முற்றுகை

முற்றுகையின் ஆரம்பம்

பிஃஸத்தின் ஏழாவது ஆண்டு... பலதெய்வவாதிகள் இஸ்லாம் பரவுவதையும் அது இதயங்களில் ஆழப் பதிவதையும் தடுக்கத் தொடர்ந்து முயன்றனர். இருந்த போதிலும், முஸ்லிம்களின் எண்ணிக்கை நாளுக்கு நாள் அதிகரித்து வந்தது. சித்திரவதைகளும் கொடுமைகளும் முஸ்லிம்களை அவர்களின் பாதையிலிருந்து விலக்கவில்லை; மாறாக, அவர்கள் தமது ஒற்றுமையையும் பிணைப்பையும் பலப்படுத்தினர். அவர்களில் யாரும் தமது மார்க்கத்தை விட்டு விலகவில்லை; அவர்கள் நமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்வுக்காகத் தமது உயிரைத் தியாகம் செய்யத் தயங்கவில்லை. மக்காவிற்கு வெளியே உள்ள கோத்திரங்கள் இதனை செவிமடுத்தபோது, இஸ்லாத்தின் மீது அவர்களின் ஆர்வம் அதிகரித்தது. இஸ்லாத்தின் ஒளி - நூர் மேலும் பல இடங்களை அடைந்து கொண்டிருந்தது. அபிசீனியாவுக்கு அனுப்பப்பட்ட தமது ஆட்களால் தமது விருப்பத்தை அடையமுடியவில்லை என்பதை அறிந்த போது இணைவைப்பாளர்கள் கோபமடைந்தனர்; அத்துடன், நஜ்ஜாஸ் ஆஸ்ஹமா ஒரு முஸ்லிமாகி, முஸ்லிம்களைப் பாதுகாத்து, அவர்களை நன்றாக நடத்தினார். எனவே இதற்குப் பழிவாங்கவும், இஸ்லாத்தை ஒழிக்கவும், அவர்கள் ஒன்று கூடி இந்தக் கொடூரமான முடிவை எடுத்தனர்:

"முஹம்மத் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) எங்கிருந்தாலும், அவரை எங்கு கண்டாலும், நிச்சயமாக அவர் கொல்லப்படுவார்!"

நிராகரிப்பாளர்கள் - காஃபிர்கள் இதற்காக சத்தியப்பிரமாணம் செய்தனர்.

இணைவைப்பாளர்களின் முடிவை அறிந்ததும் அபூதாலிப் மிகவும் வருத்தமடைந்தார். அவர் தனது அன்புக்குரிய, அருள்வாய்ந்த மருமகனின் வாழ்க்கையைப் பற்றிக் கவலைப்பட்டார். அவர் தனது கோத்திரத்தவர்களைக் கூட்டி, குறைஷ் இணைவைப்பாளர்களிடமிருந்து பிரபஞ்சத்தின் சுல்தானைப் பாதுகாக்க உத்தரவிட்டார். உறவுப் பிணைப்பின் வைராக்கியத்துடன், ஹாஷிமின் சந்ததியினர் இந்த உத்தரவை நிறைவேற்ற ஒன்றுபட்டனர். இதற்காக, அவர்கள் எமது நபிகள் நாயகத்தையும் அவரை நம்பிய அவரது அஸ்ஹாப் அனைவரையும் ஷிஅப் அல்-அபூ தாலிப், அதாவது அபூதாலிபின் பள்ளத்தாக்குப் பகுதிக்கு அழைத்தார்கள். அப்பள்ளத்தாக்கு பைத்துல்லாஹ்விலிருந்து 3 கி.மீ. தொலைவில் மக்காவின் வடக்குப்பகுதியிலுள்ள மலையில் அமைந்துள்ளது. எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் அஸ்ஹாபை அழைத்துக் கொண்டு, ஷிஅபில் வசிக்கத் தொடங்கினார்கள். ஹாஷிமின் சந்ததிகளில், அபூ லஹப் மட்டுமே எமது நபிகள் நாயகத்தைப் பாதுகாக்கும் முடிவை எதிர்த்தான். அவன் ஷிஅபிற்கு செல்லவில்லை. அவனையும் சேர்த்து, பலதெய்வவாதிகள் ஒன்றுபட்டு, நமது நபியைக் கொல்லும் வாய்ப்பைத் தேடத் தொடங்கினர்.1

அபூதாலிப் பள்ளத்தாக்கில் எமது நபிகள் நாயகம் அவர்களும் அஸ்ஹாப்களும் ஒன்று கூடிய போது இணைவைப்பாளர்கள் மீண்டும் ஒன்று கூடினர். பின்னர் அவர்கள் இந்த முடிவை எடுத்தனர்:

“முஹம்மத் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) கொல்லப்படுவதற்காக குறைஷிகளிடம் ஒப்படைக்கப்படும் வரை, ஹாஷிமின் சந்ததியினரிடமிருந்து எந்தப் பெண்களும் மணப்பெண்களாக எடுத்துக்கொள்ளப்பட மாட்டார்கள்! அவர்களுக்குப் பெண்கள் கொடுக்கப்படவும் மாட்டார்கள்! அவர்களுக்கு எதுவும் விற்கப்படமாட்டாது! அவர்களிடமிருந்து எதுவும் வாங்கப்படமாட்டாது! அவர்களை யாரும் சந்திக்கவோ பேசவோ மாட்டார்கள்! யாரும் அவர்களது வீடுகளுக்கும் சுற்றுப்புறங்களுக்கும் நுழைய மாட்டார்கள்! அவர்களுடன் சமாதானம் செய்ய வேண்டும் என்ற கோரிக்கை ஒருபோதும் ஏற்றுக்கொள்ளப்படாது! அவர்கள் ஒருபோதும் பரிதாபத்திற்கு உட்பட மாட்டார்கள்! ”

மன்ஸூர் இப்னு இக்ரிமா என்ற இணைவைப்பாளனால் காகிதத்தில் எழுதப்பட்ட இந்த முடிவுகளுக்கு அவர்கள் முத்திரை வைத்தனர். கஃபா அல்-முஅஸ்ஸமாவின் சுவரில் அனைவரும் பார்க்கவும் கடைபிடிக்கவும் அதை அவர்கள் அங்கே தொங்கவிட்டனர்.

இச்செய்தி நம் அன்பிற்குரிய நபிக்கு எட்டியதும் அவர் மிகவும் வருத்தமடைந்து பிரார்த்தனை செய்தார். அவரது வேண்டுகோள் உடனடியாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது, துரதிர்ஷ்டவசமான மன்ஸூரின் கைகள் திடீரென்று செயலற்றதாக மாறின. பலதெய்வவாதிகள் ஆச்சரியப்பட்டு, “இதோ பார்! ஹாஷிமின் சந்ததியினருக்கு நாம் செய்த கொடுமைக்கு ஈடாக, மன்ஸூரின் கைகள் செயலற்றுப் போயுள்ளன; அவர் ஒரு பேரிடரால் தாக்கப்பட்டுள்ளார்." என்று கூறத் தொடங்கினர். அவர்கள் விழிப்புணர்வுக்கு வருவதற்குப் பதிலாக, மேலும் மூர்க்கமானவர்களாக மாறினர். ஷிஅப் செல்லும் சாலைகளின் தொடக்கத்தில் காவலர்களை அமர்த்தினர். அங்கு எந்தவித உணவோ, உடைகளோ நுழைய விடாமல் தடுத்தனர். மக்காவிற்கு வரும் விற்பனையாளர்களிடம் ஷிஅப் செல்ல வேண்டாம் என்றும், தங்கள் பொருட்களை அங்கு கொண்டு செல்ல வேண்டாம் என்றும், தேவைப்பட்டால் அதிக விலை கொடுத்து தாம் பொருட்களை வாங்குவோம் என்றும் அவர்கள் கூறினர். ஷிஅபில் உள்ள மக்களைப் பட்டினியால் கொன்றுவிடுவோம், அல்லது ஹாஷிமின் சந்ததியினர் மனம்மாறி, எமது நபிகள் நாயகத்தை தம்மிடம் ஒப்படைப்பார்கள் என்று அவர்கள் நினைத்தார்கள். இந்த நிலை நெடுங்காலமாக, கஃபாவைத் தரிசிக்கும் பருவகாலம் வரும்வரை தொடர்ந்தது.

பாரம்பரிய வழக்கப்படி, இந்தக் காலகட்டத்தில் இரத்தம் சிந்தப்படாது. எனவே, ஹாஷிமின் மகன்கள் தாராளமாக மக்காவிற்குச் சென்று ஒரு வருடத்திற்குத் தேவையானதை வாங்க முயற்சித்தார்கள். அவர்களில் ஒருவர் ஒரு வணிகரிடம் பொருட்களை வாங்க வந்தால், அபூலஹப், அபூஜஹ்ல் போன்ற முக்கிய பல இணைவைப்பாளர்கள் உடனடியாக அங்கு வந்து, “வியாபாரிகளே! முஹம்மதின் அஸ்ஹாபுக்கு எதிராக உங்கள் விலைகளை மிக அதிகமாக உயர்த்துங்கள். அதன் விலை உயர்ந்தால் யாரும் எதையும் வாங்க முடியாது. இதனால் உங்கள் பொருட்கள் விற்கப்படாவிட்டால், நாங்கள் அனைத்தையும் வாங்கத் தயாராக இருக்கிறோம்." என்று கூறினார்கள். எனவே, வணிகர்கள் தங்கள் பொருட்களுக்கு அதிக விலையை வசூலித்தார்கள். முஸ்லிம்கள் எதையும் வாங்காமல் திரும்பிச் சென்றனர்.

இதன் விளைவாக, எமது அன்பார்ந்த நபியும், எமது அன்னை ஹஸ்ரத் கதீஜாவும், எமது தலைவர் ஹஸ்ரத் அபூபக்ர் அஸ்-ஸீத்திக்கும் தமது செல்வங்கள் அனைத்தையும் செலவழித்தனர்; பசியால் வானத்தை எட்டிய குழந்தைகளின் அழுகைச் சத்தத்தைக் குறைக்க முயன்றனர். முஸ்லிம்கள் தமது பிள்ளைகளுக்கு மரப்பட்டைகள், புற்களின் வேர்கள் மற்றும் உலர்ந்த விலங்குத் தோலின் துண்டுகளைக் கூட உணவாக அளித்தனர். தாய் தந்தையர் விரக்தியில் வாடினர். நமது நபிகள் நாயகமும் அஸ்ஹாப் அல்-கிராம்களும் பசியின் காரணமாகத் தங்கள் வயிற்றில் கற்களைக் கட்டினர். இணைவைப்பாளர்களில் ஒருவர் இரக்கம் கொண்டு, இரகசியமாக எதையாவது கொண்டுவந்தால், மற்ற இணைவைப்பாளர்கள் அவரை அடித்து அவமானப்படுத்துவார்கள். சுருங்கச் சொன்னால், வருவதும் போவதும் நின்று போனது, முஃமின்கள் மிகவும் இக்கட்டான சூழ்நிலையில் இருந்தனர்.

“அல்லாஹ்வே! யூஸுஃப் (அலை) அவர்களின் காலத்தில் ஏற்பட்ட ஏழு வருட பஞ்சம் போன்று ஏழு வருடங்கள் இந்த மக்களுக்குப் பஞ்சத்தின் வேதனையை அனுபவிக்கச் செய்து எனக்கு உதவுவாயாக."
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

இந்தக் கடுமையான கொடுமையால், பலதெய்வவாதிகள் ஹாஷிமின் மகன்கள் சுயநினைவுக்கு வருவார்கள் என்றும், அபூதாலிப்எமது நபியை அவர்களிடம் ஒப்படைப்பார் என்றும் வீணாகக் காத்திருந்தனர். பலதெய்வவாதிகளின் இந்த எண்ணங்களுக்கு மாறாக, அபூதாலிப் பள்ளத்தாக்கில் இருந்த முஸ்லிம்கள் எமது நபியைப் பாதுகாத்து, அவருக்குத் தீங்கு விளைவிக்காமல் தடுக்க அனைத்து முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகளையும் எடுத்தனர். சாத்தியமான படுகொலையைத் தடுக்க, அபூதாலிப் எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் தூங்கும் இடத்தில் காவலர்களை வைத்து, அவர் தனது வீட்டில் நிம்மதியாகத் தூங்குவதை உறுதி செய்தார். எமது நபிகள் நாயகம் அல்லாஹு தஆலாவின் கட்டளைகளை நிறைவேற்றவும், இஸ்லாத்தைப் பரப்பவும் ஒரு நொடி கூடத் தாமதம் காட்டவில்லை. அவர் மக்களை மார்க்கத்திற்கு அழைப்பதன் மூலம் ஜஹன்னமிலிருந்து அவர்களைக் காப்பாற்ற முயற்சித்தார். இந்தப் பாதையில் பொறுமையாக தொடர்ந்து போதனை செய்தார். அவரை மறுத்த குறைஷி முஷ்ரிக்குகளுக்கு, பசி என்றால் என்ன என்பதைப் புரிந்து கொள்ள, ஒரு நாள், எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் பிரார்த்தனை செய்தார். “அல்லாஹ்வே! யூஸுஃப் (ஜோஸப் அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்களின் காலத்தில் ஏற்பட்ட ஏழு வருட பஞ்சத்தைப் போன்று ஏழு வருடங்களுக்கு இந்த மக்களுக்குப் பஞ்சத்தின் வேதனையை அனுபவிக்கச் செய்து எனக்கு உதவுவாயாக!" என்று அவர் பிரார்த்தித்தார்.

அடுத்தடுத்த நாட்களில் வானில் இருந்து ஒரு துளிகூட மழை பெய்யவில்லை. நிலம் வெயிலில் காய்ந்தது. தரையில் ஒரு பசுமையான செடியைக் கூட பார்க்க முடியாமல் போனது. குறைஷ் பலதெய்வவாதிகள் முற்றிலும் குழப்பமடைந்தனர். அவர்கள் பட்டினியால் வாடும் விலங்குகளின் சடலங்களையும், துர்நாற்றம் வீசும் நாய்த் தோல்களையும் சாப்பிட்டு மரணத்திலிருந்து தப்பிக்க முயன்றனர். அவர்களின் குழந்தைகளும் பசியால் கதறி அழத் தொடங்கினர். அவர்களில் பலர் பட்டினியால் இறந்தனர். அவர்கள் பசியின் காரணமாக, வானத்தைப் பார்த்தபோது, ​​எங்கும் புகை மூட்டமாக இருப்பதைப் பார்த்தார்கள். அவர்கள் சுயநினைவுக்கு வரவும், அவர்களின் கொடுமையின் தீவிரம் புரியவும் தொடங்கியது. அவர்கள் அபூ ஸுஃப்யானை எமது நபியின் முன்னிலைக்கு அனுப்பினார்கள். அபூ ஸுஃப்யான் வந்து வாக்குறுதியொன்றை வழங்கினார். அவர், “முஹம்மதே! நீங்கள் உலகங்களுக்கு கருணையாக அனுப்பப்பட்டீர்கள் என்று சொல்கிறீர்கள்; அல்லாஹ்வின் மீது நம்பிக்கை கொள்ளுமாறும் உறவினர்களின் உரிமைகளைக் கடைப்பிடிக்குமாறும் எங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறீர்கள். இருப்பினும், உங்கள் மக்கள் வறட்சியாலும் பசியாலும் இறந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். இந்தப் பேரழிவை எங்களிடமிருந்து அகற்றும்படி உங்கள் ரப்பிடம் பிரார்த்தியுங்கள்; அல்லாஹ் உங்கள் பிரார்த்தனையை ஏற்றுக்கொள்வான். நீங்கள் இப்படிப் பிரார்த்தித்தால், நாங்கள் அனைவரும் நம்பிக்கை கொள்வோம்!” என்று கூறினார்.

பஞ்சத்தால் அவர்கள் தங்கள் கொடுமைகளையும் சித்திரவதைகளையும் ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு, சிரமப்பட்டு, எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்விடம் கெஞ்ச ஆரம்பித்தனர். எமது நபிகள் நாயகம், அவர்கள் செய்ததை அவர்களுக்கு நினைவூட்டவில்லை; "நாங்கள் நம்பிக்கை கொள்வோம்" என்ற அவர்களின் வாக்குறுதியின் பேரில், அவர் தனது அருள்மிகு கைகளை உயர்த்தி, ஜனாப் அல்-ஹக்கிடம் பிரார்த்தனை செய்தார். அல்லாஹு தஆலா தனது ஹபீபின் பிரார்த்தனையை ஏற்று மக்கா மீது ஏராளமான மழையைப் பொழிய வைத்தான். பூமி தண்ணீரால் நிரம்பியது. தாவரங்கள் முளைக்க ஆரம்பித்தன. பலதெய்வவாதிகள் வறட்சியிலிருந்தும் பஞ்சத்திலிருந்தும் காப்பாற்றப்பட்டாலும், அவர்கள் தங்கள் வாக்குறுதியை மறந்து இறைநிராகரிப்பில் பிடிவாதமாக இருந்தனர்.

அல்லாஹு தஆலா இவற்றுக்குப் பதிலளிக்கும் விதமாக, ஆயத்துல் கரீமாக்களில் பின்வருமாறு பிரகடனப்படுத்தினான். அது மஆலின்படி: "மாறாக, (அவர்கள் அல்லாஹு தஆலா மற்றும் முஹம்மத் அலைஹிஸ்ஸலாம் மீது நம்பிக்கை கொள்ளவில்லை; மேலும் குர்ஆன் அல்-கரீம், ஆகிரத் மற்றும் உயிர்த்தெழுதல் பற்றி) அவர்கள் சந்தேகத்தில் நீடித்து வருகின்றனர். எனவே (என் ஹபீபே!), வானம் தெளிவாகத் தெரியும் புகையைக் கொண்டுவரும் நாளுக்காகக் காத்திருங்கள். அந்தப் புகை எல்லா மக்களையும் சூழ்ந்துவிடும். அது ஒரு பயங்கரமான வேதனை! அப்போது (மக்கள்) 'எங்கள் ரப்பே! இந்த வேதனையை எங்களிடமிருந்து நீக்கிவிடு, அப்போது நாங்கள் நம்பிக்கை கொள்வோம்." என்று கூறுவார்கள். அவர்களிடம் உண்மையை விளக்கிக் கூறும் ஒரு நபி வந்திருந்த போதிலும், அவர்கள் சிந்தித்து நல்லுபதேசம் பெறுவது எங்கே? ஆனால், அவர்கள் அவரைப் புறக்கணித்து "(அவர்) நன்றாகப் பயிற்றுவிக்கப்பட்ட பைத்தியக்காரர்" என்று கூறினார்கள். ஆனால், இந்த வேதனையை நாம் சிறிது காலம் நீக்கி விட்டால், நீங்கள் உங்கள் பழைய நிலைக்குத் திரும்புவீர்கள். பெரிய தாக்குதலை அவர்கள் எடுக்கும் (பத்ர்) நாளில், நிச்சயமாக நாம் (அவர்களைப்) பழிவாங்குவோம்.

ஃபிர்அவ்னுடைய மக்களை இவர்களுக்கு (குறைஷி முஷ்ரிக்குகளுக்கு) முன் நிச்சயமாக நாம் சோதித்தோம். எங்களிடமிருந்து ஒரு உன்னத நபி அவர்களிடம் வந்தார் (அது மூஸா அலைஹிஸ்ஸலாம்). அவர் அவர்களிடம், 'அல்லாஹ்வின் அடியார்களை (இஸ்ராஈல் மக்களை) என்னிடம் விடுவித்து விடுங்கள். (அவர்களை என்னுடன் அனுப்புங்கள். அவர்களைத் துன்புறுத்தாதீர்கள்; அவர்களுக்கு அநியாயம் செய்தாதீர்கள்.) நிச்சயமாக நான் அல்லாஹு தஆலாவால் உங்களுக்கு வஹியுடன் அனுப்பப்பட்ட நம்பகமான நபி. அல்லாஹு தஆலா மீது கர்வம் கொள்ளாதீர்கள். ஏனென்றால், நான் உண்மையாளன் என்பதைக் காட்டும் ஆதாரத்துடனும் தெளிவான அற்புதங்களுடனும் உங்களிடம் வந்திருக்கிறேன். நிச்சயமாக, நீங்கள் என்னைக் கல்லெறிந்து கொல்லாதிருக்க, என்னுடைய இறைவனும், உங்களுடைய இறைவனுமாகிய அல்லாஹு தஆலாவிடம் நான் பாதுகாவல் தேடுகிறேன்; அவனே என்னைப் பாதுகாப்பவன்.  நீங்கள் என்னை உறுதியாக நம்பவில்லை என்றால், (நான் உங்களிடமிருந்து நன்மையை எதிர்பார்க்கவில்லை. குறைந்த பட்சம் உங்களது தீமையாவது என்னைத் தொடாதிருக்கட்டும்)." என்று கூறினார். (அவர்கள் நம்பாததால், அவரை மறுத்ததால், அவர்கள் வேதனைகளையும் சித்திரவதைகளையும் ஆரம்பித்தார்கள்; பின்னர்) மூஸா (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்கள் அல்லாஹு தஆலாவிடம், "என் ரப்பே! இவர்கள் நிராகரிக்கும் கூட்டத்தாராகவே இருக்கின்றனர்." என்று கூறினார். அல்லாஹு தஆலா மூஸா (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்களுக்கு வஹீ அறிவித்து, 'இரவில் (எகிப்திலிருந்து) என் அடியார்களுடன் (இஸ்ராஈல் மக்களுடன்) புறப்படுங்கள்! பிர்அவ்னும் அவனுடைய பிரதானிகளும் நீங்கள் வெளியேறுவதைக் கேள்விப்பட்டால், அவர்கள் நிச்சயமாக உங்களைப் பின்தொடர்வார்கள். உங்கள் மக்களுடன் கடலைக் கடந்த பிறகு, அதை அப்படியே விட்டுவிடுங்கள் (மீண்டும் உங்கள் தடியால் தரையில் அடிக்காதீர்கள். திறந்த பாதைகளை மூடாதீர்கள். அவற்றைத் திறந்து விடுங்கள்). ஏனென்றால், பிர்அவ்னும் அவனுடைய வீரர்களும் அந்தப் பாதைகளில் நுழைந்து மூழ்கிவிடுவார்கள்." என்று கூறினான்."2

முற்றுகையை நீக்குதல்

பலதெய்வவாதிகள் "நாங்கள் நம்பிக்கை கொள்வோம்" என்ற தமது வாக்குறுதியைக் காப்பாற்றவில்லை. மீண்டும் துன்புறுத்த ஆரம்பித்தனர். ஒரு நாள், அல்லாஹு தஆலா எமது நபிக்கு பின்வருமாறு அறிவித்தான், "அவன் கஃபாவில் தொங்கிக் கொண்டிருந்த ஆவணத்தில் ஒரு மரப்புழுவை (பூச்சியை) அனுப்பி, அதனை அழித்தான். அந்தப் புழு அல்லாஹு தஆலாவின் பெயரைத் தவிர மற்ற அனைத்து எழுத்துக்களையும் சாப்பிட்டது." எமது நபியவர்கள் அபூதாலிபிடம், “மாமா! எனது ரப்பு அல்லாஹு தஆலா குறைஷிகளின் ஆவணத்தை மரப்புழுவால் அழித்து விட்டான். அல்லாஹு தஆலாவின் பெயரைத் தவிர, கொடுமை, உறவினர்களுடனான உறவைத் துண்டித்தல், அவதூறு... என எதையும் அது விட்டுவைக்கவில்லை." என்று கூறினார்.

அபூதாலிப் அவரிடம், “உங்கள் ரப் இதை உங்களுக்கு அறிவித்தானா?” என்று கேட்டபோது, எமது நாயகம், "ஆம்" என்று பதிலளித்தார். அப்போது அபூதாலிப், “நீங்கள் உண்மையை மட்டுமே பேசுகிறீர்கள் என்பதற்கு நான் சாட்சியாக இருக்கிறேன்” என்றார். உடனே ஆடை அணிந்து கஃபாவிற்குச் சென்றார். பலதெய்வவாதிகளின் முக்கியஸ்தர்கள் அங்கே அமர்ந்திருந்தனர். அவர்கள் அபூதாலிப் வருவதைக் கண்டதும், “அவர் முஹம்மதை எங்களிடம் ஒப்படைக்க வந்திருக்கலாம்!” என்றார்கள். அபூதாலிப் அவர்களை அடைந்ததும், “குறைஷி சமுதாயமே! பொய் சொல்லாத அல்-அமீன், என் சகோதரனின் மகன், நீங்கள் எழுதிய ஆவணத்தில் அல்லாஹு தஆலாவின் பெயரைத் தவிர அனைத்து எழுத்துக்களையும் ஒரு மரப்புழு தின்றுவிட்டதாக என்னிடம் கூறினார். எங்களுக்கு எதிராக நீங்கள் எழுதிய ஆவணத்தை கொண்டு வந்து பார்ப்போம்! இந்த வார்த்தை உண்மையாக இருந்தால், நாம் அனைவரும் இறக்கும் வரை அவரைப் பாதுகாப்போம் என்று சத்தியம் செய்கிறேன்! இப்போது நீங்கள் இந்தக் கொடுமையையும் மோசமான நடத்தையையும் கைவிட வேண்டும் ... " என்றார்.

“மாமாவே! என்னுடைய ரப்பு அல்லாஹு தஆலா, குறைஷிகளின் ஆவணத்தை மரப்புழுவால் அழித்து விட்டான். அல்லாஹு தஆலாவின் பெயரைத் தவிர, கொடுமை, உறவினர்களுடனான உறவைத் துண்டித்தல், அவதூறு போன்ற எதையும் அது விட்டுவிடவில்லை, அவன் அனைத்தையும் அழித்து விட்டது".
ஹதீஸ் அஷ்ஷரீஃப்

பலதெய்வவாதிகள் உற்சாகத்துடன் கஃபாவின் சுவரில் இருந்த ஆவணத்தை இறக்கி எடுத்து வந்தனர். அபூதாலிப், "அதை படித்துப் பாருங்கள்!" என்றார். அவர்களில் ஒருவர் பக்கத்தைத் திறந்து பார்த்தார், "பிஸ்மிக அல்லாஹும்ம"3 தவிர அனைத்து உரைகளும் அழிக்கப்பட்டதைக் கண்டார். உண்மையில், சிலரது விலகலால், மூன்று வருடங்களாக நீடித்திருந்த இந்தக் கடுமையான முற்றுகையை அவர்கள் நீக்கினர். இந்த முற்றுகை இதயங்களில் ஆழமான காயங்களையும், மறக்க முடியாத வலிகளையும் விட்டுச் சென்றது.

எவ்வாறாயினும், அவர்கள் தங்கள் விரோதத்தை விட்டுவிடவில்லை; அவர்கள் இன்னும் கடுமையானவர்களாக மாறினர். இஸ்லாம் பரவுவதைத் தடுக்க அவர்கள் எல்லா வழிகளிலும் முயன்றனர். இவர்களது அனைத்து முயற்சிகள் இருந்தபோதிலும், இஸ்லாம் வேகமாக பரவிக் கொண்டிருந்தது; அறியாமையின் யுகத்தின் துல்மத் (இருள்) மூலம் மூச்சுத் திணறப்பட்ட மக்களைக் காப்பாற்றவும், உண்மையான இன்பத்தை அடையவும் நமது அன்பு நபி முஹம்மத் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள் பாடுபட்டு வந்தனர். இந்த பாக்கியத்தை அடைந்தவர்கள், தங்களுக்குக் கிடைத்த பெரும் பாக்கியத்திற்காக அல்லாஹு தஆலாவுக்கு நன்றி செலுத்தினர். மேலும் இணைவைப்போரின் அவமானங்களுக்கும் சித்திரவதைகளுக்கும் முன்னால் அவர்கள் ஒருபோதும் மனம் தளரவில்லை. முஹம்மத் நபி அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களின் அற்புதங்களையும், முஸ்லிம்கள் தமது மார்க்கத்தில் உறுதியாக இருந்ததையும் கண்ட பலரின் இதயங்கள் இஸ்லாத்தின் ஒளியால் பிரகாசித்தன.

சந்திரனை இரண்டாகப் பிளத்தல்

சந்திரனை இரண்டாகப் பிளந்தது எமது நபிகளாரின் மிகப்பெரிய அற்புதங்களில் ஒன்றாகும். அபூ ஜஹ்ல் மற்றும் வலீத் இப்னு முகீரா உள்ளிட்ட முஷ்ரிக்குகள் குழு ஒன்று, நமது நாயகம் ரஸூல் அல் அக்ரம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களிடம், "நீங்கள் உண்மையிலேயே ஒரு நபியாக இருந்தால், சந்திரனை இரண்டாகப் பிளந்து காட்டுங்கள், அதன் பாதி குய்கியான் மலையின் மீதும் மற்ற பாதி அபூ குபைஸ் மலையின் மீதும் தோன்ற வேண்டும்!" என்றார்கள். எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ், “நான் அப்படிச் செய்தால், நீங்கள் நம்பிக்கை கொள்வீர்களா?” என்று கேட்டார். அவர்கள், "ஆம், நாங்கள் நம்பிக்கை கொள்வோம்" என்றார்கள். சந்திரன் இரண்டாகப் பிளவுபட வேண்டும் என்று நமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் அல்லாஹு தஆலாவிடம் பிரார்த்தித்தார். ஜிப்ரஈல் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள் உடனடியாக எங்கள் அன்பான நபியிடம் வந்து, “முஹம்மதே! இன்றிரவு அந்த அதிசயத்தைப் பார்க்குமாறு மக்காவாசிகளுக்குத் தெரிவியுங்கள்" என்று கூறினார். சந்திரன் மாதத்தின் பதினான்காம் நாளில், அதாவது, பௌர்ணமி தினமான அன்றிரவு, முழு நிலவாக இருக்கும் போது, இரண்டாகப் பிளந்து விடும் என்றும், நல்லுபதேசம் பெற விரும்புவோர் அதை அவதானிக்க வேண்டுமென்றும் நமது நபியவர்கள் அறிவித்தார்கள். அந்த இரவில், நமது பிரியமான நபி தனது அருள்பாளிக்கப்பட்ட விரலால் சுட்டிக்காட்டியபோது, சந்திரன் இரண்டாகப் பிளந்தது. ஒரு பகுதி அபூ குபைஸ் மலைக்கும் மற்றொன்று குய்கியன் மலைக்கும் மேலே சென்றன. பின்னர் அவை மீண்டும் வானத்தில் இணைந்தன.

ரஸூலுல்லாஹ், “ஓ அபூ ஸலமா இப்னு அப்துல் அஸதே, அர்கம் இப்னு அபில் அர்கமே! அதனைப் பாருங்கள்!” என்றார். பின்னர் அவர் தன்னுடன் இருந்த மற்ற அஸ்ஹாபிடமும், “அதனைப் பாருங்கள்!” என்று கூறினார். பலதெய்வவாதிகள் தங்கள் கண்களால் மற்றொரு தெளிவான அதிசயத்தைக் கண்டனர். இருப்பினும், அவர்கள் தமது வாக்குறுதியைக் காப்பாற்றவில்லை. அவர்கள் நம்பிக்கை கொள்ளவில்லை. அத்துடன் மற்றவர்கள் நம்பிக்கை கொள்வதைத் தடுக்க, “இது முஹம்மதின் மந்திரமாக மட்டுமே இருக்க முடியும்! ஆனால் அவர் எல்லா மக்களையும் மயக்க முடியாது! மற்ற நகரங்களில் இருந்து வருபவர்களிடம் கேட்போம். அவர்களும் இதே நிகழ்வை நேரில் பார்த்தார்களா என்று பார்ப்போம். அவர்கள் அப்படிச் செய்திருந்தால், முஹம்மத் நபியின் கூற்று உண்மைதான். இல்லையெனில், அது மந்திரம்." எனக் கூறினார்கள். அவர்கள் வெளிப்பிரதேசங்களில் இருந்து வந்தவர்களிடம் கேட்டார்கள்; வேறு இடங்களுக்கும் ஆட்களை அனுப்பி விசாரித்தார்கள். “ஆம், அன்று இரவு, சந்திரன் இரண்டாகப் பிளந்ததைப் பார்த்தோம்!” என்று எல்லோரும் அதையே கூறினார்கள். ஆனால் அவர்கள் மீண்டும் மறுத்தார்கள். நிராகரிப்பவர்களின் தலைவனாக அபூஜஹ்ல் இருந்தான். "அபூதாலிபின் அனாதையின் மந்திரம் வானத்தைக்கூட பாதித்துவிட்டது"4 என்று கூறி இதயங்களைக் கெடுத்துக் கொண்டிருந்தான். அவ்வாறு மக்கள் இறைநம்பிக்கையின் பாக்கியத்தை அடையாமல் தடுக்க முயற்சித்தான். அவனது மறுப்புக்குப் பிறகு, அல்லாஹு தஆலா ஆயத் அல்-கரிமாக்களை இறக்கியருளினான். அவை மஆலின்படி பின்வருமாறு:

“மறுமை (கியாமத்) நெருங்கிவிட்டது, சந்திரன் (இரண்டாகப் பிளக்கப்பட்டது). அவர்கள் (குறைஷ் காஃபிர்கள்)(முஹம்மத் அலைஹிஸ்ஸலாம் நபி என்பதைக் குறிக்கும்) ஒரு அதிசயத்தைக் காணும் போதெல்லாம் அவர்கள் (சிந்தனை மற்றும் நம்பிக்கையிலிருந்து) விலகி, 'இது ஒரு நிலையான (ஓய்வில்லாத, விரிவான மற்றும் சக்திவாய்ந்த) மந்திரம்' என்று கூறுகிறார்கள். மேலும் அவர்கள் (நபியை அல்லது அற்புதத்தை) மறுக்கின்றார்கள், அவர்கள் தங்கள் சொந்த ஆசைகளுக்கு (தங்கள் நஃப்ஸின் கோரிக்கைகள் மற்றும் விருப்பங்களுக்கு) உட்பட்டுள்ளனர். இருப்பினும், எல்லாம் அதன் முடிவை அடையும், அதன் இடத்தைக் கண்டடையும் (அது சென்றடையும்).

நிச்சயமாக, அவர்களுக்கு (மக்காவின் இணைவைப்பாளர்களுக்கு) பல முக்கியமான செய்திகள் (ஆணைகள் மற்றும் தடைகள்) வந்தன, அவை அவர்களை (தீமையிலிருந்து) விலக்கி வைக்கும். (அந்தக் கட்டளைகளும் தகவல்களும்) ஒரு முழுமையான ஞானமாகும். ரஸூல்களும் எச்சரிக்கைகளும் அச்சமூட்டல்களும் (அவர்களுக்கு) ஒருபோதும் பயனளிக்காது. பிறகு (எனது ஹபீபே! அவர்கள் தொடர்ந்து மறுப்பதால்) நீங்களும் அவர்களை விட்டு விலகிக் கொள்ளுங்கள். அந்த அழைப்பாளர் (இஸ்ராஃபில் அலைஹிஸ்ஸலாம்) முன்னோடியில்லாத மற்றும் அறியப்படாத விஷயத்திற்கு (மஹ்ஷர் வெளி, விசாரணை) அழைக்கும் நாளில் (எங்கு செல்வது என்று தெரியாமல்) அவர்கள் தங்கள் கல்லறைகளிலிருந்து வெறுக்கத்தக்க மற்றும் தாழ்ந்த கண்களுடன் (பயம் மற்றும் அச்சத்தின் காரணமாக) சிதறிய வெட்டுக்கிளிகள் போல வெளிப்படுவார்கள். காஃபிர்கள் அந்த அழைப்பாளரிடம் (தலையைக் குனிந்து கொண்டு) விரைந்து செல்லும் போது, 'இன்று எங்களுக்கு எவ்வளவு கடினமான மற்றும் துன்பகரமான நாள்' என்று கூறுவார்கள்."5

அல்லாஹ் உங்களுக்கும் ஹிதாயத்தை வழங்குவானாக

முஸ்லிம்கள் மீது இணைவைப்பாளர்கள் விதித்த மூன்று வருட முற்றுகை முடிவுக்குப் பிறகு, நஜ்ரானில் இருந்து ஒரு குழு எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்விடம் வந்தது. அவர்களில் இருபது பேர் இருந்தனர். அவர்கள் அபிசீனியாவுக்கு குடிபெயர்ந்த அஸ்ஹாப் அல்-கிராம்கள் மூலமாக இஸ்லாத்தைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டிருந்தனர். அவர்கள் இஸ்லாத்தைப் பற்றி அறிந்து கொள்ளவும், எமது நபியைத் தரிசிப்பதற்காகவும் மக்காவிற்கு வந்தனர். அவர்கள் கஃபா அல்-முஅஸ்ஸமாவுக்கு அடுத்ததாக எமது ரஸூலுல்லாஹ்வை சந்தித்தனர். அவர்கள் பல கேள்விகளைக் கேட்டனர். அவர்கள் எதிர்பார்த்ததை விட அழகாகவும் சரியானதாகவும் பதில்களைப் பெற்றனர். குறைஷிகளின் முஷ்ரிக்குகள் அவர்களைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள். உலக மக்களுக்கு அருளாக அனுப்பப்பட்ட நம் அன்பிற்குரிய நபிகள் நாயகம், அவர்களுக்கு குர்ஆன் அல் கரீமின் சில ஆயத் அல் கரிமாக்களை ஓதிக் காட்டினார். அவற்றால் அவர்கள் ஆழமாகத் தாக்கமுற்றனர். தமது கண்ணீரை அடக்க முடியாமல் அழுதார்கள். பின்னர், எமது நாயகத்தின் அழைப்பின் பேரில், அவர்கள் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்து, மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் கலிமா ஷஹாதாவைச் சொல்லி முஸ்லிம்களாக ஆனார்கள். அவர்கள் தாயகம் திரும்ப அனுமதி கேட்டபோது, அபூஜஹ்ல் அவர்களிடம் வந்து அவமானப்படுத்தினான். “உங்களைப் போன்ற முட்டாள்களை நாங்கள் பார்த்ததில்லை! ஒருமுறை அவர் அருகில் அமர்ந்தவுடன், நீங்கள் உங்கள் மதத்தை விட்டுவிட்டு, அவர் சொன்னதை ஏற்றுக் கொண்டு விட்டீர்கள்!" என்று அபூ ஜஹ்ல் அவர்களிடம் கூறினான். சமீபத்தில் அஸ்ஹாப் ஆனதன் மூலம் கௌரவிக்கப்பட்ட அந்த மக்கள், "அல்லாஹு தஆலா உங்களுக்கும் ஹிதாயத் (நேர்வழிக்கான வழிகாட்டுதலை) வழங்க வேண்டும் என்று நாம் விரும்புகிறோம். உங்கள் அவமானங்களுக்கும் அறியாமை நடத்தைகளுக்கும் நாம் பதிலளிக்க மாட்டோம். உங்கள் உரிமைகள் எதையும் நாம் மீறவில்லை. இருப்பினும், ஒரு சில அறிவிலிகளின் வார்த்தைகளால், நாம் அடைந்த இந்தப் பெரிய பாக்கியத்தை இழக்க விரும்பவில்லை என்பதை நன்கு அறிந்து கொள்ளுங்கள்; இந்த மதத்தை நாங்கள் கைவிட மாட்டோம். ” என்று பதிலளித்தனர்.6

அல்லாஹு தஆலா இந்த சம்பவத்தைப் பற்றி அனுப்பிய ஆயத்துல் கரீமாவில் மஆலின்படி பின்வருமாறு குறிப்பிடுகிறான்: "இதற்கு முன்னர் நாம் வேதத்தைக் கொடுத்தவர்களில் பெரும்பாலோர் இதை (குர்ஆன் அல்கரீமை) நம்புகிறார்கள். அவர்களுக்கு (குர்ஆன் அல் கரீம்) ஓதிக் காண்பிக்கப்பட்டால், "நாங்கள் இதை நம்புகிறோம். நிச்சயமாக இது நம்முடைய இறைவனிடமிருந்து வந்த உண்மையாகும். நிச்சயமாக நாம் இதற்கு முன்னர் முஸ்லிம்களாகவே இருந்தோம்" என்பார்கள். இவர்கள், தாம் பொறுமையுடன் இருந்ததற்காக இரு மடங்கு (நற்) கூலி கொடுக்கப்படுவார்கள். அவர்கள் தீமையை நன்மையால் விரட்டுகிறார்கள். நாம் அவர்களுக்கு அளித்தவற்றிலிருந்து (தான தர்மங்களில்) செலவு செய்கின்றனர். அவர்கள் வீணான விஷயத்தைக் கேட்டால், அதைப் புறக்கணித்து, "எங்களுக்கு எங்கள் செயல்கள், உங்களுக்கு உங்கள் செயல்கள். அஸ்ஸலாமுன் அலைக்கும் (உங்கள் மீது சாந்தி உண்டாகட்டும்). அறிவில்லாதவர்களை நாங்கள் நாடுவதில்லை (அல்லது அவர்களின் நட்பை விரும்புவதில்லை)" என்று கூறுவார்கள்."7

"இதற்கு முன்னர் நாம் வேதத்தைக் கொடுத்தவர்களில் பெரும்பாலோர் இதை (குர்ஆன் அல்கரீமை) நம்புகிறார்கள். அவர்களுக்கு (குர்ஆன் அல் கரீம்) ஓதிக் காண்பிக்கப்பட்டால், "நாங்கள் இதை நம்புகிறோம். நிச்சயமாக இது நம்முடைய இறைவனிடமிருந்து வந்த உண்மையாகும். நிச்சயமாக நாம் இதற்கு முன்னர் முஸ்லிம்களாகவே இருந்தோம்" என்பார்கள்."
அல்-கஸஸ் 52-53