IFIHAN

A yin Allahu Ta’âlâ, eniti o da gbogbo eda, ti o npa gbogbo eda wa laaye ni gbogbo igba ti o si daabo bo gbogbo won lowo iberu ati ibanuje.

Muhammad ‘alaihis-salâm ni sayyid (ọ̀gá) aráyé.
Imâm Rabbânî (Maktûbât: Ìdìpọ̀ 1, Lẹ́tà 44)

Ki gbogbo salât (adura) ati salâm wa sori Anabi Ololufe Re Muhammad ‘alaihis-salâm (Ki alaafia olohun le wa lori ree), ẹni tí ó jẹ́ ẹlẹ́wà jù lọ ní gbogbo ọ̀nà, ó sì ga jù lọ nínú gbogbo aráyé. Kí salât ati salâm wà lori Âl (ẹbi) ati awọn ibatan, ti o tan imo, ọgbọn ati awọn ilana ti o dara. Kí salât ati salâm tún wà lori gbogbo Ashâb1 Re (radiy-Allahu taâlâ anhum/Ki inu Allahu taâlâ dùn si won), awọn ti o ti di iyebiye julọ ti awọn eniyan nipa ri oju rẹ ti o dara julọ ti o mu awọn ọkàn larada ti o si gbọ awọn ọrọ ti o niyelori Rẹ, ati lori awọn ti o nifẹ ati awon tio tẹle wọn.

Allahu taâlâ, ti o ṣãnu fun gbogbo eniyan lori ilẹ, ṣẹda ati fi awọn ohun ti o wulo ranṣẹ si wọn. Ni agbaye tókàn (âkhirat), Oun yoo fi idariji Rẹ fun awọn Musulumi2 ti wọn yoo lọ si Jahannam (Apaadi) yoo si fi wọn sinu Jannah (Ọrun). Muhammad ‘alaihis-salâm jẹ Nabî (ojiṣẹ3, woli), Rasûl 4 ati Habîb (Olufẹ) ti Allahu taâlâ. Oun ni sayyid (ọ̀gá) ọmọ eniyan. Awọn ti o gbagbọ ti wọn si tẹle ọna ti iru Anabi ibukun bẹẹ dájúdájú ni ummah tí ó tóbi jùlọ.

Janâb al-Haqq (Allahu taâlâ) ṣãnu fun wa o si jẹ ki a ni ibukun Rẹ ti o tobi julọ, iyẹn ni, jíjẹ́ ọ̀kan nínú ummat Rẹ̀ (ti Muhammad ‘alaihis-salâm)5. Ó sọ ní kedere pé a gbọ́dọ̀ mú ara wa bá òun mu kí a sì tẹ̀ lé òun. Bí ó ti wù kí a ṣe hamd sí Rabb wa tó, kí a sì dúpẹ́ lọ́wọ́ Rẹ̀ tó fún ìbùkún ńláǹlà yìí, kò lè tó.

Allahu taâlâ ṣẹda nûr ibukun (Imọlẹ) ti Ọ̀gá wa Sarwar al-âlam (Oluwa ti awọn aye) Muhammad (sall-Allahu ‘alaihi wa sallam) ṣaaju ki O to ṣẹda ohunkohun. Ninu Qur’ân al-karîm, ti o n ba Ọga wa sọrọ, Anabi, a sọ pe, “A ran ọ gẹgẹbi aanu, gẹgẹbi ibukun fun awọn ẹda.’’ (Sûrah al-Anbiyâ: 107) Ninu hadîth al-qudsî6, won ni, “Ti kii ba se fun yin, Emi ko ba ti da nkankan!”

Ilana gidi ti îmân (igbagbọ) ni, “Hubb fillâh ati bughd fillâh”, iyẹn ni, lati nifẹ awọn ololufẹ Allahu taâlâ ati ikorira awọn ọta Rẹ. Laisi hubb fillâh ati bughd fillâh, ko si ibâdat (ise ijosin) ti yoo gba. Nitorina, o jẹ fard (ojuse) lati nifẹ “Oluwa ti awọn Aye”, a sì ti pàṣẹ fún wa pé kí a fi ìfẹ́ Rẹ̀ sínú ọkàn wa kí a sì fi akhlâq ẹlẹ́wà Rẹ̀ ṣe ara wa lọ́ṣọ̀ọ́ (àwọn ànímọ́ ìwà rere). Lati tẹsiwaju ifẹ yii, awọn iwe ti wa ati pe a ti kọ fun awọn ọgọrun ọdun, eyiti o sọrọ nipa igbesi aye Ọga wa, Anabi. Tabi dipo, ni ibukun pẹlu orukọ ọlọla Rẹ. Lati ni ibukun yii ati lati fi ifẹ Rẹ kun ọkan wa, a ṣeduro pe ki ẹ ka igbesi aye ibukun ti Ọga wa Rasûlullah, Sultân agbaye, eyi ti a pese sile nipa ṣiṣe awọn ikẹkọ gigun lati inu awọn iwe awọn ọ̀mọ̀wé Ahl as-Sunnat. Ki inu Allahu taâlâ dun si gbogbo eniyan ti o ṣiṣẹ lori eyi.

Ki Janâb al-Haqq fi ife Ọga wa, Anabi kun okan wa, ki O si pa wa mọ lori ọna ti awọn ọ̀mọ̀wé Ahl as-Sunnat fi han! Âmîn.

Dr. Enver Ören