BRONNEN

- Qur’ân al-karîm

- Anwâr at-Tanzîl – Qâdî Baydâwî

- Tafsîr-i Mazharî – Thanâ’ullah Pânipatî

- Tafsîr-i Qurtubî – imam Qurtubî

- Tafsîr-i Baydâwî – Qâdî Baydâwî

- Tafsîr-i Kabîr – Fakhruddîn Râzî

- Tafsîr-i Khâzin – ’Alâ’uddîn Baghdâdî

- Tafsîr al-Qur’ân – imam Tirmidhî

- Tafsîr al-Qur’ân al-’Azîm – Abu’l-Fidâ

- Sahîh-i Bukhârî – imam Bukhârî

- Sahîh-i Muslim – imam Muslim

- Sunan-i Dâraqutnî – Dâraqutnî

- Sunan-i Tirmidhî – imam Tirmidhî

- Muwattâ – imam Mâlik

- Mustadrak – Hâkim Nîsâbûrî

- Sunan-i Ibn Mâja – Ibn Mâja

- Sunan-i Bayhaqî – Bayhaqî

- Sunan-i Dâwûd – Abû Dâwûd

- Sunan-i Saghîr – imam Nasâ’î

- Musnad – Bazzâr

- Musnad – Dârimî

- Musnad – Abû Ya’lâ

- Musnad – imam Ahmad ibn Hanbal

- Sahîh – Ibn Hibbân

- Akhbâr Makka – Azraqî

- Birgivî Vasiyetnâmesi – İmâm-ı Birgivî

- Jâliyat al-Akdâr – Mawlânâ Khâlid Baghdâdî

- Jâmi’ al-Ahâdîth – Suyûtî

- Cevâb Veremedi – Harputlu İshâk Efendi

- Dalâ’il an-Nubuwwa – Abû Nu’aym Isfahânî

- Dalâ’il an-Nubuwwa – Bayhaqî

- Dinî Sözlük – Türkiye Gazetesi

- al-Bidâya wan-Nihâya – Ibn Kathîr (Abu’l-Fidâ)

- Ansâb al-Ashrâf – Balâdhurî

- al-Anwâr – Baghawî

- al-Iktifâ fî Maghâzî al-Mustafâ wath-Thalâthat al-Khulafâ – Kilâ’î

- al-La’âli’l-Masnû’a – Suyûtî

- al-Mu’jam as-Saghîr – imam Tabarânî

- al-Muhabbar – Ibn Habîb

- al-Musannaf – imam ’Abdurrazzâq San’ânî

- al-Musannaf – imam Ibn Abî Shayba

- al-Wafâ bi-Ahwâl al-Mustafâ – Ibn Jawzî (’Abdurrahmân Jawzî / Abu’l-Faraj ibn Jawzî)

- Awsâf an-Nabî – Suyûtî

- Fayd al-Qadîr – Munâwî

- Futûh al-Buldân – Balâdhurî

- Herkese Lâzım Olan Îmân – Hacı Feyzullah Efendi

- Hilyat al-Awliyâ – Abû Nu’aym

- Ihyâ – imam Ghazâlî

- Insân al-’Uyûn – Nûruddîn ’Alî Halabî

- al-Isâba – Ibn Hajar ’Asqalânî

- Ithbât an-Nubuwwa – imam Rabbânî

- İslâm Âlimleri Ansiklopedisi – Türkiye Gazetesi

- Istî’âb – Ibn ’Abdilbarr

- I’tiqâdnâma – Mawlânâ Khâlid Baghdâdî

- Kashf al-Khafâ – Ismâ’îl ’Ajlûnî

- Kısas-ı Enbiyâ – Ahmed Cevdet Pasja

- Kîmiyâ-i Sa’âdat – imam Ghazâlî

- Me’âricü’n-Nübüvve Tercümesi (Peygamberler Tarihi) – Altıparmak Muhammed Efendi

- Majma’ az-Zawâ’id – Haythamî

- Maghâzî – Wâqidî

- Maktûbât-i Imâm-i Rabbânî – imam Rabbânî

- Maktûbât-i Ma’sûmiyya – Muhammad Ma’sûm Fârûqî

- Mawâhib-i Ladunniyya – Qastallânî

- Mevlid-i Şerîf (Vesîletü’n-necât) – Süleyman Çelebi

- Mir’ât-ı Kâinât – Nişancızâde Muhammed Efendi

- Mu’jam al-Kabîr – Tabarânî

- Muqaddima – Dârimî

- ar-Rawd al-Unuf – Suhaylî

- Sîra – Ibn Kathîr

- Sîrat-i Rasûl – Ibn Ishâq

- as-Sîrat an-Nabawiyya – Ibn Hishâm

- Sîrat an-Nabî – Ahmad ibn Zaynî Dahlân

- as-Siyar al-Kabîr – imam Muhammad

- Sharh as-Siyar al-Kabîr – imam Sarakhsî

- Subul al-Hudâ – Shamsuddîn Shâmî

- Shamâ’il-i Sharîf – imam Tirmidhî

- Shifâ-i Sharîf – Qâdî ’Iyâd

- Shawâhid an-Nubuwwa – Mawlânâ ’Abdurrahmân Jâmî

- Shu’ab al-Îmân – Bayhaqî

- Tabaqât al-Kubrâ – ’Abdulwahhâb Sha’rânî

- Tabaqât as-Sahâba – Ibn Sa’d

- Târîkh al-Kabîr – Bukhârî

- Takhrîj – Khuzâ’î

- Târîkh-i Dimashq (geschiedenis van Damascus) – Ibn ’Asâkir

- Tam İlmihâl Se’âdet-i Ebediyye – Hüseyin Hilmi Işık

- Târîkh-i Tabarî – Tabarî

- Târîkh al-Islâm – imam Dhahabî

- Tarâtîb al-Idâriyya – Kattânî

- Usd al-Ghâba – Ibn al-Athîr

- ’Uyûn al-Athar – Ibn Sayyid an-Nâs

’ABDULHAMÎD KHAN II

“YILDIZ”-ALBUMS. MEKKA – MEDINA

FOTO’S

De moskee met één koepel en één minaret die op de grote foto en rechts op de foto rechtsonder te zien is, is de gezegende plaats waar onze Meester Rasûlullah de wereld met zijn komst vereerde.

Bij zijn Hijra had onze Meester de Profeet dit gezegende huis toevertrouwd aan ’Aqîl ibn Abî Tâlib, de broer van ’Alî (radiyallâhu ’anh). De kleinzonen van ’Aqîl verkochten het aan Muhammad ibn Yûsuf Thaqafî, de broer van Hajjâj.

Later werd dit gezegende huis gekocht door Khayzurân Khâtûn, de moeder van de Abbasidische kalief Hârûn ar-Rashîd, en tot moskee gemaakt.

Deze moskee, die na de Abbasiden door de Mamelukken werd beschermd, werd ook in de Ottomaanse tijd met zorg in stand gehouden.

Sultan Sulaymân Khan de Wetgever (Kanûnî) liet de moskee opnieuw bouwen en de plaats waar onze Profeet werd geboren, omgeven met een hekwerk van zilveren spijlen.

Ook sultan Ahmad Khan I liet de verhoging (kursî) die hij in de vorm van een gouden wieg had laten maken, binnen dit hekwerk plaatsen.

Deze moskee werd door de sultanmoeders (Vâlide Sultan) met zorg onderhouden, en in haar behoeften werd eveneens door de dames van het paleis voorzien.

De grootste dienst hierin bewees Emetullah Râbia Gülnûş Sultan, de echtgenote van sultan Mehmed IV (en de moeder van Mustafâ II en Ahmad Khan III).

In de loop van de geschiedenis werd deze moskee vele malen hersteld.

Het huis dat shaykh ’Abbâs Qattân in 1950 liet bouwen op de plaats van de moskee, die in 1924 was afgebroken, is sinds 1959 in gebruik als de Openbare Bibliotheek van Mekka.

DE LAATSTE OTTOMAANSE SPOREN OP DE HEILIGE GROND – DE ZUILENGALERIJEN (RIWÂQ)

De eerste schaduwdaken rondom Baytullah werden in de tijd van ’Uthmân (radiyallâhu ’anh) geplaatst. De zuilengalerijen die later door de Abbasidische kalief Mahdî werden gebouwd, raakten in de loop van de tijd versleten.

Sultan Sulaymân de Wetgever liet de zuilengalerijen door Mimar Sinan restaureren; na deze restauratie werden er koepels op de galerijen geplaatst. Mimar Mehmet Ağa, een van de leerlingen van Mimar Sinan, bracht in 1590 nieuwe toevoegingen aan de zuilen van de galerijen aan en vernieuwde de houten pijlers en bogen met marmer.

Ook in de tijd van sultan ’Abdul’azîz en ’Abdulhamîd Khan II werden zij onderhouden.

In 2014 werden de zuilengalerijen in het kader van het project voor de uitbreiding van de Ka’ba gedemonteerd en naar een bouwterrein in de buurt van ’Arafât overgebracht. In 2016 werden zij weer op hun plaats gezet.

HET MAUSOLEUM VAN ’UTHMÂN

DE EDELE KA’BA

DE INGANG VAN JANNAT AL-MU’ALLÂ

EEN OTTOMAANSE WACHTPOST – MAKKA AL-MUKARRAMA

MADÎNA AL-MUNAWWARA

1. Het fort Ajyâd

Het fort Ajyâd werd tussen 1781 en 1783, in de tijd van sultan ’Abdulhamîd Khan I, gebouwd om de Ka’ba te beschermen en om de veiligheid van de pelgrims en de openbare orde en de verdediging van de stad Mekka te verzekeren; in de Eerste Wereldoorlog werd het als Turks garnizoen gebruikt. Toch werd het fort Ajyâd, een aandenken aan de Ottomanen, in 2002 afgebroken.

2. De berg ’Umar

3. Het fort Hind: Ook het fort Hind werd in 1806 door sultan Selîm Khan III gebouwd, om de veiligheid van Mekka te vergroten.

MADÎNA AL-MUNAWWARA

1. De berg Uhud
2. De Majîdiyya-minaret

De Majîdiyya-minaret werd, net als de andere minaretten van de moskee, die Bâb as-Salâm en Bâb ar-Rahma heten, door sultan ’Abdulmajîd Khan gebouwd. De minaretten weerspiegelen de Ottomaanse bouwstijl. 3. Qubba-i Sa’âdat (Qubba-i Khadrâ – de Groene Koepel): De Turkmeense sultan van Egypte Sayfuddîn Sâlih Qalâwûn liet in het jaar 678 [1279 n.Chr.] de huidige koepel boven de Hujra-i Sa’âdat bouwen en met lood bekleden. In 1253 [1837 n.Chr.] werd de koepel op bevel van sultan Mahmûd Khan II (rahmatullâhi ’alayh) groen geschilderd.

4. De Ra’îsiyya-minaret

De Ra’îsiyya-minaret werd door de Mamelukken gebouwd en in de tijd van sultan Sulaymân Khan de Wetgever en Mehmed Khan IV hersteld. Omdat de hoofdmuezzin hier de adhân riep, wordt deze hoofdminaret Ra’îsiyya genoemd.

5. De wachtpost Khâlidiyya

6. Qishla-i ’Asâkir-i Shâhâna (Ottomaanse kazerne)

4. Het fort Fulful

Omdat de veiligheid van Mekka niet voldoende werd geacht, werd het fort Fulful tussen 1800 en 1801 door sultan Selîm Khan III gebouwd.

In 1885, toen Osman Nuri Pasja emir van Mekka was, werd het tot ziekenhuis omgebouwd.

Opmerking:

Ook de forten Hind en Fulful werden afgebroken, nog vóór het fort Ajyâd.

7. Masjid Ghamâma

“Ghamâma” betekent in het Arabisch “wolk”. Omdat de wolk die onze Meester de Profeet (sallallâhu ’alayhi wa sallam) schaduw gaf, hier wachtte wanneer onze Meester naar de Masjid an-Nabawî ging, kreeg deze plek de naam “plaats van de wolk”, en ook de moskee kreeg die naam. Onze Meester de Profeet verrichtte hier de feestgebeden. De moskee werd in de tijd van sultan ’Abdulmajîd Khan hersteld.

8. De moskee van Abû Bakr

Op de Ottomaanse inscriptie die zich tegenwoordig in de moskee van Abû Bakr bevindt, staat geschreven dat de moskee voor het laatst door sultan ’Abdul’azîz Khan werd hersteld. De foto werd enkele jaren na deze restauratie genomen.

9. De moskee van ’Alî

Onze Meester de Profeet (sallallâhu ’alayhi wa sallam) leidde hier het feestgebed van het Ramadânfeest. Ook ’Alî (radiyallâhu ’anh) leidde tijdens zijn kalifaat, en toen ’Uthmân (radiyallâhu ’anh) in zijn huis werd belegerd, het feestgebed op dezelfde plaats. Daarom kreeg zij de naam “Moskee van ’Alî”.

10. De fontein (sabîl) van Fâtima az-Zahrâ

1. Maqâm Mâlikî
2. Maqâm Hanafî
3. Hajar al-Aswad
4. Maqâm Ibrâhîm en Maqâm Shâfi’î

6. Maqâm Hanbalî

7. Muwaqqitkhâna: Gebouwen die op een kleine sterrenwacht lijken, waarin de muwaqqits werken om de tijd en de gebedstijden te bepalen, en waarin zich instrumenten voor de tijdsbepaling en gelijkgezette klokken bevinden, worden muwaqqitkhâna genoemd. Zij staan meestal naast de grote moskeeën. De beambten die de klokken gelijkzetten en vooral de gebedstijden vaststellen, worden muwaqqit genoemd; hun kosten worden door vrome stichtingen (waqfs) gedragen. 8. Bibliotheek: Sultan ’Abdulmajîd Khan, wiens woonplaats het Paradijs moge zijn, liet in het jaar 1262 (1846 n.Chr.) aan de oostzijde van de Ka’ba twee oude gebouwen, elk met een koepel van zes meter doorsnede, inrichten: het ene als muwaqqitkhâna en het andere als bibliotheek [Mirâtü’l Haremeyn – Mirâtü’l Mekke, II, 770]. ’Abdulmajîd Khan schonk de bibliotheek 3653 boekdelen.

1. De tuin van Fâtima az-Zahrâ
2. De koepel van de mihrâb van ’Uthmân

1. Het mausoleum van imam Mâlik en Nâfi’

2. Het mausoleum van ’Aqîl ibn Abî Tâlib (de zoon van de oom van onze Profeet) en van ’Abdullah ibn Ja’far Tayyâr (de kleinzoon van de oom van onze Profeet, de zoon van Ja’far Tayyâr)

3. Het mausoleum van de Azwâj-i Mutahharât (de reine echtgenotes):

In dit mausoleum zijn alle echtgenotes van de Profeet begraven, behalve Khadîja en Maymûna. Dit mausoleum, waarin zich ook het graf van ’Âisha bevindt, werd in 1543 door sultan Sulaymân de Wetgever vernieuwd.

4. Het mausoleum van Ibrâhîm, de zoon van Rasûlullah (radiyallâhu ’anh)

De eerste uit de eigen familie van onze Profeet die in Jannat al-Baqî’ werd begraven, was zijn zoon Ibrâhîm, die nog als zuigeling overleed.

En ‘Uthmân ibn Maz’ûn was de eerste Metgezel die in Jannat al-Baqî’ werd begraven. 5. Het mausoleum van de Banât an-Nabî (de dochters van de Profeet): Hier zijn de dochters van onze Meester de Profeet, Ruqayya, Umm Kulthûm en Zaynab (radiyallâhu ’anhunna), begraven.

6. Het mausoleum van Fâtima bint Asad (radiyallâhu ’anhâ)

7. Murdi’at al-Mursalîn Halîma Sa’diyya: Hier is de zoogmoeder van onze Meester de Profeet ’alayhis-salâm, Halîma (radiyallâhu ’anhâ), begraven.

8. Het mausoleum van ’Uthmân ibn ’Affân (radiyallâhu ’anh): Het mausoleum van de derde kalief, ’Uthmân (radiyallâhu ’anh), werd in het jaar 1205 door Salâhuddîn Ayyûbî gebouwd. In de tijd van de Ottomanen werd het hersteld en onderhouden. 9. Het mausoleum van de Ahl al-Bayt: In dit mausoleum zijn ’Abbâs (de oom van onze Meester de Profeet), imam Hasan al-Mujtabâ, imam Zayn al-’Âbidîn, imam Muhammad Bâqir en imam Ja’far Sâdiq (radiyallâhu ’anhum) begraven.

10. Het mausoleum van Fâtima az-Zahrâ
Opmerking:

In Jannat al-Baqî’ zijn vier dochters en een zoon van onze Meester de Profeet begraven. ‘Abdurrahmân ibn ‘Awf, Sa’d ibn Abî Waqqâs, ‘Abdullah ibn Mas’ûd, Suhayb ibn Sinân, Abû Hurayra, Abû Sufyân ibn Harb, Sa’d ibn Mu’âdh en Sufyân ibn Hârith (radiyallâhu ‘anhum) zijn de vooraanstaandsten van de Metgezellen die in Jannat al-Baqî’ begraven liggen en van wie de graven niet op de foto zijn aangegeven. Toen Medina in 1806 werd ingenomen, werden de grafstenen en de mausolea in Jannat al-Baqî’ verwoest. In de tijd van sultan ’Abdulhamîd Khan II werden de grafstenen hersteld en de mausolea opnieuw gebouwd. Deze foto werd na die herbouw genomen.

Maar in 1926, nadat de dienst van de Ottomanen aan de Haramayn was beëindigd, onderging Jannat al-Baqî’ nogmaals hetzelfde lot.

1. Het mausoleum van Khadîjat al-Kubrâ (radiyallâhu ’anhâ): Het mausoleum in Jannat al-Mu’allâ van Khadîja (radiyallâhu ’anhâ), de echtgenote van onze Meester de Profeet (sallallâhu ’alayhi wa sallam), werd in 1543 door sultan Sulaymân de Wetgever gebouwd, onder toezicht van Davud Pasja, de plaatsvervangend gouverneur (nâ’ib) van Mekka.

Daarvoor stond op de plaats van het mausoleum een houten sarcofaag.

2. Het mausoleum van de Ajdâd-i Rasûlillah (de voorvaderen van Rasûlullah): In dit mausoleum bevinden zich de graven van ’Abdulmuttalib, de grootvader van onze Meester de Profeet, en van zijn voorvader ’Abdu Manâf.

3. Het mausoleum van Abû Tâlib

4. Het mausoleum dat de maqâm is van Âmina (radiyallâhu ’anhâ), de gezegende moeder van onze geliefde Meester de Profeet

Volgens de bekendste overlevering ligt het graf van onze moeder Âmina in Abwâ. Maar in sommige bronnen wordt ook overgeleverd dat het naar Jannat al-Mu’allâ werd overgebracht.

Opmerking:

Deze mausolea werden in 1879 door sultan ’Abdulhamîd Khan II hersteld.

Evliyâ Çelebi vermeldt dat er in de Ottomaanse tijd in Jannat al-Mu’allâ vijfenzeventig mausolea waren van de grootvader en de oom van onze Meester de Profeet (sallallâhu ’alayhi wa sallam), van andere Metgezellen en van groten van de islam.

HET OFFERFEEST IN MINÂ

Masjid Jabal ’Ayniyya: Dit is de plaats waar Hamza (radiyallâhu ’anh) als martelaar (shahîd) sneuvelde. Rasûlullah (sallallâhu ’alayhi wa sallam) verrichtte hier het gebed terwijl hij gewapend was en zijn krijgsuitrusting droeg.

DE HAMÎDIYYA-MOSKEE – MEKKA

HET HUIS VAN ABÛ AYYÛB ANSÂRÎ

OTTOMAANSE KAZERNE – MEKKA

HET BADHUIS TAYYIBA – MEDINA

DE RA’ÎSIYYA-MINARET – MEDINA

EEN WERK VAN OTTOMAANSE ARCHITECTUUR – MEKKA

MEKKA (De moskee aan de rechterkant is het huis waarin onze geliefde Profeet werd geboren.)