MGA SANGGUNIAN

- Qur’ân al-karîm

- Anwâr at-Tanzîl – Qâdî Baydâwî

- Tafsîr-i Mazharî – Thanâ’ullah Pânipatî

- Tafsîr-i Qurtubî – Imâm Qurtubî

- Tafsîr-i Baydâwî – Qâdî Baydâwî

- Tafsîr-i Kabîr – Fakhruddîn Râzî

- Tafsîr-i Khâzin – ’Alâ’uddîn Baghdâdî

- Tafsîr al-Qur’ân – Imâm Tirmidhî

- Tafsîr al-Qur’ân al-’Azîm – Abu’l-Fidâ

- Sahîh-i Bukhârî – Imâm Bukhârî

- Sahîh-i Muslim – Imâm Muslim

- Sunan-i Dâraqutnî – Dâraqutnî

- Sunan-i Tirmidhî – Imâm Tirmidhî

- Muwattâ – Imâm Mâlik

- Mustadrak – Hâkim Nîsâbûrî

- Sunan-i Ibn Mâja – Ibn Mâja

- Sunan-i Bayhaqî – Bayhaqî

- Sunan-i Dâwûd – Abû Dâwûd

- Sunan-i Saghîr – Imâm Nasâ’î

- Musnad – Bazzâr

- Musnad – Dârimî

- Musnad – Abû Ya’lâ

- Musnad – Imâm Ahmad ibn Hanbal

- Sahîh – Ibn Hibbân

- Akhbâr Makka – Azraqî

- Birgivî Vasiyetnâmesi – İmâm-ı Birgivî

- Jâliyat al-Akdâr – Mawlânâ Khâlid Baghdâdî

- Jâmi’ al-Ahâdîth – Suyûtî

- Cevâb Veremedi – Harputlu İshâk Efendi

- Dalâ’il an-Nubuwwa – Abû Nu’aym Isfahânî

- Dalâ’il an-Nubuwwa – Bayhaqî

- Dinî Sözlük – Türkiye Gazetesi

- al-Bidâya wan-Nihâya – Ibn Kathîr (Abu’l-Fidâ)

- Ansâb al-Ashrâf – Balâdhurî

- al-Anwâr – Baghawî

- al-Iktifâ fî Maghâzî al-Mustafâ wath-Thalâthat al-Khulafâ – Kilâ’î

- al-La’âli’l-Masnû’a – Suyûtî

- al-Mu’jam as-Saghîr – Imâm Tabarânî

- al-Muhabbar – Ibn Habîb

- al-Musannaf – Imâm ’Abdurrazzâq San’ânî

- al-Musannaf – Imâm Ibn Abî Shayba

- al-Wafâ bi-Ahwâl al-Mustafâ – Ibn Jawzî (’Abdurrahmân Jawzî / Abu’l-Faraj ibn Jawzî)

- Awsâf an-Nabî – Suyûtî

- Fayd al-Qadîr – Munâwî

- Futûh al-Buldân – Balâdhurî

- Herkese Lâzım Olan Îmân – Hacı Feyzullah Efendi

- Hilyat al-Awliyâ – Abû Nu’aym

- Ihyâ – Imâm Ghazâlî

- Insân al-’Uyûn – Nûruddîn ’Alî Halabî

- al-Isâba – Ibn Hajar ’Asqalânî

- Ithbât an-Nubuwwa – Imâm Rabbânî

- İslâm Âlimleri Ansiklopedisi – Türkiye Gazetesi

- Istî’âb – Ibn ’Abdilbarr

- I’tiqâdnâma – Mawlânâ Khâlid Baghdâdî

- Kashf al-Khafâ – Ismâ’îl ’Ajlûnî

- Kısas-ı Enbiyâ – Ahmed Cevdet Pasha

- Kîmiyâ-i Sa’âdat – Imâm Ghazâlî

- Me’âricü’n-Nübüvve Tercümesi (Peygamberler Tarihi) – Altıparmak Muhammed Efendi

- Majma’ az-Zawâ’id – Haythamî

- Maghâzî – Wâqidî

- Maktûbât-i Imâm-i Rabbânî – Imâm Rabbânî

- Maktûbât-i Ma’sûmiyya – Muhammad Ma’sûm Fârûqî

- Mawâhib-i Ladunniyya – Qastallânî

- Mevlid-i Şerîf (Vesîletü’n-necât) – Süleyman Çelebi

- Mir’ât-ı Kâinât – Nişancızâde Muhammed Efendi

- Mu’jam al-Kabîr – Tabarânî

- Muqaddima – Dârimî

- ar-Rawd al-Unuf – Suhaylî

- Sîra – Ibn Kathîr

- Sîrat-i Rasûl – Ibn Ishâq

- as-Sîrat an-Nabawiyya – Ibn Hishâm

- Sîrat an-Nabî – Ahmad ibn Zaynî Dahlân

- as-Siyar al-Kabîr – Imâm Muhammad

- Sharh as-Siyar al-Kabîr – Imâm Sarakhsî

- Subul al-Hudâ – Shamsuddîn Shâmî

- Shamâ’il-i Sharîf – Imâm Tirmidhî

- Shifâ-i Sharîf – Qâdî ’Iyâd

- Shawâhid an-Nubuwwa – Mawlânâ ’Abdurrahmân Jâmî

- Shu’ab al-Îmân – Bayhaqî

- Tabaqât al-Kubrâ – ’Abdulwahhâb Sha’rânî

- Tabaqât as-Sahâba – Ibn Sa’d

- Târîkh al-Kabîr – Bukhârî

- Takhrîj – Khuzâ’î

- Târîkh-i Dimashq (Kasaysayan ng Damascus) – Ibn ’Asâkir

- Tam İlmihâl Se’âdet-i Ebediyye – Hüseyin Hilmi Işık

- Târîkh-i Tabarî – Tabarî

- Târîkh al-Islâm – Imâm Dhahabî

- Tarâtîb al-Idâriyya – Kattânî

- Usd al-Ghâba – Ibn al-Athîr

- ’Uyûn al-Athar – Ibn Sayyid an-Nâs

’ABDULHAMÎD KHAN II

MGA ALBUM NG “YILDIZ”. MECCA – MEDINA

MGA LARAWAN

Ang masjid na may iisang simboryo at iisang minaret na makikita sa malaking larawan at sa kanang bahagi ng larawan sa ibabang kanan ay ang pinagpalang lugar kung saan pinagpala ng ating Pinunong Rasûlullah ang mundo ng kanyang pagdating.

Sa kanyang Hijra, ipinagkatiwala ng ating Pinuno, ang Propeta, ang pinagpalang bahay na ito kay ’Aqîl ibn Abî Tâlib, ang kapatid ni Hadrat ’Alî (radiy-Allâhu ’anh). Ipinagbili naman ito ng mga apo ni ’Aqîl kay Muhammad ibn Yûsuf Thaqafî, ang kapatid ni Hajjâj.

Nang maglaon, ang pinagpalang bahay na ito ay binili ni Khayzurân Khâtûn, ang ina ng khalîfa ng mga ’Abbâsî na si Hârûn ar-Rashîd, at ginawang masjid.

Ang masjid na ito, na pinangalagaan ng mga Mamlûk pagkatapos ng mga ’Abbâsî, ay maingat ding iningatan sa panahon ng mga Ottoman.

Ipinatayong muli ni Sultan Sulaymân Khan Kanûnî ang masjid, at ipinalibot sa lugar na kinapanganakan ng ating Propeta ang isang rehas na may mga barandilyang pilak.

Ipinalagay rin ni Sultan Ahmad Khan I sa loob ng rehas na ito ang plataporma (kursî) na ipinagawa niya sa anyo ng isang gintong duyan.

Ang masjid na ito ay maingat na inalagaan ng mga ina ng sultan (Vâlide Sultan), at ang mga pangangailangan nito ay tinutugunan din ng mga ginang ng palasyo.

Ang pinakamalaking paglilingkod dito ay ginawa ni Emetullah Râbia Gülnûş Sultan, ang asawa ni Sultan Mehmed IV (at ina nina Mustafâ II at Ahmad Khan III).

Sa buong kasaysayan ay maraming ulit na kinumpuni ang masjid na ito.

Ang bahay na ipinatayo ni Shaykh ’Abbâs Qattân noong 1950 sa lugar ng masjid, na giniba noong 1924, ay ginagamit mula pa noong 1959 bilang Pampublikong Aklatan ng Mecca.

ANG HULING MGA BAKAS NG OTTOMAN SA BANAL NA LUPAIN – ANG MGA PASILYONG MAY HALIGI

Ang mga unang lilim sa palibot ng Baytullah ay inilagay noong panahon ni Hadrat ’Uthmân (radiy-Allâhu ’anh). Ang mga pasilyong may haligi na ipinatayo nang maglaon ng khalîfa ng mga ’Abbâsî na si Mahdî ay naluma sa paglipas ng panahon.

Ipinakumpuni ni Sultan Sulaymân Kanûnî kay Mimâr Sinân ang mga pasilyong may haligi; pagkatapos ng pagkukumpuning ito ay nilagyan ng mga simboryo ang ibabaw ng mga pasilyo. Si Mimâr Mehmet Ağa, isa sa mga mag-aaral ni Mimâr Sinân, ay gumawa noong 1590 ng mga bagong dagdag sa mga haligi ng mga pasilyo, at pinalitan niya ng marmol ang mga posteng kahoy at ang mga arko.

Pinangalagaan din ang mga ito noong panahon nina Sultan ’Abdul’azîz at ’Abdulhamîd Khan II.

Noong 2014, sa ilalim ng proyekto ng pagpapalawak sa Ka’ba, binaklas ang mga pasilyong may haligi at inilipat sa isang lugar ng konstruksiyon malapit sa ’Arafât. Noong 2016 ay ibinalik ang mga ito sa kanilang lugar.

ANG MAUSOLEO NI HADRAT ’UTHMÂN

ANG KA’BA ASH-SHARÎFA

ANG PASUKAN NG JANNAT AL-MU’ALLÂ

ISANG HIMPILAN NG BANTAY NG OTTOMAN – MAKKA AL-MUKARRAMA

MADÎNA AL-MUNAWWARA

1. Ang kuta ng Ajyâd

Ang kuta ng Ajyâd ay ipinatayo sa pagitan ng 1781 at 1783, noong panahon ni Sultan ’Abdulhamîd Khan I, upang ingatan ang Ka’ba at tiyakin ang kaligtasan ng mga peregrino at ang kaayusan at pagtatanggol sa lungsod ng Mecca; noong Unang Digmaang Pandaigdig ay ginamit ito bilang himpilan ng hukbong Turko. Gayunman, ang kuta ng Ajyâd, isang alaala ng mga Ottoman, ay ipinagiba noong 2002.

2. Ang bundok ’Umar

3. Ang kuta ng Hind: Ang kuta ng Hind ay ipinatayo rin ni Sultan Selîm Khan III noong 1806 upang mapataas ang kaligtasan ng Mecca.

MADÎNA AL-MUNAWWARA

1. Ang bundok Uhud
2. Ang minaret na Majîdiyya

Ang minaret na Majîdiyya, gaya ng iba pang mga minaret ng masjid na tinatawag na Bâb as-Salâm at Bâb ar-Rahma, ay ipinatayo ni Sultan ’Abdulmajîd Khan. Ang mga minaret ay nagpapakita ng istilo ng arkitekturang Ottoman. 3. Qubba-i Sa’âdat (Qubba-i Khadrâ – ang Luntiang Simboryo): Ipinatayo ng sultan na Turkmen ng Ehipto na si Sayfuddîn Sâlih Qalâwûn noong taong 678 [1279 M.] ang kasalukuyang simboryo sa ibabaw ng Hujra-i Sa’âdat at ipinabalot ito ng tingga. Noong 1253 [1837 M.] ay pininturahan ng luntian ang simboryo sa utos ni Sultan Mahmûd Khan II (rahmatullâhi ’alaih).

4. Ang minaret na Ra’îsiyya

Ang minaret na Ra’îsiyya ay ipinatayo ng mga Mamlûk at kinumpuni noong panahon ni Sultan Sulaymân Khan Kanûnî at ni Mehmed Khan IV. Sapagkat dito binibigkas ng punong mu’adhdhin ang adhân, tinatawag na Ra’îsiyya ang pangunahing minaret na ito.

5. Ang himpilan ng bantay na Khâlidiyya

6. Qishla-i ’Asâkir-i Shâhâna (Kuwartel ng Ottoman)

4. Ang kuta ng Fulful

Dahil hindi itinuring na sapat ang kaligtasan ng Mecca, ipinatayo ni Sultan Selîm Khan III ang kuta ng Fulful sa pagitan ng 1800 at 1801.

Noong 1885, noong si Osman Nuri Pasha ang emir ng Mecca, ginawa itong ospital.

Paalala:

Ang mga kuta ng Hind at Fulful ay ipinagiba rin, bago pa ang kuta ng Ajyâd.

7. Masjid Ghamâma

Ang “ghamâma” ay nangangahulugang “ulap” sa Arabe. Dahil ang ulap na nagbibigay-lilim sa ating Pinuno, ang Propeta (sall-Allâhu ’alaihi wa sallam), ay naghihintay rito kapag nagtutungo ang ating Pinuno sa Masjid an-Nabawî, tinawag ang pook na ito na “lugar ng ulap”, at gayon din ang ipinangalan sa masjid. Isinagawa rito ng ating Pinuno, ang Propeta, ang mga salât ng ’Îd. Kinumpuni ang masjid noong panahon ni Sultan ’Abdulmajîd Khan.

8. Ang masjid ni Hadrat Abû Bakr

Sa inskripsiyong Ottoman na nasa masjid ni Hadrat Abû Bakr sa kasalukuyan ay nakasulat na ang masjid ay huling ipinakumpuni ni Sultan ’Abdul’azîz Khan. Ang larawan ay kinunan ilang taon pagkatapos ng pagkukumpuning ito.

9. Ang masjid ni Hadrat ’Alî

Pinangunahan dito ng ating Pinuno, ang Propeta (sall-Allâhu ’alaihi wa sallam), ang salât ng ’Îd al-Fitr. Si Hadrat ’Alî (radiy-Allâhu ’anh) rin, noong panahon ng kanyang pagiging khalîfa, at nang makubkob si Hadrat ’Uthmân (radiy-Allâhu ’anh) sa kanyang bahay, ay nanguna sa salât ng ’Îd sa lugar ding iyon. Kaya ito pinangalanang “Masjid ni Hadrat ’Alî”.

10. Ang sabîl ni Fâtima az-Zahrâ

1. Maqâm Mâlikî
2. Maqâm Hanafî
3. Hajar al-Aswad
4. Maqâm Ibrâhîm at Maqâm Shâfi’î

6. Maqâm Hanbalî

7. Muwaqqitkhâna: Ang mga gusaling kahawig ng isang maliit na obserbatoryo, kung saan gumagawa ang mga muwaqqit upang tiyakin ang oras at ang mga oras ng salât, at kung saan naroon ang mga kasangkapang ginagamit sa pagtiyak ng oras at ang mga orasang iniayos, ay tinatawag na muwaqqitkhâna. Karaniwang nasa tabi ito ng malalaking masjid. Ang mga kawaning nag-aayos ng mga orasan at lalo na ang nagtatakda ng mga oras ng salât ay tinatawag na muwaqqit, at ang kanilang mga gastusin ay sinasagot ng mga waqf. 8. Aklatan: Si Sultan ’Abdulmajîd Khan, na ang tahanan nawa’y ang Paraiso, ay nagpaayos noong taong 1262 (1846 M.), sa silangang panig ng Ka’ba, ng dalawang lumang gusali na bawat isa ay may simboryong anim na metro ang diyametro: ang isa bilang muwaqqitkhâna at ang isa bilang aklatan [Mirâtü’l Haremeyn – Mirâtü’l Mekke, II, 770]. Nagkaloob si ’Abdulmajîd Khan sa aklatan ng 3,653 tomo ng aklat.

1. Ang hardin ni Fâtima az-Zahrâ
2. Ang simboryo ng mihrâb ni ’Uthmân

1. Ang mausoleo nina Hadrat Imâm Mâlik at Hadrat Nâfi’

2. Ang mausoleo nina Hadrat ’Aqîl ibn Abî Tâlib (ang anak ng tiyo ng ating Propeta) at Hadrat ’Abdullah ibn Ja’far Tayyâr (ang apo ng tiyo ng ating Propeta, ang anak ni Ja’far Tayyâr)

3. Ang mausoleo ng Azwâj-i Mutahharât:

Sa mausoleong ito ay nakalibing ang lahat ng asawa ng Propeta maliban kina Hadrat Khadîja at Hadrat Maymûna. Ang mausoleong ito, na kinaroroonan din ng libingan ni Hadrat ’Âisha, ay ipinabago ni Sultan Sulaymân Kanûnî noong 1543.

4. Ang mausoleo ni Hadrat Ibrâhîm (radiy-Allâhu ’anh), ang anak ni Rasûlullah

Ang unang miyembro ng sariling pamilya ng ating Propeta na inilibing sa Jannat al-Baqî’ ay ang kanyang anak na si Ibrâhîm, na pumanaw noong sanggol pa lamang.

At si Hadrat ‘Uthmân ibn Maz’ûn ang unang kabilang sa mga Sahâba na inilibing sa Jannat al-Baqî’. 5. Ang mausoleo ng Banât an-Nabî: Dito nakalibing ang mga anak na babae ng ating Pinuno, ang Propeta, na sina Hadrat Ruqayya, Hadrat Umm Kulthûm at Hadrat Zaynab (radiy-Allâhu ’anhunna).

6. Ang mausoleo ni Hadrat Fâtima bint Asad (radiy-Allâhu ’anhâ)

7. Murdi’at al-Mursalîn Hadrat Halîma Sa’diyya: Dito nakalibing ang tagapagpasuso ng ating Pinuno, ang Propeta, ’alaihis-salâm, si Hadrat Halîma (radiy-Allâhu ’anhâ).

8. Ang mausoleo ni Hadrat ’Uthmân ibn ’Affân (radiy-Allâhu ’anh): Ang mausoleo ng ikatlong khalîfa, si Hadrat ’Uthmân (radiy-Allâhu ’anh), ay ipinatayo noong taong 1205 ni Salâhuddîn Ayyûbî. Noong panahon ng mga Ottoman ay kinumpuni at pinangalagaan ito. 9. Ang mausoleo ng Ahl al-Bayt: Sa mausoleong ito ay nakalibing sina Hadrat ’Abbâs (ang tiyo ng ating Pinuno, ang Propeta), Hadrat Imâm Hasan al-Mujtabâ, Hadrat Imâm Zayn al-’Âbidîn, Hadrat Imâm Muhammad Bâqir at Hadrat Imâm Ja’far Sâdiq (radiy-Allâhu ’anhum).

10. Ang mausoleo ni Hadrat Fâtima az-Zahrâ
Paalala:

Sa Jannat al-Baqî’ ay nakalibing ang apat na anak na babae at isang anak na lalaki ng ating Pinuno, ang Propeta. Sina ‘Abdurrahmân ibn ‘Awf, Sa’d ibn Abî Waqqâs, ‘Abdullah ibn Mas’ûd, Suhayb ibn Sinân, Abû Hurayra, Abû Sufyân ibn Harb, Sa’d ibn Mu’âdh at Sufyân ibn Hârith (radiy-Allâhu ‘anhum) ay ang mga pangunahin sa mga Sahâba na nakalibing sa Jannat al-Baqî’ na ang mga libingan ay hindi ipinakita sa larawan. Nang masakop ang Medina noong 1806, winasak ang mga lapida at ang mga mausoleo sa Jannat al-Baqî’. Noong panahon ni Sultan ’Abdulhamîd Khan II ay naayos ang mga lapida at muling itinayo ang mga mausoleo. Ang larawang ito ay kinunan pagkatapos ng muling pagtatayong iyon.

Ngunit noong 1926, matapos magwakas ang paglilingkod ng mga Ottoman sa Haramayn, muling dinanas ng Jannat al-Baqî’ ang gayon ding kapalaran.

1. Ang mausoleo ni Khadîjat al-Kubrâ (radiy-Allâhu ’anhâ): Ang mausoleo sa Jannat al-Mu’allâ ni Hadrat Khadîja (radiy-Allâhu ’anhâ), ang asawa ng ating Pinuno, ang Propeta (sall-Allâhu ’alaihi wa sallam), ay ipinatayo noong 1543 ni Sultan Sulaymân Kanûnî sa ilalim ng pangangasiwa ni Davud Pasha, ang kinatawang gobernador ng Mecca.

Bago nito, sa lugar ng mausoleo ay may isang kabaong na kahoy.

2. Ang mausoleo ng Ajdâd-i Rasûlillah: Sa mausoleong ito ay naroon ang mga libingan ni ’Abdulmuttalib, ang lolo ng ating Pinuno, ang Propeta, at ng kanyang ninunong si ’Abdu Manâf.

3. Ang mausoleo ni Abû Tâlib

4. Ang mausoleo na siyang maqâm ni Hadrat Âmina (radiy-Allâhu ’anhâ), ang pinagpalang ina ng ating minamahal na Pinuno, ang Propeta

Ayon sa pinakatanyag na salaysay, ang libingan ng ating ina na si Hadrat Âmina ay nasa Abwâ. Ngunit sa ilang sanggunian ay isinasalaysay rin na inilipat ito sa Jannat al-Mu’allâ.

Paalala:

Ang mga mausoleong ito ay ipinakumpuni ni Sultan ’Abdulhamîd Khan II noong 1879.

Binanggit ni Evliyâ Çelebi na noong panahon ng mga Ottoman ay may pitumpu’t limang mausoleo sa Jannat al-Mu’allâ ng lolo at ng tiyo ng ating Pinuno, ang Propeta (sall-Allâhu ’alaihi wa sallam), ng iba pang mga Sahâba at ng mga dakila ng Islam.

ANG ’ÎD AL-ADHÂ SA MINÂ

Masjid Jabal ’Ayniyya: Ito ang lugar kung saan naging martir si Hadrat Hamza (radiy-Allâhu ’anh). Nagsagawa rito ng salât si Rasûlullah (sall-Allâhu ’alaihi wa sallam) habang siya ay may dalang sandata at suot ang kanyang kagamitang pandigma.

ANG MASJID NA HAMÎDIYYA – MECCA

ANG BAHAY NI HADRAT ABÛ AYYÛB ANSÂRÎ

KUWARTEL NG OTTOMAN – MECCA

ANG PALIGUANG TAYYIBA – MEDINA

ANG MINARET NA RA’ÎSIYYA – MEDINA

ISANG OBRA NG ARKITEKTURANG OTTOMAN – MECCA

MECCA (Ang masjid sa kanang panig ay ang bahay na kinapanganakan ng ating minamahal na Propeta.)