ПРАДМОВА
Бісмілляхір-рахманір-рахім.
Хвала (хамд) Усявышняму Аллаху і бясконцая падзяка за дары і дабрыні, якія Ён даў… Няхай малітва (дуа) і салям будуць Яго любімаму Прароку Мухаммаду алейхіс-салям, які ва ўсіх адносінах найпрыгажэйшы, найлепшы і найвышэйшы з людзей, і ўсім яго асхабам, якія ўдастоіліся гонару бачыць яго прыгожы твар і чуць яго карысныя словы і якія таму сталі найкаштоўнейшымі з усіх людзей, а таксама тым, хто ідзе іх слядамі…
Людзей упрыгожвае, робіць прыгожымі, любімымі і шанаванымі іх добры нораў. Ні чын, ні пасада, ні маёмасць, ні нешта іншае не можа замяніць добрага нораву.
О найвышэйшы з усяго створанага! О ўмілаваны Стваральніка! О ўладар прарокаў, крыніца дабра, найлепшы з людзей і выток усіх дасканаласцей, наш шаноўны Прарок! Мы не бярэмся цябе ўслаўляць – гэта ты надаеш каштоўнасць нашым пісанням.
О Пасланнік Аллаха! Няма ў мяне сілы цябе ўславіць,
Усе мы створаны дзеля цябе.
Мухаммад алейхіс-салям – пасланнік (расул) Усявышняга Аллаха, сайід сыноў Адама, іх уладар. У Дзень уваскрасення ён – найшчадрэйшы з тых, ідучы за якімі людзі ратуюцца ад Пекла.
У Дзень уваскрасення ён першым устане з магілы. Ён першым будзе заступацца (шафаат). Яго заступніцтва будзе прынята першым. Ён першым пагрукае ў браму Раю. Брама перад ім адразу адчыніцца. Сцяг, які называецца «Ліва аль-хамд», будзе ў яго руцэ. Адам алейхіс-салям і кожны вернік, які жыў ад яго часоў да Дня ўваскрасення, будуць пад гэтым сцягам.
У адным святым хадзісе ён сказаў: «У Дзень уваскрасення я – сайід усіх першых і апошніх. Я кажу праўду, я не выхваляюся». І ў іншым святым хадзісе: «Я – хабіб Усявышняга Аллаха, Яго ўмілаваны. Я – правадыр прарокаў. Я кажу гэта не для таго, каб выхваляцца».
Ва ўсіх маўлідах, напісаных на розных мовах ісламскіх народаў, сказана, што маці і бацька нашага Прарока былі зусім чыстыя. У адным святым хадзісе са зборніка «Бухары шарыф», найкаштоўнейшай і найдакладнейшай кнігі пасля Святога Карана, наш Прарок сказаў: «Я прыйшоў у свет ад найлепшых, выбраных людзей, якія жылі ў кожным стагоддзі і ў кожны час».
І ён, які заўсёды казаў праўду (алейхіс-саляту вас-салям), сказаў: «Я апошні з прарокаў (алейхімус-салям), я не выхваляюся. Я – Мухаммад, сын Абдуллаха. Усявышні Аллах стварыў людзей. Мяне Ён стварыў сярод найлепшых з людзей. Усявышні Аллах падзяліў людзей на групы. Мяне Ён змясціў у найлепшую з іх. Потым гэтую найлепшую групу Ён падзяліў на плямёны. Мяне Ён змясціў у найлепшае з іх. Потым гэтую супольнасць Ён падзяліў на дамы. Мяне Ён прывёў у свет з найлепшага дома, гэта значыць з найлепшай сям’і. Я – найлепшы з людзей. Я з найлепшай сям’і. У Дзень уваскрасення, калі ўсе будуць маўчаць, гаварыць буду я. Калі ніхто не зможа зварухнуцца, я буду тым, хто заступіцца за іх. Калі ні ў кога не застанецца ніякай надзеі, я буду тым, хто прынясе ім радасную вестку. У той дзень усё добрае, усялякая дапамога і ключ ад кожных дзвярэй будуць у мяне. Ліва аль-хамд – у маёй руцэ. Я – найдабрачыннейшы, найшчадрэйшы і найлепшы з людзей. У той дзень у маім распараджэнні тысячы слуг. У Дзень уваскрасення я – імам і прамоўца прарокаў і той, хто заступаецца за ўсіх іх. Я кажу гэта не для таго, каб выхваляцца. Я кажу праўду. Мой абавязак – абвяшчаць праўду. Калі б я гэтага не сказаў, я не выканаў бы свайго абавязку».
Калі б не ён (алейхіс-саляту вас-салям), Усявышні Аллах нічога не стварыў бы. Не стала б вядома, што Ён – Госпад і той, каму пакланяюцца (мабуд). Калі Адам алейхіс-салям быў яшчэ паміж вадой і зямлёй, гэта значыць калі яшчэ мясілі яго гліну, Мухаммад алейхіс-салям ужо быў прарокам.
Паколькі Мухаммад алейхіс-салям – махбуб (умілаваны) Усявышняга Аллаха, той, хто ідзе яго слядамі, узвышаецца да ступені ўмілаванага. Бо мухіб, гэта значыць той, хто любіць, любіць і таго, у кім бачыць норавы і прыкметы свайго ўмілаванага.
Хто верыць у такога Прарока, сайіда і найвышэйшага з усяго чалавецтва, і ідзе яго шляхам, той сапраўды становіцца найлепшым з умм. Радасная вестка для іх – сто дзясяты аят суры Алі Імран, сэнс якога: «Вы – найлепшая і найвыдатнейшая з умм, з тых, у каго ёсць рэлігія!» Тыя, хто не верыць у яго, хто не можа яго зразумець і думае, што ён такі самы, як яны, – найгоршыя з людзей. На іх паказвае дзевяноста сёмы аят суры ат-Таўба, сэнс якога: «Дзікія, жорсткасардэчныя невукі не вераць у цябе. Большасць з іх – мунафікі (крывадушнікі)». Якія шчаслівыя тыя, хто пры цяперашнім стане свету ўдастоіўся гонару ісці за яго ўзвышанай сунной (сунна ас-санія), гэта значыць за ісламам!
Велічны Аллах у васьмідзясятым аяце суры ан-Ніса абвяшчае, што падпарадкоўвацца Мухаммаду алейхіс-салям азначае падпарадкоўвацца Яму самому. Паводле сэнсу сказана: «Хто падпарадкоўваецца Пасланніку, той падпарадкаваўся Усявышняму Аллаху». У сёмым аяце суры аль-Хашр паводле сэнсу сказана: «Бярыце тое, што прынёс Мой Пасланнік, і пазбягайце таго, што ён забараніў!» Гэты святы аят паказвае, што неабходна ісці за ісламам. У чацвёртым аяце суры аль-Калям Усявышні Аллах паводле сэнсу сказаў: «Сапраўды, ты валодаеш хулук аль-азім (найвышэйшым норавам)» (аль-Калям, 68:4). У суры аль-Ахзаб Ён паводле сэнсу сказаў: «У Пасланніку Аллаха для вас ёсць прыгожыя прыклады [якім трэба наследаваць]» (аль-Ахзаб, 33:21).
Велічны Аллах па сваёй міласэрнасці адарыў нас найвялікшым з дароў, зрабіўшы нас яго ўммай. Ён ясна абвясціў, што за ім трэба ісці і яму трэба падпарадкоўвацца. Колькі б мы ні ўслаўлялі (хамд) нашага Узнёслага Госпада і ні дзякавалі Яму за гэты вялізны дар, усё будзе мала.
Гэтая праца расказвае пра жыццё нашага любімага Прарока Мухаммада алейхіс-салям, сапраўднага правадыра ўсяго чалавецтва, пра яго выдатны нораў, цуды і вартасці і паказвае, што ісці за ім – адзін з найважнейшых абавязкаў дзеля шчасця ў рэлігіі і ў гэтым свеце.
Калі мы хочам быць карыснымі людзьмі для сябе, сваіх сем’яў, сваёй радзімы і свайго народа, будзем ісці за Мухаммадам алейхіс-салям. Будзем ісці за ім, каб і ў гэтым свеце, і на тым свеце быць спакойнымі і шчаслівымі.
Няхай Найвышэйшы Аллах напоўніць сэрцы ўсіх нас любоўю да нашага любімага Прарока Мухаммада алейхіс-салям і ўтрымае нас на правільным шляху, які паказалі нам вучоныя Ахль ас-Сунна! Амін!
Prof. Dr. Ramazan Ayvallı
