ஒரு உண்மையான முஸ்லிமாக இருப்பதற்கான நிபந்தனைகள்

அரபு மொழியில் “இஸ்லாம்” என்ற சொல்லுக்கு “ஒருவரின் நஃப்ஸை சரணடையச் செய்தல், அடிபணிதல், இரட்சிப்பை அடைதல்,” மற்றும் “அமைதி” என்று பொருள். இமாம் அல்-அஃழம் அபூ ஹனீஃபா (ரஹ்மதுல்லாஹி அலைஹி) அவர்கள் இஸ்லாத்தை “அல்லாஹுத்தஆலாவின் கட்டளைகளுக்கு அடிபணிதல் மற்றும் கீழ்ப்படிதல்” என்று வரையறுத்துள்ளார்.

மேலே கூறப்பட்ட உண்மைகளை கவனமாகப் படித்தால், ஒரு முஸ்லிம் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பது தானாகவே தெளிவாகிவிடும். ஒரு முஸ்லிம் கொண்டிருக்க வேண்டிய குணங்களை அறிஞர்கள் பின்வருமாறு விளக்கியுள்ளனர்:

முதலாவதாக, ஒரு முஸ்லிம் உடல் ரீதியாகவும் ஆன்மீக ரீதியாகவும் சுத்தமானவர். குர்ஆன் அல்-கரீமில் பல இடங்களில், அல்லாஹுத்தஆலா, “சுத்தமானவர்களை நான் விரும்புகிறேன்” என்று அறிவிக்கிறான். முஸ்லிம்கள் தங்கள் காலணிகளுடன் மஸ்ஜித்களிலோ அல்லது வீடுகளிலோ நுழைவதில்லை. அவர்களின் கம்பளங்கள், அவர்களின் தளங்கள் கறையற்றதாகவும் சுத்தமாகவும் இருக்கும். ஒவ்வொரு முஸ்லிமின் வீட்டிலும் ஒரு குளியலறை உள்ளது. அவர்களின் உடல்கள், ஆடைகள் மற்றும் உணவு எப்போதும் சுத்தமாக இருக்கும். இந்த வழியில், அவர்கள் நுண்ணுயிரிகளையும் நோயையும் பரப்புவதில்லை. ஒரு உண்மையான முஸ்லிம் சுத்தமானவர் மற்றும் தனது ஆரோக்கியத்தில் மிகுந்த கவனம் செலுத்துகிறார். அவர் ஹராமான மற்றும் ஒரு வகையான விஷமான மதுபானங்களை ஒருபோதும் உட்கொள்வதில்லை. அதன் பல்வேறு ஆபத்துகள் மற்றும் தீங்குகள் காரணமாகத் தடைசெய்யப்பட்ட பன்றி இறைச்சியை அவர் உண்பதில்லை.

நமது நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் மருத்துவ அறிவியலை பல்வேறு வழிகளில் புகழ்ந்தார்கள். ஒரு உதாரணம் அவரது கூற்று, “இரண்டு வகையான அறிவு உள்ளன: உடல் பற்றிய அறிவு மற்றும் மார்க்கம் பற்றிய அறிவு.” அதாவது, ஆன்மாவைப் பாதுகாக்கும் மார்க்க அறிவும், உடலைப் பாதுகாக்கும் சுகாதார அறிவும் மிக முக்கியமான அறிவியல்கள் என்று கூறுவதன் மூலம், நமது உடலையும் ஆன்மாவையும் வீரியத்துடன் வைத்திருக்க நாம் பாடுபட வேண்டும் என்று அவர் விரும்பினார். இஸ்லாம் மார்க்க அறிவுக்கு முன் உடல் அறிவைக் கற்றுக்கொள்ளக் கட்டளையிடுகிறது. ஏனெனில் எல்லா வகையான நல்ல செயல்களையும் ஆரோக்கியமான உடலுடன் மட்டுமே செய்ய முடியும்.

நமது தலைவர், நபியவர்கள் பைசாந்தியப் பேரரசர் ஹெராக்ளியஸுடன் கடிதங்கள் மூலம் தொடர்பு கொண்டிருந்தார்கள். அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் தூதர்களை அனுப்புவார்கள். ஒரு சந்தர்ப்பத்தில், ஹெராக்ளியஸ் அவருக்கு பல பரிசுகளை அனுப்பினார். பரிசுகளில் ஒன்று ஒரு மருத்துவர். மருத்துவர் வந்ததும், அவர் நமது நபியிடம் வந்து, “ஐயா! மாட்சிமை தங்கிய மன்னர் என்னை உங்களுக்கு ஒரு சேவகனாக அனுப்பியுள்ளார். நோய்வாய்ப்பட்டவர்களுக்கு நான் இலவசமாக சிகிச்சை அளிப்பேன்” என்றார். ஹஸ்ரத் முஹம்மத் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் அவரது சேவைகளை ஏற்றுக்கொண்டார்கள். மருத்துவருக்கு ஒரு வீடு கொடுக்க அவர் உத்தரவிட்டார். ஒவ்வொரு நாளும், அவர்கள் அவருக்காக சுவையான உணவையும் பானங்களையும் கொண்டு வந்தார்கள். நாட்கள் மற்றும் மாதங்கள் கடந்தன. அவரைப் பார்க்க எந்த முஸ்லிமும் வரவில்லை. மருத்துவர், வெட்கப்பட்டு, வெளியேற அனுமதி கோரி, “ஐயா! நான் உங்களுக்கு சேவை செய்ய இங்கு வந்தேன். இதுவரை, எந்த நோயாளியும் என்னிடம் வரவில்லை. நான் சும்மா உட்கார்ந்து, வசதியாக சாப்பிட்டு, குடித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். இப்போது நான் என் வீட்டிற்குத் திரும்ப விரும்புகிறேன்” என்றார். நமது நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், “அது உங்கள் விருப்பம். நீங்கள் இன்னும் நீண்ட காலம் தங்க விரும்பினால், விருந்தினர்களுக்கு சேவை செய்வதும், அவர்களைக் கவனிப்பதும் முஸ்லிம்களின் கடமையாகும். இருப்பினும், நீங்கள் இப்போது வெளியேற விரும்பினால், உங்கள் பயணம் நல்லபடியாக அமையட்டும்! ஆனால் நீங்கள் பல ஆண்டுகள் இங்கு தங்கினாலும், எந்த முஸ்லிமும் உங்களைப் பார்க்க வரமாட்டான் என்பதை நீங்கள் அறிந்து கொள்ள வேண்டும். ஏனென்றால் என் அஸ்ஹாப்கள் நோய்வாய்ப்படுவதில்லை. இஸ்லாமிய மார்க்கம் நல்ல ஆரோக்கியத்திற்கான வழியைக் காட்டியுள்ளது. என் அஸ்ஹாப்கள் சுத்தத்தில் மிகுந்த கவனம் செலுத்துகிறார்கள். அவர்கள் பசியாக இல்லாத வரை எதையும் சாப்பிட மாட்டார்கள், மேலும் முழுமையாக வயிறு நிரம்புவதற்கு முன்பே சாப்பிடுவதை நிறுத்திவிடுவார்கள்” என்று பதிலளித்தார்கள்.

மேற்கண்ட வார்த்தைகளால், ஒரு முஸ்லிம் ஒருபோதும் நோய்வாய்ப்படுவதில்லை என்று நாங்கள் கூறவில்லை. இருப்பினும், தனது ஆரோக்கியத்திலும் சுத்தத்திலும் கவனம் செலுத்தும் ஒரு முஸ்லிம் நீண்ட காலம் ஆரோக்கியமாக இருக்கிறார். அவர் அரிதாகவே நோய்வாய்ப்படுகிறார். மரணம் வாழ்க்கையின் ஒரு உண்மை. அதைத் தவிர்க்க முடியாது. ஒவ்வொருவரும் ஏதேனும் ஒரு நோயின் விளைவாக இறப்பார்கள். ஆயினும், மரண நேரம் வரை ஒருவரின் உடலை ஆரோக்கியமாக வைத்திருக்க முடிவது இஸ்லாத்தில் கட்டளையிடப்பட்ட விஷயங்களையும் சுத்தத்தையும் கடைப்பிடிப்பதன் மூலம் மட்டுமே சாத்தியமாகும்.

நமது நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், “நான் நற்பண்புகளைப் பூரணப்படுத்தவும், உலகெங்கிலும் அழகிய ஒழுக்கங்களைப் பரப்பவும் அனுப்பப்பட்டுள்ளேன்” என்றார்கள். மற்றொரு ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப் கூறுகிறது, “உங்களில், மிக உயர்ந்த ஈமான் கொண்டவர்கள், அழகிய அஃலாக் கொண்டவர்களே.” ஒரு முஸ்லிமுக்கு ஆன்மீகத் தூய்மை அவசியம். பொய் சொல்பவன், ஏமாற்றுபவன், மற்றவர்களை வஞ்சிப்பவன், கொடூரமானவன், அநியாயக்காரன், தனது மார்க்க சகோதரர்களுக்கு உதவத் தயங்குபவன், தன்னை உயர்ந்தவனாகக் கருதுபவன், தனது நன்மைகளை மட்டுமே நினைப்பவன், அவன் எவ்வளவு வணங்கினாலும் உண்மையான முஸ்லிம் அல்ல. ஸூரா அல்-மாஊனின் முதல் மூன்று ஆயத்களின் உயர்ந்த பொருள், “என் ரஸூலே! கியாமத்தை மறுப்பவனையும், அனாதைகளைத் துன்புறுத்தி, அவர்களின் உரிமைகளை மறுப்பவனையும், ஏழைகளுக்கு உணவளிக்காதவனையும், ஏழைகளுக்கு உதவ மற்றவர்களைத் தூண்டாதவனையும் நீர் பார்த்தீரா?” என்பதாகும். அத்தகைய மக்களின் வணக்கங்கள் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவதில்லை. இஸ்லாத்தில், ஃபர்ளுகளைச் செய்வதை விட ஹராம்களிலிருந்து விலகி இருப்பது முன்னுரிமை பெறுகிறது.

ஒரு உண்மையான முஸ்லிம், முதலாவதாக, ஒரு பரிபூரணமான மற்றும் முதிர்ச்சியடைந்த மனிதர். அவர் ஒரு புன்னகைத்த முகத்தைக் கொண்டவர். அவர் உண்மையைச் சொல்லும் தேன் போன்ற நாவைக் கொண்டவர். “கோபப்படுவது” என்றால் என்னவென்று அவருக்குத் தெரியாது. ரஸூலுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், “மென்மை கொடுக்கப்பட்டவர் இந்த உலகின் மற்றும் ஆகிரத்தின் நன்மையால் அருளப்பட்டவர்” என்று அறிவித்தார்கள். ஒரு முஸ்லிம் மிகவும் அடக்கமானவர். தன்னை அணுகும் அனைவரையும் அவர் கேட்கிறார், முடிந்தவரை அவர்களுக்கு உதவுகிறார். ஒரு முஸ்லிம் கண்ணியமானவர் மற்றும் பண்பானவர். அவர் தனது குடும்பத்தையும் தனது நாட்டையும் நேசிக்கிறார். நமது நபி, “ஒருவரின் தாய்நாட்டை நேசிப்பது ஈமானிலிருந்து உருவாகிறது” என்றார்கள்.

அல்லாஹுத்தஆலா தனது அடிமைகள் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறான் என்பது குர்ஆன் அல்-கரீமில் மிக நன்றாக விளக்கப்பட்டுள்ளது. ஸூரா அல்-ஃபுர்கானில் உள்ள 63-69 வது ஆயத் அல்-கரீமாக்களின் உயர்ந்த பொருள், “ரஹ்மானின் (தனது அடிமைகள் மீது அதிக கருணை கொண்ட அல்லாஹுத்தஆலாவின்)(நல்லொழுக்கமுள்ள) அடிமைகள் பூமியில் அடக்கத்துடனும் கண்ணியத்துடனும் நடக்கிறார்கள். அறியாத மக்கள் அவர்களைத் தொந்தரவு செய்ய முயற்சிக்கும்போது, அவர்கள் நேர்மையுடனும் மென்மையுடனும் பாவம் செய்வதிலிருந்து விலகி, ‘உங்கள் மீது சாந்தியும் பாதுகாப்பும் உண்டாகட்டும்’ போன்ற அன்பான வார்த்தைகளால் பதிலளிக்கிறார்கள். அவர்கள் இரவுகளை தங்கள் ரப்புக்காக நின்று, ஸஜ்தா செய்து (தொழுது) கழிக்கிறார்கள். (அவர்கள் தங்கள் நன்றியையும் புகழையும் அவனுக்குச் செலுத்துகிறார்கள்). அவர்கள் அல்லாஹ்விடம், ‘ஓ எங்கள் ரப்பே, ஜஹன்னம் தண்டனையை எங்களிடமிருந்து அகற்றுவாயாக. நிச்சயமாக, அதன் தண்டனை நித்தியமானது மற்றும் கசப்பானது, மேலும் அந்த இடம் சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி ஒரு தீய மற்றும் கொடூரமான வசிப்பிடமாகும்’ என்று மன்றாடுகிறார்கள். தங்கள் செலவினங்களில், அவர்கள் ஊதாரிகளாகவோ அல்லது கஞ்சர்களாகவோ இல்லை; அவர்கள் இந்த இரண்டு உச்சநிலைகளுக்கு இடையில் ஒரு மிதமான வழியைப் பின்பற்றுகிறார்கள், மேலும் அவர்கள் யாருடைய உரிமைகளிலிருந்தும் குறைப்பதில்லை. அவர்கள் அல்லாஹ்வுக்கு இணை வைப்பதில்லை அல்லது அவனுடன் வேறு எந்த தெய்வத்தையும் அழைப்பதில்லை. அல்லாஹ் தடைசெய்த எந்த உயிரையும் அவர்கள் எடுப்பதில்லை. (அவர்கள் குற்றவாளிகளை மட்டுமே தண்டிக்கிறார்கள்.) அவர்கள் விபச்சாரம் செய்வதில்லை.” அதே ஸூராவின் 72-74 வது ஆயத்கள், அதன் பொருளில், “அவர்கள் பொய்சாட்சி சொல்ல மாட்டார்கள். பயனற்ற மற்றும் தீங்கு விளைவிக்கும் விஷயங்களிலிருந்து அவர்கள் விலகி இருக்கிறார்கள். அவர்கள் தற்செயலாக பயனற்ற அல்லது மிகுந்த சிரமத்துடன் செய்யக்கூடிய ஒன்றில் ஈடுபட்டால், அவர்கள் கண்ணியத்துடன் அதைக் கடந்து செல்கிறார்கள். அவர்கள் தங்கள் ரப்பின் ஆயத்களை நினைவூட்டும்போது, அவர்கள் குருட்டுக்கண்ணையும் செவிட்டுக் காதையும் திருப்புவதில்லை. அவர்கள், ‘ஓ எங்கள் ரப்பே! எங்கள் மனைவிகளும் பிள்ளைகளும் எங்கள் கண்களுக்குக் குளிர்ச்சியாக இருக்க அருள் புரிவாயாக. உனக்குப் பயப்படுபவர்களுக்கு எங்களை இமாம்களாக ஆக்குவாயாக’ என்று மன்றாடுகிறார்கள்.”

மேலும், ஸூரா அஸ்-ஸாஃப்பின் இரண்டாவது மற்றும் மூன்றாவது ஆயத்களின் பொருள், “ஓ விசுவாசிகளே! நீங்கள் பயிற்சி செய்யாததை ஏன் பிரகடனப்படுத்துகிறீர்கள்? நீங்கள் பயிற்சி செய்யாததை நீங்கள் பிரகடனப்படுத்துவது அல்லாஹ்வின் பார்வையில் மிகவும் அருவருப்பானது,” என்பது, ஒரு நபர் தன்னால் செய்ய முடியாததை நேர்ச்சை செய்வதோ அல்லது வாக்குறுதியளிப்பதோ அல்லாஹுத்தஆலாவின் பார்வையில் அவரை ஒரு கெட்ட நபராக ஆக்குகிறது என்பதைக் காட்டுகிறது.

ஒரு உண்மையான முஸ்லிம் தனது பெற்றோர், ஆசிரியர்கள், தளபதிகள், சட்டங்கள் மற்றும் தனது நாட்டின் முன்னணி அதிகாரிகளுக்கு மிகவும் மரியாதைக்குரியவர். அவர் தனது நேரத்தை தேவையற்ற விஷயங்களில் வீணடிப்பதில்லை. அவர் தனது நேரத்தை பயனுள்ள விஷயங்களுடன் மட்டுமே செலவிடுகிறார். அவர் சூதாடுவதில்லை. அவர் தனது நேரத்தை வீணடிப்பதில்லை.

ஒரு உண்மையான முஸ்லிம் தனது இபாதத்களைப் பூரணமாகச் செய்கிறார். அவர் அல்லாஹுத்தஆலாவிற்கு நன்றி செலுத்துகிறார். வணக்கம் விருப்பமின்றி அல்லது உணர்வின்றி செய்யப்படக்கூடாது. வணக்கம் விருப்பத்துடனும், அல்லாஹுத்தஆலா மீது மிகுந்த அன்புடனும் செய்யப்பட வேண்டும். அல்லாஹுத்தஆலாவிற்குப் பயப்படுவது என்பது அவரை மிகவும் நேசிப்பதாகும். மக்கள் தாங்கள் மிகவும் நேசிக்கும் நபரை வருத்தப்படுத்த விரும்பாதது போலவும், அவர்களை வருத்தப்படுத்திவிடுவோமோ என்று பயப்படுவது போலவும், அல்லாஹுத்தஆலாவிற்கான வணக்கம் அவர் மீதான நமது அன்பை நிரூபிக்கும் விதத்தில் செய்யப்பட வேண்டும். அல்லாஹுத்தஆலா நமக்கு வழங்கிய அருட்கொடைகள் மிகப் பெரியவை, அவனுக்கு நாம் செலுத்த வேண்டிய நன்றிக் கடனை, அவனை மிகவும் நேசிப்பதன் மூலமும், ஆழ்ந்த நேர்மையுடன் அவனை வணங்குவதன் மூலமும் மட்டுமே செலுத்த முடியும்.

இபாதத்களில் வெவ்வேறு வகைகள் உள்ளன. சில வகையான இபாதத்கள், நாம் மேலே கூறியது போல், அல்லாஹுத்தஆலாவிற்கும் அவனது அடிமைக்கும் இடையில் உள்ளன. ஒருவேளை அல்லாஹுத்தஆலா குறைவாக வணங்குபவர்களை மன்னித்துவிடுவான். மற்றவர்களின் உரிமைகளை மதிப்பதும் இபாதத் ஆகும். ஆனால் மற்றவர்களைத் துன்புறுத்தி, அவர்கள் மீது மற்றவர்களின் உரிமைகளைக் கொண்டவர்களை, அந்த உரிமைகளின் உரிமையாளர்கள் அவர்களை மன்னிக்காத வரை அவன் ஒருபோதும் மன்னிக்க மாட்டான்.

ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்களில் கூறப்பட்டுள்ளது:

“மக்களுக்கு இரக்கம் காட்டாதவனுக்கு அல்லாஹுத்தஆலா இரக்கம் காட்டமாட்டான்.”
“கொடுங்கோன்மையைத் தடுப்பதன் மூலம் ஒடுக்குபவனுக்கும் ஒடுக்கப்பட்டவனுக்கும் உதவுங்கள்.”

“ஒரு சட்டை வாங்குவதற்காகக் கொடுக்கப்பட்ட பணத்தில் பத்தில் ஒன்பது பங்கு ஹலாலாகவும், பத்தில் ஒரு பங்கு ஹராமாகவும் இருந்தால், அந்தச் சட்டையை அணிந்து தொழும் தொழுகையை அல்லாஹுத்தஆலா ஏற்றுக்கொள்வதில்லை.”

“ஒரு முஸ்லிம் மற்றொரு முஸ்லிமின் சகோதரன். அவன் தன் சகோதரனைத் துன்புறுத்துவதில்லை. அவனுக்கு உதவ ஓடுகிறான். அவனை இழிவாகக் கருதுவதோ அல்லது தன்னை விடத் தாழ்ந்தவனாக நினைப்பதோ இல்லை. அவனது இரத்தம், சொத்து, கற்பு அல்லது மானத்திற்குத் தீங்கு விளைவிப்பது அவனுக்கு ஹராம்.”

“அல்லாஹுத்தஆலாவின் மீது சத்தியமாக, ஒருவன் தனக்காக விரும்புவதை தன் முஸ்லிம் சகோதரனுக்காக விரும்பாத வரை, அவனது ஈமான் பூரணமாகாது.”

“அல்லாஹுத்தஆலாவின் மீது சத்தியமாக, தன் அண்டை வீட்டாரால் நம்பப்படாத ஒரு மனிதனுக்கு ஈமான் இல்லை (அதாவது, அவன் ஒரு உண்மையான முஸ்லிம் அல்ல).”

உலகில் பேரின்பம், நன்மை மற்றும் அமைதியை அடைவதற்கும், அடுத்த உலகில் தண்டனைகளிலிருந்து தப்பிப்பதற்கும் இரண்டு விஷயங்கள் அவசியம். முதலாவது, அல்லாஹுத்தஆலாவின் கட்டளைகளை உறுதியாகப் பற்றிக்கொள்வது. இரண்டாவது, அவன் தடைசெய்தவற்றிலிருந்து விலகி இருப்பது. இந்த இரண்டில், பெரியது, அதிக தேவையானது, இரண்டாவது ஆகும். ஹராம்களை முழுமையாகத் தவிர்ப்பதற்கு, தேவையான முபாஹ்களை விட அதிகமாகத் தவிர்ப்பது அவசியம். நாம் முபாஹ்களைத் தேவையான அளவுக்கு மட்டுமே பயன்படுத்த வேண்டும். ஒரு நபர் முபாஹ்களைத் தன் விருப்பப்படி பயன்படுத்தினால், அதாவது, அனுமதிக்கப்பட்ட விஷயங்களில், அல்லது முபாஹ்களை அதிகமாகப் பயன்படுத்தினால், அவன் சந்தேகத்திற்குரியதைச் செய்யத் தொடங்குவான். மேலும் சந்தேகத்திற்குரியது ஹராமான விஷயங்களுக்கு நெருக்கமானது. மனிதர்களின் நஃப்ஸ், ஒரு மிருகத்தைப் போல, பேராசை கொண்டது. ஒரு படுகுழியைச் சுற்றி நடப்பவன் அதில் விழுந்துவிடலாம். இஸ்லாமிய அறிஞர்கள், “பாவிகளின் தலைகுனிவு, வணங்குபவர்களின் மார்பை நிமிர்த்துவதை விடச் சிறந்தது” என்றனர்.

ஹராம்களிலிருந்து விலகி இருக்க இரண்டு வழிகள் உள்ளன: முதலாவதாக, அல்லாஹுத்தஆலாவின் உரிமைகளை மட்டுமே தொந்தரவு செய்யும் பாவங்களிலிருந்து விலகி இருப்பது; இரண்டாவதாக, மற்ற மக்களின் அல்லது உயிரினங்களின் உரிமைகளை மீறும் பாவங்களிலிருந்து விலகி இருப்பது. இரண்டாவது வகை மிகவும் முக்கியமானது. அல்லாஹுத்தஆலாவிற்கு எதுவும் தேவையில்லை, மேலும் அவன் மிகவும் கருணையாளன். மறுபுறம், மனிதர்களுக்கு நிறைய விஷயங்கள் தேவைப்படுவது மட்டுமல்லாமல், அவர்கள் மிகவும் கஞ்சர்களாகவும் இருக்கிறார்கள். ரஸூலுல்லாஹ் கூறினார்கள், “எவன் மீது மனிதர்களின் உரிமைகள் இருக்கின்றனவோ, எவன் மக்களின் சொத்து மற்றும் கற்பை மீறினானோ, அவன் மரணத்திற்கு முன் அந்த உரிமைகளைத் திருப்பிச் செலுத்தி, தன்னை மன்னிக்கச் செய்ய வேண்டும்! ஏனெனில் அந்த நாளில், தங்கம் மற்றும் சொத்துக்களுக்கு எந்த மதிப்பும் இருக்காது. அந்த நாளில், அவன் உலகில் செய்த இபாதத்கள் உரிமைக்காரருக்குக் கொடுக்கப்படும். அவனிடம் எந்த இபாதத்களும் இல்லையென்றால் அல்லது எதுவும் மீதமில்லையென்றால், உரிமைக்காரரின் பாவங்கள் அவன் மீது ஏற்றப்படும்.”

ஒரு நாள், ரஸூலுல்லாஹ் அஸ்ஹாப் அல்-கி ராமிடம், “திவாலானவன் என்று யார் அழைக்கப்படுகிறார் என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?” என்று கேட்டபோது, அவர்கள், “பணம் அல்லது சொத்து எதுவும் இல்லாதவர்” என்றனர். அவர், “என் உம்மத்தில், ஒரு திவாலானவன் என்பவன், கியாமத் நாளில் அவனது செயலேட்டில் தொழுகை, நோன்பு மற்றும் ஸகாத்தின் பல தவாப்கள் இருக்கும் ஒருவன். ஆனால் அவன் மக்களைச் சபித்திருக்கிறான், அவர்களைப் பற்றி அவதூறு பேசியிருக்கிறான், அவர்களின் சொத்துக்களைப் பறித்திருக்கிறான். அவனது தவாப்கள் பிரிக்கப்பட்டு அத்தகைய உரிமைக்காரர்களுக்கு விநியோகிக்கப்படும். உரிமைகள் செலுத்தப்படுவதற்கு முன்பு அவனது தவாப்கள் தீர்ந்துவிட்டால், உரிமைக்காரர்களின் பாவங்கள் அவன் மீது ஏற்றப்படும். பின்னர் அவன் ஜஹன்னத்தில் தள்ளப்படுவான்” என்றார்கள்.

மக்தூபாத்தின் இரண்டாம் தொகுதியின் 110 வது கடிதத்தில், ஹஸ்ரத் முஹம்மத் மஃஸூம் அல்-ஃபாரூக்கீ சர்ஹந்தி (ரஹ்மதுல்லாஹி அலைஹி) தனது சீடர்களில் ஒருவருக்கு எழுதினார்: “நீங்கள் ஒரு பாவம் செய்தால், உடனடியாக தவ்பா (பச்சாதாபம்) செய்ய வேண்டும். இரகசியமாகச் செய்யப்பட்ட பாவத்திற்கு இரகசியமாகவும், பகிரங்கமாகச் செய்யப்பட்ட பாவத்திற்கு பகிரங்கமாகவும் தவ்பா செய்யப்பட வேண்டும். தவ்பா தாமதப்படுத்தப்படக்கூடாது. கிராமுன் காதிபீன் வானவர்கள் அதை உடனடியாகப் பதிவு செய்வதில்லை. அவன் தவ்பா செய்தால், பாவம் பதிவு செய்யப்படாது. அவன் அதற்காக தவ்பா செய்யவில்லை என்றால் அவர்கள் அதைப் பதிவு செய்வார்கள். ஜஃபர் இப்னு ஸினான் (குத்திஸ ஸிர்ருஹு) கூறினார், ‘ஒரு பாவத்திற்காகப் பச்சாதாபப்படாமல் இருப்பது, ஒரு பாவம் செய்வதை விட மோசமானது.’ மேலும் அந்த இடத்திலேயே பச்சாதாபப்படாதவன், மரணத்திற்கு முன் அதைச் செய்ய வேண்டும். வரஃ மற்றும் தக்வாவைப் புறக்கணிக்கக்கூடாது. தக்வா என்பது தெளிவாகத் தடைசெய்யப்பட்டதை (ஹராம்) செய்யாமல் இருப்பது, மற்றும் வரஃ என்பது சந்தேகத்திற்குரிய விஷயங்களைச் செய்யாமல் இருப்பது. ஒரு தடையைத் தவிர்ப்பது ஒரு கட்டளையைச் செய்வதை விட முக்கியமானது. நமது மேலோர், ‘தீயவர்களும், நல்லவர்களும் நல்ல செயல்களைச் செய்கிறார்கள். ஆனால் சித்தீக்குகள், நல்லவர்கள் மட்டுமே பாவங்களைத் தவிர்க்கிறார்கள்…’ என்று கூறியுள்ளனர். ஒரு ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃபில், ‘கியாமத் நாளில், வரஃ மற்றும் ஜுஹ்த் உடையவர்கள் அல்லாஹுத்தஆலாவின் அருளால் பாக்கியம்பெற்ற அனைவரையும் விட முன்னணியில் இருப்பார்கள்’ என்று கூறப்பட்டுள்ளது. (ஜுஹ்த் என்பது ஹலாலாக இருந்தாலும், தேவையானதை விட அதிகமான உலக விஷயங்களிலிருந்து விலகி இருப்பது.) ஒரு ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃபில், ‘வரஃ உடைய ஒரு மனிதனின் தொழுகை ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது,’ என்றும், ‘வரஃ உடைய ஒரு மனிதனுடன் இருப்பது ஒரு இபாதத். அவனுடன் பேசுவது தர்மம் செய்வது போலப் புனிதமானது’ என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது. உங்களுக்குச் சந்தேகம் ஏற்படும் விஷயங்களைச் செய்வதில் உங்கள் இதயத்தைக் கலந்தாலோசியுங்கள்! உங்கள் இதயம் நடுங்கும் எதையும் செய்யாதீர்கள்! உங்கள் நஃப்ஸைக் கேட்காதீர்கள்! ‘எந்தச் செயல் நஃப்ஸை அமைதிப்படுத்தி, இதயத்தை ஆசுவாசப்படுத்துகிறதோ அது நல்லது. எந்தச் செயல் நஃப்ஸைத் தூண்டி, இதயத்தை உற்சாகப்படுத்துகிறதோ அது ஒரு பாவம்.’ மீண்டும், ஒரு ஹதீஸ் ஷெரீஃப் அறிவிக்கிறது, ‘ஹலாலான விஷயங்கள் வெளிப்படையானவை. ஹராம்களும் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. சந்தேகத்திற்குரிய விஷயங்களைத் தவிர்க்கவும். சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி நீங்கள் அறிந்ததைச் செய்யுங்கள்!’ இந்த ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்கள் சந்தேகத்திற்குரிய விஷயங்களையும், இதயத்தைத் தொந்தரவு செய்யும் விஷயங்களையும் தவிர்க்க வேண்டும் என்பதைக் காட்டுகின்றன. சந்தேகம் இல்லாத ஒன்றைப் பற்றிச் செய்வது அனுமதிக்கப்படுகிறது. மற்றொரு ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப் அறிவிக்கிறது, ‘அல்லாஹுத்தஆலா குர்ஆன் அல்-கரீமில் ஹலாலாக்கிய விஷயங்கள் ஹலாலானவை. குர்ஆன் அல்-கரீமில் அவன் அறிவிக்காததை அவன் மன்னிப்பான்.’ நாம் ஒரு சந்தேகத்திற்குரிய விவகாரத்தைச் சந்திக்கும்போது, நம் கைகளை நம் இதயங்களில் வைக்க வேண்டும். இதயம் படபடக்கவில்லை என்றால், நாம் அதைச் செய்ய வேண்டும். அது படபடத்தால், நாம் அந்த விஷயத்தைச் செய்யக்கூடாது. ஒரு ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃபில், ‘உன் கையை உன் மார்பில் வை! ஹலாலான ஒன்றைப் பற்றி இதயம் அமைதியாக இருக்கும். ஹராமான ஒன்றைப் பற்றி அது படபடக்கும். உனக்கு ஒன்றைப் பற்றிச் சந்தேகம் ஏற்பட்டால், அதைச் செய்யாதே! மார்க்கப் பதவிகளில் உள்ள ஆண்கள் ஃபத்வா கொடுத்தாலும் அதைச் செய்யாதே!’ என்று கூறப்பட்டுள்ளது. ஈமான் கொண்ட ஒரு நபர், பெரும் பாவங்களைச் செய்வதிலிருந்து தப்பிப்பதற்காகச் சிறு பாவங்களிலிருந்து விலகி இருப்பார். நமது இபாதத்கள் மற்றும் நல்ல செயல்கள் அனைத்தையும் குறைபாடுடையதாகக் கருத வேண்டும். அல்லாஹுத்தஆலாவின் கட்டளைகளைச் சரியாகச் செய்ய முடியவில்லை என்று நாம் நினைக்க வேண்டும். அபூ முஹம்மத் அப்துல்லாஹ் இப்னு மனாஸில் (குத்திஸ ஸிர்ருஹு) கூறினார், ‘அல்லாஹுத்தஆலா பல்வேறு வகையான இபாதத்களைக் கட்டளையிட்டுள்ளான். அவன் பொறுமை, பக்தி, தொழுகை, நோன்பு மற்றும் விடியலுக்கு முன் இஸ்திஃபார் (ஒருவரின் பாவங்களுக்கு அல்லாஹுத்தஆலாவிடம் மன்னிப்புக் கேட்பது) செய்யக் கட்டளையிட்டுள்ளான். அவன் இஸ்திஃபாரைக் கடைசியாக அறிவித்துள்ளான். இதனால், மனிதர்கள் தங்கள் இபாதத்கள் மற்றும் நல்ல செயல்கள் அனைத்தையும் குறைபாடுடையதாகக் கருதி, மன்னிப்பும், அருளும் கேட்பது அவசியமாகிவிட்டது.’ ஜஃபர் இப்னு ஸினான் (குத்திஸ ஸிர்ருஹு) கூறினார், ‘வணங்குபவர்கள் தங்களை பாவிகளை விட உயர்ந்தவர்களாகக் கருதுவது அவர்களின் பாவங்களை விட மோசமானது.’ ஒருமுறை, ஹஸ்ரத் அலீ முர்தாஇஷ் (குத்திஸ ஸிர்ருஹு) இஃதிகாஃபைக் கைவிட்டு, ரமழான் அஷ்-ஷரீஃபின் இருபதாம் திகதிக்குப் பிறகு மஸ்ஜித்திலிருந்து வெளியேறினார். அவர் ஏன் வெளியேறினார் என்று கேட்டபோது, அவர், ‘ஹாஃபிஸ்கள் குர்ஆன் அல்-கரீமை மெல்லிசைப்படி ஓதுவதையும், அதைப் பற்றிப் பெருமையடிப்பதையும் பார்த்து, என்னால் இனி உள்ளே இருக்க முடியவில்லை’ என்றார்.

நமது குடும்பத்தினதும் நமதும் சொந்த வாழ்வாதாரத்தை ஹலாலான வழியில் சம்பாதிக்க நாம் உழைக்க வேண்டும். இதைச் செய்ய வர்த்தகம் மற்றும் கைவினைப்பொருட்கள் அவசியம். ஸலஃப் அஸ்-ஸாலிஹீன்கள் எப்போதும் இந்த முறையில் உழைத்து சம்பாதித்தார்கள். ஹலாலான வழியில் சம்பாதிப்பதில் உள்ள தவாப்களை விளக்கும் பல ஹதீஸ்கள் உள்ளன. ஹஸ்ரத் முஹம்மத் இப்னு ஸாலிமிடம், ‘நாம் உழைத்து சம்பாதிக்க வேண்டுமா, அல்லது நாம் வணங்கி, அல்லாஹுத்தஆலா மீது நம்பிக்கை வைக்க வேண்டுமா?’ என்று கேட்கப்பட்டது. அவர், ‘தவக்குல் (அல்லாஹுத்தஆலா மீது நம்பிக்கை) ரஸூலுல்லாஹ்வின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) ஒரு ஹால் (குணம்) மற்றும் உழைத்து சம்பாதிப்பது அவரது ஸுன்னாவாகும். நீங்கள் உழைத்து, அல்லாஹுத்தஆலா மீது நம்பிக்கை வைக்க வேண்டும்!’ என்றார். அபூ முஹம்மத் இப்னு மனாஜில், ‘வணக்கத்திற்காக (இபாதத்) தன்னைத் தனிமைப்படுத்திக் கொள்வதை விட, உழைத்து, அல்லாஹுத்தஆலா மீது நம்பிக்கை வைப்பது மிகவும் பயனுள்ளது’ என்றார்.

நாம் உண்பதில் நிதானமாக இருக்க வேண்டும். நம்மைச் சோர்வடையச் செய்யும் அளவுக்கு அதிகமாகச் சாப்பிடக்கூடாது. இபாதத்களைச் செய்வதைத் தடுக்கும் அளவுக்கு அதிகமாக டயட் செய்யவும் கூடாது. ஹஸ்ரத் ஷாஹ் அன்-நக்ஷிபந்த் (குத்திஸ ஸிர்ருஹு), ‘நன்றாகச் சாப்பிடுங்கள், நன்றாக உழையுங்கள்!’ என்றார். சுருக்கமாக, இபாதத்களுக்கும், நன்மை செய்வதற்கும் உதவும் அனைத்தும் நல்லதும், புனிதமானதும் ஆகும். மேலும் அவற்றைக் குறைப்பவை தடைசெய்யப்பட்டுள்ளன. நாம் செய்யும் எந்தவொரு நல்ல விஷயத்திலும் நமது நோக்கத்தைச் சரிபார்த்து, கவனமாக இருக்க வேண்டும். நோக்கம் நல்லதாக இல்லையென்றால், நாம் அதைச் செய்யக்கூடாது.

இஸ்லாத்திற்குக் கீழ்ப்படியாதவர்களையும், பித்அத்கள் மற்றும் பாவங்களைச் செய்பவர்களையும் நாம் தவிர்க்க வேண்டும். வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், அத்தகையவர்களுடன் நாம் நண்பர்களாக இருக்கக்கூடாது. ஒரு ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப் அறிவிக்கிறது, ‘ஹிக்மத் (பயனுள்ள அறிவு) பத்து கூறுகளைக் கொண்டுள்ளது. அவற்றில் ஒன்பது தனிமையில் (உஜ்லத்) உள்ளன. மேலும் ஒன்று குறைவாகப் பேசுவதில் உள்ளது.’ நாம் அத்தகையவர்களைத் தேவைப்படும்போது சந்திக்க வேண்டும். மகிழ்ச்சிக்கான நேரம் மரணத்திற்குப் பிறகு. நாம் இறையச்சமுள்ள, தூய முஸ்லிம்களுடன் நண்பர்களாக இருக்க வேண்டும், அவர்களுக்குப் பயனுள்ளதாக இருக்க வேண்டும், அவர்களிடமிருந்து பயனடைய வேண்டும். நமது நேரத்தை பயனற்ற, தேவையற்ற வார்த்தைகளால் வீணடிக்கக்கூடாது. நாம் அனைவரையும், அவர் நல்லவராக இருந்தாலும் சரி, கெட்டவராக இருந்தாலும் சரி, ஒரு மகிழ்ச்சியான முகத்துடன் நடத்த வேண்டும். நாம் தூண்டுதலை (ஃபித்னா) எழுப்பக்கூடாது. நாம் எதிரிகளையும் உருவாக்கக்கூடாது. நாம் ஹாஃபிஸ் அஸ்-ஷிராஜியின் வார்த்தைகளைப் பின்பற்ற வேண்டும், ‘நண்பர்களுக்கு உண்மையைச் சொல்லுங்கள், எதிரிகளை ஒரு மகிழ்ச்சியான முகத்துடனும், இனிமையான மொழியுடனும் கையாளுங்கள்.’ மன்னிப்புக் கேட்பவர்களை நாம் மன்னிக்க வேண்டும். நாம் அனைவரிடமும் ஒரு நல்ல குணத்தைக் காட்ட வேண்டும். நாம் யாருடைய வார்த்தைகளையும் எதிர்க்கவோ, யாருடனும் தர்க்கம் செய்யவோ கூடாது. நாம் ஒருபோதும் கடுமையாகப் பேசக்கூடாது, ஆனால் அனைவரிடமும் மென்மையாகப் பேச வேண்டும். ஷேக் அப்துல்லாஹ் பயால் (குத்திஸ ஸிர்ருஹு) கூறினார், ‘தஸவ்வுஃப் என்பது தொழுகை, நோன்பு அல்லது இரவுகளில் இபாதத்கள் அல்ல. இவை ஒவ்வொரு நபரின் மனித அடிமையாகிய கடமைகள். தஸவ்வுஃப் என்பது யாரையும் புண்படுத்தாமல் இருப்பது. இதை நிர்வகிப்பவர் இலக்கை அடைகிறார்.’ ஹஸ்ரத் முஹம்மத் இப்னு ஸாலிமிடம் ஒரு வலீயை மற்றவர்களிடமிருந்து எப்படி வேறுபடுத்துவது என்று கேட்கப்பட்டது. அவர், ‘அவர் தனது மென்மையான வார்த்தைகள், அழகான பழக்கவழக்கங்கள் மற்றும் ஏராளமான உதவிகளால் வேறுபடுத்தப்படுவார், மேலும் அவர் யாருடனும் பேசும்போது ஒருபோதும் முரண்படமாட்டார், மன்னிப்புக் கேட்பவர்களை மன்னிக்கிறார், அனைவர் மீதும் பரிதாபப்படுகிறார்’ என்றார். அபூ அஹ்மத் மக்காரி கூறினார், ‘ஃபுத்துவ்வத் (தாராள மனப்பான்மை) என்பது உங்களால் புண்படுத்தப்பட்ட ஒருவருக்கு உதவிகள் செய்வது, நீங்கள் விரும்பாத ஒருவருக்குப் பரிசுகள் கொடுப்பது, உங்களைத் தொந்தரவு செய்யும் ஒருவரிடம் மகிழ்ச்சியாக இருப்பது.’

நாம் குறைவாகப் பேச வேண்டும், குறைவாகத் தூங்க வேண்டும், குறைவாகச் சிரிக்க வேண்டும். அதிகமாகச் சிரிப்பது இதயத்தை இருட்டாக்குகிறது. நாம் உழைக்க வேண்டும், ஆனால் அல்லாஹுத்தஆலாவிடமிருந்து மட்டுமே அதன் கூலியை எதிர்பார்க்க வேண்டும். அவனது கட்டளைகளைச் செய்வதில் நாம் மகிழ்ச்சி அடைய வேண்டும். நாம் அல்லாஹுத்தஆலாவை மட்டுமே நம்பினால், நாம் விரும்பும் எதையும் அவன் நமக்கு வழங்குவான். ஒரு ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப் அறிவிக்கிறது, ‘அல்லாஹுத்தஆலா தன்னை மட்டுமே நம்பும் நபரின் ஒவ்வொரு விருப்பத்தையும் கொடுக்கிறான். அவன் மற்றவர்களை அவனுக்கு உதவச் செய்கிறான்.’ யஹ்யா இப்னு முஆத் அர்-ராஜி கூறினார், ‘நீங்கள் அல்லாஹுத்தஆலாவை நேசிக்கும் அளவுக்கு மற்றவர்கள் உங்களை நேசிப்பார்கள். நீங்கள் அல்லாஹுத்தஆலாவிற்குப் பயப்படும் அளவுக்கு மற்றவர்கள் உங்களுக்குப் பயப்படுவார்கள். நீங்கள் அல்லாஹுத்தஆலாவிற்காகச் செய்யும் வணக்கத்திற்கு ஏற்ப மற்றவர்கள் உங்களுக்கு உதவி செய்வார்கள்.’

உங்கள் சொந்த நன்மைகளைத் தேடி ஓடாதீர்கள்! அபூ முஹம்மத் அப்துல்லாஹ் ராஷி (ரஹ்மதுல்லாஹி தஆலா அலைஹி) கூறினார், ‘அல்லாஹுத்தஆலாவிற்கும் மனிதனுக்கும் இடையிலான மிகப்பெரிய திரை, மனிதன் தன்னை மட்டுமே நினைப்பதும், தன்னைப் போலவே திறமையற்ற மற்றொரு மனிதனை நம்புவதும் ஆகும். நாம் மனிதர்களின் அன்பைப் பெறுவதை நினைக்கக்கூடாது, அல்லாஹுத்தஆலாவின் அன்பைப் பெறுவதை நினைக்க வேண்டும்.’

நாம் நமது மனைவிகள் மற்றும் குழந்தைகளிடம் ஒரு இனிமையான மொழியுடனும், ஒரு மகிழ்ச்சியான முகத்துடனும் நடந்துகொள்ள வேண்டும். அவர்களுக்குரியதை வழங்கும் அளவுக்கு நாம் அவர்களுடன் இருக்க வேண்டும். அல்லாஹுத்தஆலாவை விட்டு விலகிச் செல்லும் அளவுக்கு நாம் அவர்களுடன் நம்மை இணைத்துக் கொள்ளக்கூடாது. நமது மார்க்க விஷயங்களைப் பற்றி அறியாத மற்றும் வழிதவறிய மார்க்கப் பதவிகளில் உள்ளவர்களிடம் நாம் ஆலோசிக்கக்கூடாது. இந்த உலகத்தின் மீது பிரியமுள்ளவர்களுடன் நாம் ஒன்றாக இருக்கக்கூடாது. நாம் செய்யும் எல்லாவற்றிலும் ஸுன்னாவைப் பின்பற்ற வேண்டும், எந்த பித்அத்களிலிருந்தும் விலகி இருக்க வேண்டும். நாம் மகிழ்ச்சியாக இருக்கும்போது இஸ்லாமிய வரம்புகளை மீறக்கூடாது. நாம் சிக்கலில் இருக்கும்போது அல்லாஹுத்தஆலாவின் உதவியை நம்புவதை விட்டுவிடக்கூடாது. ஒவ்வொரு சிரமத்துடனும் இலகு இருக்கிறது என்பதை நாம் மறக்கக்கூடாது. மகிழ்ச்சியிலோ அல்லது சிக்கலிலோ நமது அணுகுமுறை ஒருபோதும் மாறக்கூடாது; நாம் செழிப்பிலும், பற்றாக்குறையிலும் ஒரே நிலையில் இருக்க வேண்டும். உண்மையில், நாம் பற்றாக்குறையில் எளிதாகவும், செழிப்பில் சங்கடமாகவும் உணர வேண்டும். நிகழ்வுகளின் மாற்றம் நம்மில் ஒரு மாற்றத்தை ஏற்படுத்தக்கூடாது.

மற்றவர்களின் தவறுகளைத் தேடுவதற்குப் பதிலாக, நமது சொந்தத் தவறுகளை நாம் அறிய வேண்டும். நாம் எந்த முஸ்லிமை விடவும் நம்மை உயர்ந்தவர்களாகக் கருதக்கூடாது. ஒவ்வொரு முஸ்லிமையும் நம்மை விட உயர்ந்தவராகக் கருத வேண்டும். நாம் ஒரு முஸ்லிமைச் சந்திக்கும்போது, நமது மகிழ்ச்சி அவர் நமக்காகச் செய்யும் துஆவைப் பொறுத்தது என்று நம்ப வேண்டும். நாம் கடமைப்பட்டவர்களுடன் சேவகர்களைப் போல இருக்க வேண்டும். ஒரு ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப் அறிவிக்கிறது, ‘பின்வரும் மூன்று செயல்களைச் செய்யும் ஒரு முஸ்லிம் பூரண ஈமான் கொண்டவன்: தன் குடும்பத்திற்குச் சேவை செய்வது, ஏழைகளுடன் (பிச்சைக்காரர்களுடன் அல்ல!) ஒன்றாக அமர்வது, தன் சேவகர்களுடன் ஒன்றாகச் சாப்பிடுவது.’ குர்ஆன் அல்-கரீமில், இந்த மூன்று விஷயங்களும் விசுவாசிகளின் குணங்களாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன. நாம் ஸலஃப் அஸ்-ஸாலிஹீன்களின் பழக்கவழக்கங்களைக் கற்று, அவர்களைப் போல இருக்க முயற்சிக்க வேண்டும்.

நாம் ஒருவர் இல்லாதபோது அவரைப் பற்றித் தவறாகப் பேசக்கூடாது. நாம் புறம்பேசுபவரைத் தடுக்க வேண்டும். (ஒரு நபரைப் பற்றி அவர் இல்லாதபோது உண்மையைக் கூறுவது, அவர் கேட்டால் அவரைப் புண்படுத்தும், அது கீபத், புறம்பேசுதல். கூறப்பட்டது பொய்யாக இருந்தால், அது அவதூறு. இரண்டும் பெரும் பாவங்கள்.) நாம் அம்ரு பில் மஃரூஃப் மற்றும் நஹ்ய் அன் அல்-முன்கர் செய்வதை ஒரு பழக்கமாக ஆக்கிக்கொள்ள வேண்டும். ஒரு ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப் அறிவிக்கிறது, ‘ஒரு அதிக நபர்களைக் குடும்பத்தையும், குறைந்த வருமானத்தையும் கொண்ட, தனது தொழுகையை நன்றாகச் செய்யும், முஸ்லிம்களைப் புறம்பேசாத ஒரு நபர் கியாமத் நாளில் என்னுடன் இருப்பார்.’

முஸ்லிம்கள் தங்கள் முஸ்லிம் சகோதர சகோதரிகளுக்கு உதவுகிறார்கள், அவர்களை மகிழ்ச்சியடையச் செய்கிறார்கள். உண்மையில், நமது தலைவர், நபி கூறினார்கள்:

“முஸ்லிம்கள் சகோதரர்கள். அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் புண்படுத்திக்கொள்வதில்லை அல்லது ஒருவரையொருவர் கடுமையாக நடத்துவதில்லை. ஒரு நபர் தனது முஸ்லிம் சகோதரனுக்கு உதவினால், அல்லாஹுத்தஆலா, பதிலுக்கு, அவனது வேலையை எளிதாக்குவான். ஒரு நபர் ஒரு முஸ்லிமைச் சிக்கலிலிருந்து காப்பாற்றி, அதனால் அவனை மகிழ்ச்சியடையச் செய்தால், அல்லாஹ் அவனைக் கியாமத் நாளில் மிகவும் சிக்கலான நேரத்தில் சிக்கலிலிருந்து காப்பாற்றுவான். ஒரு நபர் ஒரு முஸ்லிமின் குறைபாட்டையோ அல்லது தவறையோ மறைத்தால், கியாமத் நாளில், அல்லாஹுத்தஆலா அவனது குறைபாடுகளையும் தவறுகளையும் மறைப்பான்.”

“ஒரு நபர் தனது முஸ்லிம் சகோதரனுக்கு உதவும் வரை, அல்லாஹுத்தஆலா அவனுக்கு உதவுவான்.”

“அல்லாஹுத்தஆலா தனது அடிமைகளில் சிலரை மற்றவர்களின் தேவைகளைச் சந்திப்பதற்காகவும், அவர்களுக்கு உதவுவதற்காகவும் படைத்துள்ளான். தேவைப்படுபவர்கள் இந்த (அடிமைகளை) அணுகுவார்கள். அடுத்த உலகில் அவர்களுக்குத் தண்டனை பற்றிய பயம் இருக்காது.”

“ஒரு நபர் தனது மார்க்க சகோதரனுக்கு ஒரு வியாபாரத்துடன் உதவச் சென்றால், ஒவ்வொரு அடிக்கும், அவருக்கு எழுபது தவாப்கள் வழங்கப்படும், மேலும் அவரது எழுபது பாவங்கள் மன்னிக்கப்படும். வேலை முடியும் வரை இது தொடரும். வேலை முடிந்ததும், அவனது பாவங்கள் அனைத்தும் மன்னிக்கப்படும். வேலையின் போது அவர் இறந்தால், அவர் எந்தக் கேள்வியுமின்றி ஜன்னத்திற்குச் செல்வார்.”

“ஒரு நபர் தனது முஸ்லிம் சகோதரன் சிக்கலிலிருந்து விடுபட்டு, ஆறுதல் அடைய வேண்டும் என்பதற்காக அரசு அதிகாரிகளிடம் சென்று அவர்களுடன் போராடினால், கியாமத் நாளில், மற்ற அனைவரும் ஸிராத் பாலத்தில் வழுக்கும்போது, அல்லாஹுத்தஆலா அவனை விரைவாகக் கடக்க உதவுவான்.”

“அல்லாஹுத்தஆலா மிகவும் விரும்பும் செயல், ஒரு முஸ்லிமுக்கு ஆடை அல்லது உணவு கொடுப்பதன் மூலம் அல்லது வேறு எந்தத் தேவையையும் பூர்த்தி செய்வதன் மூலம் அவனை மகிழ்விப்பதாகும்.”

“ஒரு நபர் ஒரு முஸ்லிமுக்கு ஒரு நல்ல சேவை செய்யும்போது, அல்லாஹுத்தஆலா இந்த நல்ல செயலிலிருந்து ஒரு வானவரைப் படைக்கிறான். இந்த வானவர் எல்லா நேரமும் வணங்குவார். அதன் வணக்கங்களுக்கான தவாப் அந்த நபருக்கு வழங்கப்படும். அந்த நபர் இறந்து, அவரது கப்ரில் வைக்கப்படும்போது, அந்த வானவர் ஒரு ஒளிரும் மற்றும் நட்பான முகத்துடன் அவரது கப்ருக்கு வருவார். வானவரைக் கண்டதும், அவர் நிம்மதியடைந்து, மகிழ்ச்சியடைவார். ‘நீங்கள் யார்?’ என்று அவர் கேட்பார். பதில், ‘நான் நீ இன்னாருக்குச் செய்த நன்மையும், அவன் இதயத்தில் நீ ஏற்படுத்திய மகிழ்ச்சியும். அல்லாஹுத்தஆலா இன்று உன்னை மகிழ்விப்பதற்காகவும், கியாமத் நாளில் உனக்காகப் பரிந்துரை செய்வதற்காகவும், ஜன்னத்தில் உன் இடத்தைக் காட்டுவதற்காகவும் என்னை அனுப்பியுள்ளான்.’”

“அவனது அழகிய அஃலாக் காரணமாக, ஒரு நபர் ஜன்னத்தில் மிக உயர்ந்த பதவிகளை அடைவான். (கூடுதலான) இபாதத்கள் அவனை இந்த பதவிகளை அடையச் செய்யாது. ஒரு கெட்ட குணம் ஒரு மனிதனை ஜஹன்னத்தின் மிகத் தாழ்ந்த ஆழங்களுக்கு இழுத்துச் செல்லும்.”

“ஒரு புன்னகைத்த முகத்துடன் ஸலாம் சொல்லும் ஒரு மனிதனுக்கு தர்மம் செய்பவர்கள் அடையும் அருட்கொடைகள் வழங்கப்படுகின்றன.”

“உங்கள் முஸ்லிம் சகோதரனைப் பார்த்துப் புன்னகைப்பது, அவனுக்கு நல்ல விஷயங்களைக் கற்பிப்பது, அவனைத் தீய செயல்களைச் செய்வதிலிருந்து தடுப்பது, வழிகேட்டு வரும் அந்நியர்களுக்கு உதவுவது, அருவருப்பான, அழுக்கான மற்றும் தீங்கு விளைவிக்கும் கற்கள், முட்கள், எலும்புகள் மற்றும் பலவற்றிலிருந்து தெருக்களைச் சுத்தம் செய்வது, மற்றவர்களுக்குக் குடிநீர் கொடுப்பது அனைத்தும் ஸதகா வடிவங்கள்.”

“ஜன்னத்தில் அத்தகைய மாளிகைகள் உள்ளன, அவற்றில் ஒன்றில் இருக்கும் ஒரு நபர் தான் விரும்பும் எந்த இடத்தையும் பார்க்க முடியும், மேலும் தான் விரும்பும் எந்த இடத்திலும் தோன்ற முடியும்.” அபூ மாலிக் அல்-அஷ்அரி(ரஹ்மதுல்லாஹி அலைஹி), “அத்தகைய மாளிகைகள் யாருக்குக் கொடுக்கப்படும்,” என்று கேட்டபோதுநமது தலைவர், நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) கூறினார்கள், “அவை மென்மையாகப் பேசுபவர்கள், தாராளமானவர்கள் மற்றும் மற்ற மக்கள் தூங்கும்போது, அல்லாஹுத்தஆலாவின் இருப்பையும், மகத்துவத்தையும் தியானித்து, அவனை அழைப்பவர்களுக்குக் கொடுக்கப்படும்.”

ஒரு உண்மையான முஸ்லிம் மூடநம்பிக்கைகளை நம்புவதில்லை. மந்திரம், அபசகுனம், ஜோதிடம், குர்ஆன் அல்-கரீமிலிருந்து அல்லாத எழுத்துக்களைக் கொண்ட மந்திரம் மற்றும் தாயத்துக்கள் போன்ற விஷயங்களைப் பார்த்து அவன் சிரிக்கிறான். நீல மணிகள், மண்ணறைகளில் மெழுகுவர்த்திகள், கம்பிகள் மற்றும் நூல்களை வைப்பது, மற்றும் கராமத் (அதாவது, இறையச்சமுள்ள மற்றும் அல்லாஹ்வால் நேசிக்கப்படும் மக்களின் கையில் அல்லாஹ் நிகழ்த்தும் அசாதாரண விஷயங்கள்) செய்வதாகப் பொய் சொல்பவர்களைப் பார்த்தும் அவன் சிரிக்கிறான். உண்மையில், அத்தகைய விஷயங்களில் பெரும்பாலானவை மற்ற மதங்களிலிருந்து நமக்குக் கடத்தப்பட்டுள்ளன. மாபெரும் இஸ்லாமிய அறிஞர் இமாம் அர்-ரப்பானி (ரஹ்மதுல்லாஹி அலைஹி) மார்க்க ஆண்களிடமிருந்து “கராமத்” எதிர்பார்க்கும் நபர்களுக்கு இவ்வாறு பதிலளிக்கிறார், “மக்கள் மார்க்க ஆண்களிடமிருந்து கராமத்கள் வெளிப்படுவதை எதிர்பார்க்கிறார்கள். அவர்களில் சிலர் கராமத்களைச் செய்யாமல் இருக்கலாம், ஆனால் மற்றவர்களை விட அல்லாஹுத்தஆலாவிற்கு நெருக்கமாக இருக்கிறார்கள். மிகப்பெரிய கராமத் இஸ்லாத்தைக் கற்று, இஸ்லாத்துடன் இணக்கமான ஒரு வாழ்க்கையை வாழ்வதாகும்.”

மற்ற மதத்தினராக இருந்தாலும், எப்போதும் மக்களிடம் அன்பான வார்த்தைகளுடனும், புரிதலுடனும் உரையாடுவது குர்ஆன் அல்-கரீமில் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளது. ஒரு முஸ்லிம் அல்லாதவரின் உணர்வுகளைப் புண்படுத்துவது அல்லது அவரை முகத்திற்கு நேராக நிராகரிப்பாளர், காஃபிர் மற்றும் பல என்று அழைப்பது ஒரு பாவம் என்று ஃபிக்ஹ் புத்தகங்களில் எழுதப்பட்டுள்ளது. அவ்வாறு செய்யும் ஒரு முஸ்லிம் தண்டிக்கப்படுவான். இஸ்லாத்தின் உயர்வை அனைவருக்கும் கற்பிப்பதே இதன் நோக்கம். மேலும் இந்த ஜிஹாத் ஒரு இனிமையான நாக்கு, அறிவு, பொறுமை மற்றும் ஈமான் ஆகியவற்றால் மட்டுமே செய்ய முடியும். ஒரு உண்மையை ஒருவருக்கு உணர்த்த விரும்புபவர், முதலில், அதைத் தானே நம்ப வேண்டும். மேலும் ஒரு முஸ்லிம் ஒருபோதும் தனது பொறுமையை இழப்பதில்லை அல்லது தனது நம்பிக்கையை விளக்குவதில் சிரமப்படுவதில்லை. இஸ்லாத்தைப் போலத் தெளிவான மற்றும் தர்க்கரீதியான வேறு எந்த மதமும் இல்லை. இந்த மதம் மட்டுமே சரியான மதம் என்பதை எளிதில் நிரூபிக்க முடியும்.

சுருக்கமாக, ஒரு உண்மையான முஸ்லிம் என்பவர் உயர் தார்மீக குணம், கண்ணியம், நேர்மை, தூய்மை, உடல் ரீதியாகவும் ஆன்மாவிலும், மற்றும் ஒவ்வொரு விதத்திலும் நம்பகத்தன்மை ஆகியவற்றை முழுமையாகப் பெற்ற ஒரு பரிபூரண மனிதர். எல்லா மக்களும் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டால், பூமியில் தீமையோ, வஞ்சகமோ, போரோ, ஒடுக்குமுறையோ, அல்லது கொடுமையோ இருக்காது. எனவே, நாம் அனைவரும் பரிபூரணமான மற்றும் உண்மையான முஸ்லிம்களாக இருக்கவும், இஸ்லாத்தை உலகம் முழுவதும் பரப்பவும், அதன் சாராம்சத்தையும் அதன் விவரங்களையும் விளக்கவும் எங்களால் முடிந்த அனைத்தையும் செய்வது நமது கடமையாகும்.