасення людзі будуць сабраны ўслед за мной. Я – Акіб: пасля мяне прарока не будзе».1

Наш любімы Прарок атрымаў кунью «Абуль-Касім» па імені свайго сына Касіма, які нарадзіўся ад хазрат Хадыджы і памёр малым. Акрамя таго, яшчэ да прароцтва за незлічоныя выдатныя якасці – праўдзівасць, надзейнасць і вернасць – у племені Курайш яго называлі «аль-Амін». Адно з імёнаў нашага ўладара Пасланніка Аллаха (саллаллаху алейхі ва саллям), якія ёсць у Святым Каране, – слова «Ясін» з суры Ясін – сэрца Святога Карана. Хазрат Сайід Абдулхакім Арвасі, адзін з найвялікшых сярод глыбока ўгрунтаваных у ведах вучоных (улама ар-расіхін), сказаў: «Ясін азначае: о Мой Хабіб, які плыве ў моры Маёй пэўнасці, гэта значыць о Мой Хабіб, які нырае ў моры Маёй любові (мухаббат)». Усе, хто чуў назву гэтага мора, хто бачыў яго здалёк, хто набліжаўся да яго і хто, увайшоўшы ў яго, апускаўся так глыбока, як было яму наканавана, на кожным этапе свайго жыцця палалі любоўю да Пасланніка Аллаха і выказвалі гэтую любоў у палкіх стогнах, шчырых слязах і пякучых радках. Адзін з найвялікшых і найславуцейшых сярод іх, які атрымаў вялікую долю з гэтага мора любові, – хазрат Мавляна Халід аль-Багдады. У адной са сваіх касід, у якой ён выказаў сваю любоў (мухаббат) і палкае пачуццё да нашага ўладара Пасланніка Аллаха, ён напісаў:

«О сыны Ізраіля! Я – прарок Аллаха, пасланы да вас. Я прыйшоў, каб пацвердзіць Таўрат (Тору) і прынесці радасную вестку пра прарока, які прыйдзе пасля мяне; імя таго прарока – Ахмад» Ас-Саф: 6

Я палаю любоўю да цябе, о Сарвар аль-алям!
Дзе б я ні быў, заўсёды шукаю тваё прыгожае аблічча.
Ты – султан трона Каба каўсайн, а я – нішто,
і непачцівым лічу сказаць, што я – твой госць.
Усё на свеце створана дзеля тваёй славы,
калі і на мяне праліецца твая міласэрнасць, тая хвіля стане маёй вясной.
Усе прыходзяць у Хіджаз, каб здзейсніць таваф вакол Каабы,
а я, прагнучы з табой сустрэцца, пераходжу горы.
У сне мне на галаву ўсклалі карону шчасця,
мне здаецца, што мне на твар пасыпалі пыл з-пад тваіх ног.
О Джамі, салавей закаханых, што ўслаўляюць свайго сябра!
Гэтыя радкі з твайго дывана становяцца маім перакладчыкам:
«Як пёс шалудзівы, з высалапленым языком, спрагнены,
я прагну хоць кроплі з мора тваёй шчодрасці».

Не кажучы ўжо пра вершы і хвалебныя творы, напісаныя ў гонар нашага ўладара Прарока, пра яго напісана вельмі шмат кніг. Нават тыя іх аўтары, чыя слава і майстэрства ахапілі ўвесь свет і стагоддзі, прызнавалі, што не здольныя належна ўславіць Пасланніка Аллаха. Тыя, хто бачыў яго і закахаўся ў яго прыгажосць, стараліся апісаць яго, наколькі хапала слоў, і казалі, што чалавечых сіл не хапае, каб перадаць гэтую прыгажосць.

У кнігах ісламскіх вучоных запісаны сотні сведчанняў гэтых закаханых. Хто іх чытае, адразу разумее, што Усявышні Аллах стварыў свайго любімага Прарока ў такой дасканаласці, якую немагчыма ўявіць, і ў такой прыгажосці, на якую немагчыма наглядзецца. Людзі аддавалі яму сэрца, нават не бачыўшы яго. Тыя, хто закаханы ў Хабібуллаха, з кожным удыхам адчуваюць смак любові да яго ў прахалодзе паветра, якое ўваходзіць у іх лёгкія. Кожны раз, гледзячы на месяц, яны з асалодай шукаюць у ім адбітак праменяў, якія ішлі з яго дабраславёных вачэй. Кожная часцінка тых, хто дасягнуў хоць кроплі з мора яго прыгажосці, кажа:

Хто ведае тваю прыгожую шчаку, той на ружу і не гляне,
хто растае ў любові да цябе, той лекаў не шукае!

У святым хадзісе, які перадаў Анас ібн Малік, сказана: «Ніхто з вас не будзе мець веры, пакуль я не стану яму даражэйшым за яго дзяцей, за яго бацьку і за ўсіх людзей».2 Аднойчы хазрат Умар сказаў нашаму ўладару Прароку: «О Пасланнік Аллаха! Клянуся Усявышнім Аллахам, ты мне даражэйшы за ўсё, акрамя майго жыцця». Тады наш уладар Пасланнік Аллаха сказаў: «Ніхто з вас не будзе мець веры, пакуль я не стану яму даражэйшым за яго ўласнае жыццё». Тады хазрат Умар сказаў: «О Пасланнік Аллаха! Клянуся Усявышнім Аллахам, які паслаў табе Святы Каран, ты мне даражэйшы за маё ўласнае жыццё». Тады наш уладар Прарок сказаў: «О Умар, цяпер (твая вера) поўная».

Касмічная эра, камп’ютары,
колькі сучасных сродкаў –
у Каране вытокі ўсяго,
ты – міласэрнасць, о Пасланнік Аллаха.
Ты надаваў значэнне досведу,
здабыванню ведаў і навукі,
ты паказаў шлях наперад,
ты – святло, о Пасланнік Аллаха.
Хто любіць цябе, той нам сябар,
без цябе свет нам цесны,
усё існуе дзеля цябе,
ты – дар, о Пасланнік Аллаха.
Ад цябе ўзялі ўсе ідэі,
веды, навуку і мастацтва,
карысць з іх атрымалі Усход і Захад,
ты – правадыр, о Пасланнік Аллаха.
Збылося ўсё, што ты сказаў
за пятнаццаць стагоддзяў наперад,
ты – Мухаммад аль-Амін,
ты – справядлівы, о Пасланнік Аллаха.
У дабрыні, у справядлівасці,
у шчодрасці, у шляхетнасці,
у міласэрнасці, у цноце
ты – узор, о Пасланнік Аллаха.

«Ніхто з вас не будзе мець веры, пакуль я не стану яму даражэйшым за яго ўласнае жыццё» Святы хадзіс