பிரியாவிடை ஹஜ்
ஹிஜ்ரி பத்தாம் ஆண்டில், நமது தலைவர், நபி ஹஜ்ஜிற்குத் தயாராகி, மதீனாவிலுள்ள முஸ்லிம்களுக்கு ஹஜ்ஜிற்கான ஏற்பாடுகளைச் செய்யுமாறு கட்டளையிட்டார்கள். அவர் மதீனாவிற்கு வெளியே உள்ளவர்களுக்கும் செய்தி அனுப்பினார். இதன் பேரில், ஆயிரக்கணக்கான முஸ்லிம்கள் மதீனாவில் கூடினர். நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ் நூறு ஒட்டகங்களை குர்பானி கொடுப்பதற்காக வாங்கினார்கள். அவர்கள் புறப்படுவதற்கு முன்பு குஸ்ல் அப்தஸ்த் (சடங்கு குளியல்) செய்தார்கள். அவர் தம் பாக்கியம் பெற்ற தலைமுடியை வாரி, அழகான நறுமணங்களைப் பூசி, தம் இஸார் மற்றும் ரிதாவை (ஆண்களுக்கான இஹ்ராமை உருவாக்கும் இரண்டு துணித் துண்டுகள்) அணிந்தார்கள். தயாரிப்புகள் முடிந்ததும், நமது அன்புக்குரிய நபி துல்கஃதா மாதத்தின் 25 ஆம் நாள் லுஹருக்குப் பிந்தைய ஸலாத்தைத் தொடர்ந்து, முப்பதாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட மக்கள் கொண்ட ஒரு பயணக் குழுவுடன் மதீனாவிலிருந்து புறப்பட்டார்கள். அவர்கள் ஷஜரா சாலை வழியாக துல்-ஹுலைஃபாவிற்கு வந்தனர். இங்கே, அஸ்ஹாப்களின் எண்ணிக்கை நாப்பதாயிரத்தைத் தாண்டியது. அவர்கள் அங்கு இரவு தங்கினர். நமது அன்புக்குரிய நபி தம்முடன் எடுத்துச் சென்ற நூறு ஒட்டகங்களில் ஒன்றை தம்மிடம் கொண்டு வரச் செய்தார்கள். அவர் அதன் கூனின் வலது பக்கத்தைக் கீறி, அதை குர்பானிக்காகக் குறித்தார்கள், அதன் கழுத்தில் இரண்டு கட்டைகளைத் தொங்கவிட்டு, தம் அஸ்ஹாப்களையும் அவ்வாறே செய்யுமாறு கட்டளையிட்டார்கள். அவர் இரண்டு ரக்அத் இஹ்ராம் ஸலாத்தைத் தொழுதார்கள். அல்லாஹு தஆலாவைப் புகழ்ந்து நன்றி செலுத்திய பிறகு, நமது தலைவர் ஸர்வார் அல்-காயினாத், “யா அல்லாஹ்! இதை எனக்காக நயவஞ்சகமோ, பகட்டோ, புகழோ இல்லாத ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட ஹஜ்ஜாக ஆக்குவாயாக” என்று பிரார்த்தனை செய்தார்கள்.
அவர் இஹ்ராம் அணிந்து, ஜிப்ரஈல் அலைஹிஸ்ஸலாமின் வார்த்தைகளின் பேரில் உரக்க தல்பியா சொல்லத் தொடங்கினார். அஸ்ஹாபுல் கிராம் சேர்ந்தபோது, வானங்களும் பூமியும் தல்பியாவின் முழக்கங்களால் அதிரத் தொடங்கின...
“லப்பைக்! அல்லாஹும்ம லப்பைக்! லப்பைக்! லா ஷரீக்க லக்க லப்பைக்! இன்னல் ஹம்த வன்னிஃமத லக வல் முல்க லா ஷரீக லக்!”
“யா அல்லாஹ்! என்னை மன்னிப்பாயாக! உன் கருணையை எனக்கு அருள்வாயாக! ரஃபீக் அல்-அஃலாவின் தரத்தை அடையச் செய்வாயாக!”
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்
பைதா சாலையைப் பின்தொடர்ந்து, நபியவர்கள் மலலை நோக்கிச் சென்றார்கள். அஸ்ஹாப்கள் அவருக்குப் பின்னால் திரண்டனர். வழியில் இன்னும் புதியவர்கள் சேர்ந்துகொண்டிருந்தனர். நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ், மூஸா அலைஹிஸ்ஸலாம் உட்பட கிட்டத்தட்ட எழுபது நபிமார்கள் தொழுதிருந்த ரஹ்வா எனும் பள்ளத்தாக்கிற்கு வந்தபோது, அங்கு அவர், “இந்தப் பள்ளத்தாக்கு ஜன்னத்தின் பள்ளத்தாக்குகளில் ஒன்றாகும்,” என்றார்கள். அவர் அங்கு தொழுதார்கள். அங்கிருந்து அவர் முன்ஸரஃபிற்குச் சென்று, அஸாஸாவில் ஃபஜ்ர் ஸலாத்தைத் தொழுதார்கள். அவர் லஹ்ய் அல்-ஜமலுக்கு வந்தபோது, நோய்வாய்ப்பட்டு, ஹஜாமத் (இரத்தம் எடுத்தல்) செய்துகொண்டார். அவர் சுக்யாவில் தங்கினார். அவர் தம் மதிப்பிற்குரிய தாயார் ஹஸ்ரத் ஆமினா காலமான அப்வாவிற்கு வந்தபோது, அவருடைய கப்ரைச் சந்தித்து அழுதார். அவருடன் இருந்தவர்களும் அழுதனர். இதற்குப் பிறகு, அவர்கள் தலாஅத் அல்-யமன், ஜுஹ்ஃபா, கதீர் அல்-ஹும், குதைத் ஆகிய இடங்களுக்குச் சென்று உஸ்ஃபான் பள்ளத்தாக்கை அடைந்தனர். இங்கே, நமது தலைவர், நபி ஹஸ்ரத் அபூ பக்ரிடம், “ஹூத் மற்றும் ஸாலிஹ் அலைஹிமுஸ்ஸலாம் கம்பளி ஆடைகளை இடுப்பில் சுற்றிக்கொண்டு, வண்ண ஆடைகளை மேலே அணிந்து, இளம் சிவப்பு ஒட்டகங்களில் பேரீச்சை நார் கயிற்றுக் கடிவாளங்களுடன் ஹஜ்ஜிற்காக தல்பியா சொல்லியவாறு இதைக் கடந்து சென்றனர்,” என்றார்கள்.1 கனீம், மர்ருஸ்ஸஹ்ரான் மற்றும் ஷரீஃப் வழியாகச் சென்று, அவர்கள் ஸீ-துவாவை அடைந்தனர். இங்கு இரவு தங்கி, ஃபஜ்ர் ஸலாத்தைத் தொழுத பிறகு, அவர்கள் ஹஜூனைக் கடந்து, கதா சரிவிலிருந்து மக்காவிற்குள் நுழைந்தனர். பத்து நாள் பயணத்திற்குப் பிறகு, அவர்கள் துல்ஹிஜ்ஜா 4 ஆம் திகதி மக்காவிற்கு வந்தடைந்தனர். யமன் மற்றும் பிற நாடுகளிலிருந்து ஹஜ்ஜிற்காக வந்தவர்கள் சேர்ந்ததால், முஸ்லிம்களின் எண்ணிக்கை 90 ஆயிரத்தைத் தாண்டியது. (மற்றொரு அறிவிப்பில், அது ஒரு லட்சத்து பதினான்காயிரம்; மற்றொன்றில், அது சுமார் ஒரு லட்சத்து இருபதாயிரம்.) நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ் பைத்துல்லாஹ்வைக் கண்டபோது, அவர், “யா அல்லாஹ்! இந்த பைத்தின் (வீட்டின்) மகிமை, மேன்மை, கம்பீரம் மற்றும் புகழை அதிகரிப்பாயாக. மேலும் ஹஜ் மற்றும் உம்ரா செய்வதன் மூலம் இதை கண்ணியப்படுத்துபவர்களின் மகிமை, கம்பீரம், மதிப்பு மற்றும் நன்மையை அதிகரிப்பாயாக,” என்று பிரார்த்தனை செய்து, மனாஸிக்கைத் தொடங்கினார். ஹஜ்ஜின் காலம் முழுவதும், அவர் மக்காவிற்கும் மினாவிற்கும் இடையில் அத்பஹாவில் அமைக்கப்பட்ட ஒரு கூடாரத்தில் தங்கினார். நமது அன்புக்குரிய நபி துல்ஹிஜ்ஜா 8 ஆம் திகதி (தர்வியா) மினாவிற்கும், 9 ஆம் திகதி (அரஃபா) அரஃபாவிற்கும் சென்றார்கள். அவர் அரஃபா பள்ளத்தாக்கின் நடுவிலுள்ள உரனா பள்ளத்தாக்கிற்கு வந்து நின்றார்கள். பிற்பகலில், குஸ்வா என்ற தம் ஒட்டகத்தின் மீது, அவர் தம் பிரியாவிடை குத்பாவை ஓதி, அஸ்ஹாபுல் கிராம் (ரழியல்லாஹு அன்ஹும்) அவர்களிடம் விடைபெற்றார்கள்.2
நான் உம்மிடம் வந்தேன்!
யா பாவிகளின் புகலிடமே, உன்னிடம் தஞ்சம் தேடி வந்தேன்!
என்னிடம் பல குற்றங்கள் உள்ளன; உன்னிடம் மன்றாட வந்தேன்!
இருண்ட இடங்களுக்குத் திரும்பியிருந்தேன், சேற்றில் சிக்கியிருந்தேன்,
நேர்வழியை ஒளிரச் செய்யும் ஒளியின் மூலத்திற்கு வந்தேன்.
என்னிடம் என் உயிர் மட்டுமே உள்ளது, யா எல்லா உயிர்களின் உயிரே!
என் உயிரைக் கொடுக்க வந்தேன் என்று சொல்வது பொருந்துமா?
நீர் துன்புற்றவர்களின் குணப்படுத்துபவர், நான் இதயத்தில் நோயுற்றவன்.
என் இதயத்தின் சிகிச்சைக்காக உமது கதவைத் தட்ட வந்தேன்.
தாராளமானவரின் வாசலுக்கு எதையும் கொண்டு வருவது தவறு.
நீர் மிதித்து கௌரவித்த மண்ணை முத்தமிட வந்தேன்.
என் பாவங்கள் பல, ஒரு மலையைப் போல, என் முகம் கருப்பு, தாரைப் போல.
இந்தச் சுமையிலிருந்தும் கருமையிலிருந்தும் முற்றிலும் விடுபட வந்தேன்.
உமது கருணைக் கடலிலிருந்து ஒரு துளி நிச்சயமாக அனைத்தையும் சுத்தம் செய்யும்,
இருப்பினும், என் முகத்தைப் போலக் கரிய என் செயல்களின் ஏட்டுடன் நான் வந்துள்ளேன்.
என் உயிரை விட அன்பான நேசரே, உமது வாசலைத் தொட முடிந்தால் மட்டுமே.
தண்ணீரால் அடைய முடியாதவை, அந்த மண்ணிலிருந்து எழுகின்றன!
