ХАДЖ СТАЎ АБАВЯЗКАМ (ФАРД)

Хазрат Абу Бакра і хазрат Алі пасылаюць на хадж

У тым годзе шаноўныя асхабы на чале з хазрат Абу Бакрам рушылі ў Мекку караванам з трохсот чалавек. У гэты час былі ніспасланы першыя святыя аяты суры аль-Бараа. У іх былі абвешчаны некаторыя пастановы адносна дагавораў. Наш любімы Прарок, каб абвясціць гэтыя пастановы, паслаў у Мекку і хазрат Алі.2

Паводле звычаю, распаўсюджанага тады сярод арабаў, калі заключалі дагавор або парушалі ўжо заключаны дагавор, пра гэта абвяшчаў сам той, хто гэта зрабіў, або прызначаны ім сваяк. Для гэтай справы наш уладар Прарок і паслаў хазрат Алі ў Мекку ўслед за караванам паломнікаў. Хазрат Алі дагнаў караван, і яны разам увайшлі ў Мекку.3 Хазрат Абу Бакр прачытаў хутбу і расказаў пра абрады хаджу. Шаноўныя асхабы (алейхімур-рыдван) здзейснілі хадж паводле тых правілаў, якім іх навучылі. Падчас хаджу хазрат Алі таксама прачытаў хутбу ў Міне, у месцы, якое называецца Джамрат аль-Акаба. Сваю хутбу ён пачаў такімі словамі:

«О людзі! Мяне паслаў да вас Пасланнік Аллаха». Потым ён прачытаў першы святы аят суры аль-Бараа. Пасля гэтага ён сказаў: «Мне загадана абвясціць вам чатыры рэчы». Гэтыя чатыры палажэнні былі такія:

1. Ніхто, акрамя вернікаў, не можа ўвайсці ў Рай.

2. Пасля гэтага года ніводзін ідалапаклоннік не наблізіцца да Каабы.

3. Ніхто не будзе рабіць таваф вакол Каабы голым. (У той час ідалапаклоннікі рабілі таваф вакол Каабы голымі.)

4. У каго ёсць дагавор з Пасланнікам Аллаха, таму дагавор будзе дзейнічаць, пакуль не скончыцца яго тэрмін. Астатнім дадзена адтэрміноўка ў чатыры месяцы. Пасля гэтага ніводнаму ідалапаклонніку няма ні дагавору, ні абароны.

«Там (у Каабе) ёсць ясныя знакі, месца Ібрахіма. Хто ўвойдзе туды, той у бяспецы ад нападу. Для тых, хто можа знайсці туды шлях (хто ў сілах), здзейсніць хадж (і наведаць) гэты Дом – права Усявышняга Аллаха над людзьмі, Яго фард» Алі Імран: 97

З таго дня ніводзін ідалапаклоннік не прыходзіў да Каабы, і ніхто не рабіў вакол Каабы таваф голым. Пасля таго як былі абвешчаны гэтыя палажэнні, большасць ідалапаклоннікаў стала мусульманамі. Выканаўшы фард хаджу, хазрат Абу Бакр і хазрат Алі разам з шаноўнымі асхабамі, што былі з імі, вярнуліся ў Медыну.4

Сарыя Халіда ібн Валіда ў Емен

У дзясятым годзе хіджры, у месяцы рабі аль-аўваль, наш любімы Прарок паслаў Халіда ібн Валіда з чатырма сотнямі муджахідаў да сыноў Харыса ібн Кааба, што жылі непадалёку ад Емена, каб заклікаць іх да ісламу. Па гэтым загадзе нашага ўладара Пасланніка Аллаха хазрат Халід ібн Валід тры дні запар заклікаў гэтае племя да ісламу. Яны адгукнуліся на заклік і сталі мусульманамі.

З крыніцы сонца заўсёды лілася б чыстая вада ласкі,
Калі б дойлід, што аднаўляе тваю магілу, меў патрэбу ў вадзе.
Страх перад Пеклам кінуў агонь гора ў маё распаленае сэрца;
Спадзяюся, што воблака тваёй дабраты праліе на гэты агонь ваду.
Ад благадаці наата ў гонар цябе словы Фузулі сталі каштоўнымі камянямі,
Як вада з красавіцкай хмары робіцца царскай жамчужынай.
У Дзень збору, калі прачнуцца ад сну бестурботнасці
І вочы, што прачнуліся, праліюць ваду слёз тугі,
Спадзяюся, што ў Дзень збору я не застануся пазбаўлены
І крыніца сустрэчы з табой дасць ваду мне, спрагламу па тваім абліччы.
Fuzûlî

Падзеі дзясятага года хіджры

У дзясятым годзе хіджры іслам распаўсюдзіўся па ўсім Аравійскім паўвостраве. Як і ў дзявятым годзе, так і ў гэтым годзе людзі з усіх куткоў Аравіі натоўпамі ішлі ў Медыну і спаборнічалі паміж сабой, каб удастоіцца гонару стаць мусульманамі і дасягнуць вечнага шчасця. У Аравіі ўжо не засталося ніякай сілы, якая магла б супрацьстаяць мусульманам; іслам запанаваў усюды. Толькі некаторыя габрэйскія і хрысціянскія плямёны не сталі мусульманамі.

У гэтым жа годзе наш уладар Найшляхетнейшы Пасланнік (саллаллаху алейхі ва саллям) паслаў ліст хрысціянам Наджрана і заклікаў іх да ісламу. Яны выбралі чатырнаццаць чалавек і паслалі іх у Медыну, каб бліжэй пазнаць жыццё Пасланніка Аллаха. Праз нейкі час дэлегацыя заключыла мірны дагавор. Некаторыя з іх пазней па сваёй волі сталі мусульманамі. У тым годзе памёр правіцель Емена Базан. Калі прыйшла вестка пра яго смерць, Пасланнік Аллаха падзяліў яго краіну і частку аддаў яго сыну Шахру, частку – Абу Мусу аль-Ашары, частку – Ялю ібн Умайю і частку – Муазу ібн Джабалу.

У гэтым годзе наш уладар Прарок паслаў правіцеляў ва ўсе гарады, дзе распаўсюдзіўся іслам. Хазрат Алі з трыма сотнямі чалавек быў пасланы да племені Мудлідж у Емене, каб заклікаць яго да ісламу. Спачатку яны супраціўляліся і стралялі з лукаў у воінаў ісламу. Ім адразу ж далі адпор. Дваццаць з іх былі забіты. Большасць разбеглася. Хазрат Алі (радыяллаху анху) не дазволіў асхабам пераследаваць ворага. Ён павучыў іх і зноў заклікаў да ісламу. Яны прынялі заклік і паверылі. Хазрат Алі і асхабы спешна накіраваліся назад у бок Медыны і дагналі Пасланніка Аллаха ў Мецы. І ў гэтым годзе, як і ў дзявятым, працягвалі прыбываць паслы. Адзін з іх быў пасол ад Гаміда, другі – ад Бану Ханіфа. Яны з’явіліся перад Пасланнікам Аллаха і сталі мусульманамі.

Фіруз, сын сястры негуса, прыйшоў і стаў мусульманінам. Прыйшла таксама дэлегацыя ад Абд аль-Кайс, і яны сталі мусульманамі.

У тым годзе ва ўзросце паўтара года памёр сын Пасланніка Аллаха Ібрахім. Калі Пасланнік Аллаха страціў гэтае сваё любае дзіця, яго дабраславёныя вочы напоўніліся слязьмі. Хазрат Ібрахіма пахавалі на могілках Бакі побач з Усманам ібн Мазунам. Ібрахім быў першым, чыю магілу апырснулі вадой.5

Бездапаможная твая ўмма; не глядзі на яе грахі,
Не адштурхні нас рукой і не спальвай у Пекле тугой.
Злітуйся, не спальвай нас у агні разлукі;
Карацей, не пакідай свайго раба Галіба, такога грэшнага.
Ты – Ахмад, Махмуд і Мухаммад, мой уладару,
Ты – наш султан, падтрыманы Ісцінай, мой уладару.
Şeyh Galib

«Сцеражыцеся праклёну пакрыўджанага. Паміж малітвай пакрыўджанага і Найвышэйшым Аллахам няма заслоны» Святы хадзіс

Распаўсюджванне ісламу на Аравійскім паўвостраве