SŁOWO WSTĘPNE

Bismillahirrahmanirrahim.

Chwała Allahowi Najwyższemu i nieskończone dzięki za dary i dobrodziejstwa, którymi nas obdarzył… Niech dua i selam będą z Jego ukochanym Prorokiem Muhammedem (alejhisselam), który pod każdym względem jest najpiękniejszy, najlepszy i najwyższy spośród ludzi, a także ze wszystkimi Jego Towarzyszami, którzy zaszczyceni oglądaniem Jego pięknej twarzy i słuchaniem Jego pożytecznych słów stali się najwartościowszymi spośród ludzi, oraz z tymi, którzy podążają ich śladami…

Tym, co zdobi ludzi, czyni ich pięknymi i sprawia, że są kochani i szanowani, jest ich piękny charakter. Ani ranga, ani stanowisko, ani majątek, ani nic innego nie zastąpi pięknego charakteru.

O Najwyższy spośród wszystkich stworzeń! O Ulubieńcze Stworzyciela! O Przywódco proroków, źródło wszelkiego dobra, najlepszy z ludzi i źródło wszelkich zalet, nasz szlachetny Proroku! Nie próbujemy Cię wychwalać – to naszym pismom nadajemy wartość przez Ciebie.

O Wysłanniku Allaha! Brak mi sił, by Cię wychwalić,
Wszyscy zostaliśmy stworzeni ze względu na Ciebie.

Muhammed (alejhisselam) jest Wysłannikiem (Resul) Allaha Najwyższego. Jest Sejjidem, czyli przywódcą synów Adema. W Dniu Sądu Ostatecznego jest On najhojniejszy spośród tych, dzięki którym ludzie – idąc za nimi – zostają uratowani od Piekła.

W Dniu Sądu Ostatecznego On pierwszy powstanie z grobu. On pierwszy będzie orędował (szefaat). Jego orędownictwo zostanie przyjęte jako pierwsze. On pierwszy zapuka do bramy Raju. Brama zostanie Mu natychmiast otwarta. Chorągiew zwana „Liwa-ul-hamd” będzie w Jego ręku. Adem (alejhisselam) i każdy wierzący, który przyszedł od jego czasów aż do Dnia Sądu Ostatecznego, będą pod tą chorągwią.

W jednym hadis-i szerif oznajmił: „W Dniu Sądu Ostatecznego jestem Sejjidem pierwszych i ostatnich. Oznajmiam prawdę, nie chełpię się”. A w innym hadis-i szerif: „Jestem Habibem, Ulubieńcem Allaha Najwyższego. Jestem przywódcą proroków. Nie mówię tego, by się chełpić”.

We wszystkich Mewlidach napisanych w różnych językach ludów islamu jest napisane, że matka i ojciec naszego Proroka byli całkowicie czyści. W hadis-i szerif zawartym w Buhari-i szerif, najcenniejszej i najbardziej prawdziwej księdze po Świętym Koranie, nasz Prorok oznajmił: „Zostałem zesłany na świat spośród najlepszych i wybranych ludzi, którzy żyli w każdym wieku i w każdym czasie”.

Ponadto On, który zawsze mówił prawdę (alejhisselatu wesselam), oznajmił: „Jestem ostatnim z proroków (alejhimusselam), nie chełpię się. Jestem Muhammed, syn Abdullaha. Allah Najwyższy stworzył ludzi. Mnie stworzył w najlepszym z nich. Allah Najwyższy podzielił ludzi na grupy. Mnie umieścił w najlepszej z nich. Potem tę najlepszą grupę podzielił na plemiona. Mnie umieścił w najlepszym z nich. Potem tę społeczność podzielił na domy. Mnie zesłał na świat z najlepszego domu, to jest z najlepszej rodziny. Jestem najlepszym z ludzi. Pochodzę z najlepszej rodziny. W Dniu Sądu Ostatecznego, gdy wszyscy będą milczeć, Ja będę mówił. Gdy nikt nie będzie w stanie się poruszyć, Ja będę za nimi orędował. Gdy nikt nie będzie miał już nadziei, Ja będę im zwiastował radosną nowinę. Tego dnia każde dobro, wszelka pomoc i klucz do każdych drzwi będą u Mnie. Liwa-ul-hamd będzie w Mojej ręce. Jestem najdobroczynniejszym, najhojniejszym i najlepszym z ludzi. Tego dnia pod Moimi rozkazami będą tysiące sług. W Dniu Sądu Ostatecznego to Ja jestem imamem proroków, ich mówcą (hatib) i orędownikiem ich wszystkich. Nie mówię tego, by się chełpić. Oznajmiam prawdę. Oznajmianie prawdy jest Moim obowiązkiem. Jeśli tego nie powiem, nie wypełnię Mojego obowiązku”.

Gdyby nie On (alejhisselatu wesselam), Allah Najwyższy nie stworzyłby niczego. Nie zostałoby ukazane, że On jest Panem i Tym, któremu należy się cześć (Mabud). Gdy Adem (alejhisselam) był jeszcze między wodą a ziemią, to jest gdy jego glina była dopiero ugniatana, On (alejhisselam) był już Prorokiem.

Ponieważ Muhammed (alejhisselam) jest umiłowanym (mahbub) Allaha Najwyższego, ten, kto podąża Jego śladami, wznosi się do stopnia umiłowanego. Kochający (muhib) kocha bowiem także tego, w kim dostrzega charakter i cechy swojego ukochanego.

Kto wierzy w takiego Proroka – Sejjida i najwyższego z całej ludzkości – i podąża Jego drogą, ten z pewnością staje się najlepszym ze wspólnot. Sto dziesiąty ajet Sury Ali Imran, podany w tym znaczeniu (meal – objaśnienie znaczenia ajetu, a nie dosłowne tłumaczenie): «Wy jesteście najlepszą i najwspanialszą spośród wspólnot, spośród wyznawców religii!», jest dla nich radosną nowiną. Ci, którzy nie wierzą w Niego, nie potrafią Go zrozumieć i sądzą, że jest taki jak oni, są najgorszymi z ludzi. Wskazuje na nich dziewięćdziesiąty ósmy ajet Sury Tewbe, w tym znaczeniu: «Dzicy ignoranci o twardych sercach nie wierzą w Ciebie. Większość z nich to obłudnicy (munafycy)». Jakże szczęśliwi są ci, którzy w obecnym stanie świata zostali zaszczyceni podążaniem za Jego wzniosłą Sunną (sunnet-i senijje), to jest za islamem!

Allah Najwyższy w osiemdziesiątym ajecie Sury Nisa oznajmia, że posłuszeństwo Muhammedowi (alejhisselam) jest posłuszeństwem Jemu Samemu. Oznajmił w tym znaczeniu: «Kto jest posłuszny Wysłannikowi, ten jest posłuszny Allahowi Najwyższemu». W siódmym ajecie Sury Haszr oznajmione zostało w tym znaczeniu: «Przyjmujcie to, co przyniósł Mój Wysłannik, i wystrzegajcie się tego, czego zakazał!». Ten święty ajet wskazuje, że konieczne jest podążanie za islamem. Allah Najwyższy w czwartym ajecie Sury Kalem oznajmił w tym znaczeniu: «Zaprawdę, Ty jesteś na Huluk-i azim (najwznioślejszym charakterze)», oraz: «W Wysłanniku Allaha macie piękne wzory [do naśladowania]».

Allah Najwyższy okazał miłosierdzie i obdarzył nas największym z darów, czyniąc nas Jego wspólnotą. Wyraźnie oznajmił, że należy za Nim podążać i być Mu posłusznym. Jakkolwiek wielka byłaby nasza chwała i wdzięczność wobec naszego Wzniosłego Pana za ten ogromny dar, nigdy nie będzie wystarczająca.

To dzieło opowiada o życiu naszego umiłowanego Proroka Muhammeda (alejhisselam), prawdziwego przewodnika całej ludzkości, o Jego pięknym charakterze, Jego cudach i zaletach i ukazuje, że podążanie za Nim jest jednym z najważniejszych obowiązków, prowadzących do szczęścia w religii i na tym świecie.

Jeśli chcemy być pożytecznymi ludźmi dla siebie, naszych rodzin, naszej ojczyzny i naszego narodu, podążajmy za Muhammedem (alejhisselam). Podążajmy za Nim, abyśmy zaznali spokoju i szczęścia zarówno na tym, jak i na tamtym świecie.

Niech Allah Najwyższy wypełni serca nas wszystkich miłością do naszego umiłowanego Proroka Muhammeda (alejhisselam) i utrzyma nas na prawidłowej drodze, o której powiadomili nas uczeni sunniccy! Amin!

Prof. Dr Ramazan Ayvallı