பிஃர் மஊனா சம்பவம்

அதே ஆண்டின் ஸஃபர் மாதத்தில், அரேபியாவில் உள்ள நஜ்த் பகுதியைச் சேர்ந்த அமீரின் மகன்களின் தலைவரான அபூ பாரா ஆமிர் இப்னு மாலிக் மதீனாவுக்கு வந்தார். அவர் எமது நாயகம் ரஸூல் அல்-அக்ரம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களைச் சந்தித்தார். நபிகள் நாயகம் இஸ்லாத்தைப் பற்றிக் கூறி அவரை முஸ்லிமாக மாறுமாறு பரிந்துரைத்தார். அபூ பாரா முஸ்லிமாக மாறவில்லை, ஆனால் இஸ்லாம் ஒரு அழகான, கண்ணியமான மார்க்கம் என்று அறிவித்தார். அத்துடன், நஜ்தில் இஸ்லாத்தைப் பரப்புவதற்காக அஸ்ஹாப் அல்-கிராம்களில் சிலரை அங்கு அனுப்புமாறு நபியவர்களிடம் கேட்டுக் கொண்டார். நபியவர்கள், "நான் அனுப்பும் நபர்களின் பாதுகாப்பைப் பற்றி நஜ்தின் மக்களை நான் நம்புவதில்லை!" என்று கூறினார்கள். அதற்கு ஆமிர், "நான் அவர்களை என் பாதுகாப்பின் கீழ் வைத்துக் கொள்கிறேன், அப்போது அவர்களுக்கு எவரும் தீங்கு செய்ய முடியாது" என்று பதிலளித்தார்.

அந்த உறுதியான உறுதிமொழியை ஏற்றுக்கொண்ட அகிலங்களின் தலைவர், அஸ்ஹாபுஸ் ஸுஃபாவிலிருந்து எழுபது பேர் கொண்ட தூதுக்குழுவைத் தயார் செய்தார். அவர்கள் இரவில் குர்ஆன் அல்கரீம் ஓதுவார்கள். அவர்கள் அனைவரும் ஹாஃபிஸ்கள் (குர்ஆன் முழுவதையும் மனனம் செய்த முஸ்லிம்கள்). அவர்கள் அஸ்ஹாப் அல்-குர்ரா என்று அழைக்கப்பட்டனர். அவர்களில் சிலரது பெயர்கள்: அமீர் இப்னு ஃபஹர், அம்ர் இப்னு ஸம்ரி, அத்தியா இப்னு அப்துல்லாஹ், அனஸ் இப்னு முஆவியா, ஹகம் இப்னு கைஸான், ஹாரித் இப்னு ஸம்மா, கஅப் இப்னு சயீத், மாலிக் இப்னு தாபித், முன்ஸிர் இப்னு அம்ர், ராஃபி இப்னு மஸீல், ஸயீத் இப்னு ஹுஸாம், சலீம் இப்னு மில்ஹான், சுஹைல் இப்னு அமீர், துஃபைல் இப்னு அஸத், உர்வா தப்னி ஸல்த் (ரழியல்லாஹு தஆலா அன்ஹூம்). ரஸூலுல்லாஹ்வின் கட்டளைப்படி ஹஸ்ரத் முன்ஸிர் இப்னு அம்ரின் தலைமையில் அவர்கள் புறப்பட்டனர். ரஸூலுல்லாஹ் இரண்டு கடிதங்களை எழுதி பனீ அம்ர் மற்றும் பனீ நஜ்த் தலைவர்களுக்கு அனுப்பி வைத்தார்.

தனது கோத்திரம் இஸ்லாத்தினால் கௌரவிக்கப்பட வேண்டும் என்று விரும்பிய அபூ பாரா அஸ்ஹாப் அஸ்ஸுஃபா ஸஹாபிகளுக்கு முன்னால் புறப்பட்டுத் தம் கோத்திரத்திடம் வந்தார். தூதுக்குழுவை தனது பாதுகாப்பின் கீழ் எடுத்துக்கொள்வதாகவும், அவர்களுக்கு யாரும் தீங்கு விளைவிக்கக்கூடாது என்றும் அவர் அவர்களிடம் கூறினார். அவரது மருமகன் ஆமிர் இப்னு துஃபைலைத் தவிர மற்ற அனைவரும் அவர்களுக்குத் தீங்கு விளைவிக்க மாட்டோம் என்று ஏற்றுக்கொண்டனர். ஆமிர் மூன்று கோத்திரங்களைச் சேர்ந்த வீரர்களை ஆயுதபாணியாக்கி, தலைமை தாங்கி பிஃர் மஊனாவுக்கு வந்த அஸ்ஹாப் அல்-கிராமை சுற்றி வளைத்தார். எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் சூழப்பட்ட ஸஹாபிகள் தங்கள் வாட்களை உருவி கடைசிச் சொட்டு இரத்தம் வரை வீரத்துடன் போரிட்டனர். அவர்களில் இருவரைத் தவிர மற்ற அனைவரும் ஷஹீதாக்கப்பட்டனர். அவர்கள் ஹஸ்ரத் அம்ர் இப்னு உமையாவைச் சிறைப்பிடித்தனர். ஹஸ்ரத் கஅப் இப்னு ஸைத் இறந்துவிட்டார் என்று எண்ணி அவரை விட்டுவிட்டு அங்கிருந்து கிளம்பினார்கள்.

ஷஹீதாக்கப்பட்ட இந்த அருள்மிகுந்த அஸ்ஹாபின் கடைசி வார்த்தைகள், "எங்கள் இறைவனே-ரப்பே! எங்கள் நிலைமையை ரஸூலுல்லாஹ்வுக்கு அறிவிக்க உன்னைத் தவிர வேறு யாருமில்லை. எங்கள் ஸலாமை அவருக்குத் தெரிவிப்பாயாக!" என்ற பிரார்த்தனையாக இருந்தது. அந்த நேரத்தில் ஜிப்ரஈல் அலைஹிஸ்ஸலாம் மிகுந்த துயரத்துடன் நபியவர்களிடம் வந்து, "அவர்கள் அல்லாஹு தஆலாவை அடைந்து விட்டார்கள். அல்லாஹு தஆலா அவர்களைப் பற்றி மகிழ்ச்சி அடைகிறான், மேலும் அவர்கள் அல்லாஹு தஆலாவைப் பற்றி மகிழ்ச்சி அடைகிறார்கள்." என்று அறிவித்தார்.

நபியவர்கள், "வ அலைஹிஸ்ஸலாம்" என்று பதிலளித்த பிறகு, மிகுந்த துயரத்துடன் அஸ்ஹாப் அல்கிராம் பக்கம் திரும்பி, "உங்கள் சகோதரர்கள் இணைவைப்பாளர்களை எதிர்கொண்டனர். இணைவைப்பாளர்கள் அவர்களை ஈட்டியால் குத்திக் கொன்றார்கள்..." என்று கூறினார்கள்.

"வல்லாஹி, நான் ஜன்னாவை அடைந்துவிட்டேன்!"
ஆமிர் இப்னு ஃபுஹைரா (ரழியல்லாஹு அன்ஹ்)

இந்த சம்பவத்தில், ஹஸ்ரத் ஆமிர் இப்னு ஃபுஹைரா எதிரிகளுக்கு எதிராகப் போரிட்டுக் கொண்டிருந்தபோது, ஜப்பார் என்பவர் தனது ஈட்டியை ஹஸ்ரத் ஆமிரின் முதுகில் குத்தினார். அப்போது, ஹஸ்ரத் ஆமிர், 'வல்லாஹி, நான் ஜன்னாவை அடைந்து விட்டேன்!' என்று கூறியிருந்தார். பின்னர் அவரது உடல் ஜப்பார் மற்றும் பிற இணைவைப்பாளர்களின் கண்களுக்கு முன்னால் வானத்திற்கு உயர்ந்தது. இந்த சம்பவத்தால் அனைவரும் ஆச்சரியப்பட்டனர். இருப்பினும், அவர்களில் அவரை ஷஹீதாக்கிய ஜப்பார் மட்டுமே முஸ்லிமாக மாறினார்.

எமது நபிகள் நாயகம் ரஜீ மற்றும் பிஃர் மஊனா சம்பவங்களைக் கண்டு துயரத்தில் ஆழ்ந்தார். ஒரு மாத காலம், ஒவ்வொரு தொழுகைக்குப் பிறகும், இந்தத் துயரமான நிகழ்வுகளைச் செய்த கோத்திரங்களுக்கு எதிராக அவர் பிரார்த்தனை செய்தார். அல்லாஹு தஆலா நபியவர்களின் பிரார்த்தனையை ஏற்றுக் கொண்டான். அவன் அந்தக் கோத்திரங்களுக்கு மிகுந்த வறட்சியையும் பஞ்சத்தையும் கொடுத்தான். அப்போது எழுநூறு பேர் ஒரு தொற்று நோயால் இறந்தனர்.1

"யூதர்கள் என்னைக் கொல்லத் திட்டமிட்டார்கள்! ஜிப்ரஈல் இதைத் தெரிவித்தவுடன் நான் வெளியேறிவிட்டேன்!"
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

உலகங்களுக்கே மருத்துவர் நீங்கள்தான், நான் இதயம் நோயுற்றவன்.
நான் குணமடைவேன் என்ற நம்பிக்கையில், என் இதயத்தை உங்களிடம் கொண்டு வந்துள்ளேன்.
பாவத்தின் மலை என் முதுகில் உள்ளது, திகிலால் என் முகம் வெள்ளையாக இருக்கிறது,
ஆனால் நான் நம்பிக்கையால் நிறைந்திருக்கிறேன், என் பாவங்களை முடிவுக்குக் கொண்டுவர நான் இங்கே கொண்டு வந்துள்ளேன்.
உலகங்களின் தலைவரே! நான் உம்மை நேசிக்கிறேன், போற்றுகிறேன்;
உம்மைவிட்டுத் தூரமாயிருப்பதால் இரவும் பகலும் அழுகிறேன்.
உம்முடைய மகா கிருபை ஜீவ அமுதம், எனக்குத் தாகமாயிருக்கிறது;
அதில் ஒரு துளி கூட கிடைக்காவிட்டால் நான் இறந்து விடுவேன்.
அவரது ஒழுக்கங்களால் அவரைத் துதிப்பது வீண் முயற்சி.
அவரை வார்த்தைகளால் விவரிக்க முயற்சிப்பது மிகவும் கடினம்.
அவர் மிகவும் மன்னிக்கும் மற்றும் தாராள மனப்பான்மை கொண்டவர், முத்து தண்ணீரிலிருந்து வருகிறது,
கல்லிலிருந்து ரத்தினம், முள்ளிலிருந்து ரோஜா.
சூரியன் பிரகாசித்தால் அது அவருடை நூர்.
ரோஜாப்பூ மீது விழும் நீர்த்துளி அவரது ரோஜா போன்ற முகத்திலிருந்து வருகிறது.
அவரை சித்தரிப்பது இதைவிட உயர்ந்தது.
இதை நான் வெளிப்படையாகச் சொன்னால், அலட்சியம் செய்பவர்கள் மறுப்பார்கள்.
உலகம் முழுவதையும் ஒரு துரும்புக்குள் அடைக்க முடியும்.
எனக்கோ அவரை விவரிப்பது கடினம்.
மவ்லானா காலித் அல்-பக்தாதி