MIEJSCA AWRET I ZAKRYWANIE SIĘ KOBIET

Ebu Sa’id-i Hudri (radyjallahu anh) przekazał: Wysłannik Allaha (sallallahu alejhi we sellem) oznajmił: „Niech mężczyzna nie patrzy na miejsca awret mężczyzny, a kobieta na miejsca awret kobiety!” Jak widać, tak jak jest haram, by mężczyźni patrzyli na miejsca awret kobiet, a kobiety na miejsca awret mężczyzn, tak samo jest haram, by mężczyźni patrzyli na miejsca awret mężczyzny, a kobiety na miejsca awret kobiety. Miejscem awret mężczyzny wobec mężczyzny i wobec kobiety jest to, co znajduje się między kolanami a pępkiem. Tak samo jest z miejscem awret kobiety wobec kobiety. Natomiast miejscem awret kobiety wobec obcego (na-mahrem) mężczyzny jest całe jej ciało poza dłońmi i twarzą. Dlatego kobiety nazywa się awret. Czy jest muzułmanką, czy niewierzącą, haram jest patrzeć z pożądaniem (szehwet) na twarz obcej (na-mahrem, tzn. niespokrewnionej ani przez krew, ani przez małżeństwo) kobiety, a na jej miejsca awret – nawet bez pożądania.

Dżabir bin Abdullah (radyjallahu anh) przekazał: Wysłannik Allaha (sallallahu alejhi we sellem) oznajmił: „Nie nocujcie w domu obcej (na-mahrem) kobiety!”

Akabe bin Amir (radyjallahu anh) przekazał: Wysłannik Allaha (sallallahu alejhi we sellem) oznajmił: „Nie zostawajcie sam na sam w pokoju z obcą (na-mahrem) kobietą! Jeśli kobieta zostanie sam na sam z bratem swojego męża albo z jego synem, zostanie pociągnięta aż ku śmierci”. To znaczy, że stanie się to przyczyną fitny (zamętu o zgubnych skutkach). Trzeba się tego bardzo wystrzegać. Ten hadis-i szerif jest zapisany w Sahih-i Buhari i w Sahih-i Muslim. Abdullah bin Mes’ud (radyjallahu anh) przekazał: Wysłannik Allaha (sallallahu alejhi we sellem) oznajmił: „Ciało kobiety jest awret”. To znaczy, że musi być zakryte. „Gdy kobieta wychodzi na ulicę, szatan cały czas na nią patrzy”. (To znaczy, że czyni z niej pułapkę, by zwodzić mężczyzn i wciągać ich w grzech).

Burejde (radyjallahu anh) przekazał: Wysłannik Allaha (sallallahu alejhi we sellem) powiedział do Hazrat Aliego: „O Ali! Gdy zobaczysz kobietę, odwróć od niej twarz. Nie patrz na nią ponownie! Choć zobaczenie jej niespodziewanie nie jest grzechem, to ponowne spojrzenie jest grzechem”. Przekazali to Ebu Dawud i Darimi.

Ali (radyjallahu anh) przekazał: Wysłannik Allaha (sallallahu alejhi we sellem) oznajmił: „O Ali! Nie odsłaniaj swojego uda i nie patrz na niczyje udo, ani umarłego, ani żywego!” Ten hadis-i szerif przekazali Ebu Dawud i Ibn Madże. Wynika z tego, że patrzenie na miejsca awret zmarłego jest jak patrzenie na miejsca awret żywego. (Należy bardzo się wystrzegać patrzenia na miejsca awret sportowców i kąpiących się w morzu).

Abdullah bin Omar (radyjallahu anhuma) przekazał: Wysłannik Allaha (sallallahu alejhi we sellem) oznajmił: „Nie odsłaniajcie swoich miejsc awret! (To znaczy: nie odsłaniajcie ich nawet wtedy, gdy jesteście sami). Są bowiem przy was tacy, którzy nigdy was nie opuszczają. Wstydźcie się ich i okazujcie im szacunek!” Są to aniołowie zwani Hafaza, którzy chronią człowieka przed szkodą ze strony dżinnów i odchodzą od niego tylko w toalecie i podczas współżycia małżeńskiego.

Ummu Seleme (radyjallahu anha) powiedziała: Byłyśmy razem z Mejmune (radyjallahu anha) u Wysłannika Allaha (sallallahu alejhi we sellem), gdy Ibn Ummi Mektum (radyjallahu anh) poprosił o pozwolenie i wszedł do środka. Gdy Wysłannik Allaha (sallallahu alejhi we sellem) go zobaczył, powiedział do nas: „Schrońcie się za zasłoną!” Gdy powiedziałam: „Czyż on nie jest niewidomy? Nie widzi nas”, oznajmił: „A czy wy też jesteście niewidome? Czy wy go nie widzicie?” To znaczy: „Choć on jest niewidomy, wy przecież niewidome nie jesteście”. Ten hadis-i szerif przekazali imam Ahmed, Tirmizi i Ebu Dawud (rahmetullahi alejhim). Według tego hadis-i szerif, tak jak jest haram, by mężczyzna patrzył na obcą (na-mahrem) kobietę, tak też nie jest dozwolone, by kobieta patrzyła na obcego mężczyznę. Imamowie naszych mezheb (rahmetullahi alejhim), biorąc pod uwagę także inne hadis-i szerif, powiedzieli: „Trudno jest kobiecie nie patrzeć na głowy i włosy obcych mężczyzn. Nakazy, które trudno spełnić, są azimet. Miejscem awret mężczyzny wobec kobiety jest to, co znajduje się między kolanami a pępkiem. Łatwo jest na nie nie patrzeć. Nakazy łatwe do spełnienia są ruhsat”.

[Jak widać, czyste żony Proroka (Ezwadż-i tahirat) (radyjallahu teala anhunna) i Towarzysze Proroka (radyjallahu anhum) postępowali według azimet i wystrzegali się ruhsatów. Słowa: „Za czasów Proroka kobiety się nie zakrywały. Takiego zakrywania się kobiet jak straszydła, jakie widzimy dzisiaj, wtedy nie było. Hazrat Aisze chodziła z odkrytą głową. Dzisiejsze zakrywanie się wymyślili później fanatycy i fakihowie” są szkaradnym oszczerstwem rozpowszechnianym przez Anglików, którzy starają się zburzyć islam od wewnątrz, i przez zyndyków.]

Omar-ul-Faruk (radyjallahu anh) przekazał: Wysłannik Allaha (sallallahu alejhi we sellem) oznajmił: „Jeśli mężczyzna przebywa w halwet z obcą (na-mahrem) kobietą, trzecim z nich jest szatan”. Ten hadis-i szerif przekazał Tirmizi. [Przebywanie w halwet z jedną lub wieloma obcymi kobietami, to znaczy pozostawanie sam na sam w zamkniętym miejscu, jest haram. Ibn Abidin, omawiając imamat, mówi: „Jeśli jest jeszcze inny mężczyzna albo jeśli jest kobieta będąca dla (tego) mężczyzny bliską krewną, tzw. zi-rahm-i mahrem, nie jest to halwet”.] Dżabir bin Abdullah (radyjallahu anh) przekazał: Wysłannik Allaha (sallallahu alejhi we sellem) oznajmił: „Nie chodźcie do kobiet, których mężowie są daleko! Szatan bowiem (jeśli to zrobicie) krąży w waszych żyłach jak krew”. Gdy spytali: „Czy w Twoich też krąży?”, Ulubieniec Allaha odpowiedział: „W Moich też krąży. Lecz Allah Najwyższy pomógł Mi przeciwko niemu. Uczynił go muzułmaninem i on Mi się poddał”. Ten hadis-i szerif przekazał Tirmizi (rahmetullahi alejh).

Ummu Seleme (radyjallahu anha) powiedziała: Wysłannik Allaha (sallallahu alejhi we sellem) był u mnie (w moim pokoju). W pokoju był też niewolnik mojego brata, Abdullaha bin Ebi Umejje. Ten niewolnik był muhannes (zniewieściały). Gdy Wysłannik Allaha (sallallahu alejhi we sellem) zobaczył tego muhannesa i usłyszał jego głos, oznajmił: „Nie wpuszczajcie takich jak on do waszych domów!” Ten hadis-i szerif jest zapisany u Buhariego i u Muslima. Muhannes to mężczyzna (lub chłopiec), który upodabnia swoje zachowanie, ruchy, mowę, głos i wygląd do kobiet. Ci, którzy tak postępują, są przeklęci. W hadis-i szerif o nich oznajmiono: „Niech Allah przeklnie mężczyzn, którzy upodabniają się do kobiet, i kobiety, które upodabniają się do mężczyzn!” Kobiety, które bez konieczności (zaruret) ubierają się jak mężczyźni, strzygą się jak oni i wykonują zajęcia właściwe mężczyznom, oraz mężczyźni, którzy jak kobiety zapuszczają włosy i stroją się, objęci są tym hadis-i szerif.

„O Ali! Gdy zobaczysz kobietę, odwróć od niej twarz. Nie patrz na nią ponownie! Choć zobaczenie jej niespodziewanie nie jest grzechem, to ponowne spojrzenie jest grzechem”. Hadis-i szerif

Religia islam uczyniła haramem, by muzułmanka zakrywała się okryciem tak cienkim, że widać, co jest pod spodem. W hadis-i szerif zapisanym w księgach Muslim i Muwatta oznajmiono: „Kobiety zakryte (a mimo to) nagie i (kobiety) o głowach wysoko upiętych jak garby wielbłąda nie wejdą do Raju. Nie poczują nawet jego zapachu. A przecież zapach Raju będzie czuć z bardzo daleka”. Ten hadis-i szerif zakazuje kobietom zakrywania się cienkimi, przezroczystymi lub obcisłymi, przylegającymi do skóry sukniami, pończochami i chustami oraz upinania włosów w kok na czubku głowy. Takie zakrywanie się jest jak chodzenie nago. Muzułmanki – kobiety i dziewczęta – nie powinny zakrywać się cienkimi i obcisłymi rzeczami, nie powinny zbierać na czubku głowy, jak garb wielbłąda, swoich włosów ani włosów noszonej peruki i nie powinny upinać włosów w kok. Powinny wiedzieć, że są to grzechy prowadzące do Piekła. W Hindijje jest powiedziane: „Na kobietę zakrytą grubym i luźnym materiałem wolno patrzeć. Nie wolno patrzeć na kobietę zakrytą ciasno. Haramem jest patrzeć z pożądaniem na twarz kobiety, która jest (właściwie) zakryta. Patrzenie bez potrzeby, nawet bez pożądania, jest mekruh. Tak samo jest z patrzeniem na kobiety niebędące muzułmankami. Powiedziano, że wolno patrzeć jedynie na ich włosy”.

Zakrywanie się grubym, luźnym płaszczem w ciemnym kolorze, sięgającym do kostek i zakrywającym ręce aż po nadgarstki, jest lepsze niż (noszenie okrycia zwanego) czarszaf, składającego się z dwóch części. W Halebi-i kebir jest powiedziane: „Włosy wolnej (muzułmańskiej) kobiety, opadające do uszu, są awret według zgodnej opinii (uczonych islamskich). Według większości uczonych tak samo jest z częścią opadającą poniżej uszu.

Według niektórych uczonych opadająca część nie jest awret w modlitwie salat. Lecz obcemu (na-mahrem) mężczyźnie również nie wolno na nią patrzeć”. Wszystkie swoje włosy kobieta powinna zakryć grubą chustą. Przednia część środka tej chusty powinna przylegać do czoła i schodzić blisko brwi, oba jej boki powinny być sprowadzone od zewnętrznych końców brwi do podbródka, spięte szpilką na podbródku i opadać na piersi, a tylna część środka powinna zakrywać górną część pleców. Gdy istnieje obawa fitny, powinna zakryć także policzki. Powinna też nosić grube pończochy w ciemnym kolorze. Jeśli ćwierć opadających włosów kobiety pozostaje odkryta przez czas jednego rukn (w modlitwie salat), jej modlitwa nie jest ważna (sahih). Jeśli odkryta jest mniejsza część, jest to mekruh. Żadna księga nie robi tu różnicy między kobietą starą a młodą. Choć są uczeni islamscy, którzy powiedzieli, że wolno odpowiedzieć na pozdrowienie starej kobiety, podać jej rękę (musafaha) i przebywać z nią w halwet, to nie było ani jednego uczonego islamskiego, który powiedziałby, że wolno starej kobiecie odsłaniać włosy albo że wolno (obcym mężczyznom) patrzeć na jej włosy. Byli uczeni islamscy, którzy powiedzieli, że wolno patrzeć na włosy kobiety niebędącej muzułmanką. Lecz nie ma nikogo, kto by powiedział, że wolno patrzeć na włosy starej muzułmanki. Także ci uczeni islamscy, którzy powiedzieli, że starej kobiecie wolno chodzić do meczetu i odwiedzać groby, postawili warunek, by jej włosy i głowa były zakryte.

Ten, kto mówi, że jest muzułmaninem, musi wiedzieć, czy każda rzecz, którą zamierza zrobić, jest zgodna z islamem, czy nie. Jeśli tego nie wie, musi się tego nauczyć, pytając uczonego sunnickiego (Ehl-i sunnet) albo czytając książki tych uczonych. Jeśli to, co zamierza zrobić, nie jest zgodne z islamem, nie uniknie grzechu lub kufru (niewiary). Musi każdego dnia czynić prawdziwą tewbe (skruchę). Grzech i kufr, za które uczyniono tewbe, z pewnością zostaną wybaczone (przez Allaha Najwyższego). Jeśli nie uczyni tewbe, poniesie za nie mękę, tzn. karę, na tym świecie i w Piekle. Miejsca ciała, które mężczyźni i kobiety muszą zakrywać w modlitwie salat i wszędzie indziej, nazywa się miejscami awret. „Odsłanianie swoich miejsc awret i patrzenie na (odsłonięte) miejsca awret innych jest haram”. Kto mówi, że w islamie nie ma miejsc awret, staje się niewierzącym. Nasza religia nakazuje zakrywać miejsca awret. Miejsce, w którym jest mężczyzna lub kobieta z odsłoniętymi miejscami awret albo w którym jest muzyka, hazard, napoje alkoholowe lub śpiew kobiet, nazywa się zgromadzeniem grzechu (medżlis-i fisk). Chodzenie na zgromadzenie grzechu jest haram. Konieczne jest też, by serce było czyste. Czystość serca oznacza posiadanie pięknego charakteru. Serce oczyszcza się, przestrzegając islamu. Serce tego, kto nie przestrzega islamu, nie może być czyste.

Kto mówi, że halal jest odsłanianie któregoś z miejsc ciała, które są awret na mocy idżma (zgodnej opinii wszystkich uczonych islamskich), tzn. we wszystkich czterech mezheb, albo patrzenie na takie miejsca awret innych, lub kto nie przywiązuje do tego wagi, tzn. nie boi się kary za ten grzech, staje się niewierzącym. Tak samo jest z kobietami, które odsłaniają swoje miejsca awret, śpiewają pieśni lub recytują Mewlid w obecności mężczyzn. Ten, kto mówi: „Jestem muzułmaninem”, musi poznać warunki wiary (iman) i islamu oraz fard i haram, których nauczają zgodnie (idżma) wszystkie cztery mezheb, i przywiązywać do nich wielką wagę. Nieznajomość ich nie jest usprawiedliwieniem (uzr). To znaczy, że jest to jak znać je i w nie nie wierzyć. „Całe ciało kobiety, poza twarzą i dłońmi, jest awret (tzn. musi być zakryte) we wszystkich czterech mezheb”. Jeśli muzułmanin, nie przywiązując do tego wagi, odsłoni część ciała, co do której nie ma idżma, tzn. która według jednego z trzech pozostałych mezheb nie jest awret, to choć nie staje się niewierzącym (kafir), popełnia wielki grzech według swojej mezheb. Przykładem tego jest odsłanianie przez mężczyzn tego, co znajduje się między kolanami a pachwinami, tzn. ud. Nauczenie się tego, czego się nie wie, jest fard. Gdy się tego nauczy, musi od razu uczynić tewbe i zakryć to miejsce.

„Niech Allah przeklnie mężczyzn, którzy upodabniają się do kobiet, i kobiety, które upodabniają się do mężczyzn!” Hadis-i szerif

Cóż się stało twym oczom, że płyną, im bardziej mówisz: „Dość!”?
Im bardziej mówisz: „Opamiętaj się!”, tym bardziej serce twe wre i płonie.
Z deszczów szczodrobliwości Hazrat Muhammeda
każdy z proroków pragnie otrzymać choć jedną kroplę.
Zewnętrznie i wewnętrznie, duchowo i cieleśnie,
On jest spośród wszystkich stworzeń najbardziej umiłowany przez Allaha.
Bez granic są zalety i doskonałość Jego osoby,
nie sposób wysłowić językiem Jego doskonałości.
Gdyby wszystkie cuda Wysłannika Allaha mogły wyrazić Jego wielkość,
to na wspomnienie Jego Błogosławionego Imienia
wszystkie zbutwiałe kości w jednej chwili by ożyły.
Nie nałożył na nas brzemienia ponad nasze siły,
Jego nakazy i zakazy przyjmujemy z największym szacunkiem.
Kaside-i Burde