My Geliefde Profeet

VOORWOORD

Bismillâhir-rahmânir-rahîm.

Lof kom Allâhu ta’âlâ toe, en oneindige dank vir die gunste en die weldade wat Hy skenk… Mag smeekbedes en groete wees op Sy geliefde Profeet Muhammad ’alayhis-salâm, die mooiste, die beste en in elke opsig die verhewenste van die mense, en op al sy Metgeselle, wat die eer gehad het om sy mooi gesig te sien en sy heilsame woorde te hoor, en wat so die kosbaarste van alle mense geword het, en ook op almal wat in hulle voetspore volg…

Wat die mense versier en mooi maak, wat sorg dat hulle bemin en geëer word, is hulle goeie karakter. Nóg rang, nóg amp, nóg besittings, nóg enigiets anders kan die plek van ’n goeie karakter inneem nie.

O verhewenste van alle geskape wesens! O geliefde van die Skepper! O meester van die profete, oorsprong van alle goedheid, beste van die mense en bron van alle voortreflikheid, ons eervolle Profeet! Ons waag dit nie om u te prys nie; ons geskrifte ontleen hulle waarde aan u.

Yâ Rasûlallah! Ek het nie die krag om u te prys nie,
Ons almal is ter wille van u geskep.

Muhammad ’alayhis-salâm is die rasûl van Allâhu ta’âlâ, die sayyid, die meester van die kinders van Âdam. Op die Oordeelsdag is hy die edelmoedigste van diegene wie se volgelinge van die Hel gered word.

Op die Oordeelsdag sal hy as eerste uit die graf opstaan en as eerste voorspraak doen, en sy voorspraak sal as eerste aanvaar word. As eerste sal hy aan die poort van die Paradys klop. Die poort sal dadelik vir hom oopgaan. Die vlag wat “Liwâ al-Hamd” genoem word, sal in sy hand wees. Âdam ’alayhis-salâm en elke gelowige wat van sy tyd tot die Opstanding op aarde gekom het, sal onder hierdie vlag staan.

In ’n hadîth sharîf het hy gesê: “Op die Oordeelsdag is ek die sayyid van die eerstes en die laastes. Ek maak die waarheid bekend, ek roem nie.” In ’n ander hadîth sharîf: “Ek is die habîb van Allâhu ta’âlâ, Sy geliefde. Ek is die leier van die profete. Ek sê dit nie om te roem nie.”

In al die mawlids wat in die verskillende Islamitiese tale geskryf is, staan geskryf dat die moeder en die vader van ons Profeet suiwer en rein was. In ’n hadîth sharîf in “Bukhârî-i Sharîf”, ná die Qur’ân al-karîm die kosbaarste en betroubaarste boek, het ons Profeet gesê: “Ek is ter wêreld gebring uit die beste, die uitverkorenes van die mense wat in elke eeu, in elke tyd gelewe het.”

Ook hy wat altyd die waarheid praat (’alayhis-salâtu was-salâm), het gesê: “Ek is die laaste van die profete (’alayhimus-salâm); ek roem nie. Ek is Muhammad, die seun van ’Abdullah. Allâhu ta’âlâ het die mense geskep. Hy het my uit die beste van die mense geskep. Allâhu ta’âlâ het die mense in groepe verdeel. Hy het my in die beste daarvan geplaas. Daarna het Hy daardie beste groep in stamme verdeel. Hy het my in die beste stam geplaas. Daarna het Hy daardie gemeenskap in huise verdeel. Hy het my uit die beste huis, dit wil sê uit die beste familie, ter wêreld gebring. Ek is die beste van die mense. Ek is uit die beste familie. By die Opstanding, wanneer almal stilbly, sal ek praat. Wanneer niemand kan roer nie, sal ek vir hulle voorspraak doen. Wanneer niemand meer hoop het nie, sal ek hulle die blye boodskap bring. Op daardie dag is alle goedheid, alle hulp en die sleutel van elke deur by my. Die Liwâ al-Hamd is in my hand. Ek is die beste, die edelmoedigste, die voortreflikste van die mense. Op daardie dag staan duisende dienaars tot my beskikking. Op die Oordeelsdag is ek die imam van die profete, hulle prediker, en die een wat vir hulle almal voorspraak doen. Ek sê dit nie om te roem nie. Ek maak die waarheid bekend. Dit is my plig om die waarheid bekend te maak. As ek dit nie sou sê nie, sou ek my plig nie vervul het nie.”

As hy (’alayhis-salâtu was-salâm) nie was nie, sou Allâhu ta’âlâ niks geskep het nie; dan sou dit nie aan die lig gekom het dat Hy die Heer (Rabb) is en dat Hy die Aanbedene (ma’bûd) is nie. Toe Âdam ’alayhis-salâm nog tussen water en aarde was, dit wil sê toe sy klei nog geknie is, was Muhammad ’alayhis-salâm reeds profeet.

Omdat Muhammad ’alayhis-salâm die mahbûb (geliefde) van Allâhu ta’âlâ is, styg die een wat in sy voetspore volg, op tot die rang van geliefde. Want die muhibb, dit wil sê die een wat liefhet, het ook almal lief by wie hy die karakter en die kenmerke van sy geliefde sien.

Wie in so ’n Profeet – die sayyid en die verhewenste van die hele mensdom – glo en sy weg volg, word ongetwyfeld die beste van die ummas. Die blye boodskap vir hulle is die honderd-en-tiende vers van soera Âl ’Imrân, met die betekenis: “Julle is die beste, die voortreflikste van die ummas, van die geloofsgemeenskappe!” Diegene wat nie in hom glo nie, hom nie begryp nie en hom as iemand soos hulleself beskou, is die slegste van die mense. Op hulle dui die sewe-en-negentigste vers van soera at-Tawba, met die betekenis: “Die woestynbewoners, onkundiges met harde harte, glo nie in jou nie. Die meeste van hulle is huigelaars.” Hoe gelukkig is diegene wat in die huidige toestand van die wêreld die eer het om sy verhewe sunna (sunnat-i saniyya), dit wil sê Islam, te volg!

In die tagtigste vers van soera an-Nisâ maak Janâb-i Haqq bekend dat wie Muhammad ’alayhis-salâm gehoorsaam, Hom gehoorsaam. In betekenis is gesê: “Wie die Rasûl gehoorsaam, het Allâhu ta’âlâ gehoorsaam.” In die sewende vers van soera al-Hashr is in betekenis gesê: “Neem aan wat My Rasûl julle bring, en bly weg van wat hy julle verbied!” Hierdie edele vers toon dat ’n mens Islam moet volg. In die vierde vers van soera al-Qalam het Allâhu ta’âlâ in betekenis gesê: “Voorwaar, jy besit ’n verhewe karakter (khuluq ’azîm)” (soera al-Qalam, 68:4). En in soera al-Ahzâb het Hy in betekenis gesê: “In Rasûlullah is daar vir julle mooi voorbeelde [om te volg]” (soera al-Ahzâb, 33:21).

Janâb-i Haqq het ons in Sy barmhartigheid die grootste van die gunste laat toekom deur ons tot sy umma te maak. Hy het duidelik bekend gemaak dat ’n mens hom moet volg en hom moet gehoorsaam. Hoeveel ons ons verhewe Heer ook al vir hierdie geweldige guns loof en dank, dit is altyd te min.

Hierdie werk vertel die lewe, die goeie karakter, die wonderwerke en die deugde van ons geliefde Profeet Muhammad ’alayhis-salâm, die ware gids van die hele mensdom, en maak duidelik dat om hom te volg een van die belangrikste pligte is vir die geluk in die godsdiens en in die wêreld.

As ons nuttige mense vir onsself, ons gesin, ons vaderland en ons volk wil wees, laat ons dan Muhammad ’alayhis-salâm volg. Laat ons hom volg, sodat ons sowel in hierdie wêreld as in die ander wêreld rus en geluk vind.

Mag Haqq ta’âlâ die hart van ons almal met die liefde vir ons geliefde Profeet Muhammad ’alayhis-salâm vul en ons op die regte pad hou wat die geleerdes van die Ahl as-Sunna gewys het! Âmîn!

Prof. Dr. Ramazan Ayvallı