Mtume Wangu Mpendwa

VITA VIDOGO VYA BADR

Vita hivi pia huitwa Badr al-Mawud na Badr as-Sughra. Abu Sufyan, alipokuwa akirudi kutoka Uhud, alikuwa amesema: “Mwaka ujao tupigane tena huko Badr.” Hapo Hadhrat Faruq-i azam (Umar) radhiyallahu anhu, kwa ishara ya Habib-i akram (Kipenzi Mtukufu) sallallahu alayhi wasallam, alimjibu: “Na iwe hivyo.” Abu Sufyan alikuwa akikusanya askari na kuwahimiza Makuraishi kupigana vita. Lakini moyoni mwake hakutaka. Hata hivyo, aliwaongoza watu ili wasiseme kwamba hakutimiza neno lake. Wakati huo Nuaym bin Masud al-Ashjai alikuwa amefika Makka. Alieleza kwamba askari wa Kiislamu wako tayari kwa vita, akaeleza nguvu na fahari yao. Abu Sufyan akasema: “Ukienda Madina na kumzuia Muhammad na Masahaba Wake wasitoke kwenda vitani, nitakupa ngamia ishirini wenye umri wa miaka mitatu. Suhayl bin Amr na awe mdhamini wa ahadi yangu hii.” Nuaym akakubali. Alipofika Madina, aliwaeleza wingi wa jeshi la makafiri. Baadhi ya Masahaba wakasita. Lakini Hadhrat Abu Bakr na Umar radhiyallahu anhuma walikwenda mbele Yake na kupendekeza kutoka Madina. Bwana wetu Rasulullah alifurahi. Alisema: “Naapa kwa Allah ambaye nafsi yangu iko katika mkono wa uwezo Wake, hakika nitatoka kwenda vitani.” Alimwacha Abdullah bin Rawaha kuwa naibu Wake huko Madina, na bendera akampa Hadhrat Ali.

Wakati huo washirikina wa Makka, chini ya uongozi wa Abu Sufyan, wakiwa na askari elfu mbili, walielekea Badr ili kuzuia kuenea kwa Uislamu. Bwana wa walimwengu, pamoja na Masahaba Wake mashujaa elfu moja na mia tano, alifika Badr kabla yao. Washirikina walipopata habari kwamba mujahidina wamefika Badr kabla yao, hofu iliingia nyoyoni mwao. Waliweza kusonga mbele mpaka Marr az-Zahran tu. Hawakuthubutu kukutana na askari mashujaa wa Kiislamu. Hofu ikiwa imeingia nyoyoni mwao, na wakitoa njaa ya mwaka ule kama kisingizio, walirudi Makka. Watu wa Makka waliwadhihaki na kuwafanya kichekesho.

Waislamu walikuwa na farasi wawili. Lakini walikuwa na bidhaa nyingi za biashara. Huko Badr waliziuza kwa fedha nyingi. Ilikuwa katikati ya mwezi wa Dhul-qaada. Walipata faida kubwa. Bwana wetu Mtume Mtukufu, pamoja na Masahaba Wake watukufu, aliwangoja washirikina huko Badr kwa siku nane. Kisha walirudi Madina kwa furaha na heshima.

Vita vya Dhat ar-Riqa

Vita hivi vilitokea katika mwezi wa Muharram. Mtu mmoja aliyekuja Madina kuuza kondoo aliwaambia Waislamu kwamba Bani Anmar na Bani Salama wanakusanya askari ili kuwashambulia. Habari hii ilimfikia Mtume sallallahu alayhi wasallam. Usiku wa kuamkia Jumapili, siku ya kumi ya mwezi huo, wakimwacha Hadhrat Uthman kuwa naibu huko Madina, walitoka Madina na kikosi cha watu mia nne, au kwa mujibu wa riwaya nyingine, watu mia saba. Walifika mahali walipokuwa washirikina. Lakini huko hawakumkuta mtu yeyote isipokuwa wanawake. Wanaume wa washirikina walikuwa wamekimbilia milimani. Ili washirikina wasivizie na kushambulia, maeneo yale yaliporwa, na makabila ya washirikina ya jirani yakatishwa na kunyamazishwa.1 Baada ya safari hii iliyochukua siku kumi na tano, walirudi Madina.

“Naapa kwa Allah ambaye nafsi yangu iko katika mkono wa uwezo Wake, hakika nitatoka kwenda vitani” Hadithi sharif

Vita vya Muraysi

Vita vya Dumat al-Jandal

Bwana wetu Rasulullah alitoka na jeshi la watu elfu moja kwenda dhidi ya makabila yaliyokuwa yakiishi Dumat al-Jandal. Makabila haya yalikuwa yakiwasumbua wasafiri waliokuwa wakienda na kurudi Sham, na yalikuwa yakitishia Madina al-Munawwara. Ilikuwa siku ya Jumatatu, karibu na mwisho wa mwezi wa Rabiul-awwal. Alimwacha Siba bin Urtufa kuwa naibu Wake huko Madina. Makabila ya maadui yalipopata habari kwamba jeshi la Kiislamu linakuja, yalikimbia. Baada ya kukaa huko siku kadhaa, walirudi Madina karibu na tarehe ishirini ya Rabiul-akhir.2

Vita vya Muraysi

Vita hivi pia huitwa Vita vya Bani Mustalaq. Muraysi ni jina la visima vya maji vya kabila la Khuzaa vilivyoko Qudayd, na la boma lililojengwa ili kuvilinda visima hivyo. Mahali hapa pia palikuwa kituo cha mbele cha ulinzi cha kabila la Bani Khuzaa.

Katika mwaka wa tano wa Hijra, kiongozi wa Bani Mustalaq, Harith bin Abi Dhirar, alikuwa amekusanya watu wengi ili kupigana na Bwana wetu Mtume. Alikusudia kuwapa silaha na kuelekea Madina. Habari hii ilipomfikia Mtume wetu mpendwa, mara moja kikosi cha watu mia saba kilitoka kwenda dhidi ya Bani Mustalaq. Kambi iliwekwa kando ya kisima cha Muraysi. Kwanza Bani Mustalaq waliitwa kwenye Uislamu. Hawakukubali, wakaanza vita kwa kurusha mishale. Masahaba watukufu, wakitekeleza amri ya Bwana wetu Rasulullah: “Washambulieni wote kwa pamoja na kwa ghafla!”, waliwaua watu kumi wa Bani Mustalaq. Kiongozi wa kabila alikimbia akaokoa maisha yake, lakini binti yake Barra na watu mia sita wa kabila lake walitekwa. Ngawira iligawanywa. Barra alikuja mbele ya Bwana wetu Mtume akasema: “Nimekubaliana na bwana wangu, ambaye nimeangukia katika fungu lake, kwamba nitapata uhuru wangu kwa vipande tisa vya dhahabu. Nisaidie!” Bwana wetu Mtume alimhurumia, akalitimiza ombi lake na kumnunua. Kisha akamwacha huru. Mtume wetu mpendwa alimfikishia Uislamu, naye akawa Mwislamu. Bwana wa walimwengu, akifurahi mno kwa kuingia kwake katika Uislamu, alimpa heshima ya kumuoa kama zawadi. Masahaba watukufu wote walipoona hivyo, walisema: “Tunaona haya kuwatumia kama watumishi jamaa wa mama yetu, ambaye ni wa nyumba ya Rasulullah”, na wakawaacha huru mateka wao. Ndoa hii ilisababisha mamia ya mateka kuachwa huru.

Mtume wetu mpendwa alilibadilisha jina la mke Wake aliyebarikiwa kutoka Barra kuwa Juwayriya. Kuhusu mama yetu Hadhrat Juwayriya, mama yetu Hadhrat Aisha alikuwa akisema: “Sijaona mwanamke mwenye kheri zaidi na baraka zaidi kuliko Juwayriya.”3

Jeshi la Kiislamu liliposhika njia ya kurudi Madina yenye nuru likiwa na ushindi, makabila ya washirikina ya jirani yaliingiwa na hofu, yakatambua jinsi ingekuwa hatari kuthubutu kuwashambulia Waislamu.

Baadhi ya matukio muhimu ya mwaka wa tano wa Hijra

Waliporudi kutoka Vita vya Bani Mustalaq, upepo mkali sana ulivuma. Masahaba walidhani kwamba adui amekuja Madina na anataka kuipora. Rasulullah alisema: “Msiogope. Madina ni mahali pa amani; katika kila pembe yake kuna malaika walinzi. Lakini leo amekufa mnafiki mmoja. Huyo alikuwa Zayd bin Furaa, rafiki wa Ubayy bin Salul.”

“Sijaona mwanamke mwenye kheri zaidi na baraka zaidi kuliko Juwayriya” Hadhrat Aisha (radhiyallahu anha)

Katika vita hivi walikwenda pia mama wa waumini, Hadhrat Aisha na Ummu Salama. Wanafiki walimsingizia mama yetu Hadhrat Aisha. Baadhi ya Waislamu nao walidanganyika na masingizio hayo. Aya tukufu ziliteremka, masingizio ya wanafiki yakafichuliwa na Hadhrat Aisha akasifiwa.4 Rasulullah alisema: “Pokea habari njema, ewe Aisha! Haki taala amekutakasa. Ameshuhudia usafi wako.” Mtume alaihis-salaam aliwakusanya Masahaba msikitini. Alitoa hotuba na kusoma aya tukufu zilizoteremshwa. Kwa baraka ya aya tukufu hizi, shaka zilizokuwa nyoyoni mwa waumini ziliondoka. Wale waliothubutu kueneza masingizio haya nao walipewa adhabu zao. Waliporudi kutoka vita hivi, aya ya tayammum iliteremka.5

Kidani cha Aisha radhiyallahu anha kilipotea mara nyingine tena mahali paitwapo Salsala. Mahali hapo palikuwa karibu na Madina. Walingoja hapo mpaka kidani kipatikane. Mahali pale hapakuwa na maji, wala Masahaba hawakuwa na maji pamoja nao. Rasulullah alaihis-salaam alikuwa amelala, kichwa Chake kikiwa juu ya goti la Aisha as-Siddiqa. Masahaba watukufu walimweleza Hadhrat Abu Bakr hali ya ukosefu wa maji. Naye akaenda kwa Rasulullah, na Rasulullah alaihis-salaam akaamka. Allahu taala aliteremsha aya ya tayammum. Masahaba walifanya tayammum na kusali sala ya asubuhi. Kisha wakampandisha Aisha radhiyallahu anha juu ya ngamia. Ngamia aliposimama, kidani kikapatikana.

Leo Wewe ndiwe nuru ya ulimwengu, na pia kipenzi cha Allah,
Usiwatenge wapenzi Wako na mlango Wako hata kwa kitambo kidogo.
Jina Lako tukufu lisiondoke kamwe katika ulimi wangu,
Ni dawa ya moyo wangu wenye uchungu, roho hupata raha kwalo.
Natumaini kila jina Lako litaniombea kwa namna yake:
Ahmad na Mahmud, Abul-Qasim Muhammad Mustafa.
Kwa kuwa kuhusu Yeye imesemwa “Wash-Shams” na “Wad-Duha”,
Kuna ubaya gani nikiufananisha uso na paji Lake na jua na mwezi?
Sultani Suleyman Kanuni (Muhibbi)