ஹுதைபியா சம்பவம்

நோக்கம் உம்ரா, முடிவு ஹுதைபியா

ஹிஜ்ராவின் ஆறாவது ஆண்டில், துல்-கஅதா மாதம். ஒரு இரவில் நபிகள் நாயகம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) கனவில் தாமும் அஸ்ஹாப் கிராம்களும் மக்காவிற்கு சென்று, கஃபாவைத் தவாஃப் செய்வதையும், அவர்களில் சிலர் தமது தலைமுடியை குறுகியதாக வெட்டுவதையும், சிலர் தமது தலைமுடியைச் சவரம் செய்வதையும் கண்டார். எமது தலைவரான நபிகள் நாயகம் தமது கனவை அஸ்ஹாப் அல்கிராம்களிடம் பகிர்ந்ததும், அவர்கள் மிகவும் உற்சாகமடைந்தனர். அவர்கள் மக்காவிற்கு செல்வதற்கான பெரும் சந்தோஷத்தில் திளைத்தனர். அவர்கள் வளர்ந்த, தமது நினைவுகளால் நிறைந்த அழகிய தாயகமான மக்கா, ஹிஜ்ராவுக்குப் பின்னர் அவர்கள் காணாத அதே மக்காவுக்கு செல்வார்கள். அவர்கள் முகத்தஸ் (புனித) கஃபாவைப் பார்த்து தவாஃப் செய்யவும், நாள்தோறும் தொழுகைகளில் திரும்பிய புனித இடத்தை சென்று காண்பதற்கும், பெரும் ஆசையுடன் எதிர்பார்த்திருந்த தருணம் அது. எமது அன்பார்ந்த நபிகள் நாயகத்தின் “நீங்கள் நிச்சயமாக மஸ்ஜித் அல்-ஹராமில் நுழைவீர்கள்!” என்ற புனித செய்தி கிடைத்தவுடன், அஸ்ஹாபுல் கிராம்கள் உடனடியாக ஏற்பாடுகளைத் தொடங்கினர்.

எமது தலைவரான ஹபீப் அல்அக்ரம் தமது ஏற்பாடுகளை முடித்த பிறகு, மதீனாவில் அப்துல்லாஹ் இப்னு உம்மி மக்தூமை தனது பிரதிநிதியாக விட்டுவிட்டு, துல்-கஅதா மாதத்தின் முதல் திங்களன்று தனது குஸ்வா என்ற ஒட்டகத்தில் ஏறினார். தமது 1400 அஸ்ஹாப்களுடன், மதீனாவில் இருந்தவர்களுக்கு பிரியாவிடை கூறி விடைபெற்றார். அவர்கள் உம்ரா (மக்காவிற்குச் செல்லும் ஸுன்னா யாத்திரை) மேற்கொள்ள நிய்யத் (ஆத்மார்த்தமான நோக்கம்) வைத்து, முகத்தஸ் நகரமான மக்காவை நோக்கி நடைபோட்டனர். அவர்கள் தங்களுடன் பயண ஆயுதமாக இருக்கும் வாள்களையும் பலியிடுவதற்காக எழுபது ஒட்டகங்களையும் எடுத்துச் சென்றிருந்தனர். அந்தக் குழுவில் இருநூறு பேர் குதிரை வீரர்களாக இருந்தனர், மேலும் நால்வர் பெண் ஸஹாபிகளாக இருந்தனர். அந்த நால்வரில் ஒருவர், நமது அன்பார்ந்த நபியவர்களின் பரிசுத்தமான மனைவியான ஹஸ்ரத் உம்மு ஸலமா (ரழியல்லாஹு அன்ஹா) ஆவார்.

அவர்கள் மீகாத் (மக்காவின் புனித பிரதேசத்தின் வெளியே உள்ள, முஸ்லிம்கள் ஹரமில் நுழைவதற்கு முன் திரண்டு, தங்களை உடல்ரீதியாகவும் ஆன்மீக ரீதியாகவும் தயார்படுத்திக் கொள்ளும் இடங்கள்) எனப்படும் இடத்துக்குச் சென்றபோது, அது துல்-ஹுலைஃபா என அழைக்கப்பட்டது. அவர்கள் இஹ்ராம் (ஹஜ்ஜுக்கும் உம்ராவுக்கும் அணியப்படும் உடை) அணிந்து, மாலைத் தொழுகையை நிறைவேற்றினர். பின்னர் பலியிடப்படும் ஒட்டகங்களின் காதுகளைக் குறித்து, அவற்றின் கழுத்தில் கயிறுகளைக் கட்டினர். நாஜியா இப்னு ஜுந்துப் அஸ்லமியை ஒட்டகங்களைப் பராமரிக்க உதவியாளர்களுடன் பொறுப்பாக நியமித்தனர். 20 பேர் கொண்ட குதிரைப்படையினரின் தளபதியாக அப்பாத் இப்னு பிஷ்ரை நியமித்து, உளவு பார்ப்பதற்காக முன்னே அனுப்பினர். பிஷ்ர் இப்னு சுஃப்யானை தூதராக மக்காவுக்கு அனுப்பினர்.1

இஹ்ராம் அணிந்த நமது அன்பார்ந்த நபியும் வீரமான அஸ்ஹாப்களும், அல்லாஹு தஆலாவைப் புகழ்ந்து, அவனது மகிமையை உறுதிப்படுத்தி, அவனிடம் பிரார்த்தனை செய்யத் தொடங்கினர்:

“லப்பய்க்! அல்லாஹும்ம லப்பய்க்! லப்பய்க்! லா ஷரீக லக லப்பய்க்! இன்னல் ஹம்த வன்னி’மத லக வல் முல்க லா ஷரீக லக்!”

(இதோ நான் வந்துவிட்டேன்! என் அல்லாஹ்வே, இதோ நான் வந்துவிட்டேன்! நான் என் சொற்களாலும், எனது முழு உள்ளத்தாலும் உனது அழைப்புக்கு மறுமொழி அளிக்கின்றேன்; உனது கட்டளைக்கு நான் கீழ்ப்படிகின்றேன். உனக்கு இணையாக யாரும் இல்லை; நான் முழு உள்ளத்துடனும் உன் பக்கம் திரும்புகின்றேன். எல்லாப் புகழும் பாக்கியங்களும் உனக்கே உரியது. ஆட்சி உனக்கே உரியது. உனக்கு இணையாக யாரும் இல்லை.)

இந்த புனித தல்பியாவுடன், பூமியும் வானமும் அதிர்ந்து கொண்டிருந்தன, துல்-ஹுலைஃபா ஒளிமயமான நிலைக்கு மாறிக் கொண்டிருந்தது. அனைவரும் பெரும் உற்சாகத்தில் மூழ்கியிருந்தனர். அவர்கள் துல்-ஹுலைஃபாவை விட்டு, விரைவில் மக்காவை அடைவதற்காகப் புறப்பட்டனர்.

பாதையில், ஹஸ்ரத் உமர் மற்றும் ஹஸ்ரத் ஸஅத் இப்னு உபாதா நமது அன்பார்ந்த நபி ஹபீப் அல்-அக்ரமின் அருகே வந்து, தங்களது கவலையை வெளிப்படுத்தினர்: “ரஸூலுல்லாஹ்வே! உங்களை எதிர்த்து போராடுகின்றவர்களிடமா நாம் ஆயுதமின்றி செல்கிறோம்? குறைஷிகள் உங்கள் மீது தாக்குதல் நடத்தி, உங்கள் பரிசுத்த உடலுக்குக் கேடு விளைவிக்கக்கூடும் என நாம் பயப்படுகிறோம்.” என்றனர்.

“அல்லாஹ் தஆலா மீது நான் சத்தியமாக சொல்கிறேன், பைத் அஷ்ஷரீஃபின் மரியாதைக்குப் புறம்பாக இல்லாமல், குறைஷ் என்னிடம் எதைக் கேட்டாலும், அதை நான் ஏற்கிறேன்!”
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

இரு உலகத்தின் தலைவரான நபிகள் நாயகம், “நான் உம்ராவுக்கான நிய்யத் செய்துள்ளேன். இந்த நிலையில் ஆயுதங்களை எடுத்துச் செல்ல விரும்பவில்லை.” என்று கூறினார்.

பயணம் அமைதியானதாக இருந்தது. வழியிலுள்ள பல கோத்திரங்களை நபிகள் நாயகம் சந்தித்து, அவர்களை இஸ்லாத்துக்கு அழைத்தார். சிலர் மனதில் தயக்கத்துடன் இருந்தனர், சிலர் பரிசுகளையும் அனுப்பினர். இவ்வாறு, அவர்கள் பாதி வழியைக் கடந்து, உஸ்ஃபானின் பின்புறத்தில் அமைந்த கதீர் அல்-அஷ்தாத் எனப்படும் இடத்துக்கு வந்தார்கள்.

இங்கு, குறைஷியர்களுக்கு செய்திகளை அனுப்ப நியமிக்கப்பட்டிருந்த ஹஸ்ரத் பிஷ்ர் இப்னு சுஃப்யான், குறைஷியர்களை சந்தித்து விட்டுத் திரும்பினார். அவர் நபிகள் நாயகத்திற்கு அவர் கண்டதைப் பற்றித் தெரிவித்தார்: “ரஸூலுல்லாஹ்வே! நீங்கள் வருகிறீர்கள் என்பதை குறைஷியர்கள் அறிந்துள்ளனர். பயத்தால், அவர்கள் அருகிலுள்ள கோத்திரங்களுக்கு விருந்து கொடுத்து, உதவியைக் கேட்டுள்ளனர். அவர்கள் உங்கள் மீதான உளவுக்காக இருநூறு வீரர்களைக் கொண்ட குதிரைப்படையை அனுப்பியுள்ளனர். அருகிலுள்ள கோத்திரங்கள் இந்தக் கோரிக்கையை ஏற்றுக் கொண்டு, பல்தா எனப்படும் இடத்தில் ஒன்றிணைந்துள்ளனர். அவர்கள் பல இராணுவக் கோட்டைகளை அமைத்து, உங்களை மக்காவில் நுழைய விட மாட்டோம் என உறுதி எடுத்துள்ளனர்.” என்றார்.

இந்தச் செய்தியின் காரணமாக, இரு உலகங்களின் தலைவரான நபிகள் நாயகம் மிகவும் சோகமடைந்து, “குறைஷ் அழிந்துவிட்டது. போர் அவர்களை முன்பே அழித்துவிட்டது... குறைஷ் நிராகரிப்பாளர்கள் தங்களுக்கு சக்தி இருக்கிறது என்று நினைக்கிறார்களா? அல்லாஹ்வின் பேரில் சொல்கிறேன், எனது தலை உடலிலிருந்து பிரியும் வரை அல்லது அல்லாஹு தஆலா என்னை அனுப்பிய இந்த மார்க்கத்தை மிகைக்கச் செய்யும்வரை நான் அவர்களுடன் போரிடுவதை நிறுத்தமாட்டேன்!” என்று கூறினார்.

பிறகு, நபிகள் நாயகம் தனது வீரமான அஸ்ஹாப்களிடம் திரும்பி, இந்த விவகாரம் குறித்து அவர்களின் கருத்துகளையும் பார்வைகளையும் கேட்டார். தமது முழு உள்ளத்தையும் ரஸூலுல்லாஹ்வுக்கு அர்ப்பணித்த மகத்தான அஸ்ஹாப்கள், “அல்லாஹு தஆலாவும் அவனது ரஸூலும் அதிகம் அறிவார்கள். எங்கள் உயிர்கள் உங்களுக்காகவே அர்ப்பணிக்கப்படும், ரஸூலுல்லாஹ்! நாம் பைதுல்லாஹ்வை தவாஃப் செய்யும் நோக்கத்துடன் வந்து கொண்டிருக்கிறோம். யாரையும் கொல்லவோ அல்லது யாருடனும் போரிடவோ வரவில்லை. ஆனால், அவர்கள் கஃபாவுக்கு சென்று வழிபாடு செய்வதைத் தடுக்க விரும்பினால், நிச்சயமாக நாங்கள் அவர்களுடன் போரிட்டு எங்கள் இலக்கை அடைவோம்!” என்றனர்.

நமது அன்பார்ந்த நபியவர்களுக்கு அஸ்ஹாபுல் கிராம்களின் திடமான மனப்பாங்கு மிகவும் மகிழ்ச்சியளித்தது. அவர், “அப்படியானால், அல்லாஹு தஆலாவின் மகத்தான நாமத்துடன் முன்னே செல்லுங்கள்!” என்று கூறினார். நபிகள் நாயகத்தைச் சுற்றியுள்ள சஹாபிகள் தல்பியாவை “லப்பய்க்! அல்லாஹும்ம லப்பய்க்!” என்றும் தக்பீரை “அல்லாஹு அக்பர்! அல்லாஹு அக்பர்!” என்றும் கூறியபடி, மக்காவை நோக்கி நடைபோட்டனர்.

ஒரு பிற்பகலில், ஹஸ்ரத் பிலால் அல்-ஹபஷி தனது அழகிய குரலில் முழு மனமகிழ்ச்சியுடன் அதான் அல்-முஹம்மதியை படித்து, தொழுகை நேரம் வந்துவிட்டதை அறிவித்தார். இதற்கிடையில், 200 பேர் கொண்ட குறைஷ் குதிரைப்படை அங்கே வந்து, ஸஹாபிகளுக்கும் மக்காவிற்கும் இடையே நின்றனர். அவர்கள் தாக்குதல் தொடுக்கத் தயாராக இருந்தனர்.

அதுபோன்ற சூழ்நிலையிலும், இரு உலகங்களின் தலைவரும், அவரது மகத்தான அஸ்ஹாப்களும் வரிசைகளை அமைத்து தொழுகையைத் தொடங்கினர். அது பார்க்க அழகான ஒரு தருணமாக இருந்தது; நமது அன்பார்ந்த நபியை பின்பற்றிக் கொண்ட 1400 சஹாபிகள் வரிசையாக, நிசப்தமாக கியாமில் நிற்பதையும், ருகூவுக்கு குனிவதும் அவர்கள் மனநிலையை வெளிப்படுத்துவதையும் காணக்கூடியதாக இருந்தது. குறிப்பாக, அவர்கள் அனைவரும் ஒரே நேரத்தில் ஸஜ்தாவுக்கு சென்றது, பிரமாண்டமான ஒரு மலை தலைகுனிந்து விட்டு மீண்டும் எழுந்ததைப் போன்ற தோற்றத்தை அளித்தது.

“குறைஷிய நிராகரிப்பாளர்கள் தங்களுக்கு சக்தி இருக்கிறது என்று நினைக்கிறார்களா? அல்லாஹ்வின் பேரில் நான் சத்தியமாகச் சொல்கிறேன், எனது தலை உடலிலிருந்து பிரியும்வரை அல்லது அல்லாஹு தஆலா என்னை பரப்புமாறு அனுப்பிய இந்த மார்க்கத்தை உயர்த்தி மிகைக்கச் செய்யும்வரை, அவர்களுடன் போரிடுவதை நான் ஒருபோதும் நிறுத்தமாட்டேன்!”
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

அவர்கள் தங்கள் கண்ணியமான நெற்றியைக் கீழே வைத்து, அல்லாஹ்வின் முன்னிலையில் சிரம் தாழ்த்தி செய்யும் அமைதியான செயல், சில குறைஷ் குதிரைப்படை வீரர்களின் இதயங்களில் இஸ்லாத்தின் மீதான காதலை உருவாக்கியது. அஸ்ஹாபுல் கிராம் தொழுகையை ஸலாம் செய்து நிறைவு செய்ததும், குறைஷ் குதிரைப்படைத் தளபதி வருந்தி, “இந்த முஸ்லிம்களின் நிலையைப் பயன்படுத்தி தாக்குதல் நடத்தினால், அவர்களில் பெரும்பாலோரையும் கொன்றிருக்க முடியும்! அவர்கள் தொழுகையை நிறைவேற்றும் போது ஏன் நாங்கள் தாக்கவில்லை?” என்று கூறினார். பின்னர் அவர் தனது நண்பர்களிடம், “கவலைப்பட வேண்டாம். இந்த முறை நாங்கள் சந்தர்ப்பத்தை விடாமல் இருப்போம், அவர்கள் மற்றொரு தொழுகையை ஆரம்பிப்பார்கள், அது அவர்களின் உயிரை விடவும் குழந்தைகளை விடவும் அவர்களுக்கு மதிப்புடையதாகும்!” என்று கூறினார்.

அல்லாஹு தஆலா அவர்களின் இந்த வார்த்தைகளை நபிகள் நாயகமிடம் ஜிப்ரஈல் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) மூலம் வஹீயாக அனுப்பி அறிவித்தான்.

அந்த அருளப்பட்ட ஆயத்தில் இவ்வாறு கூறப்பட்டது: “(என் ஹபீப்!) நீங்கள் அவர்களுடன் இருக்கும்போது மற்றும் (எதிரிகளுக்கு முன்னால்) அவர்களுக்காக (உங்கள் அஸ்ஹாப்களுக்கு) தொழுகையை நடத்தும்போது, அவர்களை இரண்டு குழுக்களாகப் பிரியுங்கள். சிலர் உங்களுடன் தொழுகையில் (ஒரு குழுவாக) நிற்கட்டும், மற்றவர்கள் எதிரிகளை எதிர்த்து கவனமாக இருக்கட்டும். அவர்கள் தங்களது ஆயுதங்களை எடுத்துக் கொள்ளட்டும். உங்களுடன் இருந்து ஒரு ரக்அத் தொழுதவர்கள் எதிரிகளை எதிர்க்கச் செல்லட்டும் (தொழுகையை ரத்து செய்யக்கூடிய செயல்களை தவிர்த்து). இதன் பின்னர், இன்னும் தொழாதவர்கள் வந்து, உங்களுடன் இரண்டாவது ரக்அத்தை தொழட்டும், அவர்கள் தங்களது கவசங்களையும், கேடயங்களையும் ஆயுதங்களையும் எடுத்துக்கொள்ளட்டும். (அவர்கள் உங்களுடன் தஷஹ்ஹுதையும், உங்கள் ஸலாமுடன் தொழுகையை நிறைவு செய்யாமல் எதிரிகளுக்கு எதிராக செல்லட்டும்; ஒரு ரக்அத் தொழுதவர்கள் திரும்பி, தங்களுக்காக மேலும் ஒரு ரக்அத் தொழுகையையும் ஸலாமையும் நிறைவேற்றி நிறைவு செய்யட்டும். இரண்டாவது ரக்அத்தை இமாமுடன் தொழுதவர்கள் திரும்பி, மேலும் ஒரு ரக்அத்தை தொழுது தொழுகையை நிறைவு செய்து ஸலாமையும் செய்யட்டும்.) நீங்கள் ஆயுதங்களையும் பொருட்களையும் தவற விட்டுவிடுவீர்கள் என்று நிராகரிப்பாளர்கள் ஆசைப்படுகிறார்கள், அவர்கள் திடீர் தாக்குதல் நடத்துவதற்காக... மழையால் அல்லது நீங்கள் நோயால் கஷ்டப்பட்டிருந்தால், உங்கள் ஆயுதங்களை வைப்பதில் குற்றமில்லை. ஆனால், அனைத்து முன்னேற்பாடுகளையும் எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். நிச்சயமாக, அல்லாஹு தஆலா நம்பிக்கையற்றவர்களுக்காக ஒரு இழிவுதரும் தண்டனையைத் தயார் செய்து வைத்துள்ளான்.”2

பிற்பகல் நேரத்தில், ஹஸ்ரத் பிலால் அதான் சொன்னபோது, குறைஷ் குதிரைப்படை மீண்டும் அஸ்ஹாபுல் கிராம்களுக்கும் மக்காவிற்கும் இடையில் நின்று, தாக்குதலுக்குத் தயாராக இருந்தது. நமது நபிகள் நாயகம் ஆயத்தில் குறிப்பிடப்பட்டபடி, தனது அஸ்ஹாப்களுக்குத் தொழுகையை நடத்தினார்.

முஸ்லிம்களின் இந்த எச்சரிக்கையான தொழுகையைப் பார்த்து புறக்கணிப்பாளர்கள் ஆச்சரியமடைந்தனர். அல்லாஹு தஆலா அவர்களுடைய இதயங்களில் பயத்தை உண்டாக்கினான். அவர்கள் எதையும் செய்யத் துணியவில்லை. அவர்கள் மக்காவுக்கு செய்திகளை கொண்டு செல்ல அங்கிருந்து புறப்பட்டார்கள். நமது நபிகள் நாயகமும் அவரது அஸ்ஹாப்களும் மக்காவை நோக்கி நகர்ந்தனர்.

அவர்கள் முகத்தஸ் மக்காவின் எல்லைகளுக்கு வந்தபோது, நமது நபி ரஸூலுல்லாஹ்வின் ஒட்டகம் குஸ்வா, எந்தவொரு தெளிவான காரணமுமின்றி திடீரென அமர்ந்தது. அதை எழுப்ப மிகவும் முயற்சித்தனர்; ஆனால், அது எழுந்திருக்கவில்லை. இதைப் பார்த்து, உலகத்தின் சுல்தான், “இதுபோன்று அமர்வது குஸ்வாவின் இயல்பில்லை. ஆனால், மக்காவிற்குள் (அப்ரஹாவின்) யானையை நுழைவதை ஒருமுறை தடுத்த அல்லாஹு தஆலா, இப்போது குஸ்வாவை தடுத்து நிறுத்தியுள்ளான். எனது உயிர் அவனது சக்தியில் உள்ள அல்லாஹ்வின் பேரில் நான் சத்தியமாகச் சொல்கிறேன், ஹரமில் (போரிடுவது அல்லது இரத்தத்தை சிந்துவது போன்ற) அல்லாஹ் தடைசெய்தவை தவிர்ந்த எந்தவொரு விஷயத்திலும் குறைஷியர்கள் என்னிடமிருந்து கேட்கும்பட்சத்தில், அதை நான் நிச்சயமாக நிறைவேற்றுவேன்!” என்று கூறினார்.

இதற்குப் பிறகு, அவர்கள் குஸ்வாவை எழுப்ப முயற்சித்தனர். ஒட்டகம் திடீரென எழுந்தது. அது ஹரமின் எல்லைக்குள் நுழையவில்லை, ஆனால் ஹுதைபியா பகுதியில், எல்லைக்கு அருகே நின்றது. நபியவர்களும் அஸ்ஹாபுல் கிராம்களும் குறைந்தளவு தண்ணீருடன் அந்த இடத்தில் தங்கினர்.

ரஸூல் அல்அக்ரம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) தமது கூடாரத்தை புனித மக்காவின் எல்லைக்கு வெளியே அமைக்கச் செய்தார். அஸ்ஹாப்களுடன் அவர் அங்கு காத்திருந்தார். நேரம் வந்தவுடன், அவர்கள் தொழுகையை மக்கா அல்முகர்ரமாவின் எல்லைகளுக்குள் நிறைவேற்றினார்கள். குடிக்கவோ அல்லது பயன்படுத்தவோ கிணறுகளில் தண்ணீர் எதுவும் இருக்கவில்லை. தண்ணீர் நமது ரஸூலுல்லாஹ்வின் கிண்ணத்தில் மட்டுமே இருந்தது. கஷ்டமான சூழ்நிலையில் இருந்த ஸஹாபிகள், “எங்கள் உயிர்கள் உங்களுக்காகவே அர்ப்பணமாகட்டும், ரஸூலுல்லாஹ்! உங்கள் கிண்ணத்தில் மட்டுமே தண்ணீர் இருக்கிறது. நாம் முற்றிலும் அழிந்துவிட்டோம்,” என்று கூறினர்.

இரு உலகங்களின் தலைவரான நபிகள் நாயகம், “நான் உங்களுடன் இருக்கும் வரை நீங்கள் அழிவதில்லை,” என்று கூறினார். பின்னர், “பிஸ்மில்லாஹ்,” என்று சொல்லி, தனது பரிசுத்த கரத்தை கிண்ணத்தின் மீது வைத்தார். அதை உயர்த்தி, “எடுத்து கொள்ளுங்கள்!” என்று கூறியபோது, அவரது பரிசுத்த விரல்களிடையே ஒரு ஊற்றைப் போன்ற தண்ணீர் பொங்கி ஓடியது.

அஸ்ஹாபுல் கிராம்கள் அதை அருந்தி, வுழூவும் செய்து, தங்கள் தண்ணீர் பைகளையும் நிரப்பி, தங்கள் குதிரைகளுக்கும் ஒட்டகங்களுக்கும் தண்ணீர் கொடுத்தனர். தமது அஸ்ஹாப்களை சிரித்த முகத்துடன் பார்த்துக்கொண்டிருந்த, கருணையின் பெருங்கடலான நமது அன்பார்ந்த நபிகள் நாயகம், அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து துதித்தார்.

அந்த நாளில் அங்கே இருந்த ஹஸ்ரத் ஜாபிர் இப்னு அப்துல்லாஹ் இவ்வாறு கூறினார்: “நாங்கள் நானூறு பேர் இருந்தோம். நாங்கள் நூறாயிரம் பேர் இருந்தாலும் கூட, அந்த தண்ணீர் எங்களுக்கு அனைத்துக்கும் போதுமானதாக இருந்திருக்கும்.”

பைஅத் அர்ரிழ்வான்

“உர்வாவே! அல்லாஹ்வுக்காக சொல்லுங்கள்! இந்த பலியிடுவதற்காக இருக்கும் ஒட்டகங்களைத் தடுக்கவும், கஃபா அல்-முஅஸ்ஸமாவைப் பார்வையிடவும், அதைத் தவாஃப் செய்யவும் தடைசெய்வது உத்தமமாக இருக்குமா?”
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

நமது தலைவரான ரஸூல் அல்அக்ரம் ஹுதைபியாவில் இருந்தபோது, முஸ்லிம்களின் நண்பராக இருந்த குஸாஆ கோத்திரத்தின் தலைவரான புதைலும் வந்தார். அவர், குறைஷ் படை மற்றும் அருகிலுள்ள கோத்திரங்கள் இணைந்து ஹுதைபியாவில் தங்கியுள்ளார்கள் என்றும், அவர்களது படைகள் முழுமையாக சிதறும் வரை போரிடுவோம் என்று சத்தியம் செய்துள்ளார்கள் என்றும் தெரிவித்தார். இதைக் கேட்டதும், நமது தலைவரான நபி பின்வருமாறு கூறினார், "நாங்கள் இங்கே யாருடனும் போராட வரவில்லை. நாம் இங்கே உம்ரா செய்யவும், கஃபா அல்-முஅஸ்ஸமாவை தவாஃப் செய்யவும் பார்வையிடவுமே வந்துள்ளோம். இதுவரை எங்களை பைதுல்லாஹ்வை பார்வையிடுவதைத் தடுக்க முயற்சிப்பவர்களுடன் போராடும். எந்த சந்தேகமும் இல்லாமல், போர்கள் குறைஷியர்களை மிகவும் சிதறடித்துவிட்டன, அவர்களை பலவீனமாக ஆக்கிவிட்டன, மற்றும் பல பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தியுள்ளன. அவர்கள் விரும்பினால், நான் அவர்களுக்கு ஒரு அமைதிக் காலத்தை வழங்குகிறேன். அந்தக் காலத்தில் அவர்கள் என்னிடம் இருந்து பாதுகாப்பாக இருப்பார்கள். அவர்கள் என்னையும் மற்ற கோத்திரங்களையும் இடையில் தலையிடாமல் இருக்க வேண்டும். அவர்களும் என்னை அவர்களுடன் சுதந்திரமாக விட்டு விட வேண்டும். நான் அந்தக் கோத்திரங்களின் மீது வெற்றி பெறுவேனென்றால், ஜனாப் அல்-ஹக்கின் வழிகாட்டுதலால் அவர்கள் முஸ்லிம்களாக மாறினால், குறைஷிய நிராகரிப்பாளர்களும் அதுபோல முஸ்லிம்களாக மாறலாம். நான் மற்ற சமூகங்களின் மீது வெற்றிபெறாத பட்சத்தில், அவர்கள் எண்ணத்துக்கு ஏற்ப அவர்கள் தாமே அமைதியையும் வலிமையையும் பெறுவர். குறைஷிய நிராகரிப்பாளர்கள் இதனை ஏற்க மறுத்து என்னுடன் போராட முயற்சிக்கும்பட்சத்தில், என் உயிரைத் தன்னுடைய சக்தியில் வைத்துள்ள அல்லாஹ்வின் பேரில் நான் சத்தியமாகச் சொல்கிறேன், நான் இந்த மார்க்கத்தை பரப்புவதற்காக என் தலை உடலிலிருந்து பிரியும்வரை அவர்களுடன் போரிடுவேன். பின்னர், அல்லாஹு தஆலா தனது உதவியின் வாக்குறுதியை நிச்சயமாக நிறைவேற்றுவான்!”

குஸாஆ கோத்திரத்தின் தலைவரான புதைல், நமது நபிகள் நாயகத்தின் வார்த்தைகளை குறைஷிய தலைமையகத்திற்குச் சென்று அறிவிக்கத் தொடங்கினார். குறைஷியர்கள், புதைலின் வாயிலாக நமது ரஸூலுல்லாஹ் கூறியதை கேட்ட பிறகு, அவர்களது முக்கிய மனிதர்களில் ஒருவரான உர்வா இப்னு மஸ்ஊதை நமது நபி அவர்களைச் சந்திக்க அனுப்பினர். உர்வா, மக்காவிற்குள் யாரையும் நுழைய விடமாட்டோம் என்று குறைஷியர்கள் தீர்மானமாக இருப்பதைக் குறிப்பிட்டபோது, நமது ஹபீப் அல்-அக்ரம் அவரிடம், “உர்வாவே! அல்லாஹ்வுக்காக சொல்லுங்கள்! இந்த பலியிடுவதற்காக இருக்கும் ஒட்டகங்களைத் தடுக்கவும், கஃபா அல்-முஅஸ்ஸமாவைப் பார்வையிடவும், அதைத் தவாஃப் செய்யவும் தடைசெய்வது உத்தமமாக இருக்குமா?” என்று கேட்டார். பின்னர், நபிகள் நாயகம், குஸாஆ கோத்திரத் தலைவரிடம் கூறியதை உர்வாவிடம் தெரிவித்தார்.

உர்வா நபிகள் நாயகத்தின் வார்த்தைகளை கவனமாகக் கேட்கும்போது, அஸ்ஹாபுல் கிராம்களின் நடத்தையையும், அவர்கள் ஒருவருக்கொருவரும் உலகங்களின் தலைவரிடமும் காட்டும் மரியாதையையும் கண்ணியத்தையும் கவனித்தார். நமது அன்பார்ந்த நபியின் சலுகையைக் கேட்ட பிறகு, அவர் எழுந்து, இதை குறைஷியர்களிடம் தெரிவிக்கச் சென்று விடைபெற்றார். குறைஷியர்களிடம் சென்று, அவர், “குறைஷிய மக்களே! சீசர், நஜ்ஜாஸ், ஷாஹ் போன்ற பல தலைவர்களின் முன்னிலையில் தூதராக நான் சென்றதை நீங்கள் அறிவீர்கள். நான் உண்மையாகச் சொல்கிறேன், முஸ்லிம்கள் முஹம்மதுக்குக் காட்டும் மரியாதையையும் கண்ணியத்தையும் போன்ற கண்ணியத்தையும் மரியாதையையும் மற்ற எந்தத் தலைவருக்கும் அவர்கள் காட்டுவதைக் காணவில்லை. அவருடைய ஸஹாபிகளில் எவரும் அவரது அனுமதியின்றி பேசுவதில்லை. அவரது தலையிலிருந்து ஒரு முடி விழுந்தால், அதனைப் பிடித்து அவர்கள் தமது மார்பில் வைக்கிறார்கள் பாக்கியம் பெறுவதற்காக. அவர் அருகில் பேசும்போது, அவர்கள் தமது குரல்களை மிகவும் குறைத்து, அதனைக் கேட்க முடியாதளவு மெதுவாகப் பேசுகிறார்கள். அவருக்கு மரியாதை செலுத்துவதால், அவர்கள் அவரது முகத்தைக் கூட நேராகப் பார்க்க முடிவதில்லை; அவர்கள் தரையை நோக்கிக் குனிந்து பார்க்கிறார்கள். அவர் தனது அஸ்ஹாப்களுக்கு ஒரு சைகை அல்லது ஆணை கொடுத்தால், தமது உயிரையும் பணயம் வைத்து அதை நிறைவேற்ற முயற்சிக்கிறார்கள்.

குறைஷிய மக்களே! நீங்கள் எவ்வளவு முறை உங்கள் வாள்களை எடுக்கிறீர்களோ, எத்தனை முறை முயற்சிக்கிறீர்களோ, அதனால் அவர்கள் உங்கள் முன் நபியின் ஒரே ஒரு முடியைக் கூட கொடுக்க மாட்டார்கள். அவருக்கு எந்தவொரு கேடும் வரவிடமாட்டார்கள்; அவரை யாரும் தொடுவதற்கே அனுமதிக்கமாட்டார்கள். இதுவே நிலைமை. இப்போது அடுத்தது என்ன செய்வதென்பதை ஆராய்ந்து பாருங்கள்! இந்த நிலையில், முஹம்மத் நமக்கு நல்ல அமைதிக் காலத்தை வழங்கி இருக்கிறார், அதைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்!” என்று விவரித்தார்.

குறைஷிய நிராகரிப்பாளர்கள் இந்த வார்த்தைகளை ஏற்கவில்லை, அத்துடன் உர்வாவுடன் அநியாயமாக நடந்துகொண்டு, அவரை கேவலமாக அவமதித்தார்கள்.

குறைஷிய தலைமையகத்திலிருந்து எந்த செய்தியும் வராதபோது, நமது தலைவரான ரஸூல் அல்அக்ரம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) தமது சலுகைகளை மீண்டும் தெரிவிக்க ஹிராஷ் இப்னு உமையாவை தூதராக அனுப்பினார். நிராகரிப்பாளர்கள் இஸ்லாத்தின் தூதருடன் மிகவும் கேவலமாக நடந்துகொண்டார்கள். அவர் பயன்படுத்திய ஒட்டகத்தை அவர்கள் கொன்று சாப்பிட்டதுடன் அவரை கொல்லத் திட்டமிட்டனர்.

அவர்களிடமிருந்து தப்பியோடிய ஹிராஷ் இப்னு உமையா நமது நபியவர்களிடம் வந்து, நிலைமையை விளக்கினார். தூதரின் மீதான இந்த அவமதிப்பு குறித்து நபிகள் நாயகம் மிகவும் சோகமடைந்தார்.

இதற்கிடையில், அஹாபிஷ் கோத்திரத்தின் தலைவரான ஹுலைஸ், நிராகரிப்பாளர்களின் தலைமையகத்திலிருந்து தோன்றினார். அவர் நமது நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களை நோக்கி வந்துகொண்டிருந்தார். இறைநிராகரிப்பாளர்கள் அவரை தூதராக நியமித்திருந்தனர். நமது அன்பார்ந்த நபி ஹுலைஸ் வருவதைப் பார்த்ததும், “வருகிற அந்த நபர், பலி செய்யும் ஒட்டகங்களுக்கு மரியாதை செலுத்தும், அல்லாஹு தஆலாவின் கட்டளைகளை நிறைவேற்றவும் வழிபாடு செய்யவும் விரும்பும் ஒரு சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர். (என் அஸ்ஹாப்களே!) பலியிடும் ஒட்டகங்களை அவரை நோக்கி விடுங்கள், அவர் அவற்றைப் பார்ப்பார்!” என்று கூறினார். அஸ்ஹாபுல் கிராம் பலியிடப்படும் ஒட்டகங்களை அவரது முன் விடுவித்து, “லப்பய்க்! அல்லாஹும்ம லப்பய்க்!” எனத் தல்பியாவைக் கூறினர்.

ஹுலைஸ் பலியிடப்படும் ஒட்டகங்களை, அவற்றின் கழுத்துகளில் கயிறுகள் கட்டப்பட்டதையும், காதுகளில் குறியிடப்பட்டதையும் பார்த்தபோது, நீண்ட நேரம் பார்த்துக்கொண்டே இருந்தார். அவரது கண்களில் கண்ணீருடன், உள்ளத்தளவிலிருந்து வரும் துயரமான குரலில், “முஸ்லிம்களிடம் தவாஃப் செய்யவும், கஃபாவைப் பார்வையிடவும் தவிர வேறு எந்த நோக்கமும் இல்லை. அவர்களைத் தடுக்க முயற்சிப்பது எவ்வளவு மோசமான செயலாகும்! கஃபாவின் இறைவன் மீது நான் சத்தியமாகச் சொல்கிறேன், இந்த தவறான செயலுக்குப் பிறகு குறைஷிகள் நிச்சயமாக அழிவடைவார்கள்,” என்று கூறினார். உலகங்களின் தலைவரான நபிகள் நாயகம் இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு, “கினானா மக்களுடைய சகோதரனே, ஆமாம், அவர்கள் அழிவார்கள்” என்று கூறினார். தனது வெட்கத்தின் காரணமாக, ஹுலைஸ் நபிகள் நாயகத்தின் முன்னிலைக்கு வரவும், அவருடைய பரிசுத்த முகத்தைப் பார்க்கவும் முடியாமல், திரும்பி குறைஷிய தலைமையகத்துக்கு சென்றார். அவர் பார்த்ததை அவர்களிடம் தெரிவித்துவிட்டு, தன் கருத்தைத் தைரியமாக வெளிப்படுத்தினார்: “அவரை கஃபாவை பார்வையிடுவதிலிருந்து தடுக்கிறீர்கள் என்பது எனக்கு சரியாகத் தோன்றவில்லை.” என்றார். குறைஷிய நிராகரிப்பாளர்கள் மிகவும் கோபமடைந்து, ஹுலைஸை அறிவிலி எனக் குற்றம் சாட்டினர்.

இந்த முறை, நிராகரிப்பாளர்கள் தனது கொடுமைக்குப் பெயர்போன மிக்ரஸ் இப்னு ஹஃப்ஸை தூதராக அனுப்பினர். அவரும் தனது பதிலைப் பெற்றுக்கொண்டு திரும்பினார். மிக்ரஸின் பணியின் பின்னர், முஸ்லிம்கள் திடீர் தாக்குதல் நடத்திவிடுவார்கள் என்ற பயம் நிராகரிப்பாளர்களுக்குள் ஏற்பட்டது.

நமது நபியவர்கள் இந்த வேலை முடிவில்லாமல் இருக்க வேண்டாம் என்று எண்ணினார், அத்துடன் குறைஷியர்கள் மதிப்பிற்குரிய ஒருவரைத் தூதராக அனுப்பத் தீர்மானித்தார். இறுதியில், ஹஸ்ரத் உஸ்மான் அனுப்பப்படுவார் என்று முடிவானது. நமது அன்பார்ந்த நபி, உஸ்மான் இப்னு அஃபானிடம் இவ்வாறு கூறினார்: “நாங்கள் யாருடனும் போராட வரவில்லை என்பதை அவர்களிடம் சொல்லுங்கள். நாங்கள் கஃபா அல்-முஅஸ்ஸமாவைப் பார்வையிடவும் தவாஃப் செய்யவும் மட்டுமே வந்துள்ளோம். நாங்கள் நம் பலியிடும் ஒட்டகங்களை அறுத்து விட்டுச் செல்வோம். அத்துடன், அவர்களை இஸ்லாத்தின் பால் அழையுங்கள்!”

இதனுடன், நபிகள் நாயகம் மேலும் உபதேசம் செய்தார்: “மக்காவில் உள்ள முஸ்லிம்களிடம், மிக விரைவில் மக்கா வென்றெடுக்கப்படும் என்ற நற்செய்தியை வழங்குங்கள்.” என்றார்.3

ஹஸ்ரத் உஸ்மான் இறைநிராகரிப்பாளர்களிடம் சென்று, நமது நபிகள் நாயகம் கூறியதை துல்லியமாக எடுத்துரைத்தார். அவர்கள் ஹஸ்ரத் உஸ்மானின் சலுகையை மறுத்துவிட்டார்கள். அதே நேரத்தில், அவர்கள், “நீங்கள் மாத்திரம் விரும்பினால் பைதுல்லாஹ்வை தவாஃப் செய்யலாம்.” என்று கூறினார்கள். இதற்கு ஹஸ்ரத் உஸ்மான் பதிலளித்து, “ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம் பைதுல்லாஹ்வை தவாஃப் செய்யாமல், நான் தவாஃப் செய்யமாட்டேன்!” என்று தீர்மானமாகக் கூறினார்.

“மரத்தின் கீழே உண்மையாக பைஅத் செய்தவர்கள் யாரும் ஜஹன்னத்தில் நுழைய மாட்டார்கள்.”
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

இறைநிராகரிப்பாளர்கள் இதனால் பெரும் கோபமடைந்து, ஹஸ்ரத் உஸ்மானை கைது செய்துவிட்டனர். இந்த செய்தி, “உஸ்மான் ஷஹீத் ஆக்கப்பட்டார்” என்பதாக அஸ்ஹாப் அல்-கிராம்களுக்கு சென்றடைந்தது. அவர்களது நிலையை நபிகள் நாயகத்திடம் தெரிவித்தபோது, அவர் மிகவும் சோகமடைந்து, “இந்த செய்தி உண்மையாக இருந்தால், இந்த இடத்தை விட்டு நாம் போகமாட்டோம்; அவர்களுடன் போர்புரிந்தே தீருவோம்,” என்று கூறினார். பின்னர், ஸமூரா என அழைக்கப்படும் மரத்தின் கீழே அமர்ந்து, தனது அஸ்ஹாப்களை அழைத்து, “எனக்கு பைஅத் செய்ய வேண்டுமென்று அல்லாஹு தஆலா உங்களுக்குச் சொன்னான்” என்று கூறி பைஅத் செய்வதற்காக அழைத்தார்.

வீரமான அஸ்ஹாப்கள் தமது கைகளை நபிகள் நாயகத்தின் பரிசுத்த கையின் மீது வைத்துக் கொண்டு, “அல்லாஹு தஆலா உங்களுக்கு வெற்றியை வழங்கும்வரை, உங்கள் முன்னிலையில் போரிட்டு வெற்றி பெறவும் அல்லது இதனால் ஷஹீத் ஆவதற்கும் நாங்கள் பைஅத் செய்கிறோம்!” என்று உறுதியளித்தனர்.

ஹஸ்ரத் உஸ்மான் அங்கு இல்லாததன் காரணமாக, அவருக்குப் பதிலாக, நபிகள் நாயகம் தமது ஒரு கையை மற்றொரு கையின் மீது வைத்து அவருக்காக பைஅத் செய்தார்.

எமது நாயகம் ரஸூல் அல்-அக்ரம் அவர்களுக்கு தமது அஸ்ஹாப்களின் இந்த பைஅத் மிகவும் மகிழ்ச்சியை ஏற்படுத்தியது. அவர், “மரத்தின் கீழே உண்மையாக பைஅத் செய்தவர்கள் யாரும் ஜஹன்னத்தில் நுழைய மாட்டார்கள்.” என்று கூறினார். இந்த பைஅத், பைஅத் அர்ரிழ்வான் என்று அழைக்கப்பட்டது.4

அஸ்ஹாப் அல்-கிராம்கள் (ரழியல்லாஹு அன்ஹும்) தங்கள் வாள்களை உறையிலிருந்து எடுத்திருந்தனர், நபி (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்களிடம் இருந்து ஒரு சைகைக்காக அவர்கள் ஆவலுடன் காத்திருந்தனர்.

இந்நிலையில், இஸ்லாமிய தலைமையகத்தை கவனித்துக் கொண்டிருந்த குறைஷிய உளவாளிகள், நமது அன்பார்ந்த நபியவர்களிடம் ஷஹீதாகும் வரை போராடுவதற்கான பைஅத் செய்யும் முஜாஹித்தீன்களையும், அவர்களது தயாரிப்புகளையும் பார்த்தனர். உளவாளிகள் உடனடியாக குறைஷிய தலைமையகத்திற்குச் சென்று, நடந்தவற்றை அவர்கள் அனைவருக்கும் தெரிவித்தனர். எமது நாயகம் தமது அஸ்ஹாப்களைக் காக்க இரவுகளில் காவலர்களை நியமித்தார். ஓர் இரவு, ஹஸ்ரத் உஸ்மான் சிறையில் இருந்தபோது, மிக்ரஸ் தலைமையிலான ஐம்பது நிராகரிப்பாளர்கள் முஸ்லிம் படையினர்கள் தூங்கியிருந்த நேரத்தில் தாக்குதல் நடத்த முயன்றனர். அந்த இரவில், முஹம்மத் இப்னு மஸ்லமா மற்றும் அவரது தோழர்கள் காவல் பணியில் இருந்தனர். ஒரு குறுகிய போராட்டத்திற்குப் பிறகு, அவர்கள் நிராகரிப்பாளர்களைப் பிடித்தனர். மிக்ரஸ் மட்டும் தப்பி ஓடினார். அவர்களை எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்வின் முன்னிலையில் கொண்டுவந்தனர். அவர்களில் சிலர் சிறையில் அடைக்கப்பட்டனர், சிலர் மன்னிக்கப்பட்டனர். நிராகரிப்பாளர்கள் மறுநாளும் தாக்குதலுக்கு முயன்றனர், ஆனால் மீண்டும் பிடிபட்டனர். எமது நபிகள் நாயகம் அவர்களையும் மன்னித்து விடுதலையளித்தார்.

ஹுதைபியாவின் சமாதான உடன்படிக்கை

இஸ்லாமியப் படை இரவும் பகலும் எப்பொழுதும் போருக்குத் தயாராக இருந்ததையும், எந்த நேரத்திலும் தாக்குதல் நடத்தக்கூடிய நிலையில் இருந்ததையும் உணர்ந்த பிறகு, நிராகரிப்பாளர்களின் படைகளின் இதயங்களில் பயம் ஊறியது. சமாதான உடன்படிக்கையைச் செய்யாமல் வேறு வழியில்லை என்று உணர்ந்த அவர்கள், விரைவாக தூதர்களின் குழுவைத் தேர்ந்தெடுத்தனர். ஸுஹைல் இப்னு அம்ரின் தலைமையின் கீழ் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட இந்த தூதர்குழுவுக்கு, “இந்த ஆண்டு முஸ்லிம்கள் மக்காவில் நுழையக் கூடாது என்ற நிபந்தனையின் அடிப்படையில் ஒரு உடன்படிக்கையைச் செய்யுங்கள்,” என்று கூறப்பட்டது.

நமது அன்பார்ந்த நபி குறைஷிய தூதர்களைச் சந்தித்தார். தூதர்களின் முதல் கோரிக்கையாக, தங்களுடைய கைது செய்யப்பட்டவர்களை விடுவிக்க வேண்டும் எனக் கூறினர். இரு உலகங்களின் தலைவரான நபி, “நீங்கள் மக்காவில் கைதுசெய்த எனது அஸ்ஹாப்களை விடுவிக்காமல், நான் உங்கள் இந்த மக்களை விடுவிக்கமாட்டேன்.” என்று கூறினார். ஸுஹைல், “உங்கள் நடத்தை நியாயமாகவும் நீதியாகவும் இருக்கிறது,” என்று கூறி, மக்காவில் சிறையிலிருந்த ஹஸ்ரத் உஸ்மானையும், முன்பு சிறையிலடைக்கப்பட்ட பத்துப் பேரளவு ஸஹாபிகளையும் விடுவிக்க ஏற்பாடு செய்தார். அதற்குப் பிறகு, தாக்குதலின் போது பிடிக்கப்பட்டு சிறையிலடைக்கப்பட்டிருந்த நிராகரிப்பாளர்களும் விடுவிக்கப்பட்டனர்.

நீண்ட கலந்துரையாடலுக்குப் பிறகு ஒரு உடன்பாட்டை எட்டினார்கள். அதை எழுத நேரமாயிற்று. எழுத நியமிக்கப்பட்டவர் ஹஸ்ரத் அலி ஆவார். சமாதான உடன்படிக்கையை எழுத காகிதமும் எழுதுகோலும் கொண்டு வரப்பட்டது. உலகங்களுக்கு கருணையாக அனுப்பப்பட்ட நமது ஹபீபுல்லாஹ் ஹஸ்ரத் அலியிடம், “பிஸ்மில்லாஹிர்ரஹ்மானிர்ரஹீம்! என்று எழுதுங்கள்” என்று கூறினார்.

ஸுஹைல் உடனே இதற்கு எதிர்ப்புத் தெரிவித்தார்: “ரஹ்மான் என்றால் என்ன பொருள் என நான் அறியவில்லை என்று சத்தியமாகச் சொல்கிறேன். இவ்வாறு எழுதாதீர்கள், ‘பிஸ்மிக அல்லாஹும்ம!’ என்று எழுதுங்கள்; இல்லையெனில் நான் சமாதான உடன்படிக்கை செய்ய மாட்டேன்!” என்றார்.

நமது நபி சமாதானத்தை உறுதி செய்வதிலுள்ள மிகுந்த ஞானத்தைப் பார்த்தார். இதன் காரணமாக, அவர், “பிஸ்மிக அல்லாஹும்ம என்பதும் அழகானதே,” என்று கூறி ஹஸ்ரத் அலியிடம் அவ்வாறு எழுதச் சொன்னார். அது எழுதப்பட்ட பிறகு, நமது நபிகள் நாயகம், “இவை, இரு தரப்புகளும் ஒப்புக்கொண்ட நிபந்தனைகளை நிறைவேற்றுவதற்காகவும், சமாதானத்தை உறுதி செய்வதற்காகவும் முஹம்மத் ரஸூலுல்லாஹ் மற்றும் ஸுஹைல் பின் அம்ர் ஆகியோர் ஒப்பமிட்ட விதிமுறைகளாகும்,” என்று கூறிய போது, ஸுஹைல் ஹஸ்ரத் அலியின் கையைப் பிடித்தார். அவர் நமது நபியவர்களிடம் திரும்பி, “நாங்கள் நீங்கள் அல்லாஹ்வின் ரஸூல் என்று ஏற்றுக்கொண்டிருந்தால், நாங்கள் உங்களுக்கு எதிராக இருக்கவோ அல்லது கஃபாவை பார்வையிடுவதைத் தடுக்கவோ மாட்டோம். எனவே, ரஸூலுல்லாஹ் என்று எழுதுவதற்குப் பதிலாக ‘அப்துல்லாஹ்வின் மகன் முஹம்மத்’ என்று எழுதுங்கள்!” என்று கூறினார்.

எமது நபி அதையும் ஏற்றுக்கொண்டு, “அல்லாஹ்வின் பேரில் நான் சத்தியமாகச் சொல்கிறேன், நீங்கள் என்னை மறுத்தாலும், நான் நிச்சயமாக அல்லாஹு தஆலாவின் ரஸூலாவேன். எனது பெயரும் என் தந்தையின் பெயரும் எழுதப்படுவதால், என் நபித்துவம் அழிக்கப்படாது. அலியே! அதை அழித்து, 'அப்துல்லாஹ்வின் மகன் முஹம்மத்' என்று எழுதுங்கள்.” என்று கூறினார்.

அஸ்ஹாப் அல்-கிராம்களில் எவரும் "ரஸூலுல்லாஹ்" என்ற வார்த்தையை அழிக்க ஒப்புக்கொள்ளவில்லை. ஒரு கணம் எல்லாவற்றையும் மறந்து, அவர்கள், “அலியே! முஹம்மத் ரஸூலுல்லாஹ் என்று எழுதுங்கள்; இல்லையெனில், நிராகரிப்பாளர்களுடன் உள்ள எங்கள் பிரச்சனைக்குத் தீர்வு வாளால் மட்டுமே வரும்!” என்று கூறினார்கள்.

நம் தலைவரான நபியவர்கள் தனது அஸ்ஹாப்களின் உற்சாகத்தைக் கண்டு மகிழ்ந்தார். ஆனால், தனது பாக்கியமிக்க கைகளால் அமைதியைக் கோரி, ஹஸ்ரத் அலியிடம் அதை அழிக்க உத்தரவிட்டார். ஹஸ்ரத் அலி, “என் உயிர் உங்களுக்காக அர்ப்பணமாகட்டும், ரஸூலல்லாஹ்வே! இந்த பாக்கியமிக்க வார்த்தையை நான் அழிக்க முடியாது!” என்று மன்னிப்புக் கேட்டார்.

அப்போது நம் அன்பார்ந்த நபியவர்கள் அந்த வார்த்தையைக் காட்டுமாறு அவரிடம் கேட்டார். அவர் அதை காட்டியவுடன், நபியவர்கள் உடன்படிக்கையை எடுத்துக் கொண்டு, தனது பாக்கியமிக்க விரலால் அந்த வார்த்தையை அழித்தார். பிறகு, 'அப்துல்லாஹ்வின் மகன்' என்று எழுதச் செய்தார்.

பின்னர் உடன்படிக்கையின் விதிமுறைகள் எழுதப்பட்டன:

1- இந்த உடன்படிக்கை பத்து ஆண்டுகள் செல்லுபடியாகும். இந்த காலகட்டத்தில், இரு தரப்பினரும் ஒருவருடன் ஒருவர் போரிட மாட்டார்கள்.

2- முஸ்லிம்கள் இந்த ஆண்டில் கஅபாவை தரிசிக்க வருகை தரமாட்டார்கள். இருப்பினும், அவர்கள் அதற்கு அடுத்த ஆண்டு வருகை தர முடியும்.

3- கஅபாவுக்கு வருகை தரும் முஸ்லிம்கள், மக்காவில் மூன்று நாட்கள் தங்கியிருக்கலாம். அவர்கள் பயணத்திற்குத் தேவையான வழக்கமான ஆயுதங்களைத் தவிர, வேறு எந்த ஆயுதத்தையும் கொண்டுசெல்ல முடியாது.

4- முஸ்லிம்கள் கஅபாவைச் சுற்றி தவாஃப் செய்யும்போது, மக்காவின் நிராகரிப்பவர்கள்கள் கஅபாவை விட்டு வெளியேற வேண்டும். முஸ்லிம்கள் தடையின்றி தவாஃப் செய்ய வசதியாக அது ஏற்பாடு செய்யப்பட வேண்டும்.

5- குறைஷியரிலிருந்து ஒருவர் இஸ்லாத்தை ஏற்று, தன் பாதுகாவலரின் அனுமதியின்றி மதீனாவுக்கு சென்றால், அவர் திருப்பி ஒப்படைக்கப்பட வேண்டும். ஆனால், ஒரு முஸ்லிம் தன் நிலையை மாற்றி மக்காவிற்கு சென்றால், அவர் திருப்பி ஒப்படைக்கப்பட மாட்டார். இந்த விதிமுறையைச் சார்ந்து, ஹஸ்ரத் உமர், "ரஸூலுல்லாஹ்வே! நீங்கள் இந்த நிபந்தனையையும் ஏற்கவா போகிறீர்கள்?” என்று கேட்டார். நம் அன்பார்ந்த நபியவர்கள் சிரித்துக்கொண்டு, “ஆம். அல்லாஹு தஆலா, எங்களிடமிருந்து அவர்களிடம் செல்லப் போகிறவர்களிடமிருந்து எங்களைப் பாதுகாக்கட்டும்!” என்று கூறினார்கள்.

6- ஹஜ் அல்லது உம்ரா செய்வதற்காக மக்காவிற்கு வருகை தரும் அஸ்ஹாப்களில் ஒருவர், அவர்களின் உயிரும் சொத்துக்களும் பாதுகாப்பாக இருக்கும்.

7- நிராகரிப்பாளர்களில் ஒருவர் டமஸ்கஸ், எகிப்து அல்லது வேறு எங்காவது செல்வதற்காக மதீனாவில் தங்குவதாயின், அவர்களின் உயிரும் சொத்துக்களும் பாதுகாப்பாக இருக்கும்.

8- மற்ற அரபுக் கோத்திரங்கள், எந்தக் குழுவின் பாதுகாப்பையும் ஏற்கலாம்; மேலும், அவர்கள் முஸ்லிம்கள் அல்லது நிராகரிப்பவர்களுடன் சேருவதற்கும் சுதந்திரம் பெற்றிருப்பார்கள்.5

"அபூ ஜந்தலே! இன்னும் கொஞ்ச காலம் பொறுமையாக இருங்கள்! உமக்கு இழைக்கப்படுவதைப் பொறுத்துக் கொள்ளுங்கள்! அவற்றுக்காக அல்லாஹு தஆலாவிடம் கூலி கேளுங்கள். அல்லாஹ் உங்களுக்கும், உங்களைப் போன்ற பலவீனமான மற்ற முஸ்லிம்களுக்கும் இலகுவான வழியை வழங்குவான்."
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

உடன்படிக்கையில் கையெழுத்திட நேரம் வந்தது. அந்த நேரத்தில், ஒரு மனிதர் தனது கால்களில் சங்கிலிகளை இழுத்தவாறு இஸ்லாமியப் படையை நோக்கி வருவதைக் காண முடிந்தது.

அவர் அருகருகாக வந்து, “என்னைக் காப்பாற்றுங்கள்!” என்று முழங்கினார். இந்தக் குரலைக் கேட்ட குறைஷிக் குழுவின் தலைவர் உடனே எழுந்தார். அவர் ஒரு முட்செடிக் கிளையை எடுத்துக்கொண்டு, அந்த மனிதரின் தலை மற்றும் முகத்தில் அடிக்கத் தொடங்கினார். சங்கிலியிடப்பட்ட அந்த மனிதர் நம் அன்பார்ந்த நபி ரஸூலுல்லாஹ்வின் பாக்கியமிக்க காலடிகளில் வீழ்ந்து, “ரஸூலுல்லாஹ்வே! என்னைக் காப்பாற்றுங்கள்” என்று கதறினார். அந்த மனிதர் மக்காவில் இஸ்லாத்தை ஏற்றிருந்தார். இதனால், அவர் தன் தந்தையால் சங்கிலியிடப்பட்டு, தினமும் கடுமையாக சித்திரவதை செய்யப்பட்டு, விக்ரகங்களை வணங்க நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டார். நிராகரிப்பாளர்கள் ஹுதைபியாவிற்கு புறப்பட்ட சந்தர்ப்பத்தைப் பயன்படுத்தி, அவர் தனது சங்கிலிகளை உடைத்து, யாருக்கும் தெரியாமல் மக்காவை விட்டு வெளியேறி, முஸ்லிம்களுக்கிடையே வந்து சேர்ந்தார். இந்த வழிநடத்தலினைப் பெற்ற பாக்கியமிக்க மனிதர், நிராகரிப்பாளர் குழுவின் தலைவரான ஸுஹைலின் மகன், ஹஸ்ரத் அபூ ஜந்தல் ஆவார். ஸுஹைல், தனது மகன் அபூ ஜந்தலை சுட்டிக்காட்டி, நம் அன்பார்ந்த நபியவர்களிடம், “இவர்தான் நாம் எழுதிய உடன்படிக்கையின் படி முதலில் எனக்குத் திருப்பித் தர வேண்டிய மனிதர்” என்று கூறினார்.

நம் தலைவரான நபியவர்களும் ஸஹாபிகளும் மிகுந்த வருத்தத்தில் இருந்தனர். அனைவரும் நம் அன்பார்ந்த ரஸூலுல்லாஹ்வின் பதிலை ஆர்வத்துடன் எதிர்பார்த்துக்கொண்டிருந்தனர். ஒரு பக்கம் சமாதான உடன்படிக்கை இருக்க, மறுபக்கம் ஒரு ஸஹாபி துன்புறுத்தப்பட்ட நிலையில் இருந்தார்.

உலகங்களின் தலைவரான நபியவர்கள், ஸுஹைலை நோக்கி, “நாம் இன்னும் சமாதான உடன்படிக்கையில் கையெழுத்திடவில்லை!” என்று கூறினார்கள். ஆனால் ஸுஹைல், “முஹம்மதே! என் மகன் இங்கே வருவதற்கு முன், நாங்கள் உடன்படிக்கையின் விதிமுறைகளை எழுதி முடித்துவிட்டோம். நீங்கள் என் மகனை திருப்பித் தரவில்லை என்றால், நான் இந்த சமாதான உடன்படிக்கையில் ஒருபோதும் கையெழுத்து இட மாட்டேன்!” என்று பிடிவாதமாகக் கூறினார்.

நமது தலைவரான நபி, “எனக்காக அவரை ஒப்பந்தத்திலிருந்து விலக்குங்கள்” என்று கூறியபோதும், இறைநிராகரிப்பாளர்கள் அதை ஏற்கவில்லை. ஸுஹைல் இப்னு அம்ர் தனது மகனை இழுத்துச் சென்று கொண்டிருந்தபோது, அபூ ஜந்தல் அழுதபடி, “ரஸூலுல்லாஹ்வே! என் முஸ்லிம் சகோதரர்களே! நான் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக் கொண்டு, உங்களிடம் தஞ்சம் புகுந்த பிறகும், என்னை இறைநிராகரிப்பாளர்களிடம் ஒப்படைக்கிறீர்களா? ஒவ்வொரு நாளும் கடுங்கஷ்டங்களை அனுபவிப்பது நியாயமானதென்று நினைக்கிறீர்களா? என்னுடைய மார்க்கத்தை விட்டு விலகச் செய்வதற்காக என்னை திருப்பிச் செலுத்துகிறீர்களா?!” என்றார்.

நெஞ்சை உருக்கும் இந்த வேண்டுகோளை தாங்கிக் கொள்ள மிகவும் சிரமமாக இருந்தது. துயரத்தால் நிறைந்திருந்த ஸஹாபிகள் அழத் தொடங்கினர். கருணைக் கடலான நமது அன்புக்குரிய நபிகள் நாயகத்தின் கண்கள் கண்ணீரால் நிறைந்திருந்தன. அவர் ஸுஹைலிடம் வந்து, "இதைச் செய்யாதீர்! அவரை என்னிடம் ஒப்படையுங்கள்!" என்றார். ஆனால், அதற்கு ஸுஹைல், "அது முடியாது, நான் அவரை மன்னிக்க மாட்டேன்!" என்று பதிலளித்தார்.

அப்போது நபியவர்கள், "அபூ ஜந்தலே! இன்னும் கொஞ்ச காலம் பொறுமையாக இருங்கள்! உமக்கு இழைக்கப்படுவதைப் பொறுத்துக் கொள்ளுங்கள்! அவற்றுக்காக அல்லாஹு தஆலாவிடம் கூலி கேளுங்கள். அல்லாஹ் உங்களுக்கும், உங்களைப் போன்ற பலவீனமான மற்ற முஸ்லிம்களுக்கும் இலகுவான வழியை வழங்குவான்." என்றார்கள். பிறகு நபியவர்கள், "நாங்கள் கொடுத்த வாக்குறுதியை நிறைவேற்றாதிருப்பது எங்களுக்குத் தகுமானதல்ல" என்று கூறினார்கள். அபூ ஜந்தல், "ரஸூலல்லாஹ்வே, எனக்குப் புரிகிறது" என்று கூறிவிட்டு, தான் பொறுமையாக இருப்பேன் என்று கூறினார்.

அந்த சபையிலிருந்த இணைவைப்பாளர்களால் கூட இந்த நெஞ்சைப் பிளக்கும் சம்பவத்தைத் தாங்கிக் கொள்ள முடியாமல், "முஹம்மதே! உங்களுக்காக, அபூ ஜந்தலை எங்கள் பாதுகாப்பில் எடுத்துக்கொள்கிறோம். ஸுஹைலை சித்திரவதை செய்ய விடமாட்டோம்!" என்றார்கள்.

இதையடுத்து எங்கள் நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்வும் அஸ்ஹாப் அல்கிராம்களும் சற்று நிம்மதி அடைந்தார்கள். (ஸுஹைல் இப்னு அம்ர் மக்காவை வென்ற பிறகு முஸ்லிமாக மாறி அஸ்ஹாப் அல்-கிராமில் ஒருவரானார்.)

சமாதான உடன்படிக்கையின் இரண்டு பிரதிகள் இரு தரப்பினராலும் எழுதப்பட்டு கையொப்பமிடப்பட்டன. இணைவைப்பாளர்கள் தங்கள் தலைமையகத்திற்குத் திரும்பினர்.6

முஸ்லிம்களுக்கு எதிரானதாகத் தோன்றும் இந்த விதிமுறைகள் குறித்து குறைஷிகள் குழு மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தது. மாறாக, இந்த சமாதான உடன்படிக்கை முஃமின்களுக்குக் கிடைத்த மாபெரும் வெற்றியாகும், அத்துடன் இந்த விதிமுறைகள் முஸ்லிம்களுக்கு சாதகமாக இருந்தன. முதலாவதாக, பல தெய்வ வழிபாட்டாளர்கள் இஸ்லாமிய அரசை அங்கீகரித்தனர். மக்காவிலிருந்து ஒரு இணைவைப்பாளர் வணிகத்திற்காகவோ அல்லது வேறு நோக்கத்திற்காகவோ டமஸ்கஸ் அல்லது எகிப்துக்குச் செல்லும் வழியில் மதீனாவில் தரித்து நின்றால், அவரது உயிரும் உடைமையும் பாதுகாப்பாக இருக்கும். அப்போது, இணைவைப்பாளர்கள் முஸ்லிம்களின் வாழ்க்கையை உன்னிப்பாகக் கவனிப்பார்கள், இஸ்லாத்தின் நீதியையும் அஸ்ஹாபின் ஒருவருக்கொருவருடனான பரஸ்பர அழகான அணுகுமுறைகளையும் கண்டு ஆச்சரியப்படுவார்கள், மேலும் அவர்கள் இஸ்லாத்தை நேசிப்பார்கள். இதன் விளைவாக அவர்கள் முஸ்லிம்களாக மாறி ஸஹாபிகளின் அணியில் சேர்வார்கள்.

பத்தாண்டுகளுக்கு நீடிக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்ட இந்த ஒப்பந்தத்தின்படி முஸ்லிம்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்து பலம் பெறும். இஸ்லாம் எங்கும் பரவியிருக்கும்.

ஆனால், "குறைஷிகளில் ஒருவர் முஸ்லிமாக மாறி மதீனாவில் அடைக்கலம் புகுந்தால், அவர் திருப்பி அனுப்பப்படுவார்" என்ற விதிமுறை நமது நபிகள் நாயகமவர்களை வருத்தமடையச் செய்தது. அவர், "நிச்சயமாக அல்லாஹு தஆலா அவர்களுக்கு ஒரு வாய்ப்பை, ஒரு வழியை உருவாக்குவான்" என்று கூறினார்.

"நிச்சயமாக நாம் உங்களுக்கு வெற்றியை அளித்தோம்."
அல்-ஃபத்ஹ்: 1

இணைவைப்பாளர்களுக்குசெய்வதற்கு எதுவும் இல்லை. எமது நாயகம் ரஸூல் அல்அக்ரம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் அஸ்ஹாப் அல் கிராம்களிடம், "தயவு செய்து எழுந்து நில்லுங்கள்! உங்கள் குர்பானிப் பிராணிகளை அறுத்துப் பலியிடுங்கள். உங்கள் தலையை மொட்டையடித்த பிறகு, இஹ்ராமை விட்டு வெளியேறுங்கள்" என்று கூறினார்கள். எமது தலைவர், நபிகள் நாயகம் அனைவர் முன்னிலையிலும் பலியிடுவதற்குரிய மிருகத்தை அறுத்தார்கள். அவரது நாவிதரான ஹஸ்ரத் கிராஷ் இப்னு உமையா அவருக்கு மொட்டையடித்தார். அஸ்ஹாப் அல்-கிராம் அந்த அருள்வாய்ந்த முடிகளை அவை தரையில் விழுவதற்கு முன்பு காற்றில் பிடித்து பாக்கியத்திற்காக வைத்துக் கொண்டனர். ஸஹாபிகள் தங்கள் அறுப்புப் பிராணிகளையும் அறுத்தனர்; சிலர் தலைமுடியை மழித்தனர்.7

அவர்கள் ஹுதைபியாவில் சுமார் இருபது நாட்கள் தங்கியிருந்தனர். எங்கள் தலைவர், நபியவர்கள் தம் நண்பர்களுடன் மதீனாவுக்குத் திரும்பப் புறப்பட்டார்கள். வழியில் அல்லாஹு தஆலா நபியவர்களுக்கு ஸூரா அல் ஃபத்ஹை அருளினான், அத்துடன் அவன் தனது அருட்கொடைகளை நிறைவு செய்து உதவுவான் என்ற நற்செய்தியையும் கூறினான்.

அகிலத்தின் சுல்தான் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் மதீனாவுக்கு வெற்றியுடன் வந்த நாட்களில், குறைஷிகளின் தாகீஃப் குலத்தைச் சேர்ந்த அபூபஸீர் முஸ்லிமாக மாறி கௌரவிக்கப்பட்டார். இணைவைப்பாளர்களிடையே தன்னால் வாழ முடியாது என்பதை உணர்ந்த அபூ பஸீர் நடந்தவாறே மதீனாவுக்கு வந்தார். ஹுதைபியா ஒப்பந்தத்தின்படி, அவர் மதீனாவை விட்டு வெளியேறி செங்கடலின் கரையில் உள்ள இய்ஸ் என்ற பிரதேசத்தில் குடியேறினார்.8

குறைஷிகள் டமஸ்கஸுக்குச் சென்ற வணிகப் பாதையில் இந்த இடம் அமைந்திருந்தது. அதன் பிறகு குறைஷிகளில் முஸ்லிம்களாக மாறியவர்கள் மக்காவிலிருந்து வெளியேறி மதீனாவுக்குப் பதிலாக அபூ பஸீரிடம் சென்றார்கள். அவர்களில் முதலாமவர் ஹஸ்ரத் அபூ ஜந்தல். இந்த செயல்முறை தொடர்ந்தது. அவர்கள் ஐம்பது பேர், நூறு பேர், இருநூறு பேர், முந்நூறு பேர் ஆனார்கள். குறைஷிக் கூட்டம் டமஸ்கஸ் செல்லும் வழியில் இந்த வழியாகத்தான் செல்ல வேண்டும். ஹஸ்ரத் அபூ பஸீரும் அவருடன் இருந்த முஸ்லிம்களும் அவ்வழியே செல்லும் முஷ்ரிக்குகளைப் பிடித்து முஸ்லிம்களாக மாறச் சொல்வார்கள். முஸ்லிம்களாக மாறாதவர்களுடன் சண்டையிட்டு அவர்களை இக்கட்டான சூழ்நிலையில் தள்ளுவார்கள்.

மக்கா இணைவைப்பாளர்கள், டமஸ்கஸுக்குச் செல்லும் தங்கள் வணிகப் பாதைகள் அடைக்கப்பட்டிருப்பதைக் கண்டு, மதீனாவுக்கு ஒரு குழுவை அனுப்பினர். "குறைஷிகளைச் சேர்ந்த ஒருவர் முஸ்லிமாக மாறி தனது பாதுகாவலரின் அனுமதியின்றி மதீனாவுக்குச் சென்றால், அவர் திருப்பி அனுப்பப்படுவார்" என்று ஹுதைபியா ஒப்பந்தத்தின் ஷரத்தை நீக்குமாறு அவர்கள் கெஞ்சினர். எங்கள் தலைவர், நபிகள் நாயகம் கருணை காட்டி அவர்களின் வேண்டுகோளை ஏற்றுக்கொண்டார். இதனால், குறைஷிகளின் டமஸ்கஸ் வர்த்தகப் பாதை திறக்கப்பட்டது. பொறுமைக்குப் பிரதியுபகாரமாக முஸ்லிம்கள் மதீனாவுக்கு, எங்கள் தலைவரான நபிகளாரிடம் வந்தார்கள்.

அழகிலும் மிக அழகானவரே!
அழகிலும் அழகானவரே, உமது அன்பால் என்னை எரிக்கிறீர்!
என் கண்கள் எதையும் பார்ப்பதில்லை; உம் பார்வையால் என் மனம் நிறைந்திருக்கிறது!
நீங்கள் "காப கவ்ஸைனின்" ஷா, நான் கீழ்ப்படியாத அடிமை,
திகைத்துப் போன இவன் எப்படி உமது விருந்தாளி என்று பேச முடியும்?
நீங்கள் பரிதாபப்பட்டு ஒரு முறை பார்த்தபோது, இறந்த இதயங்களை நீங்கள் உயிர்ப்பித்தீர்கள்,
உமது முடிவற்ற கருணையில் அடைக்கலம் புகுந்து, நான் உங்கள் கதவைத் தட்டினேன்.
நீங்கள் நன்மையின் ஆதாரம், குணப்படுத்தும் கடல்!
எனக்கு ஒரு சொட்டு மருந்து கொடுங்கள், நான் பரிகாரம் செய்ய முடியாமல் தவிக்கிறேன்!
எல்லோரும் மக்கா, கஅபா, ஸஃபா, மர்வா ஆகிய இடங்களுக்கு வருகிறார்கள்.
ஆனால் உமக்காக நான் மலைகளையும் குன்றுகளையும் கடந்து வந்தேன்.
நேற்றிரவு ஒரு கனவில் என் தலை வானத்தைத் தொட்டது.
உங்கள் வீட்டு வாசலில் இருந்த வேலைக்காரர்கள் என் கழுத்தை மிதித்ததாக நினைத்தேன்.
ஓ ஹஸ்ரத் ஜாமி, என் அன்பின் இராப்பாடியே!
உங்கள் கவிதைகளிலிருந்து இந்த ஈரடியைத் தேர்ந்தெடுத்தேன்:
"நாக்குகளைத் தொங்கப் போட்டுக்கொண்டு சொறி நாய்களைப் போல,
ஒரு சிறு துளியையாவது எதிர்பார்த்து உமது அருங்கடலுக்கு வந்தேன்"
மவ்லானா காலித் அல் பக்தாதி (குத்திஸ சிர்ருஹ்)