Рэгіёны, куды былі пасланы зборшчыкі закяту
Хазрат Абу Мусу аль-Ашары ён пакінуў у Мецы, каб той навучаў Святому Карану і справам рэлігіі.1 Абу Суф’яна ібн Харба ён прызначыў правіцелем Наджрана ў Емене, а яму ў памочнікі даў Касіра ібн Абдуллаха. Калі справы ў Мецы былі закончаны, яны прыйшлі ў Марр аз-Захран. Там была падзелена астатняя частка здабычы. Потым ён са сваімі слаўнымі асхабамі зноў выправіўся ў дарогу, і ў канцы месяца зуль-каада яны прыбылі ў Медыну. З Медыны яны выйшлі ў дзясяты дзень дабраславёнага месяца рамадан, у сераду. Гэты паход доўжыўся каля трох месяцаў.
Аднойчы, апусціўшыся ў мора смутку, я пагрузіўся ў думкі, Страціў сябе і забыўся, хто я такі, Успомніў свае грахі і спалохаўся свайго канца, І тут пачуў, як адзін сайід паўтараў гэты бейт: Ты – Ахмад, Махмуд і Мухаммад, мой уладару, Ты – наш султан, падтрыманы Ісцінай, мой уладару. Мы поўныя надзеі і не стогнем ад роспачы, Мы не пусцім на вецер скарбу нашай веры, Мы не шукаем прытулку ў чужых, пакінуўшы твае дзверы, Пад тваім ценем мы ні на каго іншага не глядзім. Ты – Ахмад, Махмуд і Мухаммад, мой уладару, Ты – наш султан, падтрыманы Ісцінай, мой уладару. Şeyh Galib
Некаторыя падзеі восьмага года хіджры
Чатыры чалавекі з Бану Саалаба прыйшлі да Пасланніка Аллаха, калі ён сядзеў з людзьмі. Яны сказалі: «Нас паслаў наш народ. Мы чулі, што, калі не здзейсніць хіджры, іслам не будзе поўным». Ён сказаў: «Дзе б вы ні былі, трымайцеся таквы (багабаязнасці); калі вы і не здзейсніце хіджры, шкоды не будзе. Ні вашай рэлігіі, ні вашаму народу не будзе ніякай страты». Потым ён адправіў іх у дом Рамлы бінт Харыс, дзе іх пачаставалі. Затым ён даў кожнаму па чатыры ўкіі срэбра і дазволіў ім вярнуцца дадому. У тым жа годзе памерла дачка Пасланніка Аллаха (саллаллаху алейхі ва саллям) Зайнаб. Для яе зрабілі насілкі. Першыя ў ісламе насілкі былі зроблены для яе. Яна была жонкай Абуль-Аса. Калі ў час Бадра ён адправіў яе з Меккі ў Медыну, па дарозе Хаббар кінуў дзіду ў вярблюда хазрат Зайнаб. Яна ўпала з вярблюда, страціла дзіця, якое насіла, і захварэла. Гэта і стала прычынай яе смерці. Пасля яе засталося двое дзяцей. У тым жа годзе, у месяцы зуль-хіджа, нарадзіўся сын Пасланніка Аллаха Ібрахім. Яго маці была Марыя Хатун (радыяллаху таала анха). Абу Рафі прыйшоў і прынёс радасную вестку. За гэта ён вызваліў аднаго раба. У якасці акікі ён зарэзаў барана. Ён загадаў пагаліць галаву дзіцяці і раздаў як садаку столькі срэбра, колькі важылі валасы.
Важныя падзеі дзявятага года хіджры
У пачатку месяца мухаррам дзявятага года хіджры Уладар сусветаў прызначыў да плямёнаў зборшчыкаў закяту (аміль, саі). Па магчымасці кожнаму племені даваўся аміль з яго ж ліку. Ібн Хасіба аль-Асламі ён паслаў да плямёнаў Аслам і Гіфар, Аббада ібн Бішра – да Бану Салім і племені Музайна, Амра ібн Аса – да племені Фазара, Даххака ібн Сінана – да Бану Кілаб, Рафі ібн Макната аль-Джухані – да племені Джухайна, а Бішра ібн Суф’яна Кааба – да Бану Кааб і Бану Тамім.
Праз год жыхары Таіфа паслалі ў Медыну да нашага любімага Прарока дэлегацыю з шасці чалавек, каб стаць мусульманамі. Год таму, пакідаючы Таіф, Уладар сусветаў маліўся: «О мой Госпадзе! Пакажы людзям Сакіфа правільны шлях, прывядзі іх да нас». І вось цяпер людзі Сакіфа прыйшлі, каб стаць мусульманамі. Наш уладар Найшляхетнейшы Пасланнік вельмі ўзрадаваўся, што яны сталі мусульманамі, даў ім некаторыя прывілеі і адправіў іх назад у Таіф. Правіцелем над імі ён прызначыў хазрат Усмана ібн Абіль-Ас.2
Смерць негуса
Ішоў месяц раджаб дзявятага года хіджры. Аднойчы наш уладар Пасланнік Аллаха сказаў сваім асхабам: «Сёння памёр ваш праведны брат. Устаньце і здзейсніце па ім намаз». Наш уладар Прарок стаў імамам і здзейсніў завочны пахавальны намаз (джаназа). Потым ён сказаў: «Мы папрасілі ў Усявышняга Аллаха прабачэння для вашага брата негуса Асхамы».
Праз нейкі час з Абісініі прыйшла вестка, і стала вядома, што негус Асхама (рахматуллахі таала алейх) памёр. Гэта было ў той самы дзень, калі наш уладар Прарок здзейсніў па ім пахавальны намаз у Медыне.3
«Дзе б вы ні былі, трымайцеся таквы (багабаязнасці); калі вы і не здзейсніце хіджры, шкоды не будзе. Ні вашай рэлігіі, ні вашаму народу не будзе ніякай страты» Святы хадзіс
Няхай мая душа будзе ахвярай на тваім шляху,
Мухаммад, прыгожы імем і прыгожы сам,
Прыйдзі, заступіся за свайго нікчэмнага раба,
Мухаммад, прыгожы імем і прыгожы сам.
Шмат пакут выпадае вернікам,
Іх радасць і асалода – у вечным свеце,
Ён – Мустафа васямнаццаці тысяч светаў,
Мухаммад, прыгожы імем і прыгожы сам.
Той, хто прайшоў сем нябёсаў і хадзіў над Курсі,
Той, хто ў ноч Міраджа прасіў у Ісціны за сваю ўмму, –
Мухаммад, прыгожы імем і прыгожы сам.
Што рабіць Юнусу ў двух светах без цябе?
Ты – сапраўдны прарок, без сумнення і без падазрэння,
Хто не ідзе за табой, той адыходзіць без веры,
Мухаммад, прыгожы імем і прыгожы сам.