ORUKỌ IBUKUN ỌGA WA, ANABI

Orukọ Anabi olufẹ wa ti o wọpọ julọ lo (sall-Allahu ‘alaihi wa sallam) ni “Muhammad”. O tumọ si iyin pupọ, ti o nifẹ si pupọ. Orukọ yii jẹ mẹnuba ni igba mẹrin ni Qurân al-karîm, ni âyat 144 ti Sûrah Âl-i Imrân, ni âyat 40 ti Sûrah al-Ahzâb, ni âyat 29 ti Sûrah al-Fath ati âyat 22 ti Sûrah Muhammad. Îsâ ‘alaihis-salâm ti sọ fun ummah Rẹ, gẹgẹ bi a ti sọ ni âyat al-karîma 6 ti Sûrah as-Saf, ni maal, “Iwọ ọmọ Isrâel! Emi ni Anabi Allah si ọ. Mo wa gege bi oludaniloju Tawrat (Torah) ati olupolongo woli kan ti yoo wa lẹhin mi, ati pe orukọ woli naa ni Ahmad.” Ahmad tumo si iyin ati ife julọ.

Yato si awọn orukọ “Muhammad” ati “Ahmad”, Anabi olufẹ wa (sall-Allahu ‘alaihi wa sallam) jẹ mẹnuba ninu Qurân al-karîm gẹgẹbi: Mahmûd, Rasûl, Nabî, Shahid, Bashîr, Nazir, Mubashshir, Munzir, Dâi al-ilallah, Sirâj al-munir, Raûf, Rahîm, Musaddiq, Muzaqqir, Muddassir, Abdullah, Karîm, Haq, Munir, Nûr, Khâtam an-Nabiyyîn, Rahmat, Ni’mat, Hâdî, Tâhâ, Yâsîn… Yatọ si awọn wọnyi, diẹ ninu awọn orukọ ibukun Rẹ ni a mẹnuba ninu Qurân al-karîm, diẹ ninu awọn ni hadîth ash-sharîfs ati diẹ ninu awọn iwe mimọ (muqaddas) ti a fi ranṣẹ si awọn woli iṣaaju.

Orukọ Anabi wa ni a mẹnuba ninu diẹ ninu awọn hadîth ash-sharîfs gẹgẹbi: Mahî, Âkib, Mukaffî, Nabi ar-Rahma, Nabi at-Tawba, Nabiyy al-Mulâhim, Qattal, Mutawakkil, Fâtih, Khâtam, Mustafâ, Ummî, Qusam (ẹni tí ó kó gbogbo ìbùkún jọ fún ara Rẹ̀).

Ninu hadîth ash-sharîfs kan, Anabi wa so pe, “Oruko marun lo wa fun mi: Emi ni Muhammad, Emi ni Ahmad, Emi ni Mahî pelu eni ti Allahu taâlâ fi wó aigbagbọ. Emi ni Hashir; eniyan yoo jinde lẹhin mi ni ọjọ qiyâmat. Emi ni Âkib; ko si woli lẹhin mi.”1

Anabi olufẹ wa ni a fun ni oruko apeso “Abu’l Qâsim” nitori ọmọ rẹ Qâsim ti a bi si Hadrat Khadîja ti o si ku nigbati o jẹ ọmọde kekere. Lẹẹkansi, ṣaaju jijẹ woli Rẹ, a n pe E ni “Al-Amîn” laarin ẹya Quraysh nitori awọn agbara giga rẹ ti ko ni iye gẹgẹbi otitọ, ìfọkàntán ati igbẹkẹle.

Ọkan ninu awọn orukọ ti oga wa Rasûlullah (sall-Allahu ‘alaihi wa sallam) ti a mẹnuba ninu Qurân al-karîm ni ọrọ “Yâsîn” ni Sûrah Yâsîn, eyiti o jẹ ọkàn Qurân al-karîm. Hadrat Sayyid Abdulhakîm Arvâsî, ọkan ninu awọn olokiki ‘Ulamâ ar-Râsihîn, sọ pe, “Yâsîn tumo si, Iwọ Olufẹ mi, ti o jẹ omuwe okun mi ti muhabbat (ifẹ).”

Awon ti won gbo oruko okun yii, awon ti won ri i lati ọna jijin, awon ti won sunmo e, awon ti won wo inu re ti won si jin bi ipin won, gbogbo won jo pelu ife Rasûlullah ni gbogbo ipele aye won, wọn si fi ìfẹ́ wọn hàn nípasẹ̀ igbe ìbànújẹ́, omijé àtọkànwá àti àwọn ẹsẹ aládùn. Hadrat Mawlânâ Khâlid al-Baghdâdî jẹ ọkan ninu awọn ti o tobi julọ ati olokiki julọ ninu iwọnyi ati pe o ti ni ipin nla lati inu okun muhabbat yẹn. O kowe ninu ọkan ninu awọn ewi (qasîda) rẹ, ninu eyiti o ṣe afihan muhabbat rẹ fun Ọga wa Rasûlullah, gẹgẹbi atẹle:

Mo n jo pelu ife re, iwo Sarwar al-âlam!
Mo n wa ẹwa rẹ nigbagbogbo, nibikibi ti Mo wa.
Emi kii ṣe nkankan, iwọ ni Sultân ti itẹ Qâba Qawsayn,
Mo ro pe o jẹ alaibọwọ lati sọ pe emi ni alejo rẹ.
Ohun gbogbo ti o wa ni agbaye yii ni a ti ṣẹda nitori rẹ,
Ti aanu rẹ ba rọ si mi, o jẹ akoko orisun omi mi.
Gbogbo eniyan wa si Hejaz lati yika Kâba,
Mo gun lori awọn oke-nla pẹlu itara lati de ọdọ rẹ.
Ade idunnu ni a gbe sori ori mi ni ala,
Ilẹ ti o wa ni ẹsẹ rẹ ni a fi wọn si oju mi, Mo ro pe.
Eyin Jâmî, ẹyẹ olórin (bulbul) awọn ololufẹ ti o yin ọrẹ rẹ,
Awọn ayọka wọnyi ṣe afihan awọn ikunsinu mi lati inu iwe ewi rẹ:
“Bi aja ti o ni àrùn awọ ara (mange), ti ongbẹ si ngbẹ,
Mo npongbe fun ẹ̀kán kan lati inu okun ilawo rẹ.”

Yato si awọn ege ewi ati awọn iyin ti a kọ ni iyin ti Ọga wa, Anabi, ọpọlọpọ awọn iwe ti a kọ nipa Rẹ. Lara awọn onkọwe ti o kọ awọn wọnyi, paapaa awọn ti okiki ati ọgbọn wọn ti tan kaakiri agbaye fun awọn ọgọrun ọdun, sọ pe wọn ko lagbara lati yin Rasûlullah. Àwọn tí wọ́n rí i tí wọ́n sì nífẹ̀ẹ́ ẹwà Rẹ̀ gbìyànjú láti ṣàpèjúwe rẹ̀ gẹ́gẹ́ bí ohun tí ó dára jù lọ tí wọ́n lè ṣe, wọ́n sì sọ pé agbára ènìyàn kò tó láti fi ẹwà yẹn hàn.

Ọgọ́rọ̀ọ̀rún ohun tí àwọn olólùfẹ́ wọ̀nyẹn ròyìn ni a kọ sínú ìwé àwọn ọ̀mọ̀wé akẹ́kọ̀ọ́jinlẹ̀ Islâm. Awọn ti o ka wọn lẹsẹkẹsẹ loye pe Allahu taâlâ ṣẹda Anabi olufẹ Rẹ ni ọna ti a ko le ronu ati pẹlu ẹwa ti eniyan ko le dawọ wiwo. Wọn ṣubu ni ifẹ pẹlu Rẹ lai ri I. Awọn ti o nifẹ Habîbullah ni imọlara itọwo ifẹ Rẹ ni gbogbo ẹmi, ni itutu afẹfẹ ti nwọle ẹdọforo wọn. Ni gbogbo igba ti wọn ba wo oṣupa, wọn ni idunnu lati wa ifarahan awọn itanṣan ti o ti ọdọ oju ibukun Rẹ wa. Gbogbo patiku ti awọn ti o ti ri ẹ̀kán kan gba lati inu okun ti ẹwa Rẹ sọ pe:

“Ti eniyan ko ba nifẹ mi ju igbesi aye tirẹ lọ, îmân rẹ ko pe.” Hadîth
ash-sharîf

Awọn ti o ri ẹrẹkẹ rẹ lẹwa ko wo ododo kan,
Awọn ti o yo ninu ifẹ rẹ ko wa iwosan!

O ti sọ ninu hadîth ash-sharîf ti Anas ibn Mâlik gbe jade, “Ko si ọkan ninu yin ti yoo ni igbagbọ pipe ayafi ti o ba nifẹ mi ju awọn ọmọ rẹ, baba rẹ ati gbogbo eniyan lọ.”2

Ni ojo kan, Hadrat Umar so fun Oga wa, Anabi, “Iwọ Rasûlallah! Mo bura fun Allahu taâlâ pe mo nifẹ rẹ ju ohun gbogbo lọ, ayafi ẹmi ara mi,” Ọ̀gá wa Rasûlullah sọ pe, “Ti eniyan ko ba nifẹ mi ju igbesi aye tirẹ lọ, îmân rẹ ko pe.” Lẹhinna, Hadrat ‘Umar sọ pe, “Iwọ Rasûlullah! Mo bura fun Allahu taâlâ, ẹniti o fi Qurân al-karîm ranṣẹ si ọ, pe mo nifẹ rẹ ju ẹmi ara mi lọ.” Lẹhinna O sọ pe, “Iwo ‘Umar, o jẹ (pipe) ni bayi.”

Akoko irin-ajo si sanma, awọn kọmputa,
Ọpọlọpọ awọn irinṣẹ ilọsiwaju,
Qurân ni gbogbo orisun wọn,
O jẹ aanu, Iwọ Rasûlallah.
O ti gbe pataki lori iriri,
Lori imọ ẹkọ ati imọ-jinlẹ,
O ti ṣe afihan ọna lati lọ siwaju,
Iwọ jẹ nûr, Iwọ Rasûlallah.
Awọn ti o nifẹ rẹ jẹ ololufẹ si wa,
Laisi iwọ, aye ko ladun fun wa,
Fun ọ, ohun gbogbo wa,
Iwọ jẹ ẹbun, Iwọ Rasûlallah.
Lati ọdọ rẹ, wọn mu gbogbo awọn imọran,
Imọ, imọ-jinlẹ ati iṣẹ ọna,
Wọn lo wọn, Ila-oorun ati Iwọ-oorun,
Iwọ ni olori, Iwọ Rasûlallah.
Ohunkohun ti o sọ ṣẹ,
Lati ọgọrun ọdun mẹdogun sẹyin
Muhammad al-Amîn, iwọ ni
Olódodo ni ọ, Iwọ Rasûlallah.
Ninu oore, ni idajo,
Ni ilawo, ni iyi,
Ni aanu, ni iwa rere,
O jẹ apẹẹrẹ, Iwọ Rasûlallah.