መቅድም

ቢስሚላሂ ረሕማኒ ረሒም።

ለአላሁ ተዓላ ምስጋና (ሐምድ) ይገባው፤ ለሚሰጣቸው ጸጋዎችና ለሚውላቸው በጎ ነገሮችም ወሰን የሌለው ሹክር ይሁን… ዱዓና ሰላም ከሰዎች ሁሉ በሁሉም ረገድ እጅግ ያማሩ፣ እጅግ በላጭና እጅግ የላቁ በሆኑት በእርሱ ውድ ነብይ በሙሐመድ ዐለይሂ ሰላም ላይ፣ ውብ ፊታቸውን በማየትና ጠቃሚ ንግግራቸውን በመስማት በተከበሩትና በዚህም ከሰዎች ሁሉ እጅግ ውድ በሆኑት በሶሓቦቻቸው ሁሉ ላይ፣ እንዲሁም የእነርሱን ፈለግ በሚከተሉት ሁሉ ላይ ይሁን…

ሰዎችን የሚያስጌጣቸውና የሚያሳምራቸው፣ እንዲወደዱና እንዲከበሩ የሚያደርጋቸው መልካም ስነ ምግባራቸው ነው። ማዕረግም ሆነ ሥልጣን፣ ሀብትም ሆነ ሌላ ማንኛውም ነገር የመልካም ስነ ምግባርን ቦታ ሊተካ አይችልም።

ከተፈጠሩት ሁሉ የላቁት ሆይ! የፈጣሪ ተወዳጅ ሆይ! የነብያት ሰይድ፣ የበጎ ነገሮች ምንጭ፣ ከሰዎች ሁሉ በላጭና የብልጫዎች ሁሉ መገኛ የሆኑት፣ ክብር የተጎናጸፉት ነብያችን ሆይ! እርስዎን ለማወደስ አንደፍርም፤ ጽሑፎቻችንን በእርስዎ እናከብራቸዋለን።

የአላህ መልዕክተኛ ሆይ! እርስዎን ለማወደስ አቅም የለኝም፣
ሁላችንም የተፈጠርነው ለእርስዎ ክብር ሲባል ነው።

ሙሐመድ ዐለይሂ ሰላም የአላሁ ተዓላ መልዕክተኛ ናቸው፤ የአደም ልጆች ሰይድና አለቃ ናቸው። በቂያማ ቀን እርሳቸውን ተከትለው ከጀሀነም ለሚድኑት ሰዎች እጅግ ቸር የሆኑት እርሳቸው ናቸው።

በቂያማ ቀን ከቀብር ቀድመው የሚነሡት እርሳቸው ናቸው። ከሁሉ በፊት ሸፋዐ (አማላጅነት) የሚያደርጉት እርሳቸው ናቸው። ከሁሉ በፊት ተቀባይነት የሚያገኘው የእርሳቸው ሸፋዐ ነው። የጀነትን በር ቀድመው የሚያንኳኩት እርሳቸው ናቸው። በሩም ወዲያውኑ ይከፈትላቸዋል። «ሊዋኡል ሐምድ» የሚባለው ሰንደቅ በእጃቸው ይሆናል። አደም ዐለይሂ ሰላምና ከእርሳቸው ዘመን አንሥቶ እስከ ቂያማ ድረስ በምድር ላይ የመጣ ምእመን ሁሉ በዚህ ሰንደቅ ሥር ይሆናሉ።

በአንድ ሐዲስ ሸሪፍ እንዲህ አሉ፦ «በቂያማ ቀን እኔ የፊተኞቹና የኋለኞቹ ሰይድ ነኝ። እውነቱን እገልጻለሁ፤ አልኮራም።» በሌላ ሐዲስ ሸሪፍ ደግሞ፦ «እኔ የአላሁ ተዓላ ሐቢብ፣ ተወዳጁ ነኝ። የነብያት መሪ ነኝ። ይህን የምናገረው ለመኩራራት አይደለም።»

በተለያዩ የእስልምና ቋንቋዎች በተጻፉ መውሊዶች ሁሉ የነብያችን እናትና አባት ፍጹም ንጹሐን እንደነበሩ ተጽፏል። ከቁርኣን ከሪም ቀጥሎ እጅግ ውድና እጅግ ትክክለኛ መጽሐፍ በሆነው «ቡኻሪ ሸሪፍ» ውስጥ በሚገኝ አንድ ሐዲስ ሸሪፍ ነብያችን እንዲህ አሉ፦ «በየክፍለ ዘመኑና በየዘመኑ ከኖሩ ሰዎች መካከል ከበላጮቹና ከምርጦቹ ወደ ዓለም መጣሁ።»

ሁልጊዜ እውነትን የሚናገሩት እርሳቸው (ዐለይሂ ሶላቱ ወሰላም) ደግሞ እንዲህ አሉ፦ «እኔ ከነብያት (ዐለይሂሙ ሰላም) የመጨረሻው ነኝ፤ አልኮራም። እኔ የዐብዱላህ ልጅ ሙሐመድ ነኝ። አላሁ ተዓላ ሰዎችን ፈጠረ። እኔን ከሰዎች በላጮቹ ውስጥ ፈጠረኝ። አላሁ ተዓላ ሰዎችን በቡድኖች ከፋፈለ። እኔን በበላጩ ውስጥ አደረገኝ። ከዚያም ያንን በላጭ ቡድን በጎሳዎች ከፋፈለ። እኔን በበላጩ ጎሳ ውስጥ አደረገኝ። ከዚያም ያንን ማኅበረሰብ በቤቶች ከፋፈለ። እኔን ከበላጩ ቤት፣ ማለትም ከበላጩ ቤተሰብ ወደ ዓለም አመጣኝ። እኔ ከሰዎች በላጩ ነኝ። ከበላጩ ቤተሰብ ነኝ። በቂያማ ሁሉም ዝም በሚልበት ጊዜ እኔ እናገራለሁ። ማንም መንቀሳቀስ በማይችልበት ጊዜ ለእነርሱ አማላጅ እኔ ነኝ። በማንም ዘንድ ተስፋ ባልቀረበት ጊዜ ለእነርሱ የምሥራች አብሣሪ እኔ ነኝ። በዚያ ቀን በጎ ነገር ሁሉ፣ ማንኛውም ዓይነት እርዳታና የበር ሁሉ ቁልፍ በእኔ ዘንድ ነው። ሊዋኡል ሐምድ በእጄ ነው። ከሰዎች ሁሉ እጅግ በላጩ፣ እጅግ ቸሩና እጅግ መልካሙ እኔ ነኝ። በዚያ ቀን በትእዛዜ ሥር በሺዎች የሚቆጠሩ አገልጋዮች አሉ። በቂያማ ቀን የነብያት ኢማም፣ ኸጢባቸውና ለሁሉም አማላጅ እኔ ነኝ። ይህን የምናገረው ለመኩራራት አይደለም። እውነቱን እገልጻለሁ። እውነቱን መግለጽ ግዴታዬ ነው። ይህን ባልናገር ግዴታዬን ያልተወጣሁ እሆናለሁ።»

እርሳቸው (ዐለይሂ ሶላቱ ወሰላም) ባይኖሩ ኖሮ አላሁ ተዓላ ምንም ነገር ባልፈጠረ ነበር፤ ጌታ (ረብ) መሆኑ፣ የሚመለከው (መዕቡድ) መሆኑ ባልተገለጠ ነበር። አደም ዐለይሂ ሰላም በውኃና በአፈር መካከል ሳሉ፣ ማለትም ጭቃቸው ገና ሲቦካ፣ እርሳቸው ዐለይሂ ሰላም ነብይ ነበሩ።

ሙሐመድ ዐለይሂ ሰላም የአላሁ ተዓላ መሕቡብ (ተወዳጅ) በመሆናቸው፣ ፈለጋቸውን የሚከተል ሰው ወደ ተወዳጅነት ደረጃ ከፍ ይላል። ምክንያቱም ሙሒብ (ወዳጅ)፣ ማለትም አፍቃሪ፣ የተወዳጁን ስነ ምግባርና ምልክቶች በማንም ላይ ቢያይ እርሱንም ይወዳል።

የሰው ልጆች ሁሉ ሰይድና የላቁ በሆኑት እንዲህ ባሉ ነብይ ያመነና በመንገዳቸው የሄደ ሰው በእርግጥ ከኡማዎች በላጩ ይሆናል። ትርጓሜው «እናንተ ከኡማዎች፣ ከሃይማኖት ባለቤቶች ሁሉ በላጮቹና መልካሞቹ ናችሁ!» የሆነው የሱረቱ ኣሊ ዒምራን መቶ አሥረኛው አንቀጽ ለእነርሱ የምሥራች ነው። በእርሳቸው የማያምን፣ ሊረዳቸው የማይችልና እንደ ራሱ ያለ ሰው አድርጎ የሚያስባቸው ደግሞ ከሰዎች ሁሉ እጅግ የከፋ ነው። ትርጓሜው «የበረሃ ዘላኖች፣ ልባቸው የደረቀ መሃይማን በአንተ አያምኑም። አብዛኞቻቸው መናፍቃን (ሙናፊቆች) ናቸው።» የሆነው የሱረቱ አት-ተውባ ዘጠና ሰባተኛው አንቀጽ እነርሱን ያመለክታል። በዛሬው የዓለም ሁኔታ የላቀውን ሱናቸውን (ሱነቱ ሰኒያ)፣ ማለትም እስልምናን በመከተል የተከበሩ ሰዎች ምንኛ የታደሉ ናቸው!

ክብሩ የላቀው አላህ በሱረቱ አን-ኒሳ ሰማንያኛው አንቀጽ ሙሐመድ ዐለይሂ ሰላምን መታዘዝ እርሱን መታዘዝ መሆኑን ያሳውቃል። በትርጓሜ እንዲህ ተብሏል፦ «መልዕክተኛውን የታዘዘ በእርግጥ አላሁ ተዓላን ታዘዘ።» በሱረቱ አል-ሐሽር ሰባተኛው አንቀጽ በትርጓሜ፦ «መልዕክተኛዬ ያመጣላችሁን ያዙ፤ ከከለከላችሁም ራቁ!» ተባለ። ይህ ክቡር አንቀጽ እስልምናን መከተል አስፈላጊ መሆኑን ያሳያል። አላሁ ተዓላ በሱረቱ አል-ቀለም አራተኛው አንቀጽ በትርጓሜ «አንተ በእርግጥ በታላቅ ጠባይ (ኹሉቅ ዐዚም) ላይ ነህ» (ሱረቱ አል-ቀለም፣ 68:4) አለ። በሱረቱ አል-አሕዛብ ደግሞ በትርጓሜ «በረሱሉላህ ውስጥ ለእናንተ [ልትከተሉት የሚገባ] መልካም አርአያ አላችሁ» (ሱረቱ አል-አሕዛብ፣ 33:21) አለ።

ክብሩ የላቀው አላህ በእዝነቱ የእርሳቸው ኡማ አድርጎን ከጸጋዎች ሁሉ ታላቁን አጎናጸፈን። እርሳቸውን መከተልና መታዘዝ እንደሚገባ በግልጽ አሳወቀ። ስለዚህ ግዙፍ ጸጋው የላቀውን ጌታችንን ምንም ያህል ብናወድሰውና ብናመሰግነው ያንሳል።

ውዱ ነብያችን ሙሐመድ ዐለይሂ ሰላም ለሰው ልጆች ሁሉ እውነተኛውን መንገድ የሚያሳዩ ናቸው። ይህ ሥራ ሕይወታቸውን፣ መልካም ስነ ምግባራቸውን፣ ተአምራታቸውንና ብልጫዎቻቸውን ይተርካል፤ እርሳቸውን መከተል ለሃይማኖታዊና ለዓለማዊ ደስታ እጅግ አስፈላጊ ከሆኑ ግዴታዎች አንዱ መሆኑንም ያሳውቃል።

ለራሳችን፣ ለቤተሰባችን፣ ለአገራችንና ለሕዝባችን የምንጠቅም ሰዎች መሆን ከፈለግን ሙሐመድ ዐለይሂ ሰላምን እንከተል። በዚህም ዓለም በሌላኛውም ዓለም ዕረፍትና ደስታ እንድናገኝ እርሳቸውን እንከተል።

ሐቅ ተዓላ የሁላችንንም ልብ በውዱ ነብያችን በሙሐመድ ዐለይሂ ሰላም ፍቅር ሞልቶ፣ የአህለል ሱና ዓሊሞች ባሳወቁት ቀጥተኛ መንገድ ላይ ያኑረን! አሚን!

ፕ/ር ዶ/ር ረመዛን አይቫሊ