INLEIDING

Ons loof Allâhu ta’âlâ, wat elke lewende wese geskep het, wat alles wat bestaan elke oomblik in stand hou en wat almal teen vrees en ontsetting beskerm. Mag ons salât (smeekbede) en salâm wees op Sy geliefde Profeet Muhammad ’alayhis-salâm, die mooiste, die beste en in elke opsig die verhewenste van die mense; op sy familie (Âl), wat kennis, wysheid en ’n goeie karakter versprei, en op sy verwante; en ook op al sy Metgeselle1 (radiyallâhu ta’âlâ ’anhum / mag Allâhu ta’âlâ met hulle tevrede wees), wat die eer gehad het om sy mooi gesig, wat genesing vir die siele is, te sien en sy heilsame woorde te hoor, en wat so die kosbaarste van alle mense geword het; en op almal wat in hulle voetspore volg.

Uit medelye met alle mense skep Allâhu ta’âlâ in hierdie wêreld die dinge wat vir hulle nuttig is, en stuur dit na hulle. In die hiernamaals sal Hy2 in Sy goedheid selfs die gelowiges vergewe wat die Hel sou moes binnegaan, en hulle die Paradys laat bereik. Muhammad ’alayhis-salâm is die nabî3, die rasûl en die habîb (geliefde) van Allâhu ta’âlâ, die sayyid (meester) van die kinders van Âdam. Diegene wat in so ’n eervolle Profeet geglo en sy weg gevolg het, het ongetwyfeld die beste van die ummas geword.

Janâb-i Haqq het ons in Sy barmhartigheid die grootste van Sy gunste laat toekom deur ons tot sy umma te maak.4 Hy het duidelik bekend gemaak dat ’n mens hom moet volg en gehoorsaam. Hoeveel ons ons Heer ook al vir hierdie geweldige guns loof en dank, dit is altyd te min. Voordat Allâhu ta’âlâ enigiets geskep het, het Hy die geseënde nûr van die Vors van die wêreld (sallallâhu ’alayhi wa sallam) geskep. In die Qur’ân al-karîm is aan ons Meester die Profeet gesê: “Ons het jou as barmhartigheid vir die wêrelde gestuur.” En in ’n hadîth qudsî5 is gesê: “As jy nie was nie, as jy nie was nie, sou Ek die skepsele nie geskep het nie.”

Die vernaamste voorwaarde van die geloof (îmân) is “hubb-i fillâh wa bughd-i fillâh”, dit wil sê om die vriende van Allâhu ta’âlâ lief te hê en Sy vyande nie lief te hê nie. Solank dit ontbreek, word geen enkele daad van aanbidding aanvaar nie; dit word die een wat dit verrig, in die gesig teruggegooi. Daarom het dit vir ons fard geword om die “Meester van die wêrelde” lief te hê, en is ons beveel om sy geseënde liefde in ons hart te plaas en ons met sy goeie karakter te tooi. Om hierdie liefde lewend te hou, is daar al eeue lank boeke geskryf wat die geseënde lewe van ons Meester die Profeet vertel – en hulle word steeds geskryf. Beter gestel: deur sy geseënde naam ontvang die mense seën. Om self ook deel te hê aan hierdie seën en sodat die liefde vir hom in ons harte oorloop, beveel ons u aan om die geseënde lewe van die Sultan van die heelal, ons Meester Rasûlullah, te lees – ’n werk wat met langdurige navorsing in die boeke van die geleerdes van die Ahl as-Sunna saamgestel is. Mag Allâhu ta’âlâ met almal wat daaraan gewerk het, tevrede wees. Mag Janâb-i Haqq die hart van ons almal met die liefde vir ons Meester die Profeet vul en ons op die regte pad hou wat die geleerdes van die Ahl as-Sunna gewys het! Âmîn.

Dr. Enver Ören