DAWANIE ZEKAT

Trzecim z warunków islamu jest dawanie zekat.

Aby dać zekat od złota, srebra i towarów handlowych, muszą one osiągnąć ilość zwaną nisab. Nisab oznacza granicę między bogactwem a ubóstwem. Ilość nisab dla złota wynosi 96 gramów (20 miskali). Dla srebra wynosi 672 gramy. Kto poza rzeczami potrzebnymi do życia posiada w ilości nisab majątek jakiegokolwiek rodzaju, ten nazywany jest bogatym. Kto nie posiada tyle majątku, ten nazywany jest biednym. Jeśli łączna waga złotych monet i przedmiotów ze złota, kobiecej biżuterii, złotych koron na zębach i wszelkiego rodzaju towarów handlowych wynosi 96 gramów, a przedmiotów ze srebra – 672 gramy, i jeśli po upływie jednego roku Hidżri (arabskiego roku liczącego 354 dni) nadal pozostają one w posiadaniu, wtedy jedną czterdziestą ich wagi oddziela się i daje jednej lub kilku z ośmiu grup ludzi, o których powiadamia Święty Koran. Nazywa się to zekat. Na przykład ten, kto posiada 100 gramów złota, po upływie jednego roku arabskiego oddzieli z nijjet zekat dwa i pół (2,5) grama złota i da je wybranemu przez siebie biednemu muzułmaninowi. Zekat należy dawać biednym, którzy nie posiadają nisab kurbanu, zadłużonemu muzułmaninowi, temu, kto jest biedny tam, gdzie się znajduje, nawet jeśli w swoim kraju jest bogaty, oraz temu, kto znalazł się w potrzebie na drodze dżihadu lub hadżdżu.

Kto ma majątek większy niż potrzebny na utrzymanie, lecz mniejszy niż nisab kurbanu, ten nazywany jest biednym. Każdy urzędnik (memur), który bez względu na wysokość swojej pensji ma trudności z utrzymaniem domu, może przyjąć zekat i nie jest dla niego wadżib złożenie kurbanu (ofiary) ani danie fitry. Ten, kto naucza wiedzy religijnej lub się jej uczy, może przyjąć zekat, nawet jeśli ma utrzymanie na czterdzieści lat. Za pieniądze z zekat nie buduje się meczetu, nie prowadzi dżihadu i nie odbywa hadżdżu. Bogaty nie może dać zekat swoim rodzicom, dziadkom, dzieciom, wnukom, żonie ani niewierzącym. Może go dać synowej, siostrom, braciom, stryjom, wujom, ciotkom (siostrom ojca i siostrom matki), zięciowi, teściowej i teściowi; danie go im przynosi więcej sewabu (pod warunkiem, że są biedni). Biednemu daje się mniej niż ilość nisab. Lecz jeśli (biedny) ma rodzinę i dzieci, można mu dać tyle, by na każdego z nich przypadało mniej niż nisab. Zekat nie daje się tym, którzy trwonią swój majątek lub używają go na to, co jest haram. Dawniej Sejjidom (potomkom Szlachetnego Proroka) nie dawano zekat. Obecnie, ponieważ nie otrzymują swojego prawa z łupów wojennych (ganimet), daje się go także im.

Nie bądź dumny z majątku i posiadłości, nie mów: „Czy jest ktoś taki jak ja?”.

Zawieje przeciwny wiatr i rozwieje wszystko jak plewy na klepisku!

Istnieją cztery rodzaje majątku, od którego daje się zekat:

1- Złoto i srebro.

2- Wszelkiego rodzaju towary kupione na handel.

3- Zwierzęta czworonożne wypasane na polach i łąkach. 4- Płody ziemi, tzn. uszr.

«Tego dnia Moje miłosierdzie będzie tylko dla tych, którzy z bojaźni przede Mną wystrzegają się niewiary i popełniania grzechów, którzy dają zekat i którzy wierzą w Święty Koran i w Mojego Proroka (alejhisselam)». A’raf: 156

Ebu Hanife (rahmetullahi alejh) oznajmił: „Od zboża, owoców i warzyw uzyskanych z ziemi nawadnianej deszczem lub rzeką, a także od miodu, bez względu na to, jaka jest ich ilość, zaraz po zebraniu plonów fard jest dać jedną dziesiątą biednym. Nazywa się to uszr. Jedzenie z plonów, zanim da się od nich uszr, jest haram”.

Jeśli towary handlowe osiągają nisab, tzn. są warte 96 gramów złota, daje się w złocie jedną czterdziestą ich wartości według ceny zakupu. Albo daje się ją z samych towarów handlowych. Jeśli ktoś ma należności i ma w ręku weksle (dokumenty dłużne), musi dać od nich zekat. Daje się go z majątku, który jest w posiadaniu. To, co się daje, trzeba przekazać do rąk biednego.

Nisab pieniędzy papierowych oblicza się tylko według złota i jedną czterdziestą daje się w złocie. Warunków, by zekat był fard, jest sześć: 1- Być muzułmaninem. 2- Osiągnąć dojrzałość płciową (bulugh). 3- Być zdrowym na umyśle. 4- Być wolnym (nie niewolnikiem). 5- Posiadać halal majątek podlegający zekat w ilości nisab. 6- By posiadany majątek przewyższał to, czego potrzebuje się na niezbędne potrzeby i na spłatę długów. Gdy zekat stał się dla kogoś fard, a on nie daje zekat biednemu muzułmaninowi albo ma inny dług, jego dobre uczynki i sadaka (jałmużna) nie przynoszą mu sewabu, lecz przeciwnie – stają się grzechem. Fard jest dla niego dać zekat i spłacić dług.

Nadszedł Ramadan, meczety rozbłysły Nurem.

Wystrzeliła armata, zapłonęły kaganki,
wszyscy w to uwierzyliśmy.
Pierwsze dziesięć dni obfituje w miłosierdzie,
potem grzechy zostają wybaczone.
Od Piekła w noc Święta
wszyscy wierzący zostają uwolnieni.
Bracie mój, ty też poszcz
i wykonuj swoje modlitwy salat!
Wystrzegaj się grzechu w każdej chwili,
wielka jest męka w Piekle!
Wróg cię atakuje
i mówi, że post osłabia.
Depcze naukę i wiedzę,
zdrajca zawsze kłamie!
Obudź się! Większość twojego życia minęła,
poszcz więc i zrozum głodnego i sytego!
Czytaj książki islamskie,
zaczerpnij woni człowieczeństwa!