(அஹ்காம் அஷ்-ஷரீஆ)

முகல்லஃப் என்று அழைக்கப்படுபவர் யார்?

பருவ வயதை அடைந்த, தெளிவான புத்தியுடைய ஆண்களும் பெண்களும் “முகல்லஃப்” என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள். முகல்லஃபான மக்கள் அல்லாஹுத்தஆலாவின் கட்டளைகளையும் தடைகளையும் பின்பற்றுவதற்குப் பொறுப்பானவர்கள். நமது மார்க்கத்தில், முகல்லஃபான மக்கள் முதலில் ஈமான் கொள்ளவும், பின்னர் இபாதத்களைச் செய்யவும் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளனர். அவர்கள் ஹராமான (தடுக்கப்பட்ட), மக்ரூஹான (வெறுக்கப்பட்ட, விரும்பத்தகாத) செயல்களிலிருந்தும் விலகியிருக்க வேண்டும்.

அக்ல் (அறிவு) என்பது நன்மை தீமைகளைப் பகுத்தறியும் ஓர் ஆற்றலாகும். அது நன்மை தீமைகளைப் பிரித்தறிவதற்காகப் படைக்கப்பட்டுள்ளது. சிறுவர்கள் பன்னிரண்டு வயதில் பருவ வயதை அடைகிறார்கள். ஒரு சிறுவன் பருவ வயதை அடைந்துவிட்டான் என்பதைக் காட்டும் சில அறிகுறிகள் உள்ளன. இந்த அறிகுறிகள் ஏற்படவில்லை என்றால் (சிறுவனுக்கு விந்து வெளியாகவில்லை என்றால்), அவன் பதினைந்து வயதை நிறைவு செய்யும்போது பருவ வயதை அடைந்ததாகக் கருதப்படுவான். சிறுமிகள் பருவ வயதை அடைவது அவர்கள் ஒன்பது வயதை நிறைவு செய்யும்போது தொடங்குகிறது. ஒரு சிறுமிக்கு பருவ வயதை அடைந்ததற்கான அறிகுறிகள் தோன்றவில்லை என்றால் (அவளுக்கு மாதவிடாய் தொடங்கவில்லை என்றால்), அவள் பதினைந்து வயதை நிறைவு செய்யும்போது பருவ வயதை அடைந்ததாகக் கருதப்படுவாள்.

அஃப்ஆல் அல்-முகல்லஃபீன்

அஃப்ஆல் அல்-முகல்லஃபீன் எட்டு வகைப்படும்: ஃபர்ள், வாஜிப், ஸுன்னத், முஸ்தஹப், முபாஹ், ஹராம், மக்ரூஹ், முஃப்சித்.

1- ஃபர்ள்: குர்ஆன் அல்-கரீமில் அல்லாஹுத்தஆலா தெளிவாகவும் உறுதியாகவும் கட்டளையிடும் விஷயங்கள் ஃபர்ள் எனப்படும். ஃபர்ளுகளைக் கைவிடுவது ஹராமாகும். அவற்றை நம்பாதவர்களும், முக்கியமாகக் கருதாதவர்களும் இறைமறுப்பாளர்களாக ஆகிவிடுவார்கள். ஈமான் கொள்ளுதல், வுழூ செய்தல், குளித்தல், தினசரி ஐவேளைத் தொழுகைகளை நிறைவேற்றுதல், ரமழானில் நோன்பு நோற்றல், செல்வந்தராக இருக்கும்போது ஸகாத் கொடுத்தல், ஹஜ்ஜுக்குச் செல்லுதல் ஆகியவை ஃபர்ளுக்கான சில உதாரணங்களாகும்.

2- வாஜிப்: ஃபர்ளைப் போன்றே உறுதியான கட்டளைகள். வித்ரு, பெருநாள் தொழுகைகளை நிறைவேற்றுதல், செல்வந்தராக இருக்கும்போது குர்பானி கொடுத்தல், ஃபித்ரா (ஸதகா அல்-ஃபித்ர்) கொடுத்தல். வாஜிபின் தரம் ஃபர்ளைப் போன்றதே.

3- ஸுன்னத்: அல்லாஹுத்தஆலா தெளிவாகக் கட்டளையிடாத, ஆனால் நமது நபி புகழ்ந்த, அல்லது வழக்கமாகச் செய்த, அல்லது பிறர் செய்வதைக் கண்டும் தடைசெய்யாத செயல்கள் “ஸுன்னத்” எனப்படும். ஒரு ஸுன்னத்தை வெறுப்பது குஃப்ர் (இறைமறுப்பு) ஆகும். அவற்றை நீங்கள் விரும்பும் வரை, அவற்றைச் செய்யாமல் இருப்பது பாவமில்லை. இருப்பினும், தக்க காரணமின்றி தொடர்ந்து அவற்றை விட்டுவிடுபவர், அவற்றின் நன்மைகளை இழக்கவும் கண்டிக்கப்படவும் தகுதியானவர் ஆவார். உதாரணமாக, அதான், இகாமத் சொல்வது, ஜமாஅத்துடன் (கூட்டாக) தொழுகை நிறைவேற்றுவது, வுழூவில் மிஸ்வாக் பயன்படுத்துவது, திருமணம் செய்துகொள்ளும் இரவில் விருந்தளிப்பது, குழந்தைக்கு சுன்னத் செய்வது ஆகியவை ஸுன்னத்தாகும்.

4- முஸ்தஹப்: இது மன்தூப் அல்லது அதாப் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இது ஸுன்னத் அல்-கய்ர் அல்-முஅக்கதா ஆகும். அவை நமது தலைவர், நபியவர்கள் தமது வாழ்வில் ஓரிரு முறை செய்திருந்தாலும், அவர்களால் செய்யப்பட்டு விரும்பப்பட்ட காரியங்களாகும். உதாரணமாக: பிறந்த குழந்தைக்கு ஏழாவது நாளில் பெயரிடுவது, மகன் அல்லது மகளின் பாக்கியத்திற்காக அகீகா குர்பானி கொடுப்பது, நல்ல ஆடைகளை அணிவது, நல்ல நறுமணங்களைப் பயன்படுத்துவது. இவற்றைச் செய்பவர்களுக்கு அதிக நன்மைகள் வழங்கப்படும். விட்டுவிட்டால் பாவமில்லை.

5- முபாஹ்: கட்டளையிடப்படாத அல்லது தடைசெய்யப்படாத செயல்கள். முபாஹான காரியங்கள், அவற்றைச் செய்பவரின் நோக்கத்தைப் பொறுத்துப் பாவத்தையோ நன்மையையோ பெற்றுத் தரும். உதாரணமாக, உறங்குவது, பல்வேறு ஹலாலான உணவுகளை உண்பது, பல்வேறு ஹலாலான ஆடைகளை அணிவது ஆகியவை முபாஹ் ஆகும். இஸ்லாத்திற்குக் கீழ்ப்படியும் நோக்கத்துடனும், இஸ்லாத்தின் விதிகளை நிறைவேற்றும் நோக்கத்துடனும் இவை செய்யப்பட்டால், அவை நன்மையைப் பெற்றுத் தரும். உதாரணமாக, ஆரோக்கியமாக இருந்து இபாதத்களைச் செய்யும் நோக்கத்தில் உண்பது அல்லது குடிப்பது.

"தினசரி தொழுகைகளில் ஒன்றை உரிய நேரத்தில் தொழாமல், அதை கழா செய்வதற்கு முன்பே மரணித்துவிட்ட ஒருவரின் கப்ருக்கு ஜஹன்னத்தின் எழுபது ஜன்னல்கள் திறக்கப்படும். கியாமத் வரை அவர் வேதனை செய்யப்படுவார்."
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

6- ஹராம்: அவை குர்ஆன் அல்-கரீமில் அல்லாஹுத்தஆலாவால் தெளிவாகத் தடைசெய்யப்பட்ட காரியங்களாகும். ஹராமான செயல்களைச் செய்வதும், ஹராமான பொருட்களைப் பயன்படுத்துவதும் உறுதியாகத் தடுக்கப்பட்டுள்ளது. ஹராமான ஒன்றை “ஹலால்” என்றோ, ஹலாலான ஒன்றை “ஹராம்” என்றோ சொல்பவர் காஃபிர் (இறைமறுப்பாளர்) ஆகிவிடுவார். ஹராமான காரியங்களிலிருந்து விலகியிருப்பது ஃபர்ளாகும், மேலும் அது அதிக நன்மைகளைப் பெற்றுத் தரும். கொலை, விபச்சாரம், ஓரினச்சேர்க்கை, சூதாட்டம், மது மற்றும் அனைத்து வகையான போதைப் பானங்களையும் அருந்துதல், பொய் சொல்லுதல், திருடுதல், பன்றி இறைச்சி, இரத்தம், செத்த பிராணிகளை உண்ணுதல், பெண்கள் தங்கள் தலை, கைகள், கால்கள் திறந்த நிலையில் வெளியே செல்லுதல், இவை அனைத்தும் ஹராம் மற்றும் பெரும் பாவங்களாகும். ஒருவர் இந்தப் பாவங்களைச் செய்வதற்கு முன் பிஸ்மில்லாஹ் ஓதினால், அல்லது அவை ஹலால் என்று நம்பினால், அல்லது அவை அல்லாஹுத்தஆலாவால் ஹராமாக்கப்பட்டுள்ளன என்ற உண்மைக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கவில்லை என்றால், அவர் இறைமறுப்பாளர் ஆகிவிடுவார். அவர் அவற்றை ஹராம் என்று நம்பி, தண்டனைக்குப் பயந்தவராக அவற்றைச் செய்தால், அவர் இறைமறுப்பாளர் ஆகமாட்டார். இருப்பினும், அவர் நரகத்தில் வேதனை செய்யப்படத் தகுதியானவர் ஆவார். அவர் ஹராமானவற்றைச் செய்வதில் பிடிவாதமாக இருந்து, தவ்பா செய்யவில்லை என்றால், அது அவருடைய இறுதி மூச்சில் ஈமானை இழக்கச் செய்துவிடும்.

7- மக்ரூஹ்: அவை அல்லாஹுத்தஆலாவும், முஹம்மத் அலைஹிஸ்ஸலாமும் வெறுக்கும் காரியங்களாகும். இந்தக் காரியங்கள் இபாதத்களின் நன்மைகளைக் குறைக்கின்றன. மக்ரூஹ் இரண்டு வகைப்படும்: தஹ்ரீமீ மக்ரூஹ்: தஹ்ரீமீ மக்ரூஹ் என்பது ஒரு வாஜிபை விடுவதாகும், இது ஹராமுக்கு நெருக்கமானது. இதைச் செய்வது வேதனையைப் பெற்றுத் தரும். சூரிய உதயம், சூரிய அஸ்தமனம் ஆகிய நேரங்களில் தொழுகை நிறைவேற்றுவது போன்ற காரியங்கள் இவ்வகையைச் சார்ந்தவை. தன்ஸீஹீ மக்ரூஹ்: இவை முபாஹ், அதாவது ஹலாலுக்கு நெருக்கமான செயல்கள், அல்லது அவற்றைச் செய்வதை விடச் செய்யாமல் இருப்பது உங்களுக்குச் சிறந்த செயல்களாகும். ஸுன்னத் அல்-கய்ர் அல்-முஅக்கதா அல்லது முஸ்தஹப்பான செயல்களை விடுவது போன்றவை.

8- முஃப்சித்: நமது மார்க்கத்தில், ஈமான், தொழுகை, திருமணம், ஹஜ், ஸகாத், கொடுக்கல் வாங்கல் போன்ற ஒரு சட்டப்பூர்வமான செயலையோ அல்லது தொடங்கப்பட்ட ஒரு வணக்கத்தையோ பாழாக்கும், செல்லாததாக்கும் காரியங்கள் முஃப்சித் எனப்படும். உதாரணமாக, அல்லாஹுத்தஆலாவையோ அல்லது குர்ஆன் அல்-கரீமையோ நிந்திப்பது இறைமறுப்பாகும்; இந்தச் செயல்கள் ஈமானை பாழாக்கிவிடும். தொழுகையின்போது சிரிப்பது வழூவையும் தொழுகையையும் பாழாக்கிவிடும். நோன்பின்போது, ​​தெரிந்தே எதையாவது உண்பதோ குடிப்பதோ நோன்பைப் பாழாக்கிவிடும்.

ஃபர்ளுகள், வாஜிபுகள், ஸுன்னத்துகளை நிறைவேற்றுபவர்களுக்கும், ஹராம், மக்ரூஹ்களிலிருந்து விலகியிருப்பவர்களுக்கும் அஜ்ர், அதாவது தவாப் (நற்கூலி, பாக்கியம்) வழங்கப்படும். ஹராம், மக்ரூஹ்களைச் செய்பவர்களும், ஃபர்ளுகள், வாஜிபுகளை நிறைவேற்றாதவர்களும் பாவிகளாவார்கள். ஒரு ஃபர்ளை நிறைவேற்றுவதன் நன்மையை விட ஒரு ஹராமிலிருந்து விலகியிருப்பதன் நன்மை பல மடங்கு அதிகமாகும். ஒரு மக்ரூஹிலிருந்து விலகியிருப்பதன் நன்மையை விட ஒரு ஃபர்ளை நிறைவேற்றுவதன் நன்மை அதிகமாகும். ஒரு ஸுன்னத்தை நிறைவேற்றுவதன் நன்மையை விட ஒரு மக்ரூஹிலிருந்து விலகியிருப்பதன் நன்மை அதிகமாகும்.

இபாதத் (வணக்கம்) என்றால் என்ன?

நம்மையும், இருக்கும் ஒவ்வொரு பொருளையும் படைத்தவனும், நம்மை எல்லா நேரங்களிலும் நிலைநிறுத்துபவனும், புலப்படும், புலப்படாத பேரழிவுகளிலிருந்து நம்மைக் காப்பவனும், ஒவ்வொரு கணமும் நமக்கு பல்வேறு அருட்கொடைகளை வழங்குபவனுமாகிய அல்லாஹுத்தஆலாவின் கட்டளைகளையும் தடைகளையும் பின்பற்றுவதே இபாதத் ஆகும். தங்களுக்கு எண்ணற்ற அருட்கொடைகளை அனுப்பும் அல்லாஹுத்தஆலாவுக்கு தங்களால் இயன்றவரை நன்றி செலுத்துவது மனிதர்களின் கடமையாகும். இது பகுத்தறிவால் கட்டளையிடப்பட்ட ஒரு கடமையாகும். ஆனால், மனிதர்களுக்குக் குறைபாடுள்ள மனம் உள்ளது. அவர்களின் பகுத்தறிவு முழுமையற்றது. அல்லாஹுத்தஆலாவுக்கு நன்றி செலுத்துவதாகவும், மரியாதை செய்வதாகவும் அமையக்கூடிய காரியங்களை அவர்களால் கண்டுபிடிக்க முடியாது. நன்றி செலுத்துவதற்கும் மரியாதை செய்வதற்கும் உரிய கடமைகள், அல்லாஹுத்தஆலாவால் அறிவிக்கப்படாவிட்டால், உண்மையில் அவமதிப்பாகக் கூட இருக்கலாம். இப்போது, அல்லாஹுத்தஆலாவுக்கு நன்றி செலுத்துவதற்காக மக்கள் இதயம், நாவு, உடல் ஆகியவற்றால் செய்ய வேண்டிய கடமைகள் அல்லாஹுத்தஆலாவால் கூறப்பட்டு, அவனது பிரியமான நபியால் நமக்கு அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன. எனவே, பகுத்தறிவுள்ள மக்கள் அல்லாஹுத்தஆலாவுக்கு நன்றி செலுத்தவும், அல்லாஹுத்தஆலாவை வணங்கவும் முஹம்மத் அலைஹிஸ்ஸலாமைப் பின்பற்ற வேண்டும். முஹம்மத் அலைஹிஸ்ஸலாமைப் பின்பற்றுபவர் ஒரு முஸ்லிம் ஆவார். இபாதத் என்பது அல்லாஹுத்தஆலாவுக்கு நன்றி செலுத்துவதாகும், அதாவது, முஹம்மத் அலைஹிஸ்ஸலாமைப் பின்பற்றுவதாகும்.

இஸ்லாத்தின் பிரிவுகள்

இஸ்லாம் இரண்டு பிரிவுகளைக் கொண்டுள்ளது:

அ- இதயத்தால் நம்பப்பட வேண்டிய காரியங்கள்.

ஆ- இதயத்தாலும் உடலாலும் செய்யப்பட வேண்டிய இபாதத்கள்.

இதயத்தால் நம்பப்பட வேண்டிய அடிப்படைகள்

"எல்லாக் குழந்தைகளும் இஸ்லாத்திற்குப் பொருத்தமானவர்களாகவும், தகுதியானவர்களாகவும் பிறக்கிறார்கள். பின்னர், அவர்களின் பெற்றோர்கள் அவர்களை கிறிஸ்தவர்களாகவோ, யூதர்களாகவோ அல்லது மதமற்றவர்களாகவோ ஆக்குகிறார்கள்."
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

ஈமான் என்பது ரஸூலுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் அல்லாஹுத்தஆலாவின் நபி என்றும், அவர் அவனால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட நபி, ரஸூல் என்றும் நம்புவதாகும். இதை இதயத்தால் மொழிந்து, அவர் அல்லாஹுத்தஆலாவிடமிருந்து சுருக்கமாக அறிவித்ததைச் சுருக்கமாகவும், விரிவாக அறிவித்ததை விரிவாகவும் நம்புவதாகும். மேலும், கலிமா அஷ்-ஷஹாதாவை முடிந்தபோதெல்லாம், முடிந்தவரை அடிக்கடி கூறுவதாகும்.

வலுவான ஈமான் என்பது, நெருப்பு சுடும், பாம்பு விஷத்தால் கொல்லும் என்பதை நாம் உறுதியாக அறிந்து அவற்றைத் தவிர்ப்பது போல, அல்லாஹுத்தஆலாவையும் அவனது பண்புகளையும் மகத்தானதாகக் கருதி, இதை இதயத்தால் முழுமையாக உறுதிசெய்து, அவனது அங்கீகாரத்திற்காக (ரிழா) பாடுபட்டு, அவனது அழகை (ஜமால்) நோக்கி ஓடி, அவனது கோபத்திலிருந்தும் (கழப்) வேதனையிலிருந்தும் (ஜலால்) எச்சரிக்கையாக இருப்பதாகும். இந்த ஈமானை பளிங்குக் கல்லில் செதுக்கியது போல இதயத்தில் உறுதியாகப் பதியவைக்க வேண்டும்.

ஈமானின் ஆறு அடிப்படைகள் உள்ளன, அவற்றை நாம் முழுமையாக நம்ப வேண்டும்.

அவை:

1- அல்லாஹுத்தஆலாவின் இருப்பையும் ஒருமையையும் நம்புவது.

2- அவனது வானவர்களை நம்புவது.

3- அல்லாஹுத்தஆலாவால் அருளப்பட்ட வேதங்களை நம்புவது.

4- அல்லாஹுத்தஆலாவால் அனுப்பப்பட்ட நபிமார்களை நம்புவது.

5- இறுதி நாளை (யவ்முல் ஆகிர்) நம்புவது.

6- கத்ர், அதாவது நன்மையும் (கைர்) தீமையும் (ஷர்) அல்லாஹுத்தஆலாவிடமிருந்தே வருகின்றன என்று நம்புவது.

உடலாலும் இதயத்தாலும் செய்யப்படும் இபாதத்கள்

ஒவ்வொரு முஸ்லிமும் கட்டாயம் செய்ய வேண்டிய இபாதத்கள் உள்ளன, அந்த கடமைகளைச் செய்யும்போது பின்பற்ற வேண்டிய விதிகளும் உள்ளன. அந்த இபாதத்கள் இஸ்லாத்தின் அடிப்படைகள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன, அவை ஐந்து ஆகும்:

1- கலிமா அஷ்-ஷஹாதாவைக் கூறுவது.

2- ஐவேளைத் தொழுகைகளை உரிய நேரத்தில் நிறைவேற்றுவது.

3- ஒருவரின் சொத்திலிருந்து ஸகாத் கொடுப்பது.

4- ரமழான் மாதத்தின் ஒவ்வொரு நாளும் நோன்பு நோற்பது.

5- (தகுதியுள்ள ஒருவர்) தனது வாழ்வில் ஒருமுறை ஹஜ் செய்வது.

உங்களை நேசிப்பவர்களின் கண்கள்,
மற்றவர்களை நாடாது,
உங்களையே இலக்காகக் கொண்டவர்கள்,
இவ்வுலகையோ மறுமையையோ நினைக்க மாட்டார்கள்.
தங்களின் இதயங்களை உங்களுக்குக் கொடுத்தவர்கள்,
தங்களின் அறிவு உங்களை அடைந்தவர்கள்,
தங்களின் கண்கள் உங்களைக் கண்டவர்கள்,
எப்போதும் நற்பாக்கியம் பெறுவார்கள்.
நேசிப்பவர்கள் இறப்பதில்லை,
அவர்களின் உடல்கள் அழிவதில்லை,
அனபில் தங்களை இழந்தவர்,
ஒருபோதும் தீய பாக்கியம் பெறமாட்டார்.
உங்கள் கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிபவர்கள்,
உங்களை அடைந்தவர்கள்,
இராப்பாடிகளைப் போலப் பாடுபவர்கள்,
யாராலும் ஒருபோதும் புரிந்துகொள்ள முடியாது.
உங்கள் அன்பின் மூலம் ஒருவரையொருவர் அறிந்தவர்கள்,
உங்களுக்காக ஒருவரையொருவர் நேசிப்பவர்கள்,
உங்கள் சமூகத்தை அடைந்தவர்கள்,
மரணத்திற்கு ஒருபோதும் அஞ்ச மாட்டார்கள்.
ஓ என் சகோதரனே, நீ புத்திசாலியாக இருந்தால்,
ஹக்கை நேசிப்பதை உன் கடமையாக்கிக் கொள்,
அன்பைச் சுவைக்காதவர்களுக்கு,
தூய இதயம் இருக்காது.