WIELKIE GRZECHY
Jest ich siedemdziesiąt dwa:
1- Zabić człowieka bezprawnie.
2- Popełniać cudzołóstwo i rozpustę.
3- Popełniać sodomię.
4- Pić wino i wszelkie napoje alkoholowe. (Picie piwa jest haram).
5- Kraść.
6- Zażywać narkotyki dla przyjemności.
7- Brać cudzy majątek siłą, czyli rabować.
8- Składać fałszywe świadectwo.
9- Jeść publicznie wśród muzułmanów w miesiącu Ramadan bez ważnego powodu.
10- Dawać lub brać faiz (lichwę).
11- Bardzo często przysięgać.
12- Być nieposłusznym rodzicom i sprzeciwiać się im.
13- Zaprzestać odwiedzania swoich krewnych mahrem, którzy są posłuszni islamowi.
14- Porzucić walkę i uciec przed wrogiem podczas bitwy.
15- Bezprawnie zabierać majątek sierot.
16- Oszukiwać przy mierzeniu lub ważeniu.
17- Wykonywać modlitwy salat przed wyznaczonymi porami lub po nich.
18- Złamać serce brata w wierze. (Jest to większy grzech niż zburzenie Kaaby). Po niewierze nie ma grzechu, którego Allah Najwyższy nienawidziłby bardziej niż złamania serca.
19- Wymyślić coś, czego Wysłannik Allaha (sallallahu alejhi we sellem) nie powiedział, i twierdzić, że jest to hadis-i szerif.
20- Przyjmować łapówki.
21- Uchylać się od złożenia prawdziwego świadectwa.
22- Nie dawać zekatu i uszru ze swojego majątku.
23- Gdy jest się w stanie, nie powstrzymać kogoś, kto popełnia grzech, widząc to.
24- Spalić żywe zwierzę.
25- Zapomnieć, jak się recytuje Kur’an-i azim-usz-szan, po tym, jak się tego nauczyło.
26- Stracić nadzieję na miłosierdzie Allaha Najwyższego.
27- Zdradzać ludzi, czy są muzułmanami, czy nie.
28- Jeść wieprzowinę.
29- Nie lubić któregoś z Towarzyszy Wysłannika Allaha (rydwanullahi teala alejhim edżmain) i źle się o którymś z nich wyrażać.
30- Jeść dalej, gdy jest się już sytym.
31- Dla kobiet: uchylać się od łoża swojego męża.
32- Dla kobiet: chodzić w odwiedziny bez pozwolenia męża.
33- Nazywać cnotliwe kobiety nierządnicami.
34- Zajmować się nemime, czyli plotkowaniem, przenoszeniem słów między muzułmanami. 35- Pokazywać innym swoje miejsca awret (części ciała, które muszą być zakryte). (Awret mężczyzny to obszar między pępkiem a kolanami. Awret kobiety obejmuje także włosy, ręce i nogi). Patrzenie na miejsca awret innych również jest haram.
36- Jeść padlinę lub dawać ją innym do jedzenia. 37- Sprzeniewierzyć powierzoną rzecz. 38- Obmawiać muzułmanina. 39- Być zazdrosnym.
40- Przydawać Allahowi Najwyższemu wspólnika. 41- Kłamać. 42- Pycha, uważanie się za lepszego od innych.
43- Ukrycie majątku przed spadkobiercą przez kogoś, kto leży na łożu śmierci. 44- Być skąpym.
45- Kochać świat (ziemskie pragnienia).
46- Nie bać się kary Allaha Najwyższego. 47- Nie uważać za haram tego, co jest haram (zakazane).
48- Nie uważać za halal tego, co jest halal (dozwolone). 49- Wierzyć we wróżby i w to, co wróżbici mówią o rzeczach ukrytych (gajb). 50- Porzucić islam, stać się odstępcą.
51- Bez ważnego powodu patrzeć na kobiety i dziewczęta, które są na-mahrem, czyli patrzeć (z pożądaniem) na te, na które patrzeć jest haram. 52- Dla kobiet: ubierać się jak mężczyźni. 53- Dla mężczyzn: ubierać się jak kobiety. 54- Popełniać grzech w obrębie Harem-i Kaaby. 55- Wygłaszać ezan lub wykonywać modlitwę salat przed wyznaczoną porą.
56- Być nieposłusznym nakazom i prawom państwa.
57- Porównywać miejsca intymne swojej żony z miejscami intymnymi swojej matki. 58- Lżyć swoją teściową.
59- Celować do siebie nawzajem z broni.
60- Jeść i pić to, co zostawił pies. 61- Wypominać komuś dobro, które się mu wyświadczyło. 62- (Dla mężczyzn) nosić jedwabne ubrania. 63- Trwać w niewiedzy (nie uczyć się wierzenia Ehl-i sunnet, tego, co jest fard i haram, oraz wszelkiej potrzebnej wiedzy).
64- Przysięgać na coś innego niż Allah Najwyższy i imiona, o których powiadomił islam.
65- Uchylać się od ilm (wiedzy).
66- Nie rozumieć, że niewiedza jest nieszczęściem.
67- Trwać w popełnianiu raz po raz małych grzechów. 68- Śmiać się głośno i dużo bez potrzeby.
69- Pozostawać w stanie dżunub tak długo, że przegapi się porę modlitwy salat. 70- Współżyć z żoną, gdy ma miesiączkę lub jest w połogu.
71- Uprawiać tegani (recytować Święty Koran na melodię). Śpiewać niemoralne piosenki. Grać na instrumentach muzycznych i ich słuchać. 72- Popełnić samobójstwo.
Piękny charakter
Islam nakazuje upiększać się pięknym charakterem, oczyszczać nefs ze złych cech charakteru, mieć dobry charakter oraz być pod każdym względem cnotliwym i wstydliwym. Tę wiedzę i drogę do niej nazywa się Tasawwuf.
Jak medycyna uczy o zdrowiu ciała, tak tasawwuf uczy, jak serce i duszę uwolnić od złych cech charakteru. Oddala ludzi od złych czynów, które są oznakami choroby serca, i pomaga im spełniać dobre uczynki i ibadety, aby zyskać aprobatę Allaha Najwyższego.
Religia islam nakazuje najpierw zdobyć wiedzę, potem postępować i wykonywać ibadet zgodnie z nią, a wszystko to czynić tylko dla Allaha Najwyższego; krótko mówiąc, islam nakazuje ilm (wiedzę), amel (czyny i ibadety) i ihlas (szczerość, czyli robienie wszystkiego dla Allaha). Jeśli duchowe wznoszenie się człowieka i zyskanie przez niego szczęścia na ziemi i w życiu po śmierci porównamy do lotu samolotu, to wiara i ibadet są jak jego kadłub i silniki.
A postępowanie na drodze tasawwuf jest jak jego źródło energii, jego paliwo. Aby dotrzeć do celu, zdobywa się samolot, czyli zyskuje się wiarę i ibadet. A aby wprawić go w ruch, potrzebna jest siła, czyli postępowanie na drodze tasawwuf.
Tasawwuf ma dwa cele:
Pierwszym jest to, by wiara stała się częścią sumienia, czyli umiejscowiła się w sercu na stałe, żeby wpływy budzące wątpliwości jej nie zachwiały. Wiara wzmacniana rozumem, dowodami i argumentami nie jest tak silna. Allah Najwyższy powiadomił w 28. świętym ajecie Sury Rad w Świętym Koranie w tym znaczeniu: «Umiejscowienie się wiary w sercach zachodzi tylko i wyłącznie przez zikr». Zikr to pamiętanie o Allahu Najwyższym w każdym czynie i w każdym ruchu i robienie wszystkiego zgodnie z Jego aprobatą.
Drugim celem tasawwuf jest to, by ibadety, o których uczy wiedza fykyh, były spełniane z łatwością i chętnie oraz by usunięte zostały lenistwo i niechęć pochodzące z nefs-i emmare. Robienie ibadetów z łatwością i chętnie, a także unikanie czynów grzesznych z odrazy do nich jest możliwe tylko przez poznanie nauki tasawwuf i dokonywanie na jej drodze postępów.
Należy wiedzieć, że przylgnięcie do tasawwuf nie jest po to, by widzieć to, czego inni nie wiedzą, podawać wiadomości o rzeczach ukrytych (gajb), widzieć światła i duchy albo mieć cenne sny.
Aby zyskać marifet (poznanie), wiedzę i stany osiągane przez tasawwuf, należy najpierw poprawić swoje wierzenie, następnie poznać nakazy i zakazy islamu i zgodnie z nimi postępować i spełniać ibadety. Zresztą, jeśli nie zrobi się tych trzech rzeczy, nie jest możliwe oczyszczenie serca ze złych cech charakteru ani oczyszczenie i wychowanie nefsu.