பெரும் பாவங்கள்

அவற்றில் எழுபத்திரண்டு:

1. ஒரு நபரை அநியாயமாகக் கொல்வது.

2. விபச்சாரம் செய்வது.

3. ஓரினச்சேர்க்கையில் ஈடுபடுவது.

4. மதுபானங்களைக் குடிப்பது. (பீர் குடிப்பது ஹராம்.)

5. திருடுவது.

6. இன்பத்திற்காக போதை மருந்துகளைப் பயன்படுத்துவது.

7. பறிமுதல் செய்வது.

8. பொய்சாட்சியாக இருப்பது.

9. ரமளான் மாதத்தில் முஸ்லிம்களுக்கு மத்தியில் பகிரங்கமாக உண்பது.

10. ஃபாயித் (வட்டி) கொடுப்பது அல்லது பெறுவது.

11. அடிக்கடி சத்தியம் செய்வது.

12. உனது பெற்றோரிடம் கிளர்ச்சி செய்வது.

13. இஸ்லாத்திற்குக் கீழ்ப்படியும் உனது மஹ்ரம் உறவினர்களைச் சந்திப்பதை விட்டுவிடுவது.

14. ஒரு போரின் போது சண்டையை விட்டுவிட்டு எதிரியிடமிருந்து ஓடுவது.

15. அனாதைகளின் சொத்தைப் பறிப்பது.

16. அளப்பதிலோ அல்லது எடை போடுவதிலோ ஏமாற்றுவது.

17. தொழுகைகளை அவற்றின் உரிய நேரங்களுக்கு முன்னரோ அல்லது பின்னரோ தொழுவது.

18. ஒரு சக முஸ்லிமின் இதயத்தை உடைப்பது. (இது கஃபாவை அழிப்பதை விடப் பெரிய பாவம்.) நிராகரிப்புக்குப் பிறகு, ஒரு இதயத்தை உடைப்பதை விட அல்லாஹுத்தஆலா வெறுக்கும் பாவம் வேறு எதுவும் இல்லை.

19. ரஸூலுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் சொல்லாத ஒன்றை உருவாக்கி, அது ஒரு ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப் என்று கூறுவது.

20. இலஞ்சம் வாங்குவது.

21. உண்மையான சாட்சியம் அளிப்பதைத் தவிர்ப்பது.

22. ஒருவரின் சொத்தின் ஸகாத் மற்றும் உஷ்ரைக் கொடுக்காமல் இருப்பது.

23. சக்தி உள்ளவர்கள், ஒருவர் பாவம் செய்யும்போது அவரைத் தடுக்காமல் இருப்பது.

24. உயிருள்ள விலங்கை எரிப்பது.

25. குர்ஆன் அல்-அழீம்-உஷ்-ஷானைக் கற்றுக்கொண்ட பிறகு அதைப் படிக்க மறந்துவிடுவது.

26. அல்லாஹுத்தஆலாவின் கருணையிலிருந்து நிராசையடையாமல் இருப்பது.

27. முஸ்லிம்களாக இருந்தாலும் சரி, முஸ்லிம் அல்லாதவர்களாக இருந்தாலும் சரி, மக்களுக்குத் துரோகம் செய்வது.

28. பன்றி இறைச்சியை உண்பது.

29. ரஸூலுல்லாஹ்வின் அஸ்ஹாப் அல்-கிராம் (ரிழ்வானுல்லாஹி தஆலா அலைஹிம் அஜ்மயீன்) எவரையாவது வெறுப்பது. அவர்களில் எவரைப் பற்றியும் தவறாகப் பேசுவது.

30. வயிறு நிறைந்த பிறகும் தொடர்ந்து உண்பது.

31. பெண்கள், தங்கள் கணவர்களின் படுக்கையைத் தவிர்ப்பது.

32. பெண்கள், தங்கள் கணவர்களிடமிருந்து அனுமதி பெறாமல் மற்றவர்களைச் சந்திக்க வெளியே செல்வது.

33. கற்புள்ள பெண்களைக் கற்பற்றவர்கள் என்று அழைப்பது.

34. நமீமா செய்வது, அதாவது, வதந்தி, முஸ்லிம்களிடையே வார்த்தைகளைக் கொண்டு செல்வது போன்ற விஷயங்கள்.

35. உனது அவ்ரத் (தனிப்பட்ட) பாகங்களை வெளிப்படுத்துவது. (ஒரு ஆணின் அவ்ரத் பாகங்கள் அவனது தொப்புளுக்கும் முழங்கால்களுக்குக் கீழ் உள்ள பகுதிகளுக்கும் இடையில் உள்ளன. ஒரு பெண்ணின் அவ்ரத் பாகங்களில் முடி, கைகள் மற்றும் கால்கள் அடங்கும்.) ஒரு நபரின் அவ்ரத் பாகங்களைப் பார்ப்பது ஹராம்.

36. இறந்த விலங்கின் இறைச்சியை உண்பது, அல்லது மற்றவர்களை உண்ண வைப்பது.

37. நம்பிக்கை மோசடி செய்வது.

38. ஒரு முஸ்லிமைப் பற்றிப் புறம் பேசுவது.

39. பேராசைப்படுவது.

40. அல்லாஹுத்தஆலாவிற்கு இணை கற்பிப்பது.

41. பொய் சொல்வது.

42. ஆணவம், தன்னை மற்றவர்களை விட உயர்ந்தவனாக நினைப்பது.

43. மரணப் படுக்கையில் இருக்கும் ஒருவர் தனது வாரிசை வாரிசுரிமையிலிருந்து விலகச் செய்வது.

44. கஞ்சத்தனமாக இருப்பது.

45. உலகத்தின் (உலக ஆசைகளின்) மீது பிரியமாக இருப்பது.

46. அல்லாஹுத்தஆலாவின் தண்டனைக்குப் பயப்படாமல் இருப்பது.

47. ஹராமான (தடைசெய்யப்பட்ட ஒரு விஷயம்) ஒன்றை ஹராமாகக் கருதாமல் இருப்பது.

48. ஹலாலான (அனுமதிக்கப்பட்ட ஒரு விஷயம்) ஒன்றை ஹலாலாகக் கருதாமல் இருப்பது.

49. அதிர்ஷ்டம் சொல்வதையும், அதிர்ஷ்டம் சொல்பவர்கள் தெரியாததைப் பற்றிச் சொல்வதையும் நம்புவது.

50. இஸ்லாத்தைக் கைவிடுவது, மதமற்றவராக மாறுவது.

51. மஹ்ரமல்லாத பெண்கள் மற்றும் சிறுமிகளைப் பார்ப்பது, அதாவது, பார்க்க ஹராமானவர்களை (காம ஆசையுடன்) பார்ப்பது.

52. பெண்கள், ஆண்களைப் போல உடை அணிவது.

53. ஆண்கள், பெண்களைப் போல உடை அணிவது.

54. ஹரம் அல்-கஃபாவின் எல்லைக்குள் ஒரு பாவம் செய்வது.

55. அதான் அல்லது தொழுகையை அவற்றின் உரிய நேரங்களுக்கு முன்பு செய்வது.

56. அரசின் கட்டளைகளுக்கு, சட்டங்களுக்குக் கிளர்ச்சி செய்வது.

57. ஒருவரின் மனைவியின் அந்தரங்க உறுப்புகளை ஒருவரின் தாயின் அந்தரங்க உறுப்புகளுடன் ஒப்பிடுவது.

58. ஒருவரின் மாமியாரைத் திட்டுவது.

59. எந்தவொரு ஆயுதத்துடனும் ஒருவரையொருவர் குறிவைப்பது.

60. ஒரு நாய் விட்டுச் சென்றதை உண்பதும் குடிப்பதும்.

61. நீ ஒருவருக்குச் செய்த உதவிகளைச் சொல்லிக் காட்டுவது.

62. (ஆண்கள்) பட்டு ஆடைகளை அணிவது.

63. அறியாமையில் பிடிவாதமாக இருப்பது (அஹ்ல் அஸ்-ஸுன்னத்தின் கொள்கை, ஃபர்ளுகள், ஹராம்கள் மற்றும் தேவையான அனைத்து அறிவையும் கற்காமல் இருப்பது).

64. அல்லாஹுத்தஆலாவின் பெயரில் இல்லாத அல்லது இஸ்லாத்தால் அறிவிக்கப்படாத ஒன்றைக் கூறி சத்தியம் செய்வது.

65. இல்ம் (அறிவு) தவிர்ப்பது.

66. அறியாமை ஒரு துன்பம் என்பதைப் புரிந்து கொள்ளாமல் இருப்பது.

67. சிறு பாவங்களைத் திரும்பத் திரும்பச் செய்வதில் பிடிவாதமாக இருப்பது.

68. உரக்கச் சிரிப்பது.

69. ஒரு தொழுகையை அதன் உரிய நேரத்திற்குள் செய்ய முடியாத அளவுக்கு ஜுனுபாக இருப்பது.

70. ஒருவரின் மனைவி மாதவிடாய் அல்லது பிரசவத்திற்குப் பிந்தைய நிலையில் இருக்கும்போது உடலுறவில் ஈடுபடுவது.

71. தகன்னீ செய்வது (குர்ஆன் அல்-கரீமை மெல்லிசையாக ஓதுவது). ஒழுக்கக்கேடான பாடல்களைப் பாடுவது. இசைக்கருவிகளை வாசிப்பது மற்றும் கேட்பது.

72. தற்கொலை செய்வது.

அழகிய அஃலாக் (ஒழுக்கநெறிகள்)

இஸ்லாம், அழகிய அஃலாக்களுடன் ஒழுக்கத்தை வலுப்படுத்தவும், நஃப்ஸுகளைத் தீமைகளிலிருந்து தூய்மைப்படுத்தவும், நல்ல குணத்தைக் கொண்டிருக்கவும், ஒவ்வொரு அம்சத்திலும் கற்பு மற்றும் அடக்கத்தைக் கொண்டிருக்கவும் கட்டளையிடுகிறது. இந்த அறிவும் அதன் வழியும் தஸவ்வுஃப் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

மருத்துவ அறிவியல் உடலின் ஆரோக்கியம் தொடர்பான அறிவை நமக்குக் கற்பிப்பது போல, தஸவ்வுஃப் இதயம் மற்றும் ஆன்மா எவ்வாறு தீமைகளிலிருந்து விடுபட முடியும் என்பதைக் கற்பிக்கிறது. இது மக்களைத் தீய செயல்களிலிருந்து விலக்கி வைக்கிறது, அவை இதயத்தின் நோயின் அறிகுறிகளாகும், அத்தோடு அல்லாஹுத்தஆலாவின் திருப்தியை அடைவதற்காக நல்ல செயல்களைச் செய்ய அவர்களுக்கு உதவுகிறது.

இஸ்லாம், முதலில், அறிவைக் கற்றுக்கொள்ளவும், அதன்பிறகு, அந்த அறிவின்படி செயல்களையும் வணக்கங்களையும் செய்யவும், அல்லாஹுத்தஆலாவின் பொருட்டு மட்டுமே, அதாவது, இஸ்லாம் இல்ம் (அறிவு), அமல் (செயல்கள் மற்றும் இபாதத்கள்), மற்றும் இக்லாஸ் (உண்மையுடன், அதாவது, எல்லாவற்றையும் அல்லாஹ்வின் பொருட்டு செய்வது) ஆகியவற்றைக் கட்டளையிடுகிறது.

ஒரு நபரின் ஆன்மீக முன்னேற்றத்தை, இந்த உலகத்திலும் ஆகிரத்திலும் முடிவற்ற பேரின்பத்தை அடைவதை, ஒரு விமானம் பறப்பதற்கு ஒப்பிட்டால், நம்பிக்கை மற்றும் செயல்கள், அதாவது, ஈமான் மற்றும் வணக்கங்கள் அதன் உடல் மற்றும் இயந்திரங்களைப் போன்றவை. மேலும் தஸவ்வுஃப் பாதையில் முன்னேறுவது அதன் ஆற்றல் மூலமான எரிபொருளைப் போன்றது. இலக்கை அடைய, விமானம் பெறப்படுகிறது. அதாவது, ஈமான் மற்றும் இபாதத்கள் பெறப்படுகின்றன. அதைத் தொடங்க, எரிபொருளைப் பெறுவது அவசியம், அதாவது, தஸவ்வுஃப் பாதையில் முன்னேறுவது.

தஸவ்வுஃபிற்கு இரண்டு நோக்கங்கள் உள்ளன:

முதலாவது, ஈமானை உள்வாங்குவது, அதாவது, சந்தேகத்தைத் தூண்டும் விளைவுகளால் அது சிதைக்கப்பட முடியாதபடி இதயத்தில் அதைப் பாதுகாப்பாக வைப்பது. மனம், பகுத்தறிவு, சான்றுகள் மூலம் பலப்படுத்தப்பட்ட ஈமான் அவ்வளவு உறுதியாக இருக்க முடியாது. அல்லாஹுத்தஆலா குர்ஆன் அல்-கரீமில், ஸூரா அர்-ரஃதின் இருபத்தி எட்டாவது ஆயத்தில், அதன் பொருளில், “ஈமான் இதயங்களில் ஊடுருவி நிலைபெறுவது திக்ர் மூலமாக மட்டுமே சாத்தியமாகும்” என்று அறிவிக்கிறான். திக்ர் என்றால் அல்லாஹுத்தஆலாவை நினைவுகூர்ந்து ஒவ்வொரு செயலிலும் அவனது விருப்பப்படி செயல்படுவது.

தஸவ்வுஃபின் இரண்டாவது நோக்கம், வணக்கங்களை எளிதாக்குவது, அவற்றை விருப்பத்துடன் செய்வது, மற்றும் நஃப்ஸ் அல்-அம்மாராவில் உள்ளார்ந்த சோம்பல், தயக்கம் ஆகியவற்றை அகற்றுவது. இபாதத்களை எளிதாகவும் விருப்பத்துடனும் செய்வதும், பாவங்களிலிருந்து வெறுப்புடன் விலகி இருப்பதும் தஸவ்வுஃப் அறிவைக் கற்று, அதன் பாதையில் செல்வதன் மூலம் மட்டுமே சாத்தியமாகும்.

தஸவ்வுஃபைப் பற்றிக்கொள்வது மற்றவர்களுக்குத் தெரியாததைக் காணும் திறனைப் பெறுவதற்கோ, தெரியாததை மற்றவர்களுக்குத் தெரிவிப்பதற்கோ, நூர்களையும், ஆன்மாக்களையும் உணர்வதற்கோ, அல்லது மதிப்புமிக்க கனவுகளை அனுபவிப்பதற்கோ அல்ல என்பதை நன்கு உணர வேண்டும். தஸவ்வுஃப் மூலம் பெறக்கூடிய மஃரிஃபத்களை (புரிதல்கள்), அறிவை மற்றும் நிலைகளை அடைய, ஒருவர் முதலில் தனது நம்பிக்கையைச் சரிசெய்ய வேண்டும், பின்னர் இஸ்லாத்தின் கட்டளைகளையும் தடைகளையும் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும், பின்னர் அதற்கேற்ப செயல்களையும் இபாதத்களையும் செய்ய வேண்டும். உண்மையில், இந்த மூன்று விஷயங்களையும் செய்யாமல், இதயத்தைத் தீமைகளிலிருந்து தூய்மைப்படுத்துவதும், நஃப்ஸைத் தீமையிலிருந்து தூய்மைப்படுத்தி, அதை நற்பண்புகளால் நிரப்பி, அதன் தீங்கு விளைவிக்கும் ஆசைகளிலிருந்து மீட்பதும் சாத்தியமற்றது.